Tibetan
ས་འདས་པ་ལ་མཁས་ཤིང་བྱང་བས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་ མཁས་སོ། །ངས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་གནས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ། །ངེས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་ལམ་ལག་གནས་སོ། །ངེས་བར་འབྱུང་བ་ཀུན་སྟོན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་ནོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྲིད་རྩ་བཏོན། །དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང༌། །བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང༌། །ཞེས་པ་ལ་དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྲིད་རྩ་བཏོན་ནི། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་བ་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིང་དང༌། གཟུགས་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤི་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་ན་མ་རིག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་འགགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །འདེབས་བའི་ཕྱིར་ན་འདུ་བྱེད་དེ། དེས་རྣམས་པར་ཤེས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །གསུམ་འདུས་ནས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ན་རེག་པའོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ན་ཚོར་བའོ། །སྡུད་པའི་ཕྱིར་ན་སྲིད་པའོ། །ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ན་ལེན་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་དོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེ་དཔའི་ཕྱིར་ན་སྲིད་པ་སྟེ། ལས་བྱས་བའི་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱུང་ཞིང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་རྣམས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྲིད་རྩ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་གོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་གང་གིས་རྩ་ནས་ཕྱུང་ཞིང་བཏོན་པ་དེ། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྲིད་རྩ་བཏོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དུས་དང༌། མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་གསུངས་པ། སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་དང་འདེབས་པ་དང༌། ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཛིན་པའི་ཕྱིར། །རྫོགས་བྱེད་ཕྱིར
Chinese
精通并熟悉已逝之境，因此精通一切必然生起之法。我安住于一切生起之道的，乃是安住于独觉者们寂灭之道。安住于一切必然生起之道。示现一切必然生起之法者，乃是圆满正等觉佛陀们的寂灭，即是一切必然生起之法。示现此法者，乃是殊胜之示现者，即是彼世尊。十二有支断除有之根本，持有十二种清净之相，具有四谛之理之相，持有证悟八识。其中，十二有支断除有之根本是指：十二有支是为：无明、行、识、名色、六处、触、受、爱、取、有、生、老死。其中，因其遮蔽真实，故无明是遮蔽真实，因其阻碍如实显现所欲之义之见。因其播种，故为行，因其将业之习气分别安立于识中。因其引导，故为识，因其引领至生之处。因其总持，故为名与色。因其圆满自我之事物，故为六处。因三者聚合而完全决断，故为触。因其亲近受用，故为受。因其积聚，故为有。因其将业所抛之未来有与今生相连，故为取。因识显现与生相符之贪著等，故为有，因业所为之未来有生起异熟果并显现。因其痛苦，故为生与老死。因此，是为十二有支。彼等轮回之有之根本，是因其亲近取而具有五蕴之自性。彼以何者从根本上拔除并断除之，即是十二有支断除有之根本。如是，于辨别时与边中亦有宣说：因其遮蔽与播种，因其引导，因其执持，因其成办圆满。
English
Being proficient and familiar with the past realm, therefore being proficient in all phenomena that necessarily arise. I abide in the path of all arising, which is abiding in the path of the pacification of the Pratyekabuddhas. Abiding in the path of all necessary arising. The one who demonstrates all necessary arising is the pacification of the perfectly enlightened Buddhas, which is all necessary arising. The one who demonstrates this is the supreme demonstrator, who is the Blessed One. The twelve branches cut off the root of existence, holding twelve kinds of purity, possessing the aspect of the truth of the four noble truths, holding the realization of the eight consciousnesses. Among them, the twelve branches cutting off the root of existence means: the twelve branches are: ignorance, action, consciousness, name and form, six sense sources, contact, feeling, craving, grasping, existence, birth, old age and death. Among them, because it obscures reality, ignorance obscures reality, because it hinders the seeing of the meaning of what is desired to be manifested as it is. Because it sows, it is action, because it separately establishes the karmic imprints in consciousness. Because it leads, it is consciousness, because it leads to the place of birth. Because it holds everything, it is name and form. Because it perfects the object of self, it is the six sense sources. Because the three gather and completely decide, it is contact. Because it closely enjoys, it is feeling. Because it accumulates, it is existence. Because it connects the future existence thrown by karma with this life, it is grasping. Because consciousness manifests attachment and so on that are in accordance with birth, it is existence, because the ripened fruit arises and manifests in the future existence done by karma. Because of its suffering, it is birth and old age and death. Therefore, it is the twelve branches. The root of existence of their samsara is the nature of the five aggregates because of their close grasping. That which is uprooted and cut off from the root by what, that is the twelve branches cutting off the root of existence. Thus, it is also said in the differentiation of time and extremes: because of its obscuration and sowing, because of its guidance, because of its holding, because of its accomplishing perfection.
