Tibetan
མོ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དཔྱིད་དང༌། རྡོ་རྗེ་སྤྲིན་དང༌། རྡོ་རྗེ་སྟོན་དང༌། རྡོ་རྗེ་དགུན་དང༌། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོའི་ལྷ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་བཞུགས་པའི་རབ་ཏུ་ དགའ་བའི་སྐུར་སྤྲུལ་པར་མཛད་པ་དང༌། དེ་མཐོང་ནས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རང་གི་ཆུང་མའི་འཁོར་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་མངོན་པར་དད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སོ་སྙམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་དེ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲའོ། །སྒྲ་དེ་ཐོས་པ་དང་དེའི་དོན་དེ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དྲིའོ། །དེ་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་ཀྱང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང། གཞན་ཡང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་ནི་བླ་ན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རོའོ། །དེ་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་མེ་ཏོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་ནི་རྒྱན་ནོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཀྱང་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལུས་སོ། །དེ་ནས་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ནི་ལྟ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་ལ་རབ་ཏུ་མགུ་བ་ནི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །མངོན་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སྤྲོ་བའི་གྲགས་པ་ནི་སྙེམས་པའོ། །སྤྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལ་ཀུན་དུ་ཞེན་པར་བསྒོམ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མདའོ། །དེས་ཀྱང་རབ་ཀྱི་མཐར་ ཐུག་པར་གྱུར་པ་དང༌། དེ་ལ་སྤྱན་ལྔ་སྟེ། ཤའི་སྤྱན་དང༌། ལྷའི་སྤྱན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཏེ། དེ་ནས་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཚལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་རེག་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བའི་ཆགས་པ་ནི་སྡུག་པའོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྨོངས་པས་སྐབས་མི་ཕྱེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཕྱུག་དང༌། དབང་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བས་བརྒྱད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེའི་སྒོའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་སྤངས་པའི་ཐར་པས་སྐྲག་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཚུལ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་གཟུགས་མི་བརྟན་པ་སྤངས་ནས། ལྟ་བས་མི་ངོམས་པའི་གཟུགས་ཐོབ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ངེས་པར་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གཟུགས་སོ། །པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་པི་ཝང་གི་གཟུགས་ཙམ་གྱིས་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་པི་ཝང་བརྡུངས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་སྒྲའོ། །དེ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་དྲི་བསྣམས་པ་ནི་དྲིའོ། །བཟའ་བ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རོའི་སྣོད་ཕྱག་ན་བསྣམས་པ་ནི་རོའོ། །མེ་ཏོག་གི་རྒྱན་མེད་ན་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་བས་ན་མེ་ཏོག་གི་གཟུགས་ནེ་རྒྱན་ནོ། །བདུག་སྤོས་མེད་པར་ཡིད་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་བས་ན་སྤོས་སོ། །མུན་པར་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐོང་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཕྱག་ན་བསྣམས་པའོ། །དྲི་བྱུག་པ་མེད་པར་ལུས་ཀྱིས་བདེ་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དྲི་བྱུག་པའོ། །ལས་བྱེད་པའི་བྲན་མོ་དང་སླས་ཀྱི་ཚོགས་མེད་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིག་གི་ཆགས་ པ་དང་ལྟ་བ་དང་དག
Chinese
