Tibetan
རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་སྣམ་བུ་ལ་ཤར་ལྷོ་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་ལ་ས་འཛིན་ལྷ་མོ་མིང་ཤྲཱི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་གཡོན་པ་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡས་ན་གཏེར་གྱི་བུམ་པ་བསྣམས་པའོ། །ལྷོ་ ནུབ་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོ་མིང་ཧྲཱིཿ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་གཡོན་པ་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡས་ན་སྤྲུལ་གྱི་ཞགས་པ་བསྣམས་པ། ནུབ་བྱང་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་མིང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་གཡོན་པ་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡས་ན་པདྨའི་སྟེང་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྣམས་པའོ། །བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་རླུང་གི་ལྷ་མོ་མིང་དྷཱིཿ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་གཡོན་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡས་ན་བ་དན་བསྣམས་པ་ལེགས་པར་བྲི་བར་བྱའོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་པདྨ་ཆེན་པོ་ཆགས་པའི་མཚོན་ཆའི་མཚན་མ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དང༌། ལྷོར་པདྨ་ཆེན་པོ་གཏུམ་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་མཚན་མ་སྤྲུལ་གྱི་གཟུགས་དང༌། ནུབ་ཏུ་པདྨ་ཆེན་པོ་ནག་པོའི་མཚན་མ་ཕག་གི་གཟུགས་དང༌། བྱང་དུ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའི་མཚན་མ་པདྨའི་གཟུགས་བྲི་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྦྱོར་བས་འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་དབུས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོ་བསྒོམས་ལ། བར་སྣང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་སྟེ། ཉི་མ་འཆར་བའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེགས་པར་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། འདིའི་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲའོ། །དེའི་ནང་དུ་དེའི་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་རི་མོ་གཉིས་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་བཞི་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བལྟས་པ། མཚམས་བཞི་པོ་རི་མོ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ། པདྨའི་ཕྲེང་བས་ཀུན་དུ་མཉེས་པར་མཛེས་པར་བྱས་ལ། ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་མེད་པར་བྲིས་ཏེ། འདིར་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱི་དང་ནང་དུ་བཅས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་རྣམས་ལ་དབུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གཡོན་སྙེམས་པས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཛིན་ཅིང་ཐུགས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་འབྱེད་པར་མཛད་པ་སྐུ་མདོག་དམར་སྐྱ་ཞལ་འཛུམ་དམུལ་བ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་ པ། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཅོད་པན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ། ཟླ་བའི་འོད་ཅན་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཤར་གྱི་པདྨའི་འདབ་མ་ལ་པདྨ་ཆེན་པོ་སྐུ་མདོག་དམར་བ། འདོད་པའི་ལྷའི་གཟུགས་འཛིན་པ། མེ་ཏོག་པདྨ་དང་མདའ་གཞུ་བསྣམས་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་གཏུམ་པོའི་དབང་ཕྱུག་སྐུ་མདོག་ནག་པོ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གཟུགས་འཛིན་པ། ཁྲོས་པ་སྤྱན་གསུམ་པ་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་གཡས་གཉིས་ན་ཏྲི་ཤཱུ་ལ་དང་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡོན་གཉིས་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཐོད་པ་བསྣམས་པའོ། །དེའི་རྒྱབ་ཏུ་པདྨ་ཆེན་པོ་ཁྱབ་འཇུག་གི་གཟུགས་འཛིན་པ། སྐུ་མདོག་ནག་པོ་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་གཡས་གཉིས་ན་པདྨ་དང་འཁོར་ལོ་བསྣམས་པ། གཡོན་གཉིས་ན་དབྱིག་པ་དང་དུང་བསྣམས་པའོ། །དེའི་བྱང་དུ་གནས་པའི་པདྨ་ལ་པདྨ་ཆེན་པོ་མི་མཛད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པའི་གཟུགས་འཛིན་པ། སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་བཞི་པ། ཕྱག་བཞི་པ། གཡས་ན་དབྱིག་པ་དང་བགྲང་ཕྲེང་འཛིན་པ། གཡོན་གཉིས་ན་པདྨ་དང་རིལ་པ་སྤྱི་བླུགས་བསྣམས་པའོ། །ཤར་ལྷོའི་མཚམས་ཀྱི་པདྨའི་འདབ་མར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལ། པདྨ་ཆེན་པོས་འཛིན་ས་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་གཡོན་བརྐྱང་བས་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཤིང༌། ཕྱག་གཡོན་པ་འདེགས་པས་ས་འཛིན་པར་མཛད་པ། ཡང་ཕྱག་གཡོན་པ་གཉིས་ན་དུང་དང་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡས་གཉིས་ན་འཁོར་ལོ་དང་དབྱིག་པ་བསྣམས་པའོ། །ལྷོ་ནུབ་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཆུ་ལྷའི་གཟུགས་འཛིན་