Tibetan
ན་གཞི་ས་བོན་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། ཀུན་གཞི་ས་བོན་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ཡིན་པར་བརྟག་གི་དེ་ལྟ་བུར་རྟོག་པ་དང་འདྲེས་པ་དེ་དག་ནི་ད་རུང་རང་གི་སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་མང་པོ་དག་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་ན་རྟོགས་པར་གྱུར་བའི་ཚད་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཆོས་ཀྱི་མཐར་ནི་རྟོགས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་སྟེ། གང་གིས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཐར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་བག་ཆགས་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་བག་ཆགས་བསགས་པ་ནི། ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ས་བོན་ནི་བག་ཆགས་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྣམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པས་ཕྱིན་དྲུག་སྟེ། དེའི་བག་ཆགས་བསགས་པ་ནི། རྟས་པར་བྱེད་པའམ། འཛིན་པར་བྱེད་པས་ཏེ། ཆགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི། བདག་མེད་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བས་ན་དག་ཕ་ཡང་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་ནང་ན་མཆོག་པས་ན་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉོན་མོངས་ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་དེ་ནི། གོང་མ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་མ་ཡིན་ཀྱི། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསགས་པའི་ངོ་བོ་དེ་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བའོ། །དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་པོ། །ཞེས་པ་ནི། ཚད་གཟུང་དུ་མེད་དོ། །ཡུན་རིངས་དུས་ནས་བསགས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པ་དེའི་བར་དུ་བསག་གོ །ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་གང་བ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དག་ཅིང་དག་ལ་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་པ་ན་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་ནི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། ། ཞེས་བྱ་ནི། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལྟར་བསྟན་ཏེ། རང་སེམས་ཟླ་བ་གང་བ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལས་བྱུང་བས་ན། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་རྒྱས་
Chinese
“根基是种子。” 这句话的意思是，揣测“阿赖耶识是种子吗？”。这是考察“这是这个吗？”，与那样的揣测混杂在一起，那些仍然是没有领悟自心本性的状态。为什么呢？因为会产生许多那样的揣测。那么，如果知道什么样的状态才是已经领悟的程度呢？回答说：“于法之终而领悟。” 等等，这样理解。无论谁，在领悟了二种无我的意义之后，变得远离了能取所取的垢染，这就是于法之终而领悟，是圆满了二种资粮后习气安住的自性。因此，积累六度波罗蜜多的习气，是从第一地到第十地之间，布施等等同类因的种子就是习气，它具有三种正确，因此是波罗蜜多。具有六种相，因此是六度。积累它的习气，就是使之稳固，或者执持，这就是“习气”的意义。 “完全清净的有情”的意思是，因为远离了领悟无我的所有过患，所以也是清净的，在世间和出世间的所有有情之中是最殊胜的，所以是伟大的。 “那不是烦恼阿赖耶识吗？”的意思是，完全清净的大心，不是像上面所说的那样，而是从漫长的时间里积累二种资粮的自性，那样显现。因此，“福德智慧大资粮。” 意思是，无法衡量。 “从漫长的时间里积累。” 意思是，从无数劫之前，直到轮回存在的那时积累。 “如满月一般。” 意思是，就像圆满的月亮一样，自性光明。 “清净且清净，没有垢染。” 意思是，因为远离了二种障碍。 “因此，为了圆满资粮。” 这句话的意思是，为了使二种资粮得以圆满，这样指示说：“自心如满月。” 意思是，因为从二种资粮得以圆满中产生，所以，自心本性如巨大的满月般圆满而广大。
English
"The basis is the seed." This means contemplating, "Is the ālaya-vijñāna the seed?" This is examining "Is this it?", mixed with such speculation, those are still states of not having realized one's own mind nature. Why? Because it causes many such speculations to arise. So, if one knows what kind of state is the measure of having realized, what is it? It is said, "At the end of the Dharma, one realizes." And so on, understand it this way. Whoever, after realizing the meaning of the two kinds of selflessness, becomes free from the defilement of grasping and being grasped, that is realization at the end of the Dharma, it is the nature of the habit residing after perfecting the two accumulations. Therefore, accumulating the habits of the six pāramitās, from the first bhūmi to the tenth bhūmi, the seeds of similar causes such as generosity are habits, and because it possesses three correctnesses, it is pāramitā. Because it possesses six aspects, it is the six perfections. Accumulating its habits is to make it stable, or to hold it, that is the meaning of "habit". "The completely pure sentient being" means that because it is free from all the faults of realizing selflessness, it is also pure, and among all sentient beings in the world and beyond the world, it is the most supreme, so it is great. "Is that not the afflicted ālaya-vijñāna?" means that the completely pure great mind is not as described above, but the nature of accumulating the two accumulations from a long time, appearing as such. Therefore, "The great accumulation of merit and wisdom." means it is immeasurable. "Accumulated from a long time." means accumulated from countless eons ago until the existence of samsara. "Like the full moon." means that like the perfect circle of the moon, it is naturally bright. "Pure and pure, without defilement." means because it is free from the two obscurations. "Therefore, in order to perfect the accumulations." This means that in order to perfect the two accumulations, it is indicated in this way: "One's own mind is like the full moon." means that because it arises from the perfection of the two accumulations, one's own mind nature is as perfect and vast as a great full moon.