以及，金刚春，金刚云，金刚秋，金刚冬，是如实显现色、声、香、味之天女的自性。如同极喜清净之处一样，也应对一切宣说。薄伽梵金刚萨埵为了调伏欲界自在，化现为安住在妃女眷属中的极喜之身。见到此景后，欲界自在生起了令自己妻妾眷属痛苦的念头，并且对薄伽梵生起了极大的信心，向薄伽梵顶礼。因此，薄伽梵心想这是色清净之处，于是请问薄伽梵，如何才能获得您这样的圆满？为了这个缘故，要皈依三宝，发起菩提心，并且专注于此。薄伽梵所开示的极喜清净之处等，就是声音。听到这个声音，并且对它的意义特别爱乐的自性之戒律就是香。如是说：如果菩萨享用五妙欲，也无妨。又说：戒律之香是无上的。就是这个缘故。对于此更加爱乐的极其究竟就是味。从那以后，具有菩提七支之花之相的禅定就是装饰。从那以后，具有决定之分，具有善于辨别法之相的智慧就是令人满足。从那以后，获得光明和光明增长，以及从唯一真如之义所产生的无间三摩地之相就是光明。对于此，远离了对有情和我的执着等垢染，成为身体安乐之因，所以是身体。从那以后，见到无我就是见。对它的原因感到非常满意就是喜。从那以后，对于如何见到之义，一次又一次地想要现前，就是贪。对于想要现前之事感到欢喜。
English
And, Vajra Spring, Vajra Cloud, Vajra Autumn, and Vajra Winter, are the true manifestations of the goddesses of form, sound, smell, and taste. Just as in the place of supreme joy and purity, so should it be explained to all. The Blessed One Vajrasattva, in order to subdue the Lord of the Desire Realm, manifested as a body of supreme joy residing among the retinue of consorts. Having seen this, the Lord of the Desire Realm generated the thought of causing suffering to his own wives and retinue, and also developed great faith in the Blessed One, and prostrated to the Blessed One. Therefore, the Blessed One thought, "This is the place of purity of form," and asked the Blessed One, "How can one obtain such perfections as yours?" For this reason, one should take refuge in the Three Jewels, generate the mind of enlightenment, and focus on that. What the Blessed One taught, such as the place of supreme joy and purity, is sound. Hearing that sound, and the discipline of its nature, which is especially loved for its meaning, is smell. Thus it is said: "If a Bodhisattva enjoys the five objects of desire, it is not a fault." And also: "The smell of discipline is supreme." That is the reason. The ultimate extreme of especially loving that is taste. From then on, meditation, which has the characteristics of the flowers of the seven branches of enlightenment, is adornment. From then on, wisdom, which has the aspect of definitive division and the characteristic of skillful discernment of the Dharma, is that which satisfies the mind. From then on, the characteristic of uninterrupted Samadhi, which arises from obtaining light and increasing light, and from the meaning of the sole reality, is light. For this, being free from the defilements of clinging to sentient beings and self, it becomes the cause of bodily bliss, therefore it is the body. From then on, seeing selflessness is seeing. Being very satisfied with its cause is joy. From then on, wanting to repeatedly make manifest the meaning of how one has seen it, is craving. Rejoicing in that which has become manifest.
Chinese
的声名就是骄慢。变成快乐并且一再地极度欢喜，对于清净的处所，普遍耽著地修习，就是贪欲之箭。由此也到了极度的边际。对此有五眼，即肉眼、天眼、慧眼、法眼、佛眼。之后，具有五蕴的体性，持戒等等远离垢染，法身等等各自的自性，现量地证得，就是触。极度欢喜清净的处所现量地证得，并且完全不舍弃的贪著就是痛苦。因此，不被有烦恼和无烦恼的愚昧所区分，自性光明解脱，获得任运成就而进入，就是于一切自在，获得清净的自在。成为大乐极度欢喜的安乐所增上的第八自在。这是它的门之次第。对于因舍弃处所的解脱而感到恐惧的那些人来说，这是规矩。那些人舍弃了轮回的不坚固之色，获得观看不厌足之色，将体验大乐，为了必定要使他们欢喜，世尊如是宣说的色，就是善妙地显示色。琵琶等等的声音，仅仅凭借琵琶的形象不会生起欢喜。因此，努力弹奏琵琶就是声音。为了显示没有它也不行，所以手中拿着香气就是香。没有食物不会变得非常欢喜，因此手中拿着味道的容器就是味。没有鲜花的装饰就和那个一样，因此鲜花的形象就是装饰。没有焚香不会心满意足，因此就是香。在黑暗中谁也看不到谁，因此，因此手中拿着珍宝等等的光明。没有涂香，身体不会成为安乐之因，因此就是涂香。没有做事的婢女和编织的聚会，不会变得极度欢喜，因此就是妖娆的女子等等。眼睛的贪著和观看以及欢喜。
English
The fame is pride. Becoming joyful and repeatedly extremely joyful, for the pure place, universally clinging to practice is the arrow of desire. By this also reached the ultimate limit. To this there are five eyes, namely the flesh eye, the divine eye, the wisdom eye, the Dharma eye, and the Buddha eye. After that, possessing the nature of the five aggregates, keeping precepts, etc., free from defilements, the Dharmakaya, etc., each of their own nature, directly realizing is touch. Extremely joyful, the pure place is directly realized, and the attachment of completely not abandoning it is suffering. Therefore, not