Tibetan
ཆད་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ཤྲཱི་རཏྣ་མ་ཏིའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཆོས་རྣམས་གཞི་མེད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གང་གིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ། །འཁོར་འདས་རྨི་ལམ་ཉིད་དུའང་མེད་གྱུར་ན། །གྲུབ་མཐའ་ཞིག་པའི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །བརྡའི་གོ་བ་ལོངས་པ་མོ་ར་ལི་དྷ་རིའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མེད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་མ་བཅོས་པ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་ངོ༌། །སྣང་བའི་མཚང་མཐོང་བས་ཤེས་པ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་ཀ་མོ་རོའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་གཟུགས་འཛིན་ཏེ། །མ་བཅོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ལས་ནི་མ་འདས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ངོ༌། །ཟབ་མོ་དོན་གྱི་དཔལ་འཛིན་མ་གྷ་ཛུ་དྷཱ་རིའི་ཞལ་སྔ་ནས། རགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཀུན། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཅེ་ར་ཅེ་ར་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་དུ། །ཕྱུག་རྒྱུ་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ངོ༌། །གཉུག་མའི་རང་ངོ་མཐོང་བས་རྟོག་པས་བཅིང་དུ་མེད་པ་རཱ་ཛཱ་མེ་ཏོག་ཧ་ལིའི་ཞལ་སྔ་ནས། དད་པོ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཟག་མེད་བདེ་བའི་མདངས་ལྡན་མ་རུ་ཀ་ལིའི་ཞལ་ནས། མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཨི་ལྡན་སྐྱེས་ཀྱིས། །མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་རྟོགས། །དེས་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་བདག །སེམས་ཉི་ད་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱིས་མ་ཕྲོགས་པ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྣང་བའི་བླ་མས་དངོས་རྣམས་གདམས་པར་སྟོན། །སྔར་འདྲིས་མི་དེ་མཐོང་བས་ངོ་ཤེས་བཞིན། །བླ་མའི་ངོ་སྤྲོད་གནད་ལ་ཟུག་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རིག །ཅེས་གསུང་ངོ༌། །རང་རིག་འོད་གསལ་གྱི་མདངས་ཅན་མ་གངྒ་ལེའི་ཞལ་སྔ་ནས། དབང་ པོ་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། །གང་གང་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ། །རང་བཞིན་བདེན་བས་དབེན་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་ཅི་ཕྱིར་མི་གཟིགས་ཞེས། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཚེ་འདིའི་ཞེན་བ་ལོག་བ་ཙནྡྲ་སིང་ངའི་ཞལ་སྔ་ནས། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པའི་མཐུས། །ཨེ་ཝཾ་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་ཞུ། །དེ་ཡིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི། །རྟོག་བ་སྐྱེ་མེད་དང་དུ་འཇུག །ཅེས་གསུང་ངོ༌། །དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མདངས་འཕྲོག་མ་བྷ་ག་དྷ་རའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ
Chinese
从断灭中生出智慧，吉祥智慧母（Śrī Ratnamati）尊前说道： 诸法无基，自性空。 胜义世俗，何者分二？ 轮涅如梦，亦复不存时， 宗派坏灭之见，如何说？ 通达表诠之义，摩拉里达日（Moralidhārī）尊前说道： 无戏论且无生， 无分别且无造作， 乃大悲之自性， 证悟俱生之体性。 见显现之过失，知晓离缘之智慧，嘎摩若（Kāmaro）尊前说道： 执持种种显现之色相， 未造作俱生之 体性未曾离， 乃法界之自性。 执持深奥义之吉祥，玛嘎珠达日（Māghajudhārī）尊前说道： 显现为粗大之事物， 皆为空性之自性。 在显现之时， 即能见广大之财富。 见本初之自面，不为分别念所缚，拉匝梅朵哈利（Rājā Metok Hali）尊前说道： 如是所显现之一切， 乃大印之体性。 无自性之自性， 犹如水中之月轮。 具足无漏安乐光彩，玛汝嘎利（Marukali）尊前说道： 能表诠之譬喻，伊丹生（Idan skyes）， 能被表诠之义，证悟俱生。 彼乃无有来去之我， 心即是本初之自性。 无漏之智慧不为对境所夺，吉祥智（Śrī Jñāna）尊前说道： 显现之上师，示现诸法之教诲， 如见昔日相识之人而认出。 上师之指示，刺入要害之处， 了知诸法自性本不生。 具足自明光明之光彩，玛冈嘎列（Mā Gaṅgale）尊前说道： 于六根之行境中， 无论显现何种事物， 以其远离自性真实之故， 为何不见空性？ 从此世之贪执中返回，赞札星给（Candra Siṃha）尊前说道： 以融入上师加持之威力， ཨེ་ཝཾ (藏文), ए वं (梵文天城体), evaṃ (梵文罗马拟音), 诶旺（汉语字面意思）融入心之中央。 彼令此显现之事物， 安住于无生之觉悟。 勇母夺取智慧之光彩，玛巴嘎达日（Mā Bhagadhāra）尊前说道： 六识之境
English