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་གདེངས་ཀ་བརྒྱད་པ། གཡས་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡོན་ན་སྤྲུལ་གྱི་ཞགས་པ་བསྣམས་པའོ། །ནུབ་བྱང་གི་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་ཉི་མ་སྐུ་མདོག་དམར་པོ་ཕྱག་གཡས་ན་པདྨ་བསྣམས་པ། གཡོན་ན་པདྨའི་སྟེང་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྣམས་པ་གཞག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་རླུང་གི་གཟུགས་འཛིན་པར་མཛད་པ། སྐུ་མདོག་ནག་པོ་ཕྱག་གཡས་ན་བ་དན་བསྣམས་པ། གཡོན་ན་པདྨ་བསྣམས་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔར་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་ཧྲཱིཿ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་པདྨ་ཆེན་པོ་ཆགས་པའི་ འདོད་ཆགས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་དང༌། དེ་སྟོན་པའི་མཚན་མ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས
Chinese
在名为“某某”等等的地方，在外层坛城的诸神画像中，东南角的大莲花上，有土地神女，名为室利（藏文：ཤྲཱི་，梵文天城体：śrī，梵文罗马拟音：śrī，汉语字面意思：吉祥），左手持莲花，右手持宝瓶。西南角的大莲花上，有海神女，名为赫利（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：hrīḥ，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：惭愧），左手持莲花，右手持幻化之索。西北角的大莲花上，有太阳神女，名为吉（藏文：གི་，梵文天城体：gi，梵文罗马拟音：gi，汉语字面意思：语），左手持莲花，右手持莲花上的太阳坛城。东北角的大莲花上，有风神女，名为提（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城体：dhīḥ，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：智），左手持莲花，右手持旗幡，应妥善绘制。东方的门上，绘制大莲花和生殖器的象征，即女性形象；南方，绘制大莲花和忿怒自在的象征，即幻化形象；西方，绘制大莲花和黑色的象征，即猪的形象；北方，绘制娑婆世界之主梵天的象征，即莲花的形象。如此宣说，世尊以调伏众生的方便，从《摄集真实》中所说的瑜伽大士开始，从修习三摩地开始，直到亲眼见到坛城为止，都要修习坛城。然后，如前所述，在坛城之地的中央修习三种三摩地，在虚空中如前安放，在日出之时，妥善地放置明点。此坛城的外层坛城与金刚萨埵的坛城相似。在其内部，以其一半的尺寸绘制两条线，显现外层坛城的四个门，四个角位于两条线的中央，用莲花花环装饰得令人愉悦。内层坛城不设门，在此处以八根柱子的形式绘制八瓣莲花。然后，在外层和内层坛城的所有神灵的位置上，在各种莲花上，中央是世尊观世音自在，左手倾斜，持金刚莲花，并在心口方向打开，身色红白，面带微笑，是勇识。
English
In the places called "so and so," among the depictions of deities in the outer mandala, on the great lotus in the southeast corner, there is the earth goddess named Shri (藏文：ཤྲཱི་，梵文天城体：śrī，梵文罗马拟音：śrī，汉语字面意思：Auspiciousness), holding a lotus in her left hand and a treasure vase in her right. On the great lotus in the southwest corner, there is the ocean goddess named Hrih (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：hrīḥ，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：Shame), holding a lotus in her left hand and a noose of illusion in her right. On the great lotus in the northwest corner, there is the sun goddess named Gi (藏文：གི་，梵文天城体：gi，梵文罗马拟音：gi，汉语字面意思：Speech), holding a lotus in her left hand and a mandala of the sun on a lotus in her right. On the great lotus in the northeast corner, there is the wind goddess named Dhih (藏文：དྷཱིཿ，梵文天城体：dhīḥ，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：Intelligence), holding a lotus in her left hand and a banner in her right, which should be drawn well. On the eastern gate, draw a great lotus and the symbol of generation, which is the form of a woman; in the south, draw a great lotus and the symbol of wrathful empowerment, which is the form of illusion; in the west, draw a great lotus and the symbol of blackness, which is the form of a pig; in the north, draw the symbol of Brahma, the lord of the Sahā world, which is the form of a lotus. Thus it is taught that, beginning with the great yogi mentioned in the Condensed Perfection of Reality through the means of subduing beings, the Blessed One, starting from meditating on the three samādhis, one should meditate on the mandala until one directly sees the mandala. Then, as previously described, meditate on the three samādhis in the center of the mandala's ground, and place them correctly in the space as before. At sunrise, the bindu should be placed well. The outer mandala of this is similar to the mandala of Vajrasattva. Inside it, draw two lines with half its size, clearly showing the four gates of the outer mandala, with the four corners located in the center of the two lines, and adorned pleasingly with lotus garlands. The inner mandala should be drawn without gates, and here eight lotus petals should be drawn in the manner of eight pillars. Then, in the places of all the deities of the outer and inner mandalas, on various lotuses, in the center is the Blessed One Avalokiteśvara, leaning to the left, holding a vajra-lotus and opening it towards the heart, with a reddish-white body, a smiling face, and is a hero.