being distinguished by the ignorance of afflicted and non-afflicted, the self-luminous liberation, obtaining spontaneous accomplishment and entering, is being all-powerful, obtaining pure power. Becoming the eighth power increased by the great bliss, the bliss of extreme joy. This is the order of its door. For those who are frightened by the liberation of abandoning places, this is the rule. Those who abandon the impermanent form of samsara, obtain a form that is not satisfied by viewing, will experience great bliss, in order to surely make them rejoice, the form spoken by the Blessed One in this way is the excellent display of form. The sound of the lute, etc., will not generate joy merely by the image of the lute. Therefore, striving to play the lute is sound. In order to show that it is also not possible without it, therefore holding fragrance in the hand is fragrance. Without food, one will not become very joyful, therefore holding a container of taste in the hand is taste. Without flower decorations, it is the same as that, therefore the image of flowers is decoration. Without incense, one will not be satisfied, therefore it is incense. In the darkness, no one can see anyone, therefore, therefore holding the light of jewels, etc., in the hand. Without applying perfume, the body will not become a cause of happiness, therefore it is perfume. Without working maids and woven gatherings, one will not become extremely joyful, therefore it is enchanting women, etc. The attachment of the eyes and viewing and joy.
Tibetan
འ་བ་དང་སྲེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སྤྲོས་པས་མཐོ་བའི་སྙེམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཞན་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་འཁྱུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ནམ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་འདི་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མདའ་དང༌། རེག་པ་དང༌། སྡུག་པའི་འཆིང་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཕྱུག་དང་དབང་རྣམ་པར་དག་པའི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་འདོད་ལ་གནས་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་བུ་ནི་འདི་རྣམས་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཅན་ནི་གཞན་གྱི་ཕྱིར། །རབ་དགའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་དག་ལས་ཀྱང༌། བིན་དའི་ནགས་ནི་ཉམས་དགའ་པའི། །ཝ་ཉིད་གྱུར་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་གྱི། །གཽ་ཏ་མ་ཡུལ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡི། །ཐར་པ་ནམ་ཡང་མི་འཚལ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ་དེ་བས་ན་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར། རབ་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་འདི་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏམ་རྒྱུད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རོའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པར་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དེ། དེ་པས་ན་རབ་ཏུ་ དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་འདི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རོ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་འདི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་
Chinese
贪著和欲望，以及因极度欢喜的戏论而高涨的骄慢，是其自性。与此不同则为拥抱，永不完全舍弃，并且对这些以各种方式获得自在，由此将体验到极大的快乐，因此，以贪欲之箭、触觉和痛苦的束缚，以及一切自在和清净自在的极喜之境，真实地显示，这就是具有贪欲者以贪欲真实地舍弃贪欲的次第。如是，为了从大誓言进入大誓言的坛城，如是说： 常时安住于欲望， 天之子即是这些， 具有贪欲为他者， 宣说极喜之坛城。 如是说。其他经典中也说： 宾达之林悦意， 纵成瓦亦为胜妙， 乔达摩舍弃诸境， 永不寻求解脱也。 如是说，因此这是功德。为何如此？名为“为何”者，是为了阐释以何种理由，此极喜清净之境，即是菩萨之境的故事而宣说的。即是说，一切法自性清净，如是说，又为何从极喜等，直至味之究竟，都是胜义中无实有自性的意义。即使如此，若无完全清净的智慧，如何能获得这些呢？因此宣说了“一切法”等，即是说，一切法自性成为无实有自性者，那即是完全清净的般若波罗蜜多，因为诸法不离法性。因为以空性之名宣说了般若波罗蜜多本身，因此，此极喜清净之境，即是菩萨之境，从这开始，直至味清净之境，即是菩萨之境，这样就成立了，因为