Tibetan
བ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བ་ཤར་བ་ཙམ་ལ་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པར་བྱོན་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་ནི་ལྷ་བཤོས་དབུལ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཁ་ཟས་ཡིན་པར་འདོད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲག་པོས་ལྷ་བཤོས་དབུལ་བ་ལ་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟས་ཀྱི་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་དབུལ་བའི་ཚེགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱའི། གང་དུ་རང་གི་རྣལ་འབྱོར་འཕེལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་དེ་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ན་ངེས་པར་འདིར་ལྷ་བཤོས་དབུལ་བའི་ལུང་མེད་དོ། །ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ལ་སོགས་པར་ནི་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་མི་བོར་བར་བྱ་བས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྨོས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་འདིར་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཆོད་པ་བསྣན་ཏེ་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་དག་ཡང་ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཨེ་ཝཾ་གྱི་སྒྲ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལ་སྦྱར་ནས་བདག་དབུལ་བ་དང། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མཆོད་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟ་ན་མཆོད་གནས་བདག་དབུལ་ཞེས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཚིག་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་གོས་དང་རྒྱན་དག་རེ་རེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་དག་རེ་རེ་བགྲང་ན་དེ་དག་གི་སྔགས་མ་སྨོས་པ་དང། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་དུ་མཛད་པ་དང༌། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་གོས་ཀྱི་ཤིང་དག་སྨོས་པ་ན་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལས་གོས་ཀྱང་འབྱུང་བས་དེ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་དེ་མ་ངེས་པས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་མཆོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་གྱི། ནང་གི་བྱེད་པ་ལ་རག་ལས་པའི་མཆོད་པ་སྟེ། ཀུ་རུ་ཀུ་ལླེ་ལས་བྱུང་བ་ལས་ཀྱང་མཆོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཆོད་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་ཁ་ཅིག་དུ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་བཞི་དངོས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱག་འཚལ་བ་བཞི་ལ་མཆོད་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ལ་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་ཞེས་འདོད་དེ། དེས་ན་འདིར་ཡང་དང་པོ་ཉིད་དུ་དེ་ནས་བློས་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་དམིགས་ལ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་
Chinese
父法身中，以真言和手印的差别，显现为色身，仅仅是这样而已。而且也超越了世俗谛的显现。同样，在事续中，认为供养神馐是密咒的食物，因此等等，以强烈的分别念，对供养神馐非常重视。而在此瑜伽续中，对于已经脱离食物需求的佛和菩萨们，又何必一定要以供养的辛劳来做什么呢？ 无论在哪里，只要自己的瑜伽能够增长，并且能够守护众生，这就已经是最重要的了，因此这里一定没有供养神馐的教言。在《事业之王》等经典中，迎请诸神，为了不舍弃世间的习俗而行事，因此提及这些也没有过错。其他人在这里加上四无量心和菩提心的供养，说成是二十种供养，但这些重复说了两次也没有必要。另外，将出现“诶旺”的声音与之结合，将布施自己和生起菩提心说成是两种供养。如果这样，那么“供养处布施自己”这样中间有间隔的词语就不合理了。还有其他人，对衣服和饰品等一一列举智慧和本智，但没有念诵那些的咒语，只是做了般若波罗蜜多，以及提及如意树和衣服树，既然从如意树中也能产生衣服，那么说它是装饰品的来源，那些说法是不确定的。那么应该怎样呢？像这样结合的十八种供养，在瑜伽续中是共同知名的，不是依赖于实物的，而是依赖于内在行为的供养。从咕噜咕咧所出的经典中也说，以十八种供养来供养。还有一些瑜伽续的仪轨中，在这之上实际存在花朵等四种供品，以及将四种顶礼合并为一种供养，仅仅这样就认为是二十种供养。因此，在这里一开始就从那里以意念观想坛城如现量一般，并以花朵等如实供养，这指的是外在的
English
From the Father Dharmakaya, the appearance of the Form Kaya arises through the differentiation of mantras and mudras, and that is all. Moreover, it transcends the appearance of conventional truth. Similarly, in the Action Tantras, it is believed that offering divine food is the food of secret mantras, and therefore, with strong conceptualizations, great emphasis is placed on offering divine food. However, in this Yoga Tantra, what is the purpose of the labor of necessarily offering to Buddhas and Bodhisattvas who are free from the need for food? Wherever one's own yoga increases and sentient beings are protected, that alone is most important. Therefore, there is definitely no instruction here to offer divine food. In texts such as the Supreme King of Actions, there is no fault in mentioning the invocation of deities, as it is done to not abandon worldly customs. Others add the four immeasurables and the offering of generating bodhicitta here, calling it twenty offerings, but there is no need to repeat these twice. Furthermore, by combining the sound of "E-vam," offering oneself and generating bodhicitta are said to be two offerings. If so, the phrase "offering the place of offering, offering oneself" becomes an unreasonable interruption. Still others enumerate wisdom and jnana for each item of clothing and ornament, but without reciting their mantras, and only performing the Prajnaparamita, and mentioning wish-fulfilling trees and clothing trees. Since clothing also arises from wish-fulfilling trees, it is uncertain to say that it is the source of ornaments. So, what should be done? The eighteen offerings combined in this way are commonly known in the Yoga Tantras, and are not dependent on material substances, but are offerings that depend on inner actions. It is also said in the texts originating from Kurukulle that one should offer with the eighteen offerings. In some Yoga Tantra rituals, there are actually four offerings such as flowers on top of these, and only by combining the four prostrations into one offering is it considered twenty offerings. Therefore, here, from the very beginning, one visualizes the mandala as if it were directly perceived, and offers perfectly with flowers and so on, which refers to the external.
