Tibetan
ར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཟག་གཅིག་པོ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ནི་གང་ཟག་ཅེས་བྱའོ།། གང་ཟག་གི་སྒྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚིག་གི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་གང་ཟག་མངོན་པ་ཞེ་ན་པ་དེ་དག་ནི་རྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་རྟོན་པ་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་ཅིག་གང་ཟག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་དང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པ་མེད་པ་དང༌། བྱ་བ་མེད་དང༌། རྣམ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། མི་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང༌། རྩ་བ་མེད་པ་དང༌། རྩ་བ་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པ་མེད་པ་དབང༌། མཉམ་པ་དག་ལ་མཉམ་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་དག་ལ་མཉམ་པ་དང༌། མཉམ་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་དག་ལ་མཉམ་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། རྩོམ་པ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་རྙེད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་དག་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་པ་དག་ནི་ཁམས་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་འདིས་ཆོ་ཐམས་ཅད་ ལ་རྟོན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ནི་གཉིས་སོ། །དེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའམ། བདག་དང་བདག་གི་འམ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་རྣམ་པར་གཡོ་བདེ་སྲིད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་གཉིས་སོ། །གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱུང་བའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། མི་སྐྱེ་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་འདིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །འདིར་ཡང་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་
Chinese
天神和人类的导师，佛陀薄伽梵，唯一的一位出现在世间，那就是所谓的人。所有关于人的说法，都是如来为了引导处于世俗语言境地的众生而宣说的。那么，什么是显现的人呢？那些是不可依赖的。为了使他们不执着于依赖，薄伽梵也说过，要依赖法性，而不是依赖人。那么，什么是法性呢？就像这样：不变异，不虚构，无作为，无造作，不住留，不极住留，无根本，无根本，一切处无平等，对平等者平等，对不平等者平等，平等，对不平等者平等，无分别，无造作，在一切法中获得无过失，以及完全是虚空自性的特征，这被称为法性。那些依赖法性的人，不依赖任何界。因此，通过进入佛法的门径，由于依赖一切法，一切法都仅仅变成法性，这就是依赖法性而不依赖人。以及“无二显现”。关于这一点，按照密咒的观点，智慧和方便是二。当它们合一时，就是无二，智慧和方便无二，大乐的自性被认为是无二，并且是从那之中产生的。按照波罗蜜多的观点，所取和能取，或者我和我所，或者能知和所知，只要心还在动摇，一切都是二。远离一切动摇且无戏论，一切法无我，就是无二的自性，显现为法性的自性之身，因此是无二显现。为了通过不生的方式来区分无二显现，说了“不生法性”，即具有不生之法者，在此是不生法性。这里也是指，以遍计所执的自性来说是不生的，遍计所执
English
The teacher of gods and humans, the Buddha Bhagavan, the only one who appeared in the world, that is called a person. All those statements about persons were taught by the Tathagata in order to guide sentient beings who are in the realm of conventional language. So, what is the manifest person? Those are not to be relied upon. In order that they do not cling to reliance, the Bhagavan also said, rely on the Dharma-nature, but not on a person. So, what is Dharma-nature? It is like this: unchanging, unfabricated, without action, without creation, not abiding, not extremely abiding, without root, without root, without equality in all places, equal to the equal, equal to the unequal, equal, equal to the unequal, without discrimination, without fabrication, obtaining faultlessness in all dharmas, and the characteristic of being completely of the nature of emptiness, this is called Dharma-nature. Those who rely on Dharma-nature do not rely on any realm. Therefore, by entering the way of the Dharma door, because of relying on all dharmas, all dharmas become only Dharma-nature, this is called relying on Dharma-nature and not relying on a person. And, "appearing as non-dual." Regarding this, according to the tantric view, wisdom and means are two. When they become one, it is non-dual, the non-duality of wisdom and means, the nature of great bliss is considered to be non-dual, and it arises from that. According to the Paramita view, the grasped and the grasper, or the self and the self's, or the knower and the known, as long as the mind is still moving, everything is dual. Being free from all movement and without elaboration, all dharmas are without self, which is the nature of non-duality, appearing as the Dharma-nature's self-nature body, therefore it is appearing as non-dual. In order to distinguish the non-dual appearance by way of non-arising, it is said "nature of non-arising," that is, the one who has the Dharma of non-arising, here is the nature of non-arising. Here also, it refers to being unborn in terms of the nature of complete imputation, complete imputation.