Tibetan
་མཐར་ནི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་འབྱུང་པོའི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འབྱུང་པོ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་སོ། །དེའི་མཐའ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐུབ་པ་ནི་ཐུབ་པ་ཡང་དག་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །མི་གཡོ་རབ་ཏུ་དང་བའི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ངན་ལེན་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ན་བརྟན་ཞིང་མི་འགྱུར་བར་གནས་པ་ནི་མི་གཡོ་བའོ། །མ་རིག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཤིན་ཏུ་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པས་དྲི་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ན་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་བདག་གོ །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ ཤེས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་དང༌། སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་བདག་ནི་དུས་གཅིག་པ་སྟེ། རྐུན་མ་ཕྱུང་བ་དང༌། སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཚུལ་མཐུན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འདོད་དོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཟད་པ་མེད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཡིན་པར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཚུལ་ཉིད་ནི་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འདུས་བྱས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་བས་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཟད་པའོ། །ཟད་པ་དེ་ཡང་འགྲིབ་པ་མེད་དེ། །གང་གི་ཕྱིར་ཟད་པ་དེ་ལ་ནི་ཟད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཟད་པ་ཟད་པར་གྱུར་ན་ནི་འགོག་པ་ཡང་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། འགོག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་མི་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཟད་པ་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའོ། །གང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པར་མཛད་པས་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འཆང༌། །ཞེས་བྱའོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་མེ་ལྕེ་དང་འདྲ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འོད་རབ་ཏུ་གསལ་བའོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས
Chinese
终极是究竟，证悟那如实之究竟即名为有之终极。又，有乃指一切众生，其终极即涅槃，生的终极即是涅槃，因此，以不住涅槃之自性所能及者，即名为正等终极。不住，极度澄澈之自体，所谓等者，乃舍弃一切烦恼与分别念，故能安住稳固而不变，是不动摇。远离无明与贪欲等垢染，故能极其澄澈，以无垢自性之法身自性故，是极度澄澈之自体。正等菩提是尽灭与不生之智慧，烦恼无余尽灭且不再生起，我乃一时，如盗贼已逐出门外，门已紧闭一般，正合乎道理，此乃分别说部之主张。当宣说尽灭与不生之无垢菩提，当如次第般了知，无尽灭是不生之终极。彼一切有为法之尽灭之理即是空性，以空性之自性故，有为法即是非有为法。因此，有为与非有为一切法之平等性即是尽灭。彼尽灭亦无有衰损，何以故？因彼尽灭之中无有尽灭。若尽灭亦尽灭，则灭止亦将尽灭，然不欲灭止亦无有，故不应理。因此，尽灭是不尽灭，何者不尽灭，彼即是不生。何者不生，彼即是不灭。如是，通达一切法之平等性与一切法之如是性即是菩提，尽灭与不生之智慧即名为菩提，彼以彼之自性而执持故，名为圆满佛陀菩提持。解脱一切障碍之智慧，是所知一切显现之自性，如火焰般，故是智慧火焰，彼乃一切相皆极度明亮，因此，一切相皆醒觉。
English
The ultimate is the ultimate, and realizing the ultimate of suchness is called the ultimate of existence. Alternatively, existence refers to all sentient beings, and its ultimate is nirvana. The ultimate of birth is nirvana, therefore, what can be attained by the nature of non-abiding nirvana is called the perfectly complete ultimate. Non-abiding, the self of extreme clarity, so-called "equal" is abandoning all afflictions and discriminations, therefore, it can abide steadily and unchanging, it is unmoving. Being free from the defilements of ignorance and desire, etc., it can be extremely clear, and because it is the nature of the Dharmakaya of stainless self, it is the self of extreme clarity. Perfectly complete Bodhi is the wisdom of cessation and non-arising, afflictions are completely ceased without remainder and no longer arise. I am simultaneous, like a thief has been driven out and the door has been closed tightly, which is reasonable, this is the assertion of the Vaibhashika school. The stainless Bodhi of cessation and non-arising should be explained, and it should be understood in order that non-cessation is the ultimate of non-arising. That the principle of the cessation of all conditioned phenomena is emptiness, and because of the nature of emptiness, conditioned phenomena are non-conditioned phenomena. Therefore, the equality of all phenomena, conditioned and unconditioned, is cessation. That cessation also has no decline, why? Because there is no cessation in that cessation. If cessation also ceases, then cessation will also cease, but it is not desirable that cessation does not exist, so it is unreasonable. Therefore, cessation is non-cessation, and what is non-cessation is non-arising. What is non-arising does not cease. Thus, understanding the equality of all phenomena and the suchness of all phenomena is Bodhi, the wisdom of cessation and non-arising is called Bodhi, and because it holds it with its own nature, it is called the Perfectly Enlightened Buddha, Holder of Bodhi. The wisdom that is liberated from all obscurations is the nature of all knowable appearances, like a flame, so it is the flame of wisdom, which is extremely bright in all aspects, therefore, all aspects are awakened.
