Tibetan
། ཁེངས་པ་དང༌། གཡོ་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་བཤད་མོད་ཀྱིས་གཞུང་ མངས་སུ་དོགས་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཉོན་མོངས་བ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་དུ་སྤགས་ཤིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་རྣམས་པ་དང༌། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཉོན་མོངས་ཉེ་བ་ཀུན་ཉོན་མོངས། བག་ཆགས་བཅས་པར་གཏན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ཤེས་རབ་ཐབས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་མ་ལུས་གསུངས་པར་འགྲོ་བའི་དོན་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་གྱི་མཚན་ཅན་དོན་ཡོད་ཅིང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་རྟེན་བྱེད་ཅིང་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ན། དོན་ཡོད་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཁམས་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུ་ཤེས་ཀུན་ནོ། །འདུ་ཤེས་དེ་རྣམས་ནི་དོན་སྤངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདིས་སྦོང་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཏེ། དགོས་པ་གང་ཡིན་ཡིན་པ་དེ་ལ། འདུ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དོན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་སོ། །དེའི་འགོག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་མཛད་པས་ནི། རྣམ་ཤེས་དོན་ནི་འགག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་ཡོད་པར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཡུལ་དང་ལྡན། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་རིག་པ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་འདི་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དོན་གྱིས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ ཡིད་ཡུལ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱའོ། །ཆུད་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་རིག་པ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། ཁོང་དུ་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས
Chinese
骄慢和欺骗等等无数的过失虽然说了，但因为文义繁杂，所以这里不广说了。烦恼和近烦恼那些，完全地染污，从各方面都染污，所以是完全染污。烦恼和近烦恼那些极其美好的相状和殊胜的相状，连同习气一起断除，那就是：烦恼近边皆烦恼，连同习气永断除。这样说。大悲、智慧和方便就是：大悲智与方便。这样说。那些完全无余地宣说了，为了利益有情，天界和解脱的名称具有意义，并且具有果实，作为所依，并且圆满地做，所以说：义有为利有情者。这样说。执着于相就是意识，界和趣和生处所有的一切意识就是一切意识。那些意识以这个对于一切离义之法无我的智慧来清扫。那本身就是意义，对于任何需要的，就是：一切意识离义者。这样说。具有识之自性就是识。它的意义是所取，也就是境。它的止息是自性无生。那做着并且证悟，所以说：识义即是止息者。这样说。虽然已经远离了一切意识，并且完全断除了能取和所取的近取，但因为有意义地做着有情的事情，所以说：有情皆具意境连，有情皆知意之识。这样说，因为仅仅缘于一切有情的这个意境，就通达了具有和不具有的意义，所以说：有情皆具意境连。这样说。因为通达了下、中、上等等差别而不同的有情们的心之自性，所以说：有情皆知意之识。这样说，要知道，觉、悟和通达，是异名。这个一切有情的心之自性，世尊
English
Although countless faults such as pride and deceit have been spoken of, I will not elaborate here due to the complexity of the text. Those afflictions and near afflictions completely defile and pollute in every way, hence they are completely defiling. Those afflictions and near afflictions, along with their exceedingly beautiful and excellent aspects, are abandoned together with their imprints. That is what is meant by: Afflictions, near, all afflictions, completely abandoned together with imprints. This is said. Great compassion, wisdom, and skillful means are: Great compassion, wisdom, and means. This is said. Because those completely and without remainder proclaim the benefit of beings, the realms of gods, and the name of liberation, they are meaningful and possess fruits, serve as a basis, and accomplish perfectly, therefore it is said: Meaningful, acting for the benefit of beings. This is said. Grasping at signs is consciousness. All consciousness belonging to all realms, destinies, and birthplaces is all consciousness. Those consciousnesses are cleansed by this wisdom of selflessness towards all phenomena devoid of meaning. That itself is the meaning, whatever is needed, that is: All consciousnesses devoid of meaning. This is said. That which has the characteristic of distinguishing is consciousness. Its meaning is what is to be grasped, that is, the objects. Its cessation is the absence of inherent birth. Because it does and realizes that, it is said: Consciousness, meaning, is what ceases. This is said. Although one has become separated from all consciousnesses and has completely abandoned the near-objectives of grasping and being grasped, because one meaningfully performs the benefit of beings, it is said: All sentient beings possess mental objects, all sentient beings know the mind. It is said that because one understands the meaning of having and not having merely by focusing on this mental object of all sentient beings, it is said: All sentient beings possess mental objects. This is said. Because one understands the nature of the minds of sentient beings who are different due to distinctions such as small, medium, and large, it is said: All sentient beings know the mind. It should be known that awareness, realization, and comprehension are synonyms. This very nature of the minds of all sentient beings, the Bhagavan
