Chinese
从《生起次第续》中说，将“如来”这个词语表达出来，要怎么做呢？就像这部续本身所说的那样：通过舍弃仅仅是概念，其自性无法指示，通过智慧的自明，那才叫做“如来”。这样说了，它的意义再次解释也是一样的，因为词语容易理解所以没有解释。真实义的本尊的自性与此不同的行为，心的自性也叫做本尊，意思是：真实义的本尊的自性，就是之前所指示的那个。与此不同的行为所显现的心的体性是色身，也就是以相的形态显现的那些，这些和身体与心一样，虽然分开，但不是不同的，因此也称它们为本尊。因此，对于事物和近似的考察，即使从体性的差别上，也要使本尊们无二无别，意思是：对于事物和自性来说，是真实义的法身。对于近似考察的自性来说，近似考察的体性是化身，也就是世俗的身体。那么，如果本尊们聚集在这两种形态中，为什么还需要其他的区分呢？像完全清净和不完全清净等本尊的各种区分，为了精通这些而顺便说明。那么，在这种情况下，要如何从这些中了解呢？这部论典完全包含了四种姓的一切形态，这样说了，所以要像那样理解。那些是，意思是：这部论典中指示的四种姓完全清净的本尊。那些是从一切如来的身、语、意、行中产生的自性，这样说了，之前已经说过了，那些意义在上面已经指示了，所以这里不再解释，指示要像那样理解。用佛身等词语包括了身、语、行，近似考察的本尊的各种区分是，意思是：从身语意的功德中，近似考察的本尊以调伏众生的能力次第，显现出装束各异的各种区分，那些是根本的
English
From the Tantra of the Generation Stage, it is said that the term "Tathagata" is expressed. How is it done? Just as the Tantra itself says: By abandoning even mere concepts, its nature cannot be indicated. Through the self-awareness of wisdom, that is called "Tathagata." It is said that its meaning is explained again in the same way, because the words are easy to understand, so it is not explained. The nature of the deity of ultimate reality and the different behaviors of the mind are also called deities, meaning: the nature of the deity of ultimate reality is the same as what was indicated before. The nature of the mind manifested by different behaviors is the form body, that is, those that appear in the form of characteristics. These, like body and mind, although separated, are not different, so they are also called deities. Therefore, for things and approximate examinations, even from the difference of nature, the deities should be made non-dual, meaning: for things and nature, it is the Dharmakaya of ultimate reality. For the nature of approximate examination, the nature of approximate examination is the Nirmanakaya, that is, the body of conventional truth. So, if the deities gather in these two forms, why do you need other distinctions? Like the various distinctions of deities such as completely pure and incompletely pure, it is explained incidentally in order to be proficient in these. So, in this case, how to understand from these? This treatise completely includes all forms of the four lineages, it is said, so it should be understood like that. Those are, meaning: the completely pure deities of the four lineages indicated in this treatise. Those are the nature arising from the body, speech, mind, and actions of all Tathagatas, it is said, and it has been said before, and those meanings have been indicated above, so it is not explained here again, indicating that it should be understood like that. The words such as the Buddha's body include body, speech, and action. The various distinctions of the deities of approximate examination are, meaning: from the merits of body, speech, and mind, the deities of approximate examination appear in various costumes in the order of the power to subdue sentient beings, those are the fundamental
Tibetan
རྒྱུད་ཆེན་པོ་དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སོགས་ཀྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷག་མ་གསུམ་བསྡུའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་རིགས་བཞི་ཆར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། རིགས་བཞི་ཆར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་དེ་དག་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ལྷའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ལྷ་དེ་དག་ཉིད་དེ། དེར་ནི་དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པའང་དེ་དག་ཉིད་དེ། དེར་ནི་དེ་དག་ལ་སྔགས་ཞེས་བྱའོ། །སྔར་བསྟན་ཟིན་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། པདྨའི་རིགས་ཆོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསང་སྔགས་སུ་བསྟན་པའི་ལྷའི་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གི་ཆོ་གའི་བཤད་པའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཞེས་པ་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བ་ལ་སེམས་པ་དག་པས་དགའ་བ་སྐྱ་བའོ། །བདག་གི་ལུས་དབུལ་བ་ཞེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བདག་གི་ལུས་དབུལ་བ་སྟེ། དེའི་སྐབས་སུ་ལྷ་དང་དབྱེར་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞད་པ་དེ་དག་མི་འདའ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་ཤིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། །བསོད་ ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་པ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་དམིགས་ནས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའོ། །དམ་པའི་ཆོས་བཀླག་པ་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུད་དང་རིགས་པའི་ཆོས་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པས་བསྡུས་པ་ཀློག་ཅིང་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུའི་ཚུལ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །བཟླས་བརྗོད་མང་དུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི། རིགས་སོ་སོའི་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཅིག་གང་ལ་གོམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལས་གང་ལྟར་དགའ་བ་དེ་བཟླས་བརྗོད་ཅི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ།
Chinese
名号为《大续 圣者真实摄略》自身的大坛城等处安立，名为“等”字则摄集其余三个坛城。 尤其四部全部以大坛城之形式安住，名为“是”字，乃显示差别之分，四部全部以大坛城之形式安住。 所谓“彼等自身中”，即指安住于金刚界坛城之彼等自身中，从彼等中就近观察之诸天差别，称作“薄伽梵之精华”。 同样，安住于明咒坛城之诸天自身，于彼处则称彼等为礼敬。 以法坛城之形式安住者亦是彼等自身，于彼处则称彼等为明咒。 是先前已显示完毕之总结语。 所谓“当说秘密真言之仪轨”，乃指莲花部于法坛城中以秘密真言显示之诸天修法支分之仪轨之解说。 所谓“随喜”，乃指对于自性行持善妙之善根，以清净之心生起欢喜。 所谓“奉献自身”，乃指向如来奉献自身，于彼时当知观想与本尊无别。 所谓“祈请”，乃指祈请十方世界之如来，凡是显现入灭者，祈请彼等不入灭，于世间长久住世，成办有情之义利。 所谓“回向善根”，乃指将有漏与无漏，有为与无为所生一切善根，以意念汇集一处，与一切有情共同缘念，回向于不住涅槃之大菩提。 所谓“读诵正法”，乃指读诵以经和理之法，经和果之乘所摄之法，且行持佛法应具足十法行之形式。 所谓“应当多作念诵”，乃指各部念诵之形式，无论于何者串习，如是于一切本尊中，随喜何者，则尽力念诵。
English
It is arranged in the great mandala itself, such as the great tantra, the glorious Condensed Reality itself, and the word "etc." gathers the remaining three mandalas. In particular, all four families abide in the form of a great mandala, which is called "is," which shows the distinction, and all four families abide in the form of a great mandala. The so-called "from those themselves" means from those themselves who abide in the Vajradhatu mandala, and the differences of the deities who are closely observed from them are called "the essence of the Bhagavan." Similarly, the deities who abide in the mantra mandala themselves, there they are called prostrations to them. Those who abide in the form of the Dharma mandala are also those themselves, and there they are called mantras. It is the concluding remark that has been shown before. The so-called "to explain the ritual of secret mantras" refers to the explanation of the ritual of the practice of the deities shown as secret mantras in the Dharma mandala of the Lotus family. The so-called "rejoicing" means that with a pure mind, joy arises for the virtue of naturally practicing well. The so-called "offering one's body" means offering one's body to the Tathagata, and at that time it should be known to meditate on being inseparable from the deity. The so-called "prayer" means praying to the Tathagatas of the ten directions, whoever manifests Nirvana, praying that they do not enter Nirvana, but stay in the world for a long time and accomplish the benefit of sentient beings. The so-called "dedication of merit" means that all the roots of virtue arising from defilements and non-defilements, conditioned and unconditioned, are gathered together in the mind, and commonly focused on all sentient beings, and dedicated to the great Bodhi of non-abiding Nirvana. The so-called "reading the sacred Dharma" means reading the Dharma collected by the Sutra and the Dharma of reason, the vehicle of Sutra and fruit, and practicing the Dharma should have the form of the ten Dharma practices. The so-called "should do a lot of recitation" refers to the form of recitation of each family, no matter what one is accustomed to, in the same way, among all the deities, whatever one rejoices in, one should recite as much as one can.
