Tibetan
དང༌། ཡན་ལག་བསྡམས་པས་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡམས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་དེ་ནི་བྱ་བ་བྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །སྐམ་སར་གནས་ཞེས་པ་ནི་སྐམ་ས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆེར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་འབའ་ཞིག་ནི་དག་པ་སྟེ། དེ་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་པའོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འབའ་ཞིག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཀྱང་དེའོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་མཚོན་ཆས་རྣམ་འཇོམས་པ། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་མཚན་ཆ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚོན་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤོང་བ་དང་བླང་བའི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཤེས་པས་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །དམ་ཆོས་ཆོས་རྒྱལ་གསལ་བར་ལྡན། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་མཆོག །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནི་གཉིས་ཏེ། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དང་གཙོ་བོའོ། །དེ་ལ་དམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཏེ། དམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང༌། །ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང༌། ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང༌། གླིང་གཞིའི་སྡེ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང༌། གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྡེ་དང༌། ད་ལྟར་དང་འདས་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གསལ་བས་གླེགས་བམ་ལ་གནས་པ་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཙོ་བོའི་ཆོས་ནི་ཆོས་རྒྱལ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱར་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་སུམ་བརྒྱ་པ་ནས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་
Chinese
并且，以肢节收摄而进入，以及使完全稳固之收摄等，收摄之差别全部圆满乃是已作，以此即是显示彼乃是已作之事。所谓安住于干地，干地即是涅槃，因为是安乐之处之故。安住于彼，乃是因为一切皆是法身自性之故，并且大为安住于无二之法性。所谓唯从智慧生出，其中唯独是清净，彼生出是唯一的。从彼所生之智慧。唯独也是彼，智慧也是彼，因此智慧唯独也是彼。从彼所生即是从彼生出，彼如是宣说。以智慧之利器摧伏一切，所谓彼中智慧是妙善分辨诸法之体性。彼即是利器，因为断除一切烦恼之故。以智慧之利器，知晓对于一切法之舍弃与取受之分别，因此对彼如是宣说。殊胜之法具足法王之光明，乃是照亮世间之殊胜者。所谓殊胜之法有二，非主要者与主要者。其中殊胜二者之法即是殊胜之法，殊胜者即是佛与菩萨等。彼等之法即是十二部经典。其中十二部经典如下：经部，讽诵部，偈颂部，授记部，自说部，譬喻部，本生部，希有部，广部，方广部，论议部，现在与过去部，如是等之支分以文字极为明显而安住于书本上，即是非主要之法，如是宣说。主要之法即是所谓法王，法界之自性是所说与能说皆远离之故。彼是不可知，如此从三百般若经中所说：诸佛视法性，导师乃法身，法
English
And, entering by restraining the limbs, and making the restraining of what is to be completely stabilized, etc., the differences of restraining are all perfected, which is done. This shows that it is done. What is called dwelling on dry land, dry land is nirvana, because it is the place of happiness. Dwelling on it is because everything is the nature of the Dharmakaya, and it dwells greatly in the non-dual Dharma nature. What is called arising only from wisdom, in which only is pure, that arising is unique. The wisdom born from it. Only is also it, and wisdom is also it, so wisdom only is also it. What is born from it is born from it, so it is said. Destroying everything with the weapon of wisdom, in which wisdom is the nature of perfectly distinguishing all dharmas. That itself is a weapon, because it cuts off all afflictions. With the weapon of wisdom, knowing the distinction between abandoning and accepting all dharmas, therefore it is said to him. The supreme Dharma is endowed with the light of the Dharma King, which is the supreme one who illuminates the world. What is called the supreme Dharma is twofold: the non-principal and the principal. Among them, the Dharma of the two supreme ones is the supreme Dharma, the supreme ones are the Buddhas and Bodhisattvas, etc. Their Dharma is the twelve divisions of scripture. Among them, the twelve divisions are as follows: Sutra section, chanting section, verse section, prophecy section, self-speaking section, parable section, Jataka section, rare section, extensive section, Vaipulya section, discussion section, present and past section, such as these branches, with extremely clear words, reside in books, which is the non-principal Dharma, as it is said. The principal Dharma is what is called the Dharma King, the nature of the Dharmadhatu is because what is to be said and what can be said are both separated. It is unknowable, as it is said in the Three Hundred Prajna Sutra: The Buddhas see the Dharma nature, the guides are the Dharmakaya, the Dharma
Tibetan
