Tibetan
འི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཞེས་བཤད་དེ། མི་ཤིགས་པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །མཉམ་པར་ག་ཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་ཤིགས་པའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ངེས་པའི་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེར་གྱུར། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཆོས་བདག་མེད་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒོམས་པའི་ངེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པའོ། །སེམས་དཔར་བྱིན་རླབས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེར་གྱུར་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་སེམས་དཔར་བྱིན་རླབས་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུར་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐྱེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་བདུད་བཞི་བཅོམ་པས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ།། རྟག་པ་ནི་བརྟན་ཞིང་མི་འགྱུར་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ རྟོགས་ཤིང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་རྗེས་འགྲོ་ཡིན། །ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡན་ཞེ་ན། རང་གི་སེམས་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ནི་རང་གི་སེམས་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི
Chinese
之故说为心英雄，是为不坏之体性。以平等安住故为三摩地。名为：不坏体性的心，远离一切有情之分别念，于如是性中成为一味，一心一意即是平等安住之自性，故说为三摩地。以决定之故而成为金刚。名为：一切有情之心，具有法无我之自性，其本身为月轮之相，于月轮上观想五股金刚杵，成为金刚之自性，由成为决定之因，故而成为金刚。金刚之体性即是金刚之体性，是获得金刚之自性。以加持心英雄之方便，即转变为金刚心英雄。名为：已成为金刚之心，以加持心英雄之方式，观想为金刚心英雄之身，亦转变为金刚心英雄之身。如是开示生起金刚心英雄之后，现在以“彼即”等开示生起如来。名为：无始无终之法界，以摧伏四魔故，称为薄伽梵。常者，乃坚固而不变者。是菩提行之随行。名为：五现证菩提即是菩提。为彼之义而行持即是菩提行，如实了悟自心，如实了悟佛之自性，并随行之故。是菩提行之随行。名为：如何此是随行菩提之行耶？于各自了悟自心等，是名为佛菩提等。自己之心即是自己之心，即阿赖耶识与染污意，以及意识与眼等五根之识。彼之各自了悟，即是了悟无所取与能取之自性。彼即等，彼即是佛之菩提。
English
Therefore, it is said to be a mind hero, which is an indestructible nature. Because of being equally abiding, it is Samadhi. It is called: The indestructible nature of mind, away from all the discriminations of all sentient beings, in suchness becomes one taste, one-pointed mind is the very nature of equal abiding, therefore it is said to be Samadhi. Because of certainty, it becomes Vajra. It is called: The mind of all sentient beings, having the nature of Dharma without self, its own form is the form of the moon mandala, on the moon mandala visualize the five-pronged Vajra, becoming the nature of Vajra, becoming the cause of certainty, therefore it becomes Vajra. The nature of Vajra is the nature of Vajra, which is to obtain the nature of Vajra. By the blessing of the mind hero, it transforms into Vajrasattva. It is called: The mind that has become Vajra, in the way of blessing the mind hero, visualize as the body of Vajrasattva, and also transform into the body of Vajrasattva. Thus, after showing the generation of Vajrasattva, now it is said to generate the Tathagata with "That itself" and so on. It is called: The Dharmadhatu without beginning and end, because of subduing the four Maras, it is called Bhagavan. Constant is firm and unchanging. It is the following of the Bodhi conduct. It is called: The five Abhisambodhis are Bodhi. To practice for the sake of it is Bodhi conduct, because one realizes one's own mind as it is, realizes the Buddha's nature as it is, and follows it. It is the following of the Bodhi conduct. It is called: How is this following the Bodhi conduct? In the separate realization of one's own mind, etc., it is called Buddha Bodhi, etc. One's own mind is one's own mind, that is, Alaya-vijñana and Klesha-manas, as well as Manovijñana and the five consciousnesses of the five senses such as the eye. The separate realization of it is the realization of the nature of non-grasping and grasping. That itself, etc., that is the Bodhi of the Buddha.