Tibetan
།དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་སྟེ། དེས་གང་བསྒྲུབ་པ་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ན། ཚོགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས་འདི་སྐད་དུ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ་སོགས་པ། །དེ་བཞིན་དམ་ཆོས་ཀློག་པ་དང༌། །བཟླས་བརྗོད་མང་པོར་རབ་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ངེས་པར་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་པ་དང༌། ཞེས་པ་ནི་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའམ། ལྷུག་པའི་གང་ཡང་རུང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པར་བྱེད་པའོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས། ཡོན་ཏན་ལྷུན་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་ པའམ། འདིའི་སྐབས་སུ་རིགས་བཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་རྒྱན་ཆ་ལུགས་སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞིབ་རིམས་སུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པའི་དོན་རང་གི་སེམས་ལ་བཀྲ་བར་བྱེད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་གསུང་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་འདུལ་ཞིང་འཚམ་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་སྐད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། ཟག་པའི་གསུང་བརྗོད་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་འདིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཞིག་གིས་དེ་དག་གི་དེ་ལྟར་སྤྱད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཀོད་པ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་དེ། དོན་ནི་རིག་སྔགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ལྷའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་གནས་སྐབས་ཀྱི་མིང་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཞེས་པའི་སྙིང་པོ་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་དང༌། རིག་པའི་ངེས་ཚིག་ནི། དཔལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་ལས་གསལ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོར་སྙིང་པོའི་ངེས་ཚིག་བསྟན་ཏེ། ག
Chinese
那些是荟供的仪轨，因为它能作为促成所要成就之事的因，所以称为荟供。正如经部里所说：随喜等等，同样读诵正法，如果能多作念诵，必定能获得明咒的成就。如是，念诵圆满佛陀的名号等，就是以一百零八名号等等，用具有意义的偈颂或者散文，从身、语、意、功德和事业等方面赞颂如来。随念是指，如经部里所说：如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、天人师等等的词句，随念功德山，随念名号和妙相。或者，在此处，对于四种姓的如来，详细观察并研究他们的身色、手印、装饰、服饰、心髓、手印等等的差别，使这些意义清晰地显现在自己的心中。圣法广为宣说，是指通过广大的言辞，如理如实地以各自的语言来宣说调伏和适应之法，以及通过无漏的言语，以禅定的方式来宣说其意义。这些在此处是福德的积聚，为什么呢？因为那本身就是福德积聚的体性，并且，无论谁以那种方式来行持，都会使福德的积聚得以圆满。在事业的坛城中所安立的也是那些，意义就是明咒。因此，要知道，由于天尊的体性是唯一的，只是在不同情况下名称有所改变，所以才会有心髓等等不同的称谓。心髓等等的决定词是指心髓，手印和明咒，以及明智的决定词。在吉祥的《真实摄略续》后部中，世尊亲自开示了事业的显现。首先，开示了心髓的决定词：
English
These are the rituals of the Tsog, because it acts as a cause for accomplishing what is to be accomplished, it is called Tsog. As it is said in the Tantra: "Following with rejoicing, likewise reading the sacred Dharma, if one does much recitation, one will surely attain the siddhi of mantra." Likewise, reciting the names of the complete Buddhas, etc., is to praise the Tathagatas from the aspects of body, speech, mind, qualities, and activities with meaningful verses or prose, such as the one hundred and eight names, etc. Remembrance means, as it is said in the Sutra: "Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, Vidyacharana Sampanna, Sugata, Lokavidu, Anuttara Purushadamyasarathi, Teacher of Gods and Humans," etc., to remember the mountain of qualities, to remember the names and marks. Or, in this case, for the Tathagatas of the four lineages, to carefully examine and study the differences in their body color, hand gestures, ornaments, attire, essence, mudras, etc., as they are, and to make these meanings clearly appear in one's mind. The Holy Dharma is widely taught, which means to teach the methods of taming and adapting in their respective languages through vast words, and to teach the meaning through meditation with undefiled speech. These are the accumulations of merit here, why? Because that itself is the nature of the accumulation of merit, and whoever practices them in that way will perfect the accumulation of merit. What is established in the mandala of activity is also those, the meaning is Vidyāmantra. Therefore, know that since the nature of the deity is one, only the names change in different situations, that is why there are different terms such as essence, etc. The definitive terms of essence, etc., refer to essence, mudra, mantra, and the definitive terms of wisdom. In the latter part of the glorious "Truth Condensed Tantra," the Blessed One himself revealed the manifestation of activity. First, he revealed the definitive term of essence: