Tibetan
བ་པའི་གནས་དག་ལ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་གྲུང་གི་སེམས་ནི། །ནོར་བུའི་མཐར་གྱུར་པ་ལས་བལྟ། །དེ་ལས་གང་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མེད་སྐུ། །འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུས་ལ་ཡང་ནི་མི་དམིགས་ཏ། །གང་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་མཐོང༌། །དེ་བས་གནས་ཏེ་འགྱུར་བ་མེད། །ཐུན་ཚོད་ཡང་ན་ཉིན་ཞག་གམ། །ཟླ་ཕྱེད་ཟླ་བ་ལོ་ཡིས་སམ། །བསྐལ་པ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་ཏུ། །དབང་བསྐུར་ཡེ་ཤེས་གནས་པར་བྱ། །བླ་མའི་ཐུགས་ལས་ངེས་འབྱུང་བའི། །སློབ་མའི་སྙི་མས་འཇུག་བལྟས་ནས་ནི། །གཏི་མུག་དགའ་མ་ལ་སོགས་བཞི། །དེ་ཡི་སེམས་ལ་ངེས་གཞུག་བྱ། །སློབ་མས་དེ་ཡི་ཆ་བཟུང་སྟེ། །ཆུ་སྐྱེས་ནང་དུ་སྤྲོ་བར་བྱ། །དེ་ནས་བཅུད་ལེན་སེམས་ཀྱིས་ནི། །བྱང་ཆུབ་མངོན་གྱུར་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ།། །།ད་ནི་ཡེ་ཤེས་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་མངོན་སུམ་དུ་གཟུང་བའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུར་གྱུར་བའི་དབང་བཞི་པ་རིན་པོ་ཆེ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་བཤད་པའི་འཇིགས་པས་གཞན་དུ་གསུངས་པ། དབང་མ་བསྐུར་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ནི་སླུ་བར་བྱེད། །མཁའ་ལ་ཁུ་ ཚུར་བསྣུན་པ་དང༌། །རི་དགས་སྐམ་ནི་འཐུང་བྱེད་པས། །དེའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་ཆོ་གས་དབང་བསྐུར་སྦྱིན། །སློབ་མའི་མོས་པའི་ཡིད་ནི་ཡང་དག་བརྟག །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཚུལ་ལ་ལྷག་མོས་ནས། །རིན་ཆེན་དབང་གི་དེ་ཉིད་ཚིག་གིས་སྦྱིན། །གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་གསར་བུའོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུ་ཡིན་ཏེ། །དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱིས། །རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། །ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་ཆུ་སྐྱེས་ཞལ། །དགའ་བ་རབ་རྒྱས་ལུས་ལས་འཁྲུངས། །དེ་ཉིད་གཟིགས་པའི་མཁས་པ་ཡིས། །རྗེས་སུ་སློབ་མ་དམ་པས་ཟུངས། །ཞེས་སོ། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། དབང་བསྐུར་རྣམ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ། །རྒྱུ་ཉིད་ལས་ནི་རབ་ཏུ་གསུངས། །སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྐད་ཅིག་དགོད་དང་ལག་པས་ཐོབ། །དེ་ཡང་འཁྱུད་པ་རྒྱུད་ལ་སྟེ། །དགའ་དང་མཆོག་དང་དེ་བཞིན་དུ། །སྣ་ཚོགས་ལྷན་སྐྱེས་དེ་བཞིན་དུ། །སྣ་ཚོགས་དང་པོས་དགའ་བ་སྟེ། །མཆོག་དགའ་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ།
Chinese
在父之境中，金刚跏趺坐之心，从珍宝之端详观。从中生出之为何？乃是智慧。彼之智慧无垢身，非贪欲，亦非离贪欲。于中央亦不可得，何时瑜伽士见智慧，因此安住而不变异。刹那，或日夜，或半月，或月，或年，或劫，或千劫中，灌顶智慧应安住。从上师之心中决定生起，以弟子之柔顺而观入门，愚痴、喜女等四者，应确定安住于彼之心。弟子应执持彼之部分，于莲花中欢喜。此后以摄取心之精华，应执持现证菩提。此乃智慧灌顶之仪轨。现在为了修习智慧，以如是所说之仪轨，显现执持之智慧灌顶。如是，应宣说作为果之第四灌顶，珍宝。宣说非他之誓言，因畏惧而于他处宣说。未灌顶故，瑜伽士，瑜伽士实则欺骗。如以拳击打虚空，如鹿饮干渴。因此，如是所说，以仪轨施予灌顶。应善加观察弟子之信解心。于甚深且广大之理，生起殊胜信解后，以珍宝灌顶之真实语施予。如何通达非他之义？如此，若问如何以殊胜信解广大而新颖，则答曰：莲花中即是水，如从烟中得知火。具慧之菩提萨埵，从种姓之相了知。极其殊胜之莲花面，从喜乐增长之身而生。以彼之观视，智者，应以清净弟子随学。如是。何以故？世尊所说，灌顶三种无差别，从因性中殊胜宣说。上师、秘密、智慧，以及第四者亦如是。如是。刹那、欢笑并以手获得，彼亦是拥抱于传承中。喜乐、殊胜以及如是，种种合生之如是。以种种第一者为喜乐，殊胜喜乐是圆满。
English
In the realm of the father, the mind in the vajra posture, gaze from the end of the jewel. What arises from that? It is wisdom. That wisdom's stainless body, is neither desire nor detachment from desire. Even in the center, it is imperceptible, when the yogi sees wisdom, therefore it abides and does not change. In a moment, or day and night, or half a month, or a month, or a year, or an eon, or thousands of eons, the empowerment of wisdom should abide. From the guru's heart, definite arising, with the disciple's gentleness, observe the entrance, ignorance, joy-woman, and the like, the four, should be firmly placed in that mind. The disciple should hold that part, and rejoice in the lotus. Thereafter, with the mind of extracting essence, one should hold the manifestation