Tibetan
་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་འོད་རབ་ཏུ་གསལ་བའོ། །འདོད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་པ་ནི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །མཐོ་རིས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང༌། རིག་འཛིན་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞར་ལ་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཡང་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོག་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་རྩོལ་བའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ ན། འདོད་པའི་དོན་དམ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། ཡི་དགས་དང༌། དུད་འགྲོར་འགྲོ་བ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཐར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་བའོ། །མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག །ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་མཛད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་གྲོལ་བྱེད། །ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ཅད་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཡུལ་སྤྲོད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་དེར་དཔའ་བོ་གཅིག་པའོ། །དགྲ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པའི་དགྲ་བོ་དེའི་དྲེགས་པ་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་བུ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་མི་ཤེས་པའི་ཞགས་པས་བཅིངས་ལ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྙས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་བཅོམ་པས་ན། མི་ཤེས་དགྲའི་དྲེགས་པ་འཇོམས་པའོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་དུ་དཔའ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་མི་ཤེས་པའི་དགྲའི་དྲེགས་པ་བསལ་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྱིས་མི་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ངེས་པར་བཅོམ་ནས། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རོལ་ཅིང་རྩ་བ་བཅད་པས་གཞན་དག་ཀྱང་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་ནི། ཉོན་མོངས་གཡུལ་དུ་གཅིག་དཔའ་བ། །མི་ཤེས་དགྲ་ཡི་དྲེགས་པ་འཇོམས། །ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་གཅིག་པུ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལས་ལྷག་པ་གཞན་མེད་པར་སྟོན་ནས་ཉོན
Chinese
是诸佛的现证者，诸佛的菩提决非未曾现证。成为诸佛菩提之自性而现证者，乃是诸佛之智慧火焰光明炽盛。所谓“欲之义”，欲乃是需求之主要，即是佛陀本身。天界、受用、权势、持明成就等等，乃是附带成就。因此，两种需求之义的成就，即是圆满。殊胜乃是世间与出世间之果，是勤奋之最杰出者，因此称为“成办欲之胜义”。对于引导众生堕入地狱、饿鬼、畜生之业的对治，示现与解脱相顺之法，因此是“清净一切恶趣”。称为“怙主，一切众生之至尊”。因为以智慧之力，使一切众生从烦恼的束缚中完全解脱，故称为“使一切众生皆得解脱”。一切众生皆为烦恼所困扰，故为烦恼，即是对我与我所显现之执着的根本，贪欲等等。与之交战，故是烦恼之战场中的唯一勇士。敌人是谁呢？乃是无明之敌的傲慢，唯有自身能以无明的绳索束缚一切众生，并使之堕入三恶道，并加以轻蔑。摧毁了它，故为“摧毁无明敌之傲慢”。或者，烦恼战场中的勇士是谁呢？即是断除无明敌之傲慢者。也就是以智慧之剑，必定摧毁无明之王，并以其力量而游舞，断其根本，从而摧毁其他者，即是“烦恼战场中之唯一勇士，摧毁无明敌之傲慢”。具有智慧自性之身，至尊文殊师利唯一是诸佛与菩萨之自性，从而显示出无有胜彼者，并
English
It is the direct perception of all Buddhas, and the Bodhi of the Buddhas is never unmanifested. The one who becomes the nature of the Bodhi of all Buddhas and becomes manifest is the wisdom flame of all Buddhas, blazing with light. The so-called "meaning of desire" is that desire is the main need, which is the Buddha himself. The heavens, enjoyment, power, vidyadhara accomplishment, etc., are achieved incidentally. Therefore, the achievement of the meaning of both needs is complete. Supreme is the fruit of the world and beyond, the most outstanding of diligence, hence it is called "accomplishing the supreme meaning of desire." As an antidote to the karma that leads sentient beings to fall into hell, hungry ghosts, and animals, it shows the Dharma that is in accordance with liberation, hence it is "purifying all evil destinies." Called "Protector, the supreme of all sentient beings." Because with the power of wisdom, all sentient beings are completely liberated from the bondage of afflictions, hence it is called "making all sentient beings liberated." All sentient beings are troubled by afflictions, hence they are afflictions, which are the root of attachment to the manifestation of self and what belongs to self, greed, etc. Fighting with it, hence it is the only hero in the battlefield of afflictions. Who is the enemy? It is the arrogance of the enemy of ignorance, only oneself can bind all sentient beings with the rope of ignorance and make them fall into the three evil destinies, and despise them. Destroying it, hence it is "destroying the arrogance of the enemy of ignorance." Or, who is the hero in the battlefield of afflictions? It is the one who eliminates the arrogance of the enemy of ignorance. That is, with the sword of wisdom, one must destroy the king of ignorance, and with its power, dance and cut off its root, thereby destroying others, that is, "the only hero in the battlefield of afflictions, destroying the arrogance of the enemy of ignorance." Possessing the body of the nature of wisdom, the only venerable Manjushri is the nature of all Buddhas and Bodhisattvas, thus showing that there is no one superior to him, and