Tibetan
ར་རྣམ་པར་སྣང༌། །ཞེས་བཤད་དེ། གཞན་ཡང༌། གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། །ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡིན། ། འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །འདུ་བྱེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་བདག་གིས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །རྒྱུད་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ལྷའི་གྲངས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བའི་བསམ་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་དང༌། དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུངས་ཀྱི། རྣམ་པར་དག་པ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པ་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ནུས་པ་དེ་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཐམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐ་དད་སྣང༌། །ལུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་བར་དགོད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབང་དང་དམ་ཚིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡན་ལག་བདུན་པས་སེམས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་ལྡང་ཞིང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕྲ་མོ་དང་ཐིག་ལེ་དང་རྩའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་དོན་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་བསྙེན་པར་བྱེད་ཅིང༌། བདག་དང་ཐ་མི་དད་པར་མཉམ་པ་ནི། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། བརྟགས་པས་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ། །ཐུན་བཞིའི་རིམ་པས་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད། །དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་སངས་རྒྱས་བྲལ་མེད་འགྲུབ། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་བརྙས་པ་ནི་ལྟུང་ བ་སྟེ། དེ་ཡང་གསད་པ་དང༌། སྤྱུག་པ་དང༌། བཅིང་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་པ་དང༌། སྨྱུང་བར་གནས་པ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་དང༌། དཀའ་སྤྱོད་དང༌། སྔར་སྤྱད་དང༌། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་མི་གཙང་བའི་
Chinese
ra（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是显现。这样说了。另外，色是显现者，感受是珍宝生起者，意识是无边显现，行是有意义的成就，识是不动者。等等，在众多方便和智慧的续部中都清楚地显示了。为了我和其他的金刚乘瑜伽士修持，我在这里没有详细阐述这些续部的含义。在这些续部中，也显现出本尊的数量各不相同，这些也是由于调伏的意乐、缘起的力量和根基的差别而宣说的，而不是说完全清净的身体坛城与蕴不同。因此，彼之自性即是彼，彼之力量在于彼，因此众生成为佛，为了遣除一切的迷惑，因此佛陀显现各异，在身体上安置坛城。因为这样说的缘故。通过加持的方式，为了使分别念的习气耗尽，为了使福德资粮圆满，为了使最初的瑜伽士之心习惯，以灌顶和誓言为先导，以七支来清净心续，从空性中显现为本尊的形象，以无二的方式观修微细和明点以及脉轮，从而圆满一切仪轨。对于安住于自性的意义和加持的身体坛城，以四座的次第用会供来修持，与自他不异的平等是，五蕴即是佛陀的尊主。也如是说，从进入瑜伽道的次第来说，通过观察来观修本尊的坛城，以四座的次第用会供来供养，完全断除苦行等，刹那成佛不分离。因为这样说的缘故。因此，轻蔑它就是堕罪，也就是杀害、抛弃、束缚、认为是凡夫、斋戒、苦行、苦行、先前所用、以身体忆念处来观修不净的
English
"Ra" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) is manifestation. It is said. Furthermore, form is the manifester, feeling is the precious source, perception is infinite appearance, formation is meaningful accomplishment, and consciousness is the immovable. And so on, it is clearly shown in many tantras of skillful means and wisdom. For the sake of my practice and that of other Vajrayana yogis, I have not elaborated here on the meaning of these tantras. In these tantras, the number of deities also appears to be different, which are also spoken of due to the intention to tame, the power of dependent origination, and the differences in faculties, but it is not said that the completely pure body mandala is different from the aggregates. Therefore, its nature is that, its power resides in that, therefore sentient beings become Buddhas, in order to dispel all delusions, therefore Buddhas appear differently, and the mandala is arranged on the body. Because it is said so. Through the manner of blessing, in order to exhaust the habitual tendencies of conceptualization, in order to perfect the accumulation of merit, and in order to familiarize the mind of the first yogi, with initiation and vows as the prelude, purify the mind stream with the seven branches, arise from emptiness into the form of the deity, and meditate on the subtle and bindu and the wheel of channels in a non-dual manner, thereby perfecting all rituals. For the meaning of abiding in nature and the blessed body mandala, practice with the feast offering in the order of four sessions, and the equality of non-difference between self and other is that the aggregates are the lords of the Buddhas. It is also said that, from entering the stages of the yoga path, contemplate the mandala of the deity through observation, offer with the feast in the order of four sessions, completely abandon asceticism and so on, and attain instant Buddhahood without separation. Because it is said so. Therefore, despising it is a downfall, that is, killing, abandoning, binding, thinking of it as ordinary, fasting, asceticism, asceticism, what was used before, and contemplating impurity with the mindfulness of the body.