Tibetan
་དང་གསུམ་གཅོད་ཕྱིར། །ཉེ་བར་སྤྱོད་ཅིང་སྡུད་པའི་ཕྱིར། །སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་མངོན་དུའི་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་ན་འགྲོ་ཉོན་མོངས། །ཞེས་སོ། །དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང་ནི། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་འཛིན་པས་ན་དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང་ངོ༌། །བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་སོ། །བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཚུལ་དང་གང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང་ནི། དེ་ལ་ཤེས་པ་བརྒྱད་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དང༌། འོག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་འཛིན་པས་ན་ཤེས་པར་བརྒྱད་པོ་རྟོགས་པ་འཆང་སྟེ། དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག །རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ། །རྣམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་རིག་མཆོག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཏེ། དེ་དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་བཅུ་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རྒྱུ་དང་ཏུ་སྐྱེད་པའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལམ་དང། རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་བ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི། བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག་ནི། དེ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་བ་དང༌། བདག་མེད་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་འབྱུང་
Chinese
和三者断绝之故，为了亲近和摄集之故，为了结合之故和现前之故，为了痛苦之故而流转烦恼。如是说。具有十二种清净之相，十二种相即是十二处清净，远离能取所取的分别念之故。执持彼等故而具有十二种清净之相。具有四谛之理的相，即是痛苦、集、灭、道等是圣谛。四谛的理即是道。与彼之相之理相应者，即是具有四谛之理的相，彼即是薄伽梵。执持证悟八种智慧，彼之八种智慧即是如是所说的法智、类智、苦智、集智、灭智、道智、尽智、无生智等。证悟彼等即是现前。执持彼故而执持证悟八种智慧，彼即是薄伽梵。具有十二种真实义，彼证知十六种相，以二十种相而菩提，以相而佛陀普知最胜。所谓具有十二种真实义，即是诸真实的意义是真实的意义，彼清净以十二种自性而分别，因此十二次三转法轮，即是如此，于痛苦之谛中，无常、痛苦和空性。于集之谛中，集起、因和增生。于灭之谛中，灭、寂静和殊胜。于道之谛中，道、理和修。如是彼等成为如是，如其根器一般，为了转十二种真实的法轮，因此薄伽梵是，具有十二种真实义。如是说。彼证知十六种相，彼于欲界中行持的痛苦之谛中，以无常、痛苦、空性和无我等作意，于痛苦生起法智忍和痛苦法智。
English
And for the sake of cutting off the three, for the sake of approaching and gathering, for the sake of combining and manifesting, for the sake of suffering, afflictions flow. Thus it is said. Possessing twelve kinds of purity, the twelve kinds are the twelve sources of purity, because they are separated from the dualistic conceptualizations of grasping and being grasped. Because they hold these, they possess twelve kinds of purity. Having the aspect of the nature of the four truths, namely suffering, origin, cessation, and path, are the noble truths. The nature of these four truths is the path. That which possesses the nature of that very aspect is the one who possesses the aspect of the nature of the four truths. That itself is the Bhagavan. Holding the realization of the eight knowledges, the eight knowledges are the knowledge of the Dharma as it is spoken, the subsequent knowledge, the knowledge of suffering, the knowledge of origin, the knowledge of cessation, the knowledge of the path, the knowledge of cessation, and the knowledge of non-arising. Realizing them is to manifest them. Because of holding that, one holds the realization of the eight knowledges. That itself is the Bhagavan. Possessing twelve aspects of truth, that itself knows sixteen aspects, becomes enlightened with twenty aspects, and is the supreme Buddha who knows all aspects. That is to say, possessing twelve aspects of truth, the meaning of the truths is the meaning of truth. Because it distinguishes itself into twelve aspects of purity, the wheel of Dharma is turned twelve times in three ways, which is as follows: In the truth of suffering, impermanence, suffering, and emptiness. In the truth of origin, origin, cause, and increase. In the truth of cessation, cessation, peace, and excellence. In the truth of the path, path, reason, and practice. Because it has become like that, and the wheel of Dharma of the twelve truths is turned according to its capacity, therefore this Bhagavan is, possessing twelve aspects of truth. Thus it is said. That itself knows sixteen aspects. In that, in the truth of suffering that is practiced in desire, by considering impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering and the knowledge of the Dharma of suffering arise.