of enlightenment. This is the ritual of the wisdom empowerment. Now, for the sake of practicing wisdom, with the ritual as spoken, the wisdom empowerment of manifest holding. Likewise, the fourth empowerment, the precious one, which has become the fruit, should be explained. Explaining the non-other samaya, spoken elsewhere out of fear. Because not empowered, the yogi, the yogi is actually deceiving. Like striking the sky with a fist, like a deer drinking dryness. Therefore, as spoken, bestow the empowerment with the ritual. The disciple's mind of faith should be well examined. Having generated superior faith in the profound and vast manner, bestow with the true words of the precious empowerment. How to understand the meaning of non-other? Thus, if asked how to be vast and new with superior faith, the answer is: In the lotus is water, just as fire is known from smoke. The wise Bodhisattva knows from the signs of the lineage. The extremely excellent lotus face, arises from the body of increasing joy. With the vision of that, the wise one, should follow the pure disciple. Thus. Why? The Bhagavan said, the three empowerments are without difference, supremely spoken from the nature of cause. The guru, secret, wisdom, and the fourth is also the same. Thus. A moment, laughter, and obtained by hand, that is also embracing in the lineage. Joy, supreme, and likewise, various co-emergent likewise. With various first ones as joy, supreme joy is perfected.
Tibetan
།ཁྱད་པར་དགའ་བ་རྣམ་པར་ཉེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་དུ་མར་བརྗོད། །འཁྱུད་དང་འོ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་སྨིན་དེ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། །ཡང་དག་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད། །རྣམ་ཉིད་མཐུན་པར་གསུངས་པ་སྟེ། །བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཀྱང་སྤྱོད་བྱེད། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་གསུམ་པོ་ལས། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་པ། །གསུམ་པོ་སྤངས་ལས་དེ་ཉིད་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་དོན་དེ་ཉིད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་དེ་བསྙེན་པར་གསུངས་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་པ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེ་ཡང་དག་ལྡན། །སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་གཡོ་བར་གསུངས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ རང་བདེ་ཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དག །རྡོ་རྗེ་རབ་ཞུགས་མཐའ་མར་དགའ། །ཤིན་ཏུ་བསྐྱོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས། །མཐའ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །འཛག་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི། །འདི་དག་གི་དབུས་ལ་གང་གི་ཚེ་རང་གི་ཞི་བའི་བདེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཐོག་མ་ཐ་མ་དག་མིན་དབུས། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་ཏེ། །སོ་སོར་རང་གི་རིག་པ་ཡི། །སླར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་མྱང་འདས་དང༌། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བཤད། །རབ་ཏུ་བདེ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་ཐོབ། །སྐད་ཅིག་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནི་སྤངས། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཟུང་བར་བྱ། །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་མཐར་ཐུག་པར། །སེམས་ཅན་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དབྱེར་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་མིན་ཕྱིར། །རྣམ་གསུམ་སྔོན་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཁྱད་པར་དགའ་བའི་དབུས་དག་ཏུ། །བཞི་པའི་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་དག་གིས། །དབུས་མ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །མཆོག་མཐའ་དབུས་མ་དགའ་བྲལ་དང༌། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལས་སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །འདི་གསལ་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་རིག །སྟོང་དང
Chinese
特別的喜悅完全逼近，俱生喜無有自性，被說成多種多樣，如擁抱和親吻等。從異熟果中解脫出來，行使真實安樂的智慧。據說本性是相符的，也行使安樂的自性。從無自性的三者中，完全捨棄貪著和無貪著。因此說：不是貪著，不是無貪著，在中脈中也無所緣。從捨棄三者中，那本身被稱為俱生菩提。在這裡，這個意義也從吉祥密集金剛中說到：所成辦和能成辦真實結合，那被說是親近，金剛蓮花共同結合，被稱為近成就。吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽） 帕（藏文，梵文天城体：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：帕） 字真實具備，據說在成辦時是變動的。自性本質的 自樂寂靜，被稱為大成辦。所成辦和能成辦，金剛完全融入，在末端歡喜。通過極度運動的菩提心，在末端極度歡喜。從滴漏中脫離貪著，在這些的中間，當成為自己的寂靜安樂時，那時為了所成辦俱生喜的意義而說：不是開始不是結束是中間，不是有和涅槃。這是極度的大樂，各自是自己的覺性。再次說：從無貪著中說是涅槃，極度歡喜是有。僅僅通過極度安樂，完全捨棄俱生。獲得極度歡喜，捨棄剎那多種。導師說：大菩薩，應當受持大樂，乃至菩提究竟，為了有情義利而持金剛。等等，因此，如何說三種無有差別呢？因為因和果不是他者，三種先前極其著名。在特別喜悅的中間，因為被稱為第四種。如果問如何，通過這些，在中脈中極其宣說。勝義邊中脈，離喜和無喜，空和非空，持金剛。等等的詞句中，如果問空和非空如何呢？無有開始結束寂靜，這明晰本質的自性是覺性，空和
English
The special joy is completely approached. The co-emergent joy is without characteristics. It is said to be of various kinds, such as embraces and kisses. Liberation from the ripening result is to practice the wisdom of true bliss. It is said that the nature is compatible, and it also practices the nature of bliss. From the three that are without characteristics, completely abandon attachment and non-attachment. Therefore, it is said: It is not attachment, it is not non-attachment, and there is no object of focus in the central channel. From abandoning the three, that itself is called co-emergent bodhi. Here, this meaning is also spoken of in the Glorious Guhyasamaja: The object to be accomplished and the means to accomplish are truly combined. That is said to be approaching. The vajra and lotus are combined together, and it is called near accomplishment. The syllables Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) and Phaṭ (藏文，梵文天城体：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：帕) are truly possessed. It is said to be moving in accomplishment. The self-bliss of the essence of reality is peaceful. It is called great accomplishment. The object to be accomplished and the means to accomplish, the vajra is completely absorbed, and there is joy at the end. Through the extremely moving bodhicitta, there is supreme joy at the end. Separated from attachment from leakage, in the middle of these, when it becomes one's own peaceful bliss, then for the meaning of the co-emergent joy to be accomplished, it is said: It is not the beginning, not the end, it is the middle. It is not existence and nirvana. This is the ultimate great bliss. Each is one's own awareness. Again it is said: From non-attachment, nirvana is said, and supreme joy is existence. Even just through extreme bliss, completely abandon co-emergence. Obtain supreme joy, abandon momentary variety. The teacher said: Great bodhisattva, one should hold great bliss. Until the ultimate end of bodhi, hold the vajra for the benefit of sentient beings. And so on. Therefore, how are the three said to be without difference? Because the cause and effect are not other, the three are previously very famous. In the middle of special joy, because it is called the fourth kind. If you ask how, through these, it is extremely proclaimed in the central channel. The ultimate, the end, the middle, joy and non-joy, emptiness and non-emptiness, hold the vajra. And so on, in the words, if you ask how emptiness and non-emptiness are, there is no beginning, no end, peaceful. This clear essence of reality is awareness, emptiness and