Tibetan
ས་ཀྱང་སྟོན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པར། །རྣམ་པར་མཐོང་ནས་སྟོན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གང་གསུངས་པ། ། ཆོས་དང་རིང་བར་མི་རྟོག་ཅིང༌། །ཆོས་དང་ཉེ་བར་མི་རྟོག་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་འདྲེ་བ་མེད། །སྒྲོགས་ཀྱང་འདྲེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་ལ་བརྗོད། །སེམས་ཅན་དེ་དག་མཐོང་བ་མེད། །དེས་དེ་ཉན་ཐས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཀུན་དགའ་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ནི། །ང་ཡིས་ཉན་ཐོས་ཡོངས་སུ་བསྟན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་གནས་པ། །ཉན་ཐོས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་བྲལ་བ་མེད། །ཆོས་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་མེད། །མྱ་ངན་འདས་མེད་རབ་བྱུང་མེད། །དེ་ལ་ཞི་ངས་ངག་ཡང་མེད། ལྷག་མཐོང་ཡང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་མེད་འདོད་ཆུང་མེད། །ལེ་ལོ་མེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་མེད། །རྒོད་པ་མེད་ཅིང་འགྱོད་པ་མེད། །སྡོམ་པའང་ཡད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སྡོམ་པར་གྱུར་པ་ཡི། །འདི་ལ་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད། །འདི་ལ་རྟོག་པའང་རྣམ་རྟོག་མེད། །རྣམ་མི་རྟོག་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །འཇིགས་བ་མེད་ཅིང་དགོན་པ་མེད། །བཅིངས་པ་མེད་ཅིང་ཐར་པ་མེད། །འདི་ནི་སྒྲ་ཡིས་འཇུག་པ་སྟེ། །འཇུག་པ་མེད་པར་ངེས་པར་བསྟན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་མེད་དེ། །སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱུར་པས་ན། །ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་ནི་སྒྲ་ལ་མི་ཆགས་སོ། །ཅི་འདྲ་གང་གི་གང་ཡིན་པ། །སྒྲ་དེ་དེས་ནི་མངོན་སུམ་ཤེས། །ཆོས་ཀུན་འདི་ལྟར་མཉམ་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱུར་པས་ན། །ཚུ་རོལ་ནས་ནི་ཕ་རོལ་སོང༌། །དེ་ནི་སྨོད་པ་མེད་པ་སྟེ། །རང་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །ལེན་པ་ལེན་པས་མ་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་པར་དེ་ཡིན་རྣམ་པར་བཤིག །དེ་ནི་དངོས་པོར་གྲུབ་མེད་དེ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་ཆུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་སྲིད་པར་འདུ་ཤེས་གང༌། །དེ་ཡི་གཉེན་འདུ་ཤེས་སྡིག་ཅན། །དེ་ནི་དེ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས། །རྟག་པར་ཤིན་ཏུ་དངོས་མེད་ཅེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མེད། །དེ་ལ་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་གང་ཞིག་ཏུ། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད། །རྐྱེན་རྣམས་འདི་དག་ཤེས་ནས་ནི། །དེ་ནི་གང་ལའང་མི་ངས་ཏེ། །རྣག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་
Chinese
亦复示现。所有佛法，完全地，现见之后而作宣说。佛陀所说的一切，不执著于远离法，也不执著于亲近法，因此，这些没有混杂。即使宣说也没有混杂，对无量众生说，那些众生没有被看见，因此称之为声闻。 庆喜，考虑到这个，我完全开示了声闻。不住的菩萨，请如是了知声闻。如是说。 又是从那里面说，没有烦恼，也没有脱离。没有法，没有异熟。没有佛、法和僧。没有涅槃，没有出家。于彼，没有寂静的语言，也没有胜观。没有资具，没有吝啬，没有少欲。没有懈怠，也没有精进。没有掉举，也没有后悔。律仪也不是退堕，因为成为律仪的，于此没有事物成立。于此没有分别，也没有种种分别。也没有没有分别。没有怖畏，也没有寂静处。没有束缚，也没有解脱。此乃以声音进入，确定显示没有进入。一切诸法没有声音，乃是以声音来说明。此乃现量，显示了无尽之理。依靠此三摩地，彼不执著于声音。如何、何者、何为，声音即以彼现量知。一切法如此平等，不可言说，也没有住处。此乃现量，从这边到达那边。彼没有毁谤，称为自圆满正等觉。如是说。 又是从那里面说，取不是以取来，空性即是彼，完全破灭。彼非实有成立，如阳焰中的水。彼之存在之想为何，彼之亲友之想是罪恶的。彼以彼之自性，恒常极无实有。于彼没有一切生，于彼没有死。彼无论何时在何处，都不会有生。了知这些因缘之后，彼不贪著任何事物，于名为独觉佛之声，菩提心
English
Also shows. All the Buddha's teachings, completely, after seeing them, he proclaims them. Whatever the Buddha has said, he does not cling to being far from the Dharma, nor does he cling to being close to the Dharma, therefore, these are not mixed. Even when proclaiming, there is no mixing, and he speaks to immeasurable beings. Those beings are not seen, therefore he is called a Hearer. Ananda, considering this, I have fully revealed the Hearers. Bodhisattvas who do not abide, please understand the Hearers in this way. Thus he spoke. And again, from that very source: There is no affliction, nor is there separation. There is no Dharma, no ripening. There is no Buddha, Dharma, or Sangha. There is no Nirvana, no renunciation. In that, there is no peaceful speech, nor is there higher seeing. There are no possessions, no stinginess, no few desires. There is no laziness, nor is there diligence. There is no excitement, nor is there regret. Discipline is also not falling away, because for one who has become disciplined, there is no thing established in this. In this, there is no thought, nor is there any kind of thought. Nor is there non-thought. There is no fear, nor is there a solitary place. There is no bondage, nor is there liberation. This enters through sound, and it is definitely shown that there is no entering. All dharmas are without sound, but they are expressed by sound itself. This is manifest, and it shows the way of inexhaustibility. Relying on this samadhi, he does not cling to sound. How, what, what is it? Sound itself knows it manifestly. All dharmas are equal in this way, inexpressible, and without a place to dwell. This is manifest, and from this shore, he has gone to the other shore. He is without reproach, and is called the Self-Perfected Buddha. Thus he spoke. And again, from that very source: Taking is not by taking, emptiness is that, completely destroyed. That is not established as a real thing, like water in a mirage. Whatever is the perception of its existence, the perception of its relatives is sinful. That, by its very nature, is always utterly unreal. In that, there is no birth at all, in that there is no death. That will never, in any place, have any birth. Having understood these conditions, he does not cling to anything, to the sound called Pratyekabuddha, the Bodhi mind.