From cessation arises wisdom, Śrī Ratnamati said in her presence: All dharmas are without basis, empty in their own nature. By what are ultimate and conventional divided into two? When samsara and nirvana are not even in a dream, how can one speak of the view of destroyed tenets? Moralidhārī, who has attained understanding of symbols, said in her presence: Without elaboration and without birth, Undiscursive and uncreated, It is the nature of great compassion, Realize the nature of coemergence. Kāmaro, who knows that knowledge is free from conditions by seeing the flaws of appearance, said in her presence: Holding the forms of various appearances, Uncreated, of coemergent nature, not deviating from the nature of the dharmadhatu. Māghajudhārī, who holds the glory of profound meaning, said in her presence: All that appears as gross objects is the nature of emptiness. At the very time of appearance, one sees the great wealth. Rājā Metok Hali, who is not bound by thoughts by seeing her own original face, said in her presence: All that appears in this way is the nature of mahamudra. Of a nature without inherent existence, like a circle of water and moon. Marukali, who possesses the radiance of stainless bliss, said: Idan skyes, the indicative example, realizes the coemergent meaning of what is indicated. That is the self without coming and going, mind itself is the original nature. Śrī Jñāna, whose stainless wisdom is not robbed by objects, said in her presence: The guru of appearance shows the teachings of things as advice. Like recognizing someone you knew before when you see them. By the guru's introduction piercing the key point, one realizes that all dharmas are unborn in nature. Mā Gaṅgale, who possesses the radiance of self-awareness and luminosity, said in her presence: In the realm of the six senses, whatever appears as an object, because it is devoid of true nature, why do you not see emptiness? Candra Siṃha, who turned away from attachment to this life, said in her presence: Through the power of the guru's blessing entering, ཨེ་ཝཾ (Tibetan), ए वं (Sanskrit Devanagari), evaṃ (Sanskrit Romanization), Eh-vam (Chinese literal meaning) dissolves into the center of the heart. That allows this appearing object to abide in unborn awareness. Mā Bhagadhāra, a heroine who steals the radiance of wisdom, said in her presence: The realm of the six consciousnesses
Tibetan
་སྣང་སྒྱུ་མ་ལ། །ངོས་ཟིན་འཁྲུལ་བ་ཡུལ་ལ་ལྡོག །གཞི་མེད་རང་གིས་སྟོང་བའི་མཚང༌། །མཐོང་བས་བག་ཆགས་གནས་སུ་འཇོམས། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །རང་གི་བདེ་སྡུག་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་གཞན་དོན་འཛིན་བ་པྲཛྙཱ་པ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས། རྗེས་ལ་གཉེན་པོ་བྱ་རབ་ཤིག །བདེ་པའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་ན། །སྒོམ་བ་ཉམས་ཀྱི་འཆིང་བ་སྟེ། །ལྷ་ནི་བདུད་དུ་བབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །བཟང་མོ་དཔལ་གྱི་འོད་ཟེར་ཅན་རཏྣ་རོ་ཧའི་ཞལ་སྔ་ནས། རེ་བ་དང་ནི་དོགས་བ་ཡིས། །མཚན་མའི་ཆོས་ལ་རྟོག་པ་ནི། །ཉམས་སུ་མ་མྱོང་སྐྱོན་ཡིན་པས། །གཉིས་མེད་རྩི་ཡིས་ཟིན་པར་བྱ། །རང་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །སྣང་བའི་མཚང་གིས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དེ་བ་ཤྲཱི་སཱུཪྻའི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ཟག་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ནི། །རེ་དོགས་གཉིས་སུ་བྱུང་གྱུར་ན། །ལྟ་བ་མ་རྟོགས་སྐྱོན་ཡིན་པས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རང་གི་སེམས་སུ་བློ་ཐག་བཅད། །ཅེས་གསུང་ངོ༌། །དཔའ་མོ་ལྷའི་སྒྲོལ་མ་བྷ་ག་ཛུ་ལུའི་ཞལ་སྔ་ནས། བླང་བྱ་དོར་བྱ་གཉིས་བྱུང་ན། །སྤྱོང་པ་གོམས་པར་མ་བྱས་པའི། །རོ་མ་སྙོམས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། །དང་བཞིན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་བའི། །འཁོར་འདས་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཤེས་པ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་རྟོག་པས་མི་འཆིང་བ་དཱ་ན་ཤྲཱི་རཱ་ཛཱའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཕགས་ལམ་བགྲོད་པའི་དུས་དེར་ནི། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་བྱུང་ན། །གནས་ལུགས་ངོ་ཡིས་མ་ཟིན་པའི། །རྐྱེན་གྱི་དྲི་མ་འཐས་པ་ཡིན། །སེམས་དོ་སྐྱེ་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྒྱན་དང་ ལྡན་པ་བྷ་བ་དེ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། མཆོག་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ན། །མ་རྟོགས་སྐྱོན་གྱིས་གོལ་བ་མིན། །ཀྱེ་མ་གང་ལ་རེ་བ་དེའི། །མ་སྤངས་དྲི་མ་མི་འདག་པས། །རེ་བ་མེད་པ་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་གསུང་ངོ༌། །ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་སྐོང་བ་བཛྲ་རཥྨིའི་ཞལ་སྔ་ནས། །སྣང་བ་ལ་ནི་ཆགས་གྱུར་ན། །ལམ་ཁྱེད་མ་ཤེས་སྐྱོན་ཡིན་པས། །བདེན་བརྫུན་དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་བལྟ། །གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི། །འཆིང་བའི་རྒྱུད་དེ་བོར་དེ་སྒྲིམ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་རཏྣ་ཁ་དྷའི་ཞལ་སྔ་ནས། ལམ་དུ་མཐོང་བའི་རྟགས་རྣམས་ལ། །བདག་བྲོད་རེ་བས་སྔོན་བསུ་ནས། །དམིགས་མེད་རྩི་ཡིས་མ་ཟིན་པའི། །བློ་བྲལ་མ་དག་སྐྱོན་ཡིན་པས། །ཤེས་བའི་ཕུ་ཐག་གཅད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། །ཐོས་པའི་མཐའ་ཚིག་གི་ཐོག་ཏུ་བཅད
