Tibetan
ནི་ཁམས་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ཚུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་དོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ནི་མ་བཤད་དེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བའོ། །མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །མཆོག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་དོན་ནི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ལས་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྙེགས་པ་སྟེ། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བས་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་གྲིབ་མ་ལ་བསྙེགས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ཕྲ་རྒྱས་སོ། །ཡང་ན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་སྟེ། ཏིལ་རྣམས་ནི་ཏིལ་མར་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ཕྲ་རྒྱས་སོ། །ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུད་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བས་ཕྲ་རྒྱས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་པོ་ཁམས་དང་ཚུལ་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། དེ་དག་གི་ནང་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་དོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་བརྒྱད་དོ། །བདུན་པོ་དེ་དག་ཉིད་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་རྣམས་དང་ཐེ་ཚོམ་མ་གཏོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལས་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལྔ་མ་གཏོགས་སོ། །གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བརྒྱད་ཅུ
Chinese
是界、相、行相的差别而各异的。其中，诸见的界和见的差别已经说完了。行相的差别还没有说，现在要说。其中，以我与我所的行相而入的是坏聚见。以断灭和常有的行相而入的是边执见。以无有的行相而入的是邪见。以殊胜的行相而入的是见取。以清净的行相而入的是戒禁取。微细随增的意义是微细随增的意义。或者说是随逐业和心的相续，就像在水上行走而随逐在虚空中行走的影子一样，所以是微细随增。或者说是随顺而入，就像芝麻是芝麻油一样，所以是微细随增。又或者说，以与近取五蕴为对境者而增长，所以是微细随增。为什么增长呢？以与对境相应二者而成为常恒之义的说法。如是，七种微细随增以界、行相、相的差别而各异，那些就变成九十八种。欲界中，以见苦所断有十种，即坏聚见、边执见、邪见、见取、戒禁取、疑、贪、嗔、慢、无明。以见集所断有七种，即那些之中除了坏聚见、边执见、戒禁取之外的那些。以见灭所断有七种，即那些本身。以见道所断有八种，即七种本身和戒禁取。以修所断有四种，即除了诸见和疑之外的。如是，那些是属于欲界的三十六种微细随增。色界的诸界也是那些本身，除了五种嗔恚之外。无色界中也是如此，那些就是九十八种。其中，将那些合为一体就是八十
English
They are different due to the distinctions of realm, aspect, and mode. Among them, the realm of views and the distinctions of views have already been explained. The distinctions of mode have not yet been explained, but will be spoken about now. Among them, entering through the mode of self and what belongs to self is the view of the aggregates of destruction. Entering through the mode of annihilation and permanence is the view of holding to extremes. Entering through the mode of non-existence is wrong view. Entering through the mode of supreme is view of holding to views as supreme. Entering through the mode of purity is holding to ethics and asceticism as supreme. The meaning of subtle increase is the meaning of subtle increase. Or it is following after the continuum of karma and mind, like following after a shadow moving in the sky by moving in water, therefore it is subtle increase. Or it is entering in accordance, like sesame seeds are to sesame oil, therefore it is subtle increase. Or again, it increases by those who have objects in the five aggregates of grasping, therefore it is subtle increase. Why does it increase? It is a term for the meaning of becoming constant by the two, being in accordance with the object. Thus, the seven subtle increases, being different due to the distinctions of realm, mode, and aspect, those become ninety-eight. In the desire realm, there are ten to be abandoned by seeing suffering, namely, view of the aggregates of destruction, view of holding to extremes, wrong view, view of holding to views as supreme, holding to ethics and asceticism as supreme, doubt, desire, anger, pride, and ignorance. There are seven to be abandoned by seeing the origin, namely, those among them except for view of the aggregates of destruction, view of holding to extremes, and holding to ethics and asceticism. There are seven to be abandoned by seeing cessation, namely, those themselves. There are eight to be abandoned by seeing the path, namely, the seven themselves and holding to ethics and asceticism. There are four to be abandoned by cultivation, namely, except for the views and doubt. Thus, those are the thirty-six subtle increases belonging to the desire realm. The realms of form are those themselves, except for the five angers. It is the same in the formless realms, those are ninety-eight. Among them, when those are combined into one, it is eighty.
