Tibetan
ན། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་བཤད་ལ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་རྟོགས་པ་ནི་འདིར་ཕྱག་ ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གནས་པས་དེ་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་མཐའ་དག་ནས་གསལ་བར་བསྟེན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མི་མོས་ཤིང་སྤོང་བ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་སྤོང་བའོ། །དེ་མ་རྟོགས་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་འདས། །ཉན་ཐོས་གང་ཟག་བདག་མེད་པས། །ཆོས་དབྱིངས་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་ཐར། །མཁས་པས་རང་སེམས་དག་ལ་བརྟག །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཆ། །དངོས་ཀུན་སྐྱེ་མེད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་བཤད་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །གང་ཞིག་དེ་རྟོགས་འདོད་པ་སྟེ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པའོ། །དེ་བས་དེ་ལ་སྨོན་པ་དང༌། འབད་རྩོལ་གྱིས་འཇུག་པ་དང༌། ལམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་སྤོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །གང་ཞིག་རྟོགས་པར་འདོད་པ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བྱེད་ཅིང༌། །བདུད་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་བྱེད་དེ། །ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མ་སྐྱེས་མ་ཐག །མུན་པ་ལོ་སྟོང་སེལ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་སེང་གེའི་ཕྲུ་གུས་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་རྒས་པའི་གཅན་གཟན་འཇིགས། །ཞེས་བཤད་པས་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ། །དེ་སྤོང་བའི་ལྟུང་བའོ། །སྒྲའི་དོན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀུནད་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་དམ་ཚིག་མ་དང༌། ལག་གི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་མ་བལྟས་པས་ཀྱང་ལྕེས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་གསང་བའི་དབང་གི་དུས་སུ་ གོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདྲ་བ་ཕབ་སྟེ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་སྤངས་ན་ལྟུང་
Chinese
如水入水一般，應當如是證悟自之本覺。如是說。何為自之本覺？證悟彼即是此處之「ཕྱག」 （藏文）。如是說，一切有情之相續中，具菩提心，安住佛之本覺，若證悟彼，一切有情即能脫離寂滅。如是說。此外，此乃大乘經部與續部一切皆明示之，因此，境空性與有境自性光明二者無有差別，即是菩提心。彼乃一切佛之功德之根本，故不信彼、捨棄彼，即是捨棄佛法之根本。若不證悟彼，則不得解脫與一切智智。因此，聲聞亦能證悟法界之差別。如是，龍樹論師云：證悟無生即寂滅，聲聞補特伽羅無我，證悟法界差別即解脫，智者應當觀察自心，獨覺之差別小，諸法無生一切智。如是說，應當領會於心。因此，應當證悟彼，於差別續部中云：菩提乃虛空之體性，捨棄一切分別念，何人欲證悟彼，彼即名為菩薩。如是說。因此，應當發願於彼，以精勤而趣入，應當努力指示於道，否則即是捨棄彼。因此，趣入菩提心，何人欲證悟，能除一切障，令諸魔極為恐懼。如燈火初生時，能除千年之黑暗，如是，獅子幼崽亦能摧毀極為衰老之猛獸。如是說，彼乃一切佛法之根本。捨棄彼乃墮罪。應當以語義之世俗諦，視如珍寶之菩提心，彼乃為菩提之故，不應以誓言母與手之動作而捨棄，即使不看顧自心，亦應以舌取之。如是說。此外，於秘密灌頂之時，應當以串習而降下如佛之本覺，而行佈施。否則捨棄即墮罪。
English
Like water merging into water, one should realize one's own innate wisdom. So it is said. What is one's own innate wisdom? Realizing it is "phyag" (Tibetan) here. As it is said, the essence of enlightenment, the wisdom of the Buddha, abides in the continuum of all sentient beings, and if that is realized, all sentient beings will be liberated from suffering. So it is said. Furthermore, this is clearly taught in all the Sutras and Tantras of the Great Vehicle, therefore, the emptiness of objects and the self-luminous nature of the subject are inseparable, which is the mind of enlightenment. It is the root of all the qualities of the Buddha, so disbelieving and abandoning it is abandoning the root of the Dharma. If that is not realized, liberation and omniscience will not be attained. Therefore, even the Hearers realize the distinctions of the Dharmadhatu. Thus, the teacher Nagarjuna said: "By realizing the unborn, there is nirvana; the Hearer, a person without self, is liberated by realizing the distinctions of the Dharmadhatu; the wise should examine their own minds; the distinctions of the Solitary Buddha are small; all phenomena are unborn, all-knowing." So it is said, it should be understood in the heart. Therefore, it should be realized, in the Tantra of Distinctions it is said: "Enlightenment is the nature of space, abandoning all discriminations; whoever desires to realize it is called a Bodhisattva." So it is said. Therefore, one should aspire to it, enter into it with diligence, and strive to show the path, otherwise it is abandoning it. Therefore, entering the mind of enlightenment, whoever desires to realize it, removes all obscurations and makes all demons extremely afraid. Just as a lamp, as soon as it is born, dispels a thousand years of darkness, so too, a lion cub destroys even the most aged predator. So it is said, it is the root of all the Dharma. Abandoning it is a downfall. One should regard the mind of enlightenment, like a jewel, as the conventional truth of the meaning of words, and for the sake of enlightenment, it should not be abandoned by the vow-mother or the actions of the hand, even if one does not look after one's own mind, one should take it with the tongue. So it is said. Furthermore, at the time of secret empowerment, one should, through familiarity, descend and bestow something similar to the wisdom of the Buddha. Otherwise, abandoning it is a downfall.
