Tibetan
་སོར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔས་རང་གི་སྐུའི་ཚུལ་ཐོབ་པ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱ་བའམ། ཡི་གེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་འོད་ཀྱི་ཚོགས་འཕྲོ་བ་འདུས་པར་གྱུར་པ་ལས་ལྷའི་སྐུ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ལུས་ལས་ཕྱུང་སྟེ་སྔར་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀར་མཚན་ནས་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ་ཕྱོགས་བཞིར་སངས་རྒྱས་བཞི་པོ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་དང་བཅས་པ་རང་གི་ལུས་ལ་བཅུག་སྟེ་དེ་ཕྱུང་ནས། རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཞིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་མིང་གི་ཡི་གེ་དང་པོ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་འདི་དག་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱམས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང༌། ངན་སོང་ཀུན་འདྲེན་དང༌། མྱ་ངན་དང་མུན་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པའི་བློ་གྲོས་དང༌། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་དང༌། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཛོད་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཏོག་དང༌། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཟླ་བའི་འོད་དང༌། བཟང་སྐྱོང་དང༌། དྲ་བ་ཅན་གྱི་འོད་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང༌། སྤོབས་པ་བརྩེགས་པ་དང༌། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང༌། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་མཆོད་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་ཤཾ་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིམ་པ་འདིས་བསྐྱེད་ལ། འགྲོ་བ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་ཡཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིའོ། །ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིའོ། །ཧཱུཾ་རཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟེང་དུ་མེའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱིའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཁཾ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བསམས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆར་གྱི་རྒྱུན་སྦོམ་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབེབས་པ་གཏོང་བས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པར་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་བར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་གྱུར་པར་བསམས་ནས། མེ་དང་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་གི་བར་དུ་ཧཱུཾ་ལཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་བཀོད་ལ། དེ་བསྐོལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། འདུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་མཐུས། སའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཁཾ་ལས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེའི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་གདན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་སྔར་བཤད་པའི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདུས་པར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། དྲི་ཟ་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང༌། མིའམ་ཅི་དང༌། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མཆོད་པར་གྱུར་པ་དང༌། བསྟོད་པར་གྱུར་ཅིང་གདུགས་དང༌། རྒྱལ་མཚན་དང༌། བ་དན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། གླུ་དང༌། གར་དང༌། རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པར་རྗེས་སུ་ཐོབ་ཅིང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དེ་འཇུག་པར་གྱུར་པར་བདག་ཉིད་བསམ་མོ། །དེར་ཞུགས་ནས་འདུག་སྟེ་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མདུན་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོ་བསམས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་ས་བོན་ཉིད་ལས་སྟན་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་ལ། རིམ་པ་འདིས་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེ་གོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། རང་གི་སྙིང་ག་ལས་ཡི་གེ་ཧོ་དང༌། ཨཱཿ་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཧོཿ་ཛཿ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ལས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡི་གེ་ཧོཿ་ཞུགས་ནས་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡི་གེ་ཨཿ་ཡིས་དེས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང༌། གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དག་བྱེད་དོ། །བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རིགས་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ། །ཡི་གེ་ཧོཿ་ཡིས་ནི་ཡང་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡི་གེ་ཛཿ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ཡི་གེ་ཨཿ་བཅིངས་ནས་འགུགས་པར་བྱེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྡུ་བ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་མ