Tibetan
པ་ལྟར་བསྟན་ནས། སྣང་བ་ཡིན་པར་ཟད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཟླ་བ་ལྟར་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་དངོས་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པས་ན། མཚན་མའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། ཟླ་བ་ལྟར་ཡང་མི་བཤད་དེ། ཞེས་པ་ནི། ཟླ་བ་ལྟར་དངོས་པོར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དམིགས་པའམ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་མི་བལྟ་སྟེ། ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་རྫོགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ན། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་དག །རྫོགས་པར་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་བཤད། །ཅེས་བྱའོ། །རང་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཞེས་པ་ནི། དོན་ཐམས་ཅད་དུ་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་སོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ལེགས་པར་བསགས་པས་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ངོ་བོ། རང་གི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲ་བར་མཐོང་ནས་དགའ་ཞིང་མགུ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་བརྗོད་པ་སྐྱེས་ནས། འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །གང་སྨྲས་ཤེ་ན། མགོན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ནས་ལེགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པས་སོ། །བདག་གིས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བསགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་སྟེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་ནས་རང་གི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སླར་ལན་གསུངས་པ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔ་ནས་མ་སྐྱེས་སེམས་བཟང་འདི། །ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ ཏེ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གློ་བུར་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཞེས་པ་ནི། འོན་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པར་བྱས་པའོ། །རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤྱངས་པའི། །ཞེས་པ་ནི། རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པས་མ་རུང་བར་བྱས་པ་དེ་བདག་མེད་པ་ལ་མོས་པ་གཙོར་བྱས་པའི་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་གིས་སྤྱངས་ནས། དེ་ཉིད་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའི་དབུས་སུ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བས་ན།
Chinese
如是显示后，仅仅是显现而已，并非如世间月亮一样具有实有的自性。为何如此呢？因为“非有非实故。”这是因为，一切法自性空，所以远离了相状，并且没有实物。因此，“如月亦不言”，意思是，不像月亮那样，具有实有显现的自性，不是可以执著或阻碍的，所以不能那样看待。因为二资圆满且与法相符，所以说：“福慧大资粮，圆满如月说。”应如是说。“自心月轮上”，意思是，为了成就一切义利的大菩萨，通过两种资粮的积累，以两种资粮所加持的本体，将自己的心看作如同月轮一样，生起欢喜和满足的心情，从而生起表达的念头，说了这样的话。说了什么呢？“怙主薄伽梵我”，等等，意思是，因为战胜了一切烦恼和魔众，具有圆满的功德，所以成为一切的怙主。我说，从无始以来积累的烦恼垢染，都是暂时的，完全清净，远离了能取和所取的过患，从而将自己的心看作是巨大的月轮。说完之后，一切如来再次回答说：“从此诸佛说”，等等。“先无生起此善心”，意思是，心的自性从一开始就没有生起，不是由因缘聚合而产生的。虽然是普贤王如来的心之本体，但是“然由忽生诸烦恼”，意思是，然而被暂时的烦恼习气所遮蔽。“圆满菩提心修习”，意思是，对于清净的因地菩提心，被暂时的烦恼所染污，通过主要信解无我的串习显现，从而修习，那本身就成为圆满的资粮，所以在显现为月轮的中央，应当修习果地的菩提心。
English
Having shown it in this way, it is merely an appearance, and it is not characterized by being real like the moon of the world. Why is that? Because "it is neither existent nor real." This is because all dharmas are empty of inherent existence, so they are free from characteristics and have no substance. Therefore, "it is not spoken of as like the moon either," which means that it is not to be regarded as such, since it is not characterized by appearing as real like the moon, and is not something that can be grasped or obstructed. Because the two accumulations are complete and in accordance with the Dharma, it is said, "The great accumulation of merit and wisdom is spoken of as complete like the moon." It should be said like that. "On the mandala of one's own mind-moon," which means that, for the great Bodhisattva who accomplishes all purposes, by accumulating the two kinds of merit and wisdom, the essence blessed by the two accumulations, seeing one's own mind as like a mandala of the moon, a feeling of joy and satisfaction arises, and thus a thought of expression arises, and he speaks these words. What did he say? "Lord Bhagavan, I," and so on, meaning that because he has conquered all afflictions and the hosts of demons, and possesses perfect qualities, he has become the protector of all. I say that the stains of afflictions accumulated from beginningless time are all temporary, completely purified, and free from the faults of grasping and being grasped, and thus I see my own mind as a great mandala of the moon. After saying this, all the Tathagatas replied again, "Then all the Buddhas said," and so on. "This good mind, which was not born before," means that the nature of the mind has not arisen from the beginning, and it does not arise from the power of the assembly of causes and conditions. Although it is the very essence of the mind of Samantabhadra, "yet by suddenly arising afflictions," means that it is obscured by the habitual tendencies of temporary afflictions. "Complete Bodhicitta training," means that the pure Bodhicitta of the ground, which has been corrupted by temporary afflictions, is trained by the power of the manifestation of the habit of mainly believing in selflessness. That itself becomes a complete accumulation, so in the center of what appears as the mandala of the moon, the Bodhicitta of the fruit should be meditated upon.