Tibetan
རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ། ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་མ་རུང་བར་བྱེད་ཅིང་གསོ་ཉིད་དང༌། གསོག་ཉིད་དང༌། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཞེས་རྣམ་པར་བརྙས་ཤིང་སྨོད་པར་བྱེད་དེ་དེ་ནི་ལྟུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཡན་ལག་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་དང༌། ལྟུང་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང༌། ཚོགས་ལ་བཤགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་ཞིང་ཕྱིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་བརྒྱད་བའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་དགུ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ན། རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སོམ་ཉི་ཟ་བ་དགུ་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ནི་བདག་མེད་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ། །གཞན་ཕྱ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བདག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དོན་དུ་འདོད་ཅིང་བསགས་པ་དང་འདུས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། ཤེས་པ་ཡང་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་སྨྲ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་ནང་གི་ཤེས་བྱེད་ནི་དོན་དུ་ཡོད་ལ། ཤེས་བྱ་གཉིས་མེད་པ་ལ་དོན་ལྟ་བུར་སྣང་པའོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང༌། ཅི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་འམ་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཅེས་རྟོག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །གཞན་དག་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱུད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྣམས་ལ་སྨོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ལྟུང་བའོ། །སྦྱོར་བ་དུ་དང་ལྡན་པས་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྟུང་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཡང་ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་དུས་དང་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲི་མ་ལགས་ལྡང་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ལ་ཕྱིས་བསྡམས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཞན་གདུལ་བའི་བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུའོ། །ལྟུང་བ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་བཅུ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། །གདུག་ལ་རྟག་ཏུ་བྱམས་སེམས་ལྡན། །བྱེད་པ་དེ
Chinese
对于驳斥三十二种物质，如果使肢体等不适，并加以鄙视和诅咒，如说“是脓液”、“是积聚”、“是无意义的”，这就是堕落。此外，还应了解肢体成为实际情况的时间，以及堕落和肢体的过患。荟供轮，荟供的供养，以及向荟供忏悔，应修持自性和加持的坛城，并学习之后片刻也不放纵。这是第八种堕落的解说。 现在想要解说第九种堕落的特征，如云： 对于自性清净的诸法， 犹豫不决是第九。 如是说。自性清净是指因无我而完全空寂。因此，它是自性空寂的。认为有异体、自在、作者和我的存在，以及认为外在事物是真实的，并积累和聚集事物，以及认为知识在三时中是实体，以及认为内在的能知是真实的，而所知在二元对立中显现为真实，等等，对这些宗派进行分别思辨，并怀疑说自性清净的法是如来之教还是魔语。对真实的意义产生怀疑，对外道等各种宗派进行思辨和怀疑。此外，还诽谤所诠释的法藏和般若波罗蜜多经。这不是说它们是不同的，而是说它们是同一的。因此，对它们产生怀疑就是堕落。还应了解具备多少种结合才能成为实际情况。 还应通过田地、意乐、时间和结合的差别来了解堕落和支分的过患。如果污垢增多，应向僧众忏悔，之后加以约束，并进入无生。此外，在调伏的意乐、确定事物和解释世尊的密意时，没有过失。应归于相同的基础。这是第九种堕落的解说。 现在想要解说第十种堕落的特征，如云： 对于凶恶者常怀慈心， 行持者彼
English
Regarding refuting the thirty-two substances, if one makes limbs etc. unsuitable, and despises and curses them, saying "it is pus," "it is accumulation," "it is meaningless," that is a downfall. Furthermore, one should also know the time when a limb becomes an actual circumstance, as well as the faults of the downfall and the limb. Gaṇacakra, offerings of gaṇacakra, and confession to the gaṇacakra, one should meditate on the maṇḍala of self-nature and blessings, and train oneself not to indulge even for a moment afterwards. This is the explanation of the eighth downfall. Now, wanting to explain the characteristics of the ninth downfall, it is said: Towards all phenomena pure in their own nature, Hesitation is the ninth. As it is said. Self-nature purity means being completely empty due to selflessness. Therefore, it is self-nature empty. Believing in the existence of otherness, autonomy, agent, and self, as well as believing that external objects are real, and accumulating and gathering things, and saying that knowledge is substance in the three times, and also believing that the inner knower is real, while the known appears as real in duality, etc., speculating on these tenets, and doubting whether the dharma that speaks of self-nature purity is the teaching of the Tathāgata or the words of a demon. Doubting the true meaning, speculating and doubting various tenets of outsiders etc. Furthermore, one also slanders the collections of dharma to be expressed and the Prajñāpāramitā sūtras. This is not saying that they are different, but saying that they are the same. Therefore, doubting them is a downfall. One should also know how many combinations are required to become an actual circumstance. One should also understand the faults of the downfall and its branches through the distinctions of field, intention, time, and combination. If defilements increase, one should confess to the sangha, then restrain oneself, and enter into non-arising. Furthermore, there is no fault in the intention of taming, determining things, and explaining the intention of the Bhagavan. One should gather towards the side of the common basis. This is the explanation of the ninth downfall. Now, wanting to explain the characteristics of the tenth downfall, it is said: Towards the wicked, always having loving-kindness, That practitioner