Chinese
以跏趺坐姿安住。 以无量光之宝冠灌顶。应描绘月光照耀之景。其东方莲花瓣上，描绘一朵大莲花，身色红色，执持欲天之形，手持莲花与弓箭。其南方，大莲花，忿怒自在，身色黑色，执持大自在天之形，愤怒，三眼，四臂。其右手二臂持三叉戟和莲花，左手二臂持卡杖嘎和颅骨。其后方，大莲花，执持遍入天之形，身色黑色，四臂。其右手二臂持莲花和法轮，左手二臂持甘露瓶和海螺。其北方所处之莲花上，大莲花，非作者之主，执持梵天之形，身色白色，四面，四臂，右手持甘露瓶和念珠，左手二臂持莲花和盛满丸药之容器。东南方位的莲花瓣上，各种莲花上，大莲花，执持大地之大持地母，以左腿伸展之姿安住。其双手以互相执持之姿安住，左手高举，作持地之状。另有左手二臂持海螺和莲花，右手二臂持法轮和甘露瓶。西南方位，大莲花，大海水神之形，身色白色，八颈，右手持莲花，左手持幻化之索。西北方位，大莲花，太阳，身色红色，右手持莲花，左手于莲花之上放置太阳之轮。东北方位，大莲花，作执持风神之形，身色黑色，右手持旗幡，左手持莲花，应描绘。其余者如前所述。此处诸天之精髓为 ཧྲཱིཿ （藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）。于此，大莲花，贪著之 贪欲乃大菩提之自性，即心之体性之如是，以及对一切事物之贪著，而示现此之表相乃贪欲之表相，即名为女人之形之女人之身。
English
Residing in the vajra posture. Empowered by the crown of immeasurable light. One should depict the radiance of the moon. On the eastern lotus petal, depict a great lotus, body color red, holding the form of the god of desire, holding a lotus flower and a bow and arrow. To its south, a great lotus, fierce sovereign, body color black, holding the form of the great sovereign, wrathful, with three eyes and four arms. In its two right hands, it holds a trident and a lotus, and in its two left hands, it holds a khatvanga and a skull cup. Behind it, a great lotus, holding the form of Vishnu, body color black, with four arms. In its two right hands, it holds a lotus and a wheel, and in its two left hands, it holds a vase and a conch shell. On the lotus located to its north, a great lotus, the lord of non-action, holding the form of Brahma, body color white, with four faces and four arms, the right hand holding a vase and a rosary, the two left hands holding a lotus and a container filled with pills. On the lotus petal in the southeast direction, on various lotuses, a great lotus, holding the great earth-holder, residing with the left leg extended. Its two hands reside in a manner of holding each other, the left hand raised, making the gesture of holding the earth. Also, the two left hands hold a conch shell and a lotus, and the two right hands hold a wheel and a vase. In the southwest direction, a great lotus, holding the form of the ocean water deity, body color white, with eight necks, the right hand holding a lotus, the left hand holding an illusory lasso. In the northwest direction, a great lotus, the sun, body color red, the right hand holding a lotus, the left hand placing the disc of the sun on top of a lotus. In the northeast direction, a great lotus, acting as holding the form of the wind god, body color black, the right hand holding a banner, the left hand holding a lotus, should be depicted. The remaining ones are as previously stated. Here, the essence of all the deities is called hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Roman transliteration: hrīḥ, Chinese literal meaning: shame). Thereupon, the great lotus, the attachment of Desire is the nature of great enlightenment, the suchness of the essence of mind, and the attachment to all things, and the sign that demonstrates this is the sign of desire, which is called the form of a woman, the body of a woman.