Tibetan
་དང་རི་ཁྲོད་བསོད་སྙོམས་འཇུག །དུར་ཁྲོད་ཚོང་ཁང་སྲང་དུ་རྒྱུ། །འབྱུང་པོ་བཞིན་དུ་གནས་པ་མཆོག །འདི་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཞན་དུ་ཐོག་མ་ནས་འཇུག་པ་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ཏེ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིམ་པས་འཇུག་པ་རྣམས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། འདི་ཡི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པས། །སྤྲོས་བཅས་མེད་ཅིང་མཉམ་གཞག་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་དང་རྩོལ་ལས་འདས། །དག་དང་མ་དག་དངོས་པོ་རྣམས། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་པར། །བརྟགས་པས་དབེན་པས་བླང་དོར་མེད། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་སྤོང་སྟེ། །གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་མི་བྱེད། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་འདས། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ལུས་ངག་མེད། །སྲོག་རྩོལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་སྤོང༌། །ཡི་གེ་མཚན་མ་ཕྱག་རྒྱ་མེད། །ཕྱོགས་བཅུ་གང་ལའང་གནས་མི་བྱེད། །གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལས་འདས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་མེད།། དེ་ཉིད་བཅུ་ལ་རྣམ་མི་རྟོག །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་བསྒོམ་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བདག་རྩོལ་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྤོང༌། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་དངོས་རྣམས་ལ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མི་བྱེད། །མཆོད་རྟེན་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་སྤོང༌། །བདུད་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སུ་མེད།། རང་རིག་ཤེས་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས། །སྒྲ་དང་བརྡ་དང་དབང་པོ་ཡིས། །འདི་ལ་བསྟན་བྱ་རྡུལ་ཡང་མེད། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དམ་པའི་རྗེས་འབྲངས་རང་གིས་རིག །མཐོང་བ་མེད་པའི་དམ་པ་མཐོང༌། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །རབ་མཐའི་ཤེས་པ་རྟོག་གོམས་པས། །རྟོག་མེད་གཞན་དོན་ནོར་བུ་བཞིན། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས། །ཐུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་བསམ་ཤིང༌། །སྟོན་དུས་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་ལྟར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་གསང་བ་འདུས། །
Chinese
以及进入寂静处乞食，在坟地、商店、街道游走，如诸佛般安住是最好的，这是普遍的行为。如是等等所说，因此这是获得稳固者们的行为。否则，最初进入的那些大多会衰退而堕落。因此，应当知晓次第进入者不会堕落。生起次第和圆满次第，次第进入的瑜伽士也应当如是安住于行为的方式中。因此，对于善于安住于生起次第，以及想要圆满次第的人们，圆满的佛陀以方便如阶梯的次第般宣说。这样说也是善说。然后，应当安住于等持的大行为，自性远离分别，进入无分别的智慧中。因此，安住于此行为中，没有戏论，也没有等持，超越了能作、所作和勤作，清净和不清净的事物，如幻象般无实有，因远离了分别而没有取舍，不舍弃贪欲等，也不以其他方式成办佛陀，超越了有无、常断的边，没有颜色和形状，没有身语，次第和同时舍弃生命之勤作，没有文字、名相和手印，不在任何十方安住，超越了能取、所取和分别念的境，没有誓言、律仪和坛城。于彼十法性中不分别，没有所修、能修和修习，佛陀、有情和自我的勤作皆已远离，舍弃了因果、道等，对于因和非因的事物，如虚空般不作分别。舍弃佛塔、经卷等，魔和成就二者皆无。自明智超越了能说之境，声音、符号和根识，对此没有可指示的微尘，超越了思辨的行为，圣者的追随者自己了知，见到不可见的圣者，如幻象般了知，以极端的智慧习惯于分别，无分别的利他如珍宝，三身、五智等，佛陀的功德如如意树，如秋季般刹那间圆满，因此彼处聚集了秘密。
English
and entering solitary places for alms, wandering in cemeteries, shops, and streets, abiding like the Buddhas is the best, this is universal conduct. As it is said, therefore this is for those who have attained stability. Otherwise, those who enter from the beginning mostly decline and fall. Therefore, it should be known that those who enter gradually do not fall. The yogi who enters gradually into the generation stage and the completion stage should also abide in the same way of conduct. Therefore, for those who are well-established in the generation stage, and those who desire the completion stage, the perfect Buddha speaks of the means as a ladder-like sequence. This saying is also well-spoken. Then, one should abide in the great conduct of equipoise, naturally free from conceptualization, entering into non-conceptual wisdom. Therefore, abiding in this conduct, there is no elaboration, nor equipoise, transcending the doer, the deed, and effort, pure and impure things, like illusions, are without reality, because of being separated from discrimination, there is no acceptance or rejection, not abandoning desire and so on, nor accomplishing Buddhahood by other means, transcending the extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation, without color and form, without body and speech, abandoning life's efforts gradually and simultaneously, without letters, signs, and mudras, not abiding in any of the ten directions, transcending the objects of grasping, grasper, and conceptual thought, without vows, precepts, and mandalas. In those ten suchnesses, there is no discrimination, there is no object of meditation, meditator, or meditation, the efforts of Buddhas, sentient beings, and self are all separated, abandoning cause and effect, path, and so on, for things that are causes and non-causes, like the sky, do not discriminate. Abandoning stupas, scriptures, and so on, demons and siddhis are both non-existent. Self-awareness transcends the realm of knowledge and expression, sound, symbols, and sense faculties, there is not even a particle to be indicated for this, transcending the conduct of speculation, the followers of the holy ones know for themselves, seeing the invisible holy one, knowing like an illusion, with extreme knowledge accustomed to discrimination, non-discriminating altruism is like a jewel, the three bodies, five wisdoms, and so on, the Buddha's qualities are like a wish-fulfilling tree, like autumn perfecting in an instant, therefore secrets are gathered there.
