Tibetan
།རང་གི་སྙིང་པོ་མཆོག་སྙོམས་ཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤེ་ན། མ་དག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་དག་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ཤེ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཀུན་བསགས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏེ། དེ་རྣམས་ བསགས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བྱུང་བས་ན་ཤས་ཆེར་བསགས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བསགས་པ་དེས་ན། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡང་རང་ཞེན་པར། །ཞེས་བྱ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང༌། །བུད་མེད་བསྙེན་པ་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཞེན་ཅིང་ཤིན་ཏུ་མི་ལྡོག་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་སྐྱེས་བུའི་དམ་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་མཆོག་གི་མཁྱེན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མི་འདུལ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་མངའ་ན་མི་མཛད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཀྱང་མངའ་མི་མཛད་ཅིང༌། །བདག་པོར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འདུལ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་མི་འདུལ་བས་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་འདུལ་བ་མ་མངའ་མི་མཛད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྨོངས་པས་ཤིན་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཆོག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལ་གནས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤེ་ན། རང་གི་སྙིང་པོ་མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བཟང་པོ་མཆོག་སྟེ་དེ་ལའོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེའི་རིགས་སྒེག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་ཉམས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བཞག་ནས། སྙིང་རྗེའི་ཉམས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འོག་ནས་བཤད་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །དེས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཛེས་ཤིང་འབར་བས་ན་རྒྱལ་པོའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། པདྨའི་རིགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་གཞིག་པར་མི་ནུས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ། །གང་གིས་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྐུར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་མ་ལུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲིད་པ་གསུམ་མཐའ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་སྐུ་ཚད་མེད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྙེམས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཡོན་པའི་པདྨའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་པདྨའི་བཟུང་སྟེ། དེས་བསྙེམས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛད་ནས་ཕྱག་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང༌། མཛུབ་མོས་རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ཕྱོགས་དེའི་འདབ་མ་ལ་ཁ་འབྱེད་པར་མཛད་པས་རྟོག་ཅིང་གཟིགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་གིས་གཟིགས་ཤེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་དེས་གཟིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བསྒོམ་པར་ མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་གཟིགས་པར་མཛད་ཅེ་ན། ཅི་ནུས་པའི
Chinese
“融入自性精华之最胜”名为此。为何如此融入呢？因为宣说了“不净”一词，即因众生界是不净的缘故。以何为因呢？宣说了“贪欲等皆积聚”，既有贪欲等，又有一切，所以是贪欲等一切，那些从无始时积聚而来的，所以是大量积聚。因为积聚了贪欲等，所以，因为众生界变得不净，因此才示现融入。 “于彼等亦自执着”是指对贪欲和嗔恨等那些，极其执着，以亲近妇女和杀生等方式执着，并且极其不退转，相续不断，是殊胜的士夫，是士夫之最胜者所知晓和领悟的。如何才能对那些极其执着呢？因为不调伏，所以即使是佛陀也拥有最胜也不去调伏，如此说道，为了调伏那些，佛陀也不去调伏，也不是主宰。为何呢？因为说“不调伏”，即以寂静的方式不能调伏，所以是因为那个原因。 “最胜”是指极其。如此，因为佛陀也不去调伏，所以说了“对于世间”等等，为了利益那些被愚痴所压倒的众生，世间之最胜者薄伽梵金刚萨埵安住于融入之中。融入于什么呢？说了“融入自性精华之最胜”，即融入于自己的自性精华之最胜。 这句话是说，对于以金刚萨埵之相和如来，以及金刚部之妩媚，寂静和忿怒之相来调伏的众生界，善加安立之后，为了调伏以慈悲之相来调伏的众生，薄伽梵大金刚持，融入于圣观世音自在的等持之中。于此，此乃
English