Tibetan
་རྩ་བརྒྱད་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །བཅུ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ཁམས་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། རྒྱུ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་དང༌། ཟེ་ཚོམ་དང༌། དགུ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་དང། མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། དེ་དག་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བཞེས་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། དེ་དག་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་ཟག་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་གང་དག་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི། དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་ལྡན་པས་ཏེ་རང་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། མ་རིག་པ་འབའ་ཞིག་པ་དང༌། དེ་དག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའོ། །ལྷག་མ་ རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་དག་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་ནི་དང་པོ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རྨོངས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ནས་ལམ་གྱི་བར་དེ་དག་མི་འདོད་དོ། །དེ་ནས་གླེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཐོས་ནས་འདི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནམ། འདི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དོགས་པའི་བློས་དམན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསྟེན་ནས་ལོག་པར་ཐོས་པ་དང༌། ལོག་པར་སེམས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་སྟེ་སྦྱིན་བ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བསལ་ནས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །དེ་ལས་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེས་བདག་ཆད་པ་དང༌། རྟག་པ་མཐའ་གཉིས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་འཛིན་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །མཐར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་སོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གང་གིས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་ལྟ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱེའོ། །ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱ
Chinese
八种是见道所断的。十种是修道所断的。诸界的苦和，因见道所断的见解和，怀疑和，九种和，与之相应的无明和，不杂的无明和，这些是周遍行。其余的称为非周遍行。同样，灭和，道见道所断的邪见和怀疑和，与之相应的无明和，不杂的无明和，这些是无漏为对境，灭和，道为对境，这二者也是无漏的缘故。其余的以有漏为对境。其中哪些以有漏为对境的，那些以对境和相应二者而增长。哪些以无漏为对境的，那些以相应，即自己的蕴而增长。同样，诸界的灭见道所断的邪见和，怀疑和，与之相应的无明和，唯一的无明和，这些是以非缘起法为对境。其余的以缘起法为对境。这些产生的次第是，最初仅仅以无明和相应，众生对真理愚昧，他们不希望从苦到道之间的一切。之后愚笨的人们听闻正确和，错误的两种方面后，产生这是苦吗？这不是苦等等的怀疑。之后以疑惑的心，依靠非劣和，依靠邪说和，邪思而必定产生，认为没有布施等等。之后从邪见产生坏聚见，由此对于取蕴的五蕴，消除痛苦而显现执着为我。由此产生边执见，由此执着我断灭和，常恒两种边。从边执产生持戒和苦行最为殊胜。凡是边执，就由此相信清净。由此也产生见解最为殊胜。以什么相信清净，就执着什么最为殊胜。在那之后对自己见解产生贪着。以那个见解也
English
Eight are to be abandoned by seeing. Ten are to be abandoned by meditation. The suffering of the realms, and the views to be abandoned by seeing the cause, and doubt, and nine, and the ignorance associated with them, and the unmixed ignorance, these are universally pervasive. The rest are called non-universally pervasive. Similarly, cessation and, the wrong views and doubts to be abandoned by seeing the path, and the ignorance associated with them, and the unmixed ignorance, these are focused on the unpolluted, cessation and, the path is the object, and these two are also unpolluted. The rest are focused on the polluted. Among them, those who focus on the polluted are expanded by both the object and the associated. Those who focus on the unpolluted are those who are associated, that is, their own aggregates. Similarly, the cessation of the realms, the wrong views to be abandoned by seeing, and doubt, and the ignorance associated with them, and the mere ignorance, these are focused on the unconditioned. The rest are focused on the conditioned. The order in which they arise is that at first, only with ignorance, sentient beings are ignorant of the truths, and they do not want everything from suffering to the path. Then foolish people hear the two aspects of right and wrong, and doubts arise such as, "Is this suffering? Is this not suffering?" Then, with a doubtful mind, relying on the non-inferior and, relying on false teachings and, false thoughts, it is certain to arise, thinking that there is no giving, etc. Then, from wrong views, the view of the perishable collection arises, and thus, for the five aggregates of the appropriation aggregate, suffering itself is eliminated and manifestly clings to self. From this arises the view of clinging to extremes, because it grasps the two extremes of self-annihilation and permanence. From clinging to extremes arises the holding of morality and asceticism as supreme. Whatever is clinging to extremes, one believes in purity by that very thing. From this also arises the holding of views as supreme. Whatever one believes in purity, one holds as supreme. After that, attachment arises to one's own views. With that very view also