Tibetan
་ན། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ནི་དམ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ་ཁྱབ་བདག་རྟོག་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ནི་དམ་པ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེའི་བདེ་བ་ལས་བྱུང་བས་ན་གྲུབ་པའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པའི་རིགས་ལྔའི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བས་ན་མཐའ་ཡས་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའོ། །བསལ་བ་ནི་སྙིགས་མ་ལྔ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཆོག་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མཆོག་དམ་པ་སྟེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚུལ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ན་གསལ་བ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་རྟོག་པའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོག་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་བསྡུས་པའི་དྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་མཆོག་གི་མདོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དྲི་བའི་ཚུལ་གྱི་མདོར་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང༌།། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོ་གའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་བསྡུས་པ་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་ངེས་པ་ཤེས་པས་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔ
Chinese
那。 极其不变者，名为常。极其是殊胜，金刚萨埵等成就之乐之主，即是遍主，此乃是分别之理。极是殊胜，远离具习气之烦恼，故为极净，由无缘大悲之金刚乐所生，故为成就。与极微尘相等之一切世界之界，及等同之五部成就，因施予故，具有无边之果。遣除者，谓远离一切五浊之第一胜金刚萨埵之殊胜，即超胜之身，彼为何者，彼之理是获得之因。以光明之自性而圆满，故为光明遍用。名为极其常者，即是无始无终之分别之理。吉祥第一胜之广释，名为般若波罗蜜多之生起者，其中秘密坛城之手印续部一切分别圆满。如此，成为一切成就之方便，为加持自身之瑜伽手印，成办一切手印，为一切续部之分别，为一切总集之提问，为显示之故。其后宣说名为大菩萨众等，其中从其后开始，至名为极之经之间，已宣说以提问之理而略说之经。其后，导师金刚持。 从其开始，至名为极其秘密之仪轨之间，以已宣说故，以已提问总集一切分别之回答之理而广说。其中，为了显示以了知大手印等分别之决定，修行者等之成就乃成就之故。宣说名为无分别等，远离所取与能取之分别之吉祥金刚萨埵等，乃是无分别之法。由彼无分别之法，众生之金刚萨埵
English
That. That which is supremely immutable is called permanence. Supreme is the noble one, the lord of the bliss of accomplishments such as Vajrasattva, that is, the all-pervading lord, this is the way of discernment. Supreme is the noble one, because it is free from defilements together with habitual tendencies, it is completely pure, and because it arises from the vajra bliss of great compassion without object, it is accomplished. Because it bestows the accomplishments of the five families equal to all the world realms equal to the finest particles, it possesses limitless fruits. Elimination is the supreme and noble Vajrasattva of the first supreme, which is free from all five degenerations, that is, the excellent body, whose nature is the cause of attainment. Because it is completely perfected in its luminous nature, it is the complete use of luminosity. That which is called supremely constant is the very nature of discernment without beginning or end. The extensive explanation of the glorious first supreme, called the arising of the Perfection of Wisdom, is the completion of all the discernments of all the tantras of the secret mandala mudras. Thus, in order to show that all the questions that are collected from all the tantras of all the mudras that accomplish all the yoga mudras that bless the self, which have become the means of all accomplishments, are shown by going to the questions in advance. Then, the great bodhisattva assembly and so on were spoken, and from then on, until the sutra called the supreme sutra, the sutra of the method of questioning was spoken. Then, the teacher Vajradhara. From there, until the ritual called the supreme secret, it is said that all the questions that have been collected are explained in detail by the method of answering. In order to show that the accomplishments of the practitioners are accomplished by knowing the determination of the discernment of the great mudra and so on. It is said that there is no distinction, and the glorious Vajrasattva and so on, which are free from the distinction of what is grasped and what is grasped, are the dharmas without distinction. From those dharmas without distinction, the Vajrasattva of sentient beings