This is called "Entering into the Supreme Essence of Self". Why enter in this way? Because the word "impure" is spoken, that is, because the realm of sentient beings is impure. What is the cause? It is said, "Desire and so on are all accumulated." There are desires and so on, and there is everything, so it is all desires and so on. Those that have been accumulated from beginningless time, so they are accumulated in large quantities. Because of accumulating desires and so on, therefore, because the realm of sentient beings has become impure, therefore it is shown to enter into equanimity. "Also clinging to them" refers to those such as desire and hatred, clinging to them extremely, clinging in the manner of approaching women and killing, and being extremely irreversible, continuously, is the supreme person, is known and understood by the supreme of persons. How can one cling to those extremely? Because they are not subdued, even if the Buddha possesses the supreme, he does not subdue them, so it is said, in order to subdue those, the Buddha does not subdue them, nor is he the master. Why? Because it is said "not subdued", that is, not subdued in a peaceful way, so it is for that reason. "Supreme" means extremely. Thus, because the Buddha does not subdue, therefore it is said "for the world" and so on, in order to benefit those sentient beings who are overwhelmed by ignorance, the supreme of the world, the Blessed One Vajrasattva, abides in entering into equanimity. What does he enter into equanimity with? It is said, "Entering into the Supreme Essence of Self", that is, entering into the supreme good essence of one's own nature. This statement is saying that, for the realm of sentient beings who are subdued by the aspect of Vajrasattva and the Tathagata, as well as the charming, peaceful, and wrathful aspects of the Vajra family, after being well established, in order to subdue the sentient beings who are subdued by the aspect of compassion, the Blessed One Great Vajradhara, enters into the samadhi of the Holy Avalokiteshvara. Here, this is
Chinese
所谓“是”等等，是对这本身的解释。所谓“这”，是心中想着下面所说的，而说出这样的话。 一切如来之等持，是以世间自在的方式，个别了悟一切法自性清净。因此，它也能以威势压倒其他等持，因其美妙而炽盛，故为王。这本身就是名为“以诸法自性清净之法性智慧金刚加持之手印”的等持。一切法自性清净，是具有般若波罗蜜多自性的心与心所，以及莲花部。它们的法性是真如。它的智慧是决定。它本身不能被一切分别念所生起和摧毁，因此像金刚一样，所以是金刚。以何者加持它，并作为世间自在之身的等持，就称其名为那个。因为以何种等持进行观察和现证，所以称一切如来为遍照等等，称为三界无余，即称为三有的一切主宰。圣观自在的意念是现证，为了调伏一切有情，圣观自在的身相才变得无量。这是总结语。现在为了宣说修习等持的诀窍，所以说了“以谦逊”等等。以左手的莲花拳握持金刚莲花，以此作出谦逊的姿态，然后以右手的拇指和食指，朝向自己心间的方向打开莲花瓣，这样就进行观察和观看。以什么来观看呢？说了“自性”，自己的体性就是自性，即一切法的真如。以自性观看，就是观修一切法自性清净。 这是总结语。如何进行观看呢？尽其所能的
English
The so-called "is" and so on are explanations of this very thing. The so-called "this" is said with the following explanation in mind. The samadhi of all Tathagatas is the individual realization that all dharmas are naturally pure in the manner of the Lord of the World. Therefore, it also subdues other samadhis with its power, and because it is beautiful and blazing, it is the king. This itself is the samadhi called "the mudra of the vajra blessing of the wisdom of the dharmata of the natural purity of all dharmas." The natural purity of all dharmas is the mind and mental factors that have the nature of prajnaparamita, and the lotus family. Their dharmata is suchness. Its wisdom is certainty. It itself cannot be generated or destroyed by all discriminations, so it is like a vajra, therefore it is a vajra. The samadhi that blesses it and acts as the body of the Lord of the World is called by that name. Because all the Tathagatas are called Vairochana and so on by observing and directly doing whatever samadhi, the three realms are called without remainder, that is, the master of all three existences. The intention of the Holy Avalokiteshvara is direct realization, and in order to tame all sentient beings, the body of the Holy Avalokiteshvara becomes immeasurable. This is the concluding statement. Now, in order to explain the secret of practicing samadhi, "with humility" and so on are said. With the left lotus fist holding the vajra lotus, making a gesture of humility with it, and then with the thumb and forefinger of the right hand, opening the petals in the direction of one's own heart, thus contemplating and seeing. What does one see with? "Nature" is mentioned, one's own essence is nature, that is, the suchness of all dharmas. Seeing with nature is meditating that all dharmas are naturally pure. This is the concluding statement. How does one see? To the best of one's ability.