Tibetan
བའོ། །གཞན་དུ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང༌། དམ་ཚིག་མ་ལས་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པས་ནི་སྤོང་བར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པའོ། །སྦྱོར་བ་དུས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་བའི་གཞི་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །སུན་ཕྱུང་བ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དབང་གི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ཆུ་ཚོད་གསུམ་དང༌། ལྔ་དང༌། དགུ་དང༌། བཅུ་བདུན་དང༌། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དང༌། བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། ལྔ་བཅུ་རྩ་ལྔ་དང༌། དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ། དེ་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། དགའ་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མཉེས་པར་བྱས་པས་ལྡང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་བཤད་པ། གང་ཞིག་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཉམས་གྱུར་ན། །དོན་དམ་དོན་དམ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །ཀུན་རྫོབ་ལྕེས་བླང་ག་ལ་ཉམས། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བསླབ་པར་བྱ། །ཤུཀྲ་དོར་ན་རྩ་བ་ཉམས། །ཆུ་ཚོད་ནས་བརྩིས་དགའ་བ་བཞི། །གོམས་པས་དྲི་མ་དེ་ལས་ལྡང༌། །དེ་ཕྱིར་དམ་ཚིག་རིག་མ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་ཚང་ལྡན་མེད་པས་ནི། །ནམ་ཡང་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་དུ་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྤངས་ན་ལྟུང༌། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་འབད་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ཡང༌། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ། །འདི་ཡི་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལས། །མེ་དེ་ཉིད་ལ་བསྲོ་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣ་བར་ཆུ་སོང་པ། །ཆུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་དབྱུང་བྱ། །འདོད་ཆགས་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང༌། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡང་བརྟན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་བ་ལ་ལྟུང་བ་དང་སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་ཚོགས་པ་ལ་བཤགས་ལ་དོན་མ་ཡིན་པར་ མི་འཇུག་པར་བསྡམས་ལ་རྗེས་སུ་བསྐང་ཞིང་དོན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ་ལྔ་པ་ཡིན་པས་ལྔ་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ད་ནི་ལྟུང་བ་དྲུག་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་འདོད་ནས། རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དྲུག་པ་ཡིན། །ཞེས་སྣོས་ཏེ་རང་ནི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གཞན་ནི་ཕྱི་རོལ་པའོ། །དེ་ལ་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ
Chinese
另外，通过智慧明辨和从誓言之母处修习瑜伽，就能舍弃，这是在方便和智慧续中阐述的。还应了解结合成为实际基础的时间。区分的基础也是那个。对于驳斥，应次第学习随顺。应以同样的灌顶次第来圆满。另外，以三小时、五小时、九小时、十七小时、二十八小时、三十五小时、四十七小时、五十五小时、六十二小时来增长，通过使那些誓言次第等的大乐和四喜坛城者欢喜而满足。因此，因陀罗菩提说：若有真实世俗之菩提心，从彼退失，以真实之真实，世俗岂能以舌取回？应从彼处学习。若舍精液，根本即失。从时辰起算四喜，通过串习，从彼垢染中解脱。因此，若无誓言明妃和圆满瑜伽士，则绝不应进入。另外，这是堕落的根本，若舍弃金刚持，则堕落。如是说。因此，应努力获得稳固。另外，为了有贪欲的众生，此之作者是金刚持。如是说。智慧续中也说：如火焚烧，应以彼火取暖。如水入耳，应以彼水复出。有贪欲之人，应以贪欲调伏。如是说，也应知对于具有稳固者，此将成为道路。若非如此，而是随逐贪欲，倾心于仅仅是声音的一方，则将变成堕落和粗重等，因此应在僧团中忏悔，约束不使其进入非真实，随后圆满并学习其意义，如是说，这是第五个，因此是第五个，即第五个堕落的解释。现在想要解释第六个堕落的特征，自己或他人的宗派，诋毁佛法是第六个。如是说，自己是指说无我者，他人是指外道。不应诋毁他们。其他的是大乘经典
English
Furthermore, it is taught in the Tantra of Means and Wisdom that one can abandon through wisdom and the practice of yoga from the Samaya Mother. One should also understand the time when union becomes the actual basis. The basis of distinction is also that. One should learn to follow the sequence in refuting. One should fulfill with the same sequence of empowerments. Furthermore, it increases by three hours, five hours, nine hours, seventeen hours, twenty-eight hours, thirty-five hours, forty-seven hours, fifty-five hours, and sixty-two hours, and it is satisfied by pleasing the great bliss and the mandala of the four joys in those Samaya sequences and so on. Therefore, Indrabhuti said: If one deviates from the Bodhicitta of reality and convention, with the reality of reality itself, how can convention be taken back with the tongue? One should learn from that. If semen is discarded, the root is lost. Counting from the hour, the four joys, through practice, one is released from that stain. Therefore, one should never enter without a Samaya consort and a complete yogi. Furthermore, this is the root of downfall, if one abandons the Vajradhara, one falls. Thus it is said. Therefore, one should strive to attain stability. Furthermore, for the sake of beings with desire, the doer of this is the Vajradhara. Thus it is said. It is also said in the Wisdom Tantra: Just as fire burns, one should warm oneself with that fire. Just as water enters the ear, one should bring it out again with that water. A person with desire should be tamed by desire itself. Thus it is said, and one should also know that for those with stability, this will become the path. If it is not so, but one follows desire, inclining towards the side of mere sound, then one will become a downfall and coarse, etc., therefore one should confess in the Sangha, restrain it from entering the unreal, then fulfill and learn its meaning, thus it is said, this is the fifth, therefore it is the fifth, that is, the explanation of the fifth downfall. Now, wanting to explain the characteristics of the sixth downfall, one's own or another's established tenets, to revile the Dharma is the sixth. Thus it is said, oneself refers to those who speak of no-self, and others refer to outsiders. One should not revile them. Others are the Mahayana Sutras.