ཉིད་ཡང་ནི་ཤེས་བྱ་མིན། །དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་གསུངས་པ། གསལ་བར་ལྡན་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་རིག་པའི་ཕྱི་ནང་གི་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མི་ཤེས་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་མཆོག་སྟེ་གཙོ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། མི་དགེ་བཅུ་ལ་མི་འཇུག་དང༌། །རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །སེམས་ཀྱི་ལས་དང་ལུས་ངག་གི །ཆོས་འདི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ནི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །ལེགས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་པོ་ནི་ལེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ལེགས་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་སོ་སོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་ལེགས་པའི་ལམ་དུ་གསུངས་སོ། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ་ སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ། ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ནི། །ཕྲ་དང་ཟབ་མོ་སྟོན་བྱེད་པ། །བྱིས་པ་ཐོས་དང་མི་ལྡན་རྣམས། །རྒྱལ་བས་གསུངས་ལ་སྐྲག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དོན་གྲུབ་བསམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་དོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཏེ། དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་གྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་དོན་གྲུབ་པོ། །འདི་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདག་དང་སྤྱི་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའམ། མཚན་ཉིད་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་གྲུབ་པ་ནི་བསམ་པ་ཉིད་པས་བསམ་པའོ། །བསམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་གྲུ
Chinese
您也不是所知，那是不可能知道的。如是说。因此也说了，具有光明，这两种法也能消除无明的内外黑暗的缘故。照亮世间，是指对于被世间人不知的黑暗所遮蔽的众生，为了开示如何普遍存在的法，所以是照亮世间。那也是殊胜，即主要的是世尊本身。法自在，法王，善道导师。是说，其中法自在，是以十善业的道路来支配诸法，所以是法自在。也如是说：不入于十不善，恒时极入于善，心之业与身语的，此法认为三种。如是说。法王，是以内外秘密的三种乘来区分，胜过所区分的法之国王，所以是法王。善道导师，是善本身之道，即是善道，那各自成办的法即是善道中所说的。示导的是善道导师，即是世尊。也如是珍宝鬘中所说： निश्चित रूप से अच्छे धर्म भी, सूक्ष्म और गहरे उपदेश देते हैं, बच्चे जो सुनने से रहित हैं, वे राजा के वचनों से डरते हैं। （藏文：ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ནི།，梵文天城体：निश्चित रूप से अच्छे धर्म भी,，梵文罗马拟音：niścita rūpeṇa acche dharme bhī,，汉语字面意思： निश्चित रूप से अच्छे धर्म भी）如是说。义成，心想事成，断绝一切遍计。是说，其中以义为追求，所以是义，即色等境。那也是以所取和能取的实事，对世间人来说极为著名，义也是那，成就也是那，所以是义成。这是对于外境本身串习分别的人们的色等，以及我与总，功德与事业等，或者对于相，执着为真实，即是遍计的自性。如是导师世亲说： རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས།， येन येन विकल्पेन, yéna yéna vikalpéna, 以何何分别， དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་བརྟགས་པ།, यो यो वस्तु विकल्पितः, yo yo vastu vikalpitaḥ, 何何事物所分别， དེ་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡི།, स एव परिकल्पितः, sa eva parikalpitaḥ, 彼即是遍计的， ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ།, स्वभावो नास्ति नास्ति सः, svabhāvo nāsti nāsti saḥ, 自性无彼无。如是说。心想事成，是以心想本身为心想。心想也是那，成
English
You are also not the knowable, that is impossible to know. Thus it is said. Therefore it is also said, possessing clarity, these two dharmas also eliminate the darkness of ignorance both inside and outside. Illuminating the world means that for those beings obscured by the darkness of ignorance of the world, in order to fully teach the dharma of how to universally abide, therefore it is illuminating the world. That is also supreme, that is, the main one is the Bhagavan himself. Lord of Dharma, King of Dharma, teacher of the good path. It is said that the Lord of Dharma is the one who controls all dharmas through the path of the ten virtuous actions, therefore he is the Lord of Dharma. It is also said: Do not enter into the ten non-virtues, always fully enter into virtue, the actions of mind, body, and speech, this dharma is considered threefold. Thus it is said. The King of Dharma is the king of Dharma who surpasses the kings of Dharma divided by the three vehicles of inner, outer, and secret. The teacher of the good path is the path of goodness itself, which is the good path, and the dharma that accomplishes that individually is what is said in the good path. The one who teaches is the teacher of the good path, that is, the Bhagavan. It is also said in the Precious Garland: "Certainly good dharmas also teach subtle and profound teachings, children who lack hearing are afraid of the words of the king." Thus it is said. Meaning accomplished, wish fulfilled, abandoning all pervasive thoughts. It is said that among them, seeking meaning is meaning, that is, objects such as form. That is also very famous to worldly people through the objects of grasping and holding, meaning is also that, accomplishment is also that, therefore it is meaning accomplished. This is for those who are accustomed to discriminating about external objects themselves, such as form, as well as self and general, qualities and actions, or for characteristics, clinging to them as reality itself is the nature of pervasive imputation. Thus, teacher Vasubandhu said: "By whatever discriminations, whatever objects are discriminated, that itself is the pervasively imputed nature, that does not exist." Thus it is said. Wish fulfilled is wish itself as wish. Wish is also that, and accomplishment