Tibetan
་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ནུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཅི་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཅི་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་པདྨའི་འདབ་མ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མཛད་ཅིང་གཟིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་རྣམ་པར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་པོའི་ལག་ན་གནས་པའི་པདྨ་དམར་པོ་འདི་ཁ་དོག་དམར་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཚོན་གྱི་ཉེས་པ་ནི་ཚོན་གྱི་སྐྱོན་ཏེ་རྫས་གཞན་དང་འདྲེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་མ་གྱུར་པའོ། །དེས་མ་གོས་པ་ནི་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། པདྨ་དམར་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་མཐེའུ་ཆུང་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ་དང་འདབ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་པདྨ་དེ་ལ་གོས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་དག་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཆགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གཟིགས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་རྒྱུ་དེས་རྒྱལ་པོ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ནི་ཚུལ་དེས་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་གཟིགས་པར་མཛད་པས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིང་ཉེ་བར་སྐྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཅིངས་ལ། ཡ་ཐཱ་རཀྟ་མི་དཾ་པདྨ་ད་མ་ག་ཏོ་ཤི་རྣ་ལ་ལི་བྱ་ཏེ། བ་ས་དོ་ཤེ་ཥྭ་བཱི་བཱི་ཏ་དྷེ་ཏཱ་དྷུདྡྷ་ཏྲི་དྷཱ་ཏུ་ཀཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་ཟློས་ཤིང་སྙིང་པོ་འདི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་འདི་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་རྣམ་པར་གཟིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྒོམ་པའི་སྙིང་པོའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་སྒོམ་པར་ད
Chinese
说是以“三摩地”之名，与自身能力相符地禅修，即是尽其所能的三摩地。凭借这尽其所能的三摩地，能够分辨并观察莲花的花瓣。所谓“那是如何”等等，是详细阐述观察的方式。如同修行者手中的这朵红莲，完全是因为与红色相符的缘故。颜色的过失，是指颜色的瑕疵，即未能完全去除与其他物质的混合。不被其沾染，即是不混合。即使莲花是红色的，也因具有不混合的性质，来自小指的水和花瓣等各种瑕疵，如何也不会沾染到那朵莲花上。同样，三界清净、具有大悲心的、无我执著的菩提萨埵，也远离贪欲等烦恼和近烦恼的垢染。以何种原因为因，观照并显现此三摩地？以此原因，诸佛成为自在者，成为世间自在者。所谓“以彼”，即是以那个原因。金刚萨埵即是大金刚持。观世音以那种方式分别觉察并观察，因此被称为自在，即成为主要者，成为那样并使其接近。这表明：结缚世间自在的大手印，念诵“雅 他 惹格达 米 达 帕玛 达玛 嘎多 希 惹那 啦里 嘉 爹。巴 萨 多 舍 施瓦 比 比 达 爹 达 杜达 哲 达 杜 康”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的心髓，并因修习此心髓的力量，为了成办有情众生的利益，如来世尊如何成为世间自在，同样，以修习并详细观察此心髓的力量，金刚萨埵圣观世音成为自在者。
English
It is said by the name of 'Samadhi,' to meditate in accordance with one's own ability is the Samadhi to the best of one's ability. With this Samadhi to the best of one's ability, one can distinguish and observe the petals of the lotus. The so-called 'How is that' and so on, is to elaborate on the manner of observation. Just as this red lotus in the hand of the practitioner is entirely because it is in accordance with the color red. The fault of color is the flaw of color, that is, the failure to completely remove the mixture with other substances. Not being stained by it means not being mixed. Even if the lotus is red, it is not stained by the water from the little finger and various flaws such as petals because it has the property of not being mixed. Similarly, the Bodhisattva who is pure in the three realms, has great compassion, and is without attachment to self, is free from the defilements of afflictions such as desire and near afflictions. By what cause does one contemplate and manifest this Samadhi? By that cause, the Tathagatas become the lords, they become the lords of the world. The so-called 'By that' means by that cause. Vajrasattva is the great Vajradhara. Avalokiteshvara discerns and observes in that way, therefore he is called the lord, that is, he becomes the chief, becomes like that and brings it near. This shows: binding the great mudra of the lord of the world, reciting the essence of 'Ya Tha Rakta Mi Dam Padma Dama Gato Shi Rana Lali Jya Te. Ba Sa Do She Shva Bi Bi Da De Ta Dudda Tri Dhatu Kam' (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning), and by the power of practicing this essence, in order to accomplish the benefit of sentient beings, how the Blessed One becomes the lord of the world, similarly, by the power of practicing and observing this essence in detail, Vajrasattva, the noble Avalokiteshvara, becomes the lord.