Tibetan
་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དུལ་བའི་ཕྱིར་རྙེད་པས་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་མ་རྙེད་པས་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་པས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་སྙན་པ་ལ་ངོ་མཚར་དུ་མི་འཛིན་པ་དང་། བློ་ཡངས་པའི་ཕྱིར་མི་སྙན་པས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་པ་དང༌། ལེགས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་སྨད་པས་དམས་པར་མི་སེམས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་བསྟོད་པས་མཐོ་བར་མི་སེམས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་སྤྱོ་བ་དང༌། །འདུས་བྱས་ཀྱི་བདེ་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་བདེ་བས་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། མི་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོས་པ་དང༌། གཞན་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་བདག་ལ་གནོད་པ་བཟོད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལང་གཅོད་པའང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་གཅོད་པའང་བཟོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ངན་དུ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་དཔའི་བའི་ཕྱིར་གདུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ལ་མི་མེད་པ་དང༌། བརྒྱ་སྦྱིན་དང་ཚངས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོངས་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྩོམ་པའོ། །བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དི་ཤིན་དུ་རྨ་མི་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤེའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་གཉི་གལ་དམིགས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སུ་ཞིག་གཤེ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ལ་འགྲེང་ཞིང་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་བདག་གི་མིག་གཤེ་འམ་ཞེས་བཟོད་པའམ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅི་བདག་གི་རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ལ་ཡིད་གཤེ་འམ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་ མཆེད་ལ་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ལ་གང་སུ་ཡང་གཤེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཡི་གེའི་སྒྲ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་བྲག་ཅའི་སྒྲ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་འང་མི་རྟག་པའོ། །བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་འདུག་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་
Chinese
，并且因为极其调伏而不因获得而喜悦，因为完全寂静而不因未获得而愤怒，因为以智慧彻底观察而不对美妙之物感到惊奇，因为心胸宽广而不因不悦之物而沮丧，因为善于安住而不因责骂而感到卑贱，因为不动摇而不因赞扬而感到高傲，因为观察众生而不被痛苦完全折磨，因为有为之乐无常而不因快乐而喜悦，因为不住留而不被世间诸法沾染，因为不损害他人而忍受对自己的损害，为了圆满菩提支分之集合，即使是肢体和头颅被砍断也修持，因为想要获得佛身，即使是砍断自己的身体也忍受，因为以善妙之业增长力量而忍受一切恶行，因为摧毁一切外道而具有勇敢，对苦恼和完全的苦恼没有畏惧，为了压倒百施、梵天和世间守护者而致力于一切苦行。 尊者舍利弗之子，此外，所谓忍辱，是指极其不明显，这是为什么呢？因为不缘故。 辱骂啊，所谓忍辱，那是缘于二取的忍辱，那不是极其忍辱。 在这里谁辱骂啊，所谓忍辱，那是依于法而思择的忍辱，那不是极其忍辱。 难道是我的眼睛被辱骂吗，所谓忍辱吗？ 同样，难道是我的耳朵、鼻子、舌头、身体、以及意，意被辱骂吗，所谓忍辱，那是缘于生 处而思择的忍辱，那不是极其忍辱。 在这里，无论谁也没有辱骂啊，所谓忍辱，那是缘于无我而思择的忍辱，这不是极其忍辱。 这些是文字的声音出现啊，所谓忍辱，那是对山谷回音的忍辱，那不是极其忍辱。 这个也是无常的啊。 我也是无常的啊，所谓忍辱，那是安住于无常的忍辱，那不是极其忍辱。 这个是
English
, and because of being extremely subdued, there is no joy in gaining, and because of being completely peaceful, there is no anger in not gaining, and because of thoroughly examining with wisdom, one does not marvel at pleasant things, and because of having a broad mind, one is not discouraged by unpleasant things, and because of dwelling well, one does not feel inferior when criticized, and because of being unmoving, one does not feel superior when praised, and because of observing sentient beings, one is not completely tormented by suffering, and because the happiness of conditioned things is impermanent, one is not delighted by happiness, and because of not dwelling, one is not stained by worldly dharmas, and because of not harming others, one endures harm to oneself, and in order to perfect the collection of the limbs of enlightenment, one practices even when limbs and head are cut off, and because one desires to attain the body of the Buddha, one endures even cutting off one's own body, and because one increases strength through virtuous actions, one endures all evil deeds, and because of destroying all heretics, one possesses bravery, and there is no fear of suffering and complete suffering, and in order to overpower Indra, Brahma, and the protectors of the world, one engages in all ascetic practices. Venerable Sharadvatiputra, moreover, what is called patience is that which is extremely imperceptible, why is that? Because it is without object. Abuse, the patience that is called, is the patience that focuses on duality, and that is not the ultimate patience. Who abuses here, the patience that is called, is the patience that relies on the Dharma and contemplates, and that is not the ultimate patience. Is it my eye that is abused, the patience that is called? Likewise, is it my ear, nose, tongue, body, and mind, is the mind abused, the patience that is called, is the patience that contemplates the sense sources, that is not the ultimate patience. Here, no one abuses, the patience that is called, is the patience that contemplates selflessness, this is not the ultimate patience. These are the sounds of letters arising, the patience that is called, is the patience towards the sound of echoes, that is not the ultimate patience. This too is impermanent. I too am impermanent, the patience that is called, is the patience that dwells on impermanence, that is not the ultimate patience. This is
Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་གྱི་བདག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་མཐོ་དམན་གྱི་བཟོད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་རིགས་ཀྱི་འདི་ནི་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་གནས་ཀྱི་འདི་ནི་ལམ་ངན་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་རྟག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བཟོད་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤངས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་བདག་ལ་ནི་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མི་སྡུག་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་སྡུག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོས་སྤོང་བའི་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བཟོད་ཀྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་སྨོན་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་དགེ་བ་ལ་བཟོད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་ཁ་ན་མཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་བཟོད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ། །བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཟོད་ཀྱི་ འཁོར་བ་ལ་བདག་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤོང་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྟོང་བ་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ལྟ་བ་རྒྱུར་པ་ཡང་བསལ་བ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། །ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་སྟོང་པའོ་ཞེས་གང་འདི་ལ་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པའོ། །གང་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བསལ་བ་མེད། མཚན་མ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡང་མེད། མཚན་མའི་རྣ
Chinese
认为颠倒的我不是颠倒，这样的忍是高低的忍。这不是最极的忍。认为我是有种姓的，这个是没有种姓的，这样的忍是种姓和非种姓的忍。这不是最极的忍。认为我安住于善道，这个安住于恶道，这样的忍是道和非道的忍。这不是最极的忍。认为我忍于无常，对于常我不能忍，这样的忍是对治所断的忍。这不是最极的忍。我忍于痛苦，对于快乐我不能忍。我忍于无我，对于我我不能忍。我忍于不净，对于净我不能忍，这叫做对治所断的忍。这不是最极的忍。我忍于空性，对于见解的行相我不能忍。我忍于无相，对于相的分别我不能忍。我忍于无愿，对于愿我不能忍。我忍于无所作为，对于有所作为我不能忍。我忍于烦恼灭尽，对于烦恼我不能忍。我忍于善，对于不善我不能忍。我忍于出世间，对于世间我不能忍。我忍于无罪，对于有罪的我不能忍。我忍于无漏，对于有漏的我不能忍。我忍于清净，对于一切染污我不能忍。我忍于涅槃， 对于轮回我不能忍，这叫做对治所断。这不是最极的忍。那么，什么是极忍呢？证悟空性，对于以见解为因的也不破除。对于空性也不增益。因为成为见解的本身就是空性，对于这个的忍就是极忍。对于证悟无相，对于相的分别也不破除。对于无相也不增益。相的行
English
To think, "I am the one who is inverted, not the one who is not inverted," that patience is the patience of high and low. That is not the ultimate patience. To think, "I am of noble birth, this one is not of noble birth," that patience is the patience of noble and ignoble. That is not the ultimate patience. To think, "I abide in the good path, this one abides in the bad path," that patience is the patience of path and non-path. That is not the ultimate patience. To think, "I am patient with impermanence, but I am not patient with permanence," that patience is the patience abandoned by the antidote. That is not the ultimate patience. I am patient with suffering, but I am not patient with happiness. I am patient with selflessness, but I am not patient with self. I am patient with impurity, but I am not patient with purity, which is called the patience of abandoning with an antidote. That is not the ultimate patience. I am patient with emptiness, but I am not patient with the aspect of views. I am patient with signlessness, but I am not patient with the conceptualization of signs. I am patient with wishlessness, but I am not patient with wishes. I am patient with non-action, but I am not patient with action. I am patient with the exhaustion of afflictions, but I am not patient with afflictions. I am patient with virtue, but I am not patient with non-virtue. I am patient with transcendence of the world, but I am not patient with the world. I am patient with the faultless, but I am not patient with the faulty. I am patient with the uncontaminated, but I am not patient with the contaminated. I am patient with purification, but I am not patient with all defilements. I am patient with nirvana, but I am not patient with samsara, which is called abandonment with an antidote. That is not the ultimate patience. So, what is ultimate patience? Realizing emptiness, one does not eliminate what is caused by views. Nor does one superimpose on emptiness. Because what has become a view is emptiness itself, patience with this is ultimate patience. For one who realizes signlessness, one does not eliminate the conceptualization of signs. Nor does one superimpose on signlessness. The aspect of signs