Chinese
显现如幻化，认识错误于境中返还，无基自性空之瑕疵，见后习气于处所摧毁。如是说。舍弃自身苦乐差别而执持利他之般若波罗的尊者前说：之后对治当勤奋，若于安乐味上贪执，禅修乃为衰损之束缚，天亦将堕为魔。如是说。贤妙具光芒之吉祥光鬘尊者前说：以希望与疑惑，于有相之法上分别，乃未曾体验之过失，以无二精要而摄持，自显现于自处解脱。如是说。以显现之瑕疵而见本元自性之天自在日尊者前说：于补特伽罗道之相续中，若生起希望与疑惑二者，乃未领悟见解之过失，轮回与寂灭，于自心中决断。如是说。勇母天度母巴嘎祖丽尊者前说：若生起应取应舍二者，乃未曾串习修持之，味道未调和之过失，如是自心中向外之，轮回涅槃无有当知。如是说。了知远离所缘故不为分别所缚之达那室利拉匝尊者前说：于趋入圣道之时，若生起所修能修二者，乃未以自性领受安住之，为所缘之垢所染污，当知心性本不生。如是说。具足离戏之庄严之巴瓦德瓦尊者前说：于成为殊胜果之时，非为未领悟之过失所迷，唉玛于何者生起希望，若未舍弃垢染不消除，无有希望乃安乐之殊胜。如是说。以事业圆满所化之希望之班杂惹昧尊者前说：若于显现上贪执，乃未识路径之过失，当观真实虚假事物之法，于何者现前耽著，乃束缚之相续当舍而当精进。如是说。具不退转手印之惹那卡达尊者前说：于道中见之征相上，以我慢希望而先迎接，未以无相精要而摄持之，离念不净乃过失，当断了知之命脉。如是说。听闻之边际于词句之端而断。
English
Appearances are like illusions, recognize mistakes and return to the realm, the flaw of emptiness without a basis, seeing destroys the imprints in their place. Thus it is said. The venerable Prajnapala, who sets aside his own happiness and suffering to hold the benefit of others, said: Afterwards, be diligent in applying antidotes. If you are attached to the taste of happiness, meditation becomes a bond of decline, and even a god will fall into a demon. Thus it is said. The venerable Ratna-roha, the radiant light of virtue, said: With hope and doubt, discriminating on the basis of characteristics is a fault of not having experienced it. Grasp it with the essence of non-duality, and let self-appearance be liberated in its own place. Thus it is said. The venerable Deva Shri Surya, who sees the essence of innate nature through the flaw of appearance, said: In the continuum of an individual's path, if hope and doubt arise, it is a fault of not understanding the view. Decide on samsara and nirvana in your own mind. Thus it is said. The venerable Bhagajuli, the heroic goddess Tara, said: If two, what to take and what to discard, arise, it is a fault of not being accustomed to practice, of not balancing the tastes. Know that samsara and nirvana are absent from the mind as before. Thus it is said. The venerable Dana Shri Raja, who knows that knowledge is free from conditions and therefore not bound by concepts, said: At the time of entering the noble path, if the object of meditation and the meditator arise, it is because the essence of reality has not been grasped, and it is stained by the defilements of conditions. Know that the nature of mind is unborn. Thus it is said. The venerable Bhava Deva, who is endowed with the ornament of freedom from elaboration, said: When it becomes the supreme fruit, it is not misled by the fault of not understanding. Alas, whatever hope arises in, if the defilements are not abandoned, they will not be removed. The absence of hope is the supreme of bliss. Thus it is said. The venerable Vajra Rashmi, who fulfills the hopes of those to be tamed through activity, said: If you are attached to appearances, it is a fault of not knowing the path. Look at the laws of true and false things. Whatever you are attached to, abandon the continuum of bondage and strive for that. Thus it is said. The venerable Ratna Khadha, who has the irreversible mudra, said: On the signs seen on the path, welcoming them in advance with pride and hope, not grasping them with the essence of aimlessness, the impure state of mindlessness is a fault. Cut the lifeline of knowledge. Thus it is said. The limit of hearing is cut off at the end of the words.