Tibetan
་བསྟེན་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ།། །།སྣོད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡང་སློབ་མ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དགེ་བ་སྒོམ་ལ་དགའ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་གུས་དང༌། །རྒྱུན་དུ་ལྷ་རྣམས་མཆོད་བྱེད་པ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་སློབ་མ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་ཅི་འདྲར་ལྟ་ཞེ་ན། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྣོད་མིན་བསྟེན་པ་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །རིན་ཆེན་ཅན་ནི་སྨིན་པར་བྱས་པའོ། །འདོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤང༌། །ཞེས་བཤད་དེ། འདོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་སྟེ། དེས་མི་བཟད་པ་དང༌། ཤ་དང་པགས་པ་དང་རུས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པས་དེ་དག་སྤྱད་ན་ཡང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །མིན་ན་ནི་ལྟུང་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་ནོར་ལ་མིན།། ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང༌། གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་སོགས་པའི་དཀོར་ལ་མ་བྱིན་པར་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་སྤྱད་ན་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ནོར་བདུན་རི་བ་ཕུལ་ཏེ། དེ་ནས་དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་བྱས་ལ། འདུས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱའོ། །ཐ་ན་བདུག་སྤོས་ཀྱང་མནམ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །རིམ་པས་ན་སྨད་པའོ། །ཐ་མལ་པ་དུས་ཤེས་པས་སོ། །སེར་སྣ་ཅན་ལ་མཐུ་ལ་སོགས་པས་ཕྲོགས་ཏེ་དོན་དང་བཅས་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དོན་སྐད་ཅིག་ཡལ་ མི་འདོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་མེད་པར་དགེ་མི་འཇུག །ཅེས་བཤད་པས་ནི། སྨིན་པར་བྱས་པས་ཐ་ན་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་གཅིག་ཀྱང་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཐ་མར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསྔོ་བ་ཡང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་བའོ།། དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་བློ་ཅན་གྱིས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་རབ་ཏུ་ཞིབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ལེན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཡོན་གནས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བསྔོ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ལེན་པ་པོ་དང་ཡོན་གནས་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དེ་ནི་བསམ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་འཐོབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ལ། དེའི་དངོས་གཞི་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་སྟོང་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལས་ཀྱང་འདས་པའོ། །རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པར་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས། དད་པ་མེད་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་ཤེས་འཕོ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཆི་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱུ་མའི་བློ་དང་ལྡན་པས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བྱས་ལ་དྲི་མ་ལས་ལྡང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། སྲོག་འཕྲོག་པའི་རིམ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུས་ཏེ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་མི་གཉིས་པར་བྱས་ཏེ། འོད་ཟེར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དག་པར་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བལྟས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབུས་སུ་རང་གི་ཡི་གེར་བསྡུས་ལ། རང་གི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ཏེ་བསྡམ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ངེས་པར་གནས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་མི་འདུལ་བར་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་ལ་མི་གནས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སློབ་མ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདུད་བརྟག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་སྡོམ་པ་ཞིག་གམ་མ་ཞིག་པ་བསམ་པར་བྱ་བ་དུས་འདས་པ་དང༌། ཕྲ་མོའི་ཉེས་བྱས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་མ་བཤགས་པར་དུས་འདས་ན་དུག་ཆུང་ཡང་རྨ་ལ་མཆེད་པ་བཞིན་དུ་དུས་འདས་པས་གཞི་དེ་ཉིད་ལས་འཕེལ་བ་ཡང་ཚད་དེ་ཉིད་དུ་འཕེལ་བས། དེ་བས་དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པའོ། །བླ་མ
Chinese
侍奉不合格者，是支分的过失。具有法器者，又是弟子。如彼经云： 乐于修善， 恒常敬 गुरु（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， 经常供养诸神， 具功德者是弟子。 如何看待 गुरु（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）？ गुरु（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）与诸佛等同， 彼 गुरु（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）恒常金刚持。 诸如此类，应广为知晓。因此，侍奉非法器者，是支分的过失。珍贵之物，是成熟之物。为欲而舍弃损害他人，如是说。欲，是烦恼所引发，因此，为了不可爱之物，以及血肉和骨头而完全成熟，如果享用这些，也是支分的过失。否则，应归入堕罪之列。从垢染中生起，也应归入彼列。非供养三宝等财物，如是说。未经三宝，以及殊胜道友金刚兄弟等之物，未经给予，以威力或窃取而享用，则会堕落等。即是供养殊胜田地的七堆财物，然后举行勇士宴会，向集会者忏悔并约束。甚至连熏香也不应嗅闻，如是说。依次是呵责。平凡者知晓时机。对于悭吝者，以威力等夺取，连同意义一起享用，如是说，因此应知晓次第。为利他事，刹那不舍弃。如是之语，已于前述。无菩提心，不入善。如是说，成熟之后，乃至身语的微小善根，最初发起菩提心，最终完全回向。回向也是三轮完全清净。因此，说应以幻术之心行事。圣者宝源经云： 菩萨智慧极精细，为菩提之故而行事，应通达一切法无自性。布施也应通达无自性。受取也应通达无自性。福田也应通达无自性。回向也应通达无自性。凡是回向之
English