Tibetan
་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གཞན་དག་གི་སེམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དོན་ཇི་ལྟར་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡོད་ལ་གནས། དེ་དག་སེམས་དང་མཐུན་པར་འཇུག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་དག་སེམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་མཐུན་པ་ནི་མཉམ་པའོ། །འཇུག་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །དེས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ནང་དུ་སོང་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྣམ་པས་སོ་སོར་སྣང་བ་སྐྱེས་པས་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་མ་ཚང་བ་མེད་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐག་རིང་བར་རྟོག་པ་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་མཛད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མཛད་བས་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་དགའ་བ། །ཞེས་བྱའོ། གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་འཁྲུལ་པ་མེད། །ནོར་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གྲུབ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྷག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་གང་གིས་ན་ནོར་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་མེད་ པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བས་ནོར་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། ནོར་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་མེད་པས་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་འདིར་ཕྱོགས་འཇོག་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་གཞུང་གཞན་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གིས་ཀུན་དུ་བསླང་བའི་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་རིག་པས་རྣམ་པར་འཁོར་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ལས་འདས་པར་གྱུར་པས་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །
Chinese
已经领悟于心。虽然如此，如果其他众生的心与世尊的心不同，那么事情怎么能圆满完成呢？对此进行普遍思考时，（佛说：）“安住于一切众生的意念中，与他们的心意相合而行。” 意思是说，他们的心就是他们的心，与他们的心意相合就是平等，行就是获得。因此说：“安住于一切众生的意念中。” 因为以进入内心且无二的方式领悟，从而生起各自显现的景象，所以他们自己的事情没有不圆满的，都会圆满完成。因为远离了长远的思虑，从而圆满成就了如其所愿显现之事，所以具有令一切众生心满意足的本性，因此说：“令一切众生心满意足。” 因为能生起极度喜悦的大乐之喜，所以说：“令一切众生的心欢喜。” “成就究竟无错谬，一切过失皆已断，以无疑惑之智慧。” 意思是说，成就者的究竟就是成就的终点，是最终的，没有其他的剩余。为什么呢？因为远离错谬的原因是什么呢？因为断除了一切过失。如果这样，如何知道一切呢？因为以“无疑惑之智慧”而断除了一切过失，断除了一切过失，所以没有错谬。因此说“成就究竟”，其他人的成就终点是因为有烦恼习气等，无法达到最终，所以不是究竟。或者说，成就的终点在这里是指确定，通达一切法无自性，无二的无分别智慧的自性，是世尊的胜义自性。其中的错谬是指被各种其他论典普遍引发的对我和我所的执着，因为以各种方式认识而不断流转，所以是错谬，是与此分离的。为什么呢？因为已经超越了错谬，所以没有错谬。
English
It has been understood in the heart. Although this is so, if the minds of other beings are different from the mind of the Bhagavan, how can things be perfectly accomplished? When contemplating this universally, (the Buddha said:) "Abiding in the minds of all sentient beings, acting in accordance with their minds." This means that their minds are their minds, being in accordance with their minds is equality, and acting is attainment. Therefore, it is said: "Abiding in the minds of all sentient beings." Because of understanding in a way that enters the heart and is non-dual, thereby giving rise to individually appearing phenomena, their own affairs will be perfectly accomplished without anything being incomplete. Because of abandoning long-distance thoughts, thereby perfectly accomplishing the things that are desired to be manifested, it has the nature of satisfying the minds of all sentient beings, therefore it is said: "Satisfying the minds of all sentient beings." Because it can generate the joy of great bliss that is supremely joyful, therefore it is said: "Making the minds of all sentient beings happy." "Accomplishment is ultimate and without error, all faults are completely abandoned, with wisdom free from doubt." This means that the ultimate of the accomplished is the end of accomplishment, which is final and without any other remainder. Why is that? Because what is the cause of being free from errors? Because all faults are completely abandoned. If so, how is everything known? Because with "wisdom free from doubt," all faults are completely abandoned, and because all faults are completely abandoned, there is no error. Therefore, it is said "accomplishment is ultimate," the end of accomplishment for others is not ultimate because there are afflictive habitual tendencies and so on, so it is not ultimate. Or, the end of accomplishment here refers to certainty, the nature of non-dual, non-conceptual wisdom that understands the selflessness of all phenomena, is the ultimate nature of the Bhagavan. The error in this is the attachment to self and what belongs to self, which is universally aroused by various other scriptures, because it is recognized in various ways and constantly circulates, so it is error, and it is separate from this. Why is that? Because it has transcended errors, so there is no error.