Tibetan
བཞི་པའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བརྒྱན། །དེ་ཉིད་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཐར་ཕྱིན་ལམ། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་ཆེན་པོའོ། །དུས་ཤེས་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །བླ་མའི་བཀའ་དང་དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་དང༌། གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཤེས་པ་དང༌། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་དེ་དག་ལ་ཉེས་པ་ཆེ་འབྲིང་གི་རིམ་པས་དབང་དང་ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་པ་གཅིག་ལ་བཤགས་པའོ། །ཕྱིས་བསྡམ་པར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། དམ་པ་ཉེར་བསྟེན་ཅིག་ཤོས་མིན། །སྣོད་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བརྟག །འདོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤང༌། །དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་ནོར་ལ་མིན། །གཞན་དོན་སྐད་ཅིག་ཡལ་མི་དོར། །བྱང་ཆུབ་མིན་པར་དགེ་མི་འཇུག །རྣམ་ཤེས་འཕོ་བ་དེ་ཉིད་མཁས། །གཞན་དུ་ཡན་ལག་ཉེས་པའོ། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། སློབ་དཔོན་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བས། །སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །བརྟན་ཞིང་དུལ་ལ་བློ་གྲོས་ལྡན། །བཟོད་ལྡན་དྲང་ཞིང་གཡོ་སྒྱུ་མེད། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ཤེས་པས། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ལས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ཤིང༌། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མེ་འཇིགས་ སྦྱིན། །ཐེག་པ་མཆོག་ལ་རྟག་དགའ་བ། །དེ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པས་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟེན་ན་ཡན་ལག་གཉིས་པའོ། །ཅིག་ཤོས་མིན་པ་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་ཤེས་ཤིང༌། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བསྒྲོད་ཀྱང༌། །གསང་བ་དེ་ཉིད་བསྡུ་བ་དང༌། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པ། །སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང༌། །དད་མེད་བརྩོན་འགྲུས་མི་ལྡན་པ། །རྟག་ཏུ་ངན་པའི་ཚུལ་སྤྱོད་དང༌། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་བས་ན་བླ་མ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་མཆོག་གོ །བདག་གི་དོན་ཅན་ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ
Chinese
第四灌顶之力极庄严，此乃殊胜第一位，金刚萨埵究竟道。如是说故，此乃究竟之行，即等持之大行。违背知时之行者，应知乃魔之业。上师之教言与见重大意义，及于人等知时，于命有碍者无罪。彼等堕罪，依罪之大小次第，于灌顶及会众前忏悔，或以坛城为先，于一圣者前忏悔。其后应学防护之法。十五堕罪之解说竟。现说支分之过患，故云：亲近圣者非余者，当善观察具器者，为欲当舍害他事，不为三宝等财物，利他刹那不应舍，未证菩提不入善，识之迁转彼善巧，异此即是支分罪，彼后获得大痛苦。如是说故，此等之总相，当从前所说中知晓。亲近圣者，即是圣上师。如《幻化网》云：若无师长，则不成办成就，故当说师长之相。智慧藏汝谛听，稳重调柔具智慧，具忍正直无谄诳，知晓密咒续之结合，作绘制坛城之事业。彼十者皆遍知，于一切有情施无畏，恒常喜乐于胜乘，彼即是师长所说。如是说故，亲近非圣者，即是第二支分。非余者，即非圣者，即彼经云：遍知外道论典，亦行声闻等之道，然彼秘密之总集，及大乘皆不知晓，无有悲心不具信，不具精进恒常行恶行，及诽谤诸论典。如是说故。是故，上师为他者作利益乃殊胜，为自利者为烦恼所胜者非殊胜如是说故。
English
Adorned greatly by the power of the fourth initiation, this is the supreme first, the ultimate path of Vajrasattva. As it is said, this is the ultimate conduct, the great conduct of equipoise. Those who act contrary to the conduct of knowing the time should be recognized as the work of demons. There is no fault in the guru's command and seeing great meaning, and knowing the time for individuals, etc., and when it becomes an obstacle to life. Those transgressions should be confessed to the empowerment and the assembly according to the order of the severity of the offense, or by preceding the mandala, confess to one holy being. Afterwards, one should learn the methods of restraint. The explanation of the fifteen transgressions is complete. Now, the faults of the branches will be explained, therefore: "Rely on the holy, not another, examine well those who are vessels, for desire, abandon harming others, not for the wealth of the Three Jewels, etc., do not abandon benefiting others for a moment, do not engage in virtue without enlightenment, the transference of consciousness, that is skillful, otherwise, it is a fault of the branch, after that, great suffering is obtained." As it is said, the general characteristics of these should be known from what was explained above. Relying on the holy is the holy guru. As it is said in the Net of Illusion: "If there is no teacher, then accomplishment will not be attained, therefore, the characteristics of the teacher should be explained. Essence of Wisdom, listen, stable, gentle, and intelligent, patient, upright, and without deceit, knowing the union of the secret mantra tantra, doing the work of drawing mandalas. Those ten are completely known, giving fearlessness to all sentient beings, always rejoicing in the supreme vehicle, that is said to be the teacher." As it is said, relying on one who is not holy is the second branch. Not another is one who is not holy, as it is said in that very text: "Completely knowing the treatises of outsiders, and also practicing the path of the Hearers, but that secret collection, and the Great Vehicle are not known, without compassion, without faith, without diligence, always engaging in evil conduct, and slandering the treatises." As it is said. Therefore, it is supreme for the guru to benefit others, it is not supreme for those who are for their own benefit and are overcome by afflictions, as it is said.