Tibetan
དཔའ་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ པས་ན། ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་ཁམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་སོ། །དེ་ཡང༌། སྤུངས་དང་སྐྱེ་སྒོ་རིགས་ཀྱི་དོན། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་སོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ནི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་སྟེ། འདི་དག་ནི་རང་ཉིད་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། མི་དགེ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྩ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་སྟེ། དེས་རྩ་བ་མ་ལུས་པར་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བས་ཉོན་མོངས་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཉོན་མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་ནི་རང་བཞིན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། རང་བཞིན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣག་བཞིན་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ན་རྣག་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཟད་བྱེད་པ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལས་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་ལས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །བདག་དང་བདག་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་དེ་འབུང་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་པས་ན། ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཟད་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱའོ། །ཆུ་བོ་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་ལས་བརྒལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆུ་བོ་ནི་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། ལྟ་བའི་ཆུ་བོ་དང༌། མ་རིག་པའི་ཆུ་བོའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལེགས་པར་ཕྲོགས་པས་ན་ཆུ་བོ་སྟེ། ཆུ་བོའི་ཆུ་བོ་དང་འདྲའོ། །ཆུ་བོ་དེ་ནི་རྒལ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བས་ན་རྒྱས་མཚོའོ། །དེ་ལས་ཡང་དག་པར་ཀུན་དུ་བརྒལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱོན་པས་སླར་མི་ལྡོག་པའོ། །སྦྱོར་བའི་དགོན་པ་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་བ་ནི་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌
Chinese
极其英勇地宣说。因此，一切乘都进入一乘，因此安住于一乘之果。名为“烦恼界清净之主”。所谓烦恼的因，即是烦恼界，也就是烦恼的种类。也就是，因为说了“堆积和生门种类的意义，就是蕴、处、界”的缘故。也就是贪欲、嗔恨和愚痴是三种不善的根本，这些自身也是不善的自性，也成为其他不善的根本，所以称为不善的根本。那些完全清净，见到一切法无我，因此连根拔起，烦恼界完全清净的自性唯一者，就是所谓的“烦恼界清净之主”。或者说，烦恼的界限是自性和本体的意思。什么是自性呢？一切法和烦恼的自性，从原始以来就是不生的，因此说自性完全清净的自性，就是那个意思。名为“业之界限的尽灭者”。所谓业，即是善业、不善业和无记业，能引发一切的意念就是业之界限。由于对我和我所生起执着，因此会产生这些，并且由于产生颠倒，使业之界限不断增长，但同时也显示了不生的法性，因此说“业之界限的尽灭者”。名为“超越一切河流大海”。所谓河流有四种，即欲之河流、有之河流、见之河流和无明之河流。也就是因为夺走了众生的美好，所以是河流，与河流的河流相似。那河流因为难以渡过，所以像大海一样，所以是广阔的大海。从那之中完全超越，就是以各种方式到达彼岸，不再返回。名为“从结合的寂静处生起”。所谓结合有四种，即欲的结合和有的结合。
English
Uttered extensively as supremely valiant. Therefore, all vehicles enter into one vehicle, and thus abide in the fruit of one vehicle. It is called "The Lord of the Pure Realms of Afflictions." The cause of afflictions is the realm of afflictions, which is the category of afflictions. That is because it is said, "The meaning of accumulation and birth gate categories are the aggregates, sources, and realms." That is, desire, hatred, and ignorance are the three roots of non-virtue. These themselves are also the nature of non-virtue, and also become the root of other non-virtues, so they are called the roots of non-virtue. Those are completely purified, seeing all phenomena as selfless, and thus uprooting them completely, the sole nature of the completely purified realm of afflictions is what is called "The Lord of the Pure Realms of Afflictions." Or, the realm of afflictions is the meaning of nature and essence. What is nature? The nature of all phenomena and afflictions is unborn from the beginning, so it is said that the nature of complete purity is that meaning. It is called "The Exhaustion of the Realms of Karma." Karma, that is, virtuous karma, non-virtuous karma, and unspecified karma, the mind that arouses all of them is the realm of karma. Because of clinging to the arising of self and what is grasped and held by self, these will arise, and because of generating perversion, the realm of karma is constantly increasing, but it also shows the nature of unborn phenomena, so it is said "The Exhaustion of the Realms of Karma." It is called "Transcending All Rivers and Oceans." There are four rivers, namely the river of desire, the river of existence, the river of views, and the river of ignorance. That is, because it has taken away the goodness of sentient beings, it is a river, similar to the river of rivers. That river is difficult to cross, so it is like an ocean, so it is a vast ocean. Completely transcending from that is to have gone to the other shore in all ways, never to return. It is called "Arising from the Solitude of Union." There are four unions, namely the union of desire and the union of existence.