Tibetan
མཆོད་པ་གཅིག་སྟེ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚེགས་མེད་པས་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པའམ། ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་འདོད་ལ་ཡོན་ཆབ་དང་ལྷ་བཤོས་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་འདིར་ནན་གྱིས་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་རིགས་བཞིའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ མཆོད་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའི་མཆོད་པ་དང་འཇུག་པའི་མཆོད་པ་དང་ལས་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་དག་ཕྱག་འཚལ་བས་བསྡུས་པས་གཅིག་གོ །དེ་ལྟར་འདིར་མཆོད་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ནས་བསྣན་པས་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་མཆོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་མེད་པར་དེ་ལྟར་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་ཞེས་སྟོན་ན་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྨད་དུ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བླ་མའི་ལུང་ལ་སློབ་མ་ལྟོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་མཐའ་མེད་པའི་གཞུང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགོས་ཤིང༌། འདི་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་ཕལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་ལྟ་ཞོག་གི །དོན་ཟབ་མོའི་ཡུལ་ལ་མི་སྨྲ་བ་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་པ་གཟུང་བ་མེད་ན་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པས་ན་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དང་པོ་སྨོན་པའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་འདི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དེ་བླང་བ་ནི་དང་པོ་ཐུན་མོང་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་པོ་བྱ་བར་རིགས་པས་ན་དེ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླང་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འདོད་ན་དང་པོ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྟན་པོར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ནས་ཐུན་མོང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་རིག་འཛིན་གྱི་སྡོམ་པར་བརྗོད་པ་བླང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་འོག་ཉིད་ནས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་རྒྱུར། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དམ་པ་བསྐྱེད་པ་ བྱས་ནས་ནི། །སྡོམ་པ་མ་ལུས་བཟུང་བ་ཡིས། །མ་རྒལ་བ་ནི་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ
Chinese
供养一种，即以花等无需费力即可迎请天神，另一种也需要，但供水和神馐并非如此，故在此不强调。之后四种礼拜，即是恭敬的供养、灌顶的供养、进入的供养和事业的供养四种的本体。这些都以礼拜概括，故为一种。如此，在此仅从供养本身增加，故有二十种供养。否则只有十八种供养，如果说有二十种供养，那么老师的尊颜也会被冒犯，因为弟子应当依赖上师的教言。然而，如果那样，则需要无边无际的经论颠倒错乱。像这样的普通行为，不要说利益一切，最终会导致对深刻意义的领域保持沉默。如果没有受持戒律，仅凭供养等无法获得成就，因此应当受持戒律。这里菩提心有两种，即愿菩提心和行菩提心。因为这两者都需要生起，所以首先以愿菩提心的形式生起，等等。行菩提心是菩萨戒，这也是以密咒的方式修持，是行菩萨戒的特殊之处。受持它，首先理应进行共同的波罗蜜多戒，因此为了受持它，有“戒律学处三种”等等。之后，受持不共的菩萨戒，即“佛法僧”等等。这表明，如果诸神想要迅速加持，首先要坚定愿菩提心，然后受持共同的菩萨戒。之后，受持被称为不共的菩萨戒，即持明者的戒律，这就是意义。之后，从下面开始：“为利一切有情故，生起无上菩提心，做了殊胜生起后，以受持所有戒律，为了度脱未度者。”等等。
English
Offering one, that is, inviting the deities with flowers, etc., without effort, and the other is also needed, but the offering of water and divine food is not like that, so it is not emphasized here. Then the four kinds of prostrations are the essence of the four kinds of offerings: the offering of reverence, the offering of empowerment, the offering of entering, and the offering of action. These are all summarized by prostration, so it is one. Thus, here, only from the offering itself is added, so there are twenty kinds of offerings. Otherwise, there are only eighteen kinds of offerings. If it is said that there are twenty kinds of offerings, then the teacher's face will be offended, because the disciple should rely on the teacher's words. However, if that is the case, then there is a need for endless scriptures to be reversed. Such ordinary actions, let alone benefit everything, will ultimately lead to silence in the realm of profound meaning. If vows are not taken, one cannot attain accomplishment by offerings alone, so one should take vows. Here, there are two kinds of Bodhicitta: aspiration and practice. Because both of these need to be generated, first generate in the form of aspiration, and so on. The Bodhicitta of practice is the Bodhisattva vow, which is also practiced through the door of mantra, which is a special feature of practicing the Bodhisattva vow. To take it, it is reasonable to first perform the common Paramita vow, so in order to take it, there are "three trainings of discipline," and so on. Then, take the uncommon Bodhisattva vow, that is, "Buddha, Dharma, and Sangha," and so on. This shows that if the gods want to quickly bless, first stabilize the aspiration Bodhicitta, and then take the common Bodhisattva vow. Then, take the uncommon Bodhisattva vow, which is called the Vidyadhara's vow, that is the meaning. Then, from below: "For the sake of all sentient beings, generate the unsurpassed Bodhicitta, after making the excellent generation, by taking all the vows, in order to liberate those who have not been liberated," and so on.