Serving those who are not qualified vessels is a fault of the limb. Those who possess the vessel are also disciples. As it says in that very text: "Delighting in meditating on virtue, Always respecting the Guru, Constantly making offerings to the gods, A disciple is one who possesses qualities." How should one view the Guru? The Guru is equal to all Buddhas. That very Guru is always Vajradhara. These and other things should be known extensively. Therefore, serving those who are not qualified vessels is a fault of the limb. Precious things are those that have been ripened. Abandoning harm to others for the sake of desire, as it is said. Desire is aroused by afflictions, therefore, having fully ripened for the sake of unpleasant things, and flesh and skin and bones, even if one enjoys these, it is a fault of the limb. Otherwise, it should be included in the category of downfalls. That which arises from defilement should also be included in that category. Not for the wealth of the Three Jewels, etc., as it is said. If one enjoys the property of the Three Jewels, and special friends, Vajra brothers, etc., without giving it, by force or stealth, it will become a downfall, etc. That is, offering seven piles of wealth from a special field, and then holding a hero's feast, confessing to the assembly and restraining oneself. It is said that one should not even smell incense. In order, it is to be reproached. Ordinary people know the time. It is said that one should seize from the miserly with power, etc., and enjoy it together with its meaning, therefore one should know the order. For the sake of others, do not abandon for a moment. That which is said has already been explained above. Without Bodhicitta, do not engage in virtue. As it is said, having ripened, even a small virtue of body and speech, first generate the mind of Bodhicitta, and finally completely dedicate it. Dedication is also the complete purification of the three spheres. Therefore, it is said that one should act with an illusory mind. From the Noble Jewel Source: "A Bodhisattva with extremely subtle wisdom, acting for the sake of Bodhi, should understand that all dharmas are without inherent nature. Giving should also be understood as without inherent nature. Taking should also be understood as without inherent nature. The object of offering should also be understood as without inherent nature. Dedication should also be understood as without inherent nature. Whatever is dedicated"
Chinese
也要领悟到那也是无自性的。也要领悟到在哪里行布施也是无自性的。那是什么缘故呢？布施是空性的，以布施的自性而空。同样，也要将施者、受施者、布施的果报、完全回向，以及与菩提的自性空性结合起来。这样，如果对空性生起信解，那么通过无量发心，布施波罗蜜多就会完全清净。布施也能获得布施波罗蜜多的名称，等等，这样宣说了。那也是安住在如幻的结合上，因为它的本体不可见，所以是完全空性的，是超越幻化的。通过后得智，要将广大无边的愿望回向。这样宣说了，如果无有信心，就不会生起成就。因此，在其他方面会变成过失。神识迁转是瑜伽士死亡时般若波罗蜜多。死亡的时候，以二谛的方式，具有如幻的智慧，没有贪嗔等，清晰地观想坛城，以从垢染中升起为先导。通过夺命的次第，收摄坛城的轮，使之与自己的智慧无二无别。以光芒净化三界，观想坛城。在方便和智慧的中央，收摄为自己的种子字，以光芒和合进入自己的本性之心。否则，就是具有过失的。那些也要向僧团忏悔并遮止。此外，对于坚定安住于见解和行持生起怀疑，以及将三乘调伏所化众生的次第混合在一起而不调伏，不安住于十如实而成熟坛城和弟子，不善于观察魔障的方法，根基和支分的誓言是否毁坏要思考，如果微小的罪过也被忽略而不忏悔，时间久了，就像小毒也会蔓延到伤口一样，时间久了会从那个基础上增长，也会增长到那个程度。因此，那些也是支分的过失。上师
English
One must also realize that that is without inherent existence. One must also realize that where one gives alms is also without inherent existence. Why is that? Giving is empty of the nature of giving. Similarly, one should combine the giver, the recipient, the fruit of giving, the complete dedication, and whatever is empty of the nature of enlightenment. In this way, if one develops faith in emptiness, then through immeasurable intention, the perfection of giving will become completely pure. Giving can also obtain the name of the perfection of giving, and so on, as it is said. That also abides in a union like an illusion, because its essence is invisible, so it is completely empty, transcending even illusion. Through subsequent wisdom, one should dedicate vast and immeasurable aspirations. It is said that without faith, accomplishment will not arise. Therefore, in other respects, it will become a fault. The transference of consciousness is the perfection of wisdom at the time of death for a yogi. At the time of death, in the manner of the two truths, with illusory wisdom and without attachment or aversion, one should clearly visualize the mandala, with rising from defilements as the preliminary. Through the sequence of seizing life, one should gather the wheel of the mandala, making it non-dual with one's own wisdom. One should purify the three realms with light, and contemplate the mandala. In the center of skillful means and wisdom, one should gather into one's own seed syllable, and with light, enter into the heart of one's own essence. Otherwise, it is with faults. Those should also be confessed to the sangha and restrained. Furthermore, doubts arise about firmly abiding in view and conduct, and the order of taming beings to be tamed by the three vehicles is mixed together without taming, not abiding in the ten suchnesses while maturing the mandala and disciples, not being skilled in the methods of examining demons, whether the root and branch vows are broken or not should be considered, if even small transgressions are ignored and not confessed, if time passes, just as a small poison will spread to the wound, over time it will increase from that basis, and it will also increase to that extent. Therefore, those are also faults of the branches. Lama