Chinese
以彻底的觉悟等次第，以五种现证获得自身之形相，应观想安住于四印曼荼罗之形式中。或者，观想从极其明亮且光芒四射的聚集之字中生出本尊之身。又或者，从自身中取出，以先前所说的真言在心间加持并安放。之后，如是生起四印曼荼罗，将四方之四佛连同眷属众一同融入自身，再将其取出。观想金刚心母等安住并加持后安住。慈氏等眷属众也应观想为四方外侧之布帛，彼等也从名之首字中生出。其中，这些是慈氏等，即：慈氏，见有义，断除一切恶趣，能 निश्चित地摧毁一切忧伤与黑暗之智慧，香象，勇猛行，虚空藏，智慧顶，无量光，月光，善守护，网光，大悲，无尽慧，累积勇气，普贤，以及彼等，观想坛城之诸神成为自身之供养。之后，以字（ཤཾ་，梵文天城体：शं，梵文罗马拟音：shaṃ，寂静）使一切有情皆成空性，从金刚风之坛城开始，以此次第生起如来功德之聚集之自性，并加持有情，（ཧཱུཾ་ཡཾ་ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं यं हुं，梵文罗马拟音：hūṃ yaṃ hūṃ，种子字：吽，风，吽）是金刚风之坛城。（ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं वं हुं，梵文罗马拟音：hūṃ vaṃ hūṃ，种子字：吽，水，吽）是其上之水坛城。（ཧཱུཾ་རཾ་ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं रं हुं，梵文罗马拟音：hūṃ raṃ hūṃ，种子字：吽，火，吽）是其上之火坛城。在其上观想从字（ཁཾ་，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，空）中生出遍照佛，从彼之身之肢体和细微肢体的毛孔中降下无量粗大的雨水，使整个器世间完全充满水，观想世尊也融入其中，在火和水坛城之间……
English
Having obtained the form of one's own body through the five kinds of manifest enlightenment, such as thorough discernment in stages, one should contemplate residing in the form of the four-seal mandala. Alternatively, one should contemplate the deity's body arising from the aggregation of letters that are extremely clear and radiating light. Furthermore, having extracted it from one's own body, one should consecrate and place it in the heart with the mantra previously mentioned. Then, having generated the four-seal mandala in that way, one should absorb the four Buddhas of the four directions, together with their retinues, into one's own body, and then extract them. One should contemplate Vajrasattvamātā and others residing and abiding after being blessed. The retinues, such as Maitreya, should also be contemplated as cloths on the outer sides of the four directions, and they also arise from the first letter of their names. Among them, these are Maitreya and others, namely: Maitreya, Seeing Meaningful, Completely Leading Away from Bad Destinies, Wisdom that Certainly Destroys All Sorrow and Darkness, Elephant of Incense, Going Valiantly, Space Treasury, Wisdom Pinnacle, Immeasurable Light, Moonlight, Good Guardian, Light of the Net, Great Compassion, Inexhaustible Wisdom, Accumulated Courage, Samantabhadra, and those and others, one should contemplate that the deities of the mandala have become offerings to oneself. Then, having emptied all beings with the letter (śaṃ, Devanagari: शं, Romanized Sanskrit: shaṃ, meaning: peace), starting from the vajra-wind mandala, one should generate the nature of the accumulation of the qualities of the Tathāgatas in this order, and bless beings, (hūṃ yaṃ hūṃ, Devanagari: हुं यं हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ yaṃ hūṃ, Seed Syllable: Hūṃ, Wind, Hūṃ) is the vajra-wind mandala. (hūṃ vaṃ hūṃ, Devanagari: हुं वं हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ vaṃ hūṃ, Seed Syllable: Hūṃ, Water, Hūṃ) is the water mandala on top of that. (hūṃ raṃ hūṃ, Devanagari: हुं रं हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ raṃ hūṃ, Seed Syllable: Hūṃ, Fire, Hūṃ) is the fire mandala on top of that. On top of that, contemplate Vairocana arising from the letter (khaṃ, Devanagari: खं, Romanized Sanskrit: khaṃ, meaning: space), and by sending down immeasurable thick streams of rain arising from the pores of the limbs and minor limbs of that body, one should completely fill the entire vessel world with water, and having contemplated that the Bhagavan has also dissolved into that, between the fire and water mandalas...
Chinese
书写“邬 吽 朗 吽”之语，以彼之煮沸为先导，以聚集之三摩地坚固之威力，应思维无量之大地坛城。其上，由种子字“康”（ཁཾ，kham，kham，空性）生出遍布十方世界一切界之广大宫殿，应如是观想。其中央，狮子大座等同四印坛城诸尊之数量，由先前所说之种子字生起。其后，从无量世界界中真实聚集之诸佛与菩萨，以及天、龙、药叉、乾闼婆、阿修罗、迦楼罗、紧那罗、摩睺罗伽等众生之聚集所围绕且供养，赞颂，以及伞、幢、幡等，歌、舞、音乐等，自己应思维成为坛城一切主尊之后，为了利益有情而进入其中。进入彼处安住后，如其所处之位置一般，于前方观想广大宫殿，由先前所说之种子字生起坐垫与四印坛城之诸尊身像，以此次第迎请诸尊。 结金刚铃印，观想从自己心间之种子字“霍”（ཧོཿ，hoh，hoh，惊叹）与“阿 班杂 达度 霍 匝”（ཨཱཿ་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཧོཿ་ཛཿ，āḥ vajra dhātu hoḥ jaḥ，āḥ vajra dhātu hoḥ jaḥ，啊 金刚界 霍 匝）等，如次第般向上方而去，进入薄伽梵毗卢遮那佛之心间。其中，种子字“霍”（ཧོཿ，hoh，hoh，惊叹）进入后，令其完全欢喜。种子字“阿”（ཨཿ，āḥ，āḥ，啊）以彼使其圆满，加持，生威光，以及令其入于心中。名为“班杂 达度”（བཛྲ་དྷཱ་ཏུ，vajra dhātu，vajra dhātu，金刚界）之语，加持为四族之自性。种子字“霍”（ཧོཿ，hoh，hoh，惊叹）再次令其完全欢喜。种子字“匝”（ཛཿ，jaḥ，jaḥ，匝）是彼之自性心咒之种子字“阿”（ཨཿ，āḥ，āḥ，啊）束缚后，进行勾招。结金刚摄印，观想薄伽梵摄受尊，身色白色，以光芒之聚集充满三界。
English
Write down "U hum lam hum," and with its boiling as a preliminary, through the power of the stable samadhi of gathering, one should contemplate the immeasurable mandala of the earth. Above that, from the syllable Kham (ཁཾ, kham, kham, emptiness), one should contemplate a great palace that pervades all the realms of the ten directions. In the center of that, lion thrones and so on, equal to the number of deities in the Four Mudra Mandala, should be generated from the seed syllables mentioned earlier. Then, Buddhas and Bodhisattvas who have truly gathered from immeasurable world realms, as well as gods, nagas, yakshas, gandharvas, asuras, garudas, kinnaras, mahoragas, and other assemblies of sentient beings, surrounded and worshiped, praised, with umbrellas, banners, flags, and so on, songs, dances, music, and so on, one should contemplate oneself as having attained the lordship of all the mandala deities and entering into it for the sake of beings. Having entered and sat there, just as it is situated, one should contemplate a great palace in front, and from the seed syllables mentioned earlier, generate seats and the bodies of the deities of the Four Mudra Mandala, and in this order, the deities should be invited. Binding the Vajra Bell Mudra, one should contemplate that from the syllable Hoh (ཧོཿ, hoh, hoh, exclamation) and "Ah Vajra Dhatu Hoh Jah" (ཨཱཿ་བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཧོཿ་ཛཿ, āḥ vajra dhātu hoḥ jaḥ, āḥ vajra dhātu hoḥ jaḥ, Ah Vajra Realm Hoh Jah) from one's own heart, in the order as it is, going upwards, and entering into the heart of the Bhagavan Vairochana. Among them, the syllable Hoh (ཧོཿ, hoh, hoh, exclamation) having entered, makes him completely pleased. The syllable Ah (ཨཿ, āḥ, āḥ, Ah) makes him complete, blesses, generates splendor, and makes him enter into the heart. The sound called "Vajra Dhatu" (བཛྲ་དྷཱ་ཏུ, vajra dhātu, vajra dhātu, Vajra Realm) blesses as the nature of the four families. The syllable Hoh (ཧོཿ, hoh, hoh, exclamation) again makes him completely pleased. The syllable Jah (ཛཿ, jaḥ, jaḥ, Jah) is the seed syllable of his own heart mantra, binding the syllable Ah (ཨཿ, āḥ, āḥ, Ah), and then beckoning. Binding the Vajra Gathering Mudra, one should contemplate the Bhagavan Gathering Deity, with a white body color, filling the three realms with a mass of light.