Tibetan
་གོ་བར་བྱ་བ་གསུངས་ནས། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ལྔ་པོ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སླུ་བ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་བསྒོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྟོང་པའོ། །ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་ངོ༌། །དབང་པོ་མེད་པ་ནི་དབང་པོ་འཇུག་ པས་སྟོང་པའོ། །གཞི་མེད་པ་ནི་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །འཁྲུགས་མེད་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བས་གོས་པ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱས་སོ། །རྣམ་པ་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་པ། འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ཐ་སྙད་བྱས་བཞིན་པ་རྣམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུའོ། །དགའ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རོ་གཅིག་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ལ་རབ་ཏུ་དང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གཅིག་པུའི་རོ་ལས་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ས་བོན་ལས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་རོལ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདི་ལྟ་བུར་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྐུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ཉིད་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངན་པའི་བསམ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མར་བྱས་པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུའང་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ། གཞན་གསོད་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཁྲོ་བའི་སེམས་བསྐོར་བའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དུ་དམྱལ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་དེ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་སྟེ་དབྱེ་རྨེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །འབྲས་བུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་སྟེ་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་ནི་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པོ་ཞེས་པ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་དགའ་དང་རྟོགས་པ་དག་ངེས་པར་སྡོམ་པ་སྟེ། དབྱེར་མེད་པ་ནི་དབྱེ་བས་སྟོང་པའོ། །དགའ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ ཆགས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དབྱེ་བས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་མངོན་པར་གསལ་བ་རབ་ཏུ་རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པའི་དབྱེ་བས་སྨོན་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་དགའ་བ་དེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་བཅོས་མ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མའི་རྒྱུན་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་དགའ་བ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་སྒྲོན་མ་དང་ནི་སྣང་བ་ཞེས་སོགས་ཏེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་སེམས་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཧེ་ཡིག་གིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །བཛྲ་ཤེས་རབ
Chinese
说应理解，因此说所有波罗蜜多都应修习，应理解其意。并非仅仅修习般若波罗蜜多，而是五者都应修习。因为以各种方式修习五种波罗蜜多，就能证悟波罗蜜多的无欺智慧。修习五种波罗蜜多，即安住于修习般若波罗蜜多。为了指示那一点而说，那一点，即般若波罗蜜多，不是心之外的他物。任运自成，即远离显现执着。无余，因为是唯一体验之事物。无差别，也因为不是行境。无有根，即远离诸根的行境。无基，即不是行为的自性。无染，即没有世间和寂灭的染污。无行，即没有二元对立的行。这些阐明了唯有大乐的自性。也说了五种相的真如。这些，即正在实际言说的这些，指布施等五种波罗蜜多，这是世间的说法。喜乐是真如，是具有唯一自性的，即以与般若波罗蜜多自性无别之故。例如，布施是对其极度欢喜和随喜的，是来自对正念的唯一之味的。因此，布施者对于清净的布施极度欢喜和随喜的种子，能享受和受用各种圆满的受用。如此，直至受用广大身之圆满果报之间转变。而那被不布施等恶念的垢染所染污，其果报也是具有垢染的。例如，投入杀戮他人并随喜的，被愤怒之心围绕的心，在此即在地狱中受苦等等。那也是五种波罗蜜多。
English
It is said that it should be understood, therefore it is said that all Paramitas should be practiced, and its meaning should be understood. It is not only the Prajnaparamita that should be practiced, but all five should be practiced. Because by practicing the five Paramitas in various ways, one can realize the unerring wisdom of the Paramitas. Practicing the five Paramitas means abiding in the practice of Prajnaparamita. To indicate that point, it is said that that point, namely Prajnaparamita, is not something other than the mind. Spontaneously accomplished means being free from clinging to appearances. Without remainder, because it is the only thing experienced. Without difference, also because it is not an object of action. Without senses, that is, free from the realm of the senses. Without a basis, that is, not the nature of action. Without defilement, that is, without the defilement of samsara and nirvana. Without action, that is, without dualistic action. These clarify the nature of great bliss alone. The Suchness of the five aspects is also spoken of. These, namely those that are actually being spoken of, refer to the five Paramitas such as generosity, which is the worldly way of speaking. Joy is Suchness, which is of one nature, that is, because it is inseparable in nature from Prajnaparamita. For example, generosity is that to which one is extremely delighted and rejoices, and it comes from the single taste of perfect mindfulness. Therefore, the seeds of the giver's extreme delight and rejoicing in pure generosity enable one to enjoy and partake of various perfect enjoyments. Thus, it transforms until one enjoys the perfect fruition of the vast body. And that which is defiled by the impurity of evil thoughts such as not giving, its result is also with impurity. For example, engaging in killing others and rejoicing in it, the mind surrounded by anger, suffers in hell in this very place, and so on. That is also the five Paramitas.
Chinese
喜悦即是真如。如此这般完全证悟，即是般若波罗蜜多。此即是至高无上，是于无分别之自性中开示的广说。于喜悦等之中，此等即是波罗蜜多等。所谓果喜悦，是指喜悦波罗蜜多的果的就近指示之义。彼即是此，是事物之自性。证悟即是通达彼之如是性，彼即是无自性。所谓二者，是指不间断地喜悦与证悟必定结合，无分别即是空性。所谓喜悦性，是指随顺于无二。大乐不是其他，也是如此般证悟空性与慈悲无分别，即是大乐。那么，空性与慈悲无分别，是心的体性，是自性俱生吗？对此，空性是诸法之如是性，是自性显现而极为了解之性。慈悲是以作者意乐的差别，以愿文之相来证悟，因此不是俱生。因此，彼之喜悦也毫无疑问是依赖于身体的虚假等，是特别执着于相续的安乐，因此不会变成真如吧？并非如此，俱生是远离一切烦恼所依之贪欲等，是极度寂灭之事物。彼是摧毁烦恼者，并且是自性喜悦。因此，如此般空性与无分别之慈悲，安住于菩提心之处。如此一来，彼之无分别自性中广大开示，即是灯和显现等等，容易理解。也说了此二者之大的自性，即是此，是指自己的自性空性与慈悲无分别而存在的是什么。此是唯一心之自性，因为心是智慧与方便之自性。嘿字是大慈悲，班杂是智慧。
English
Joy is suchness itself. Thus, fully realizing it is the perfection of wisdom. This is supreme, and it is the extensive explanation shown in the nature of non-differentiation. Among joy and so on, these are the perfections and so on. The so-called fruit joy is the meaning of closely indicating the fruit of the joy perfection. That is this, it is the nature of things. Realization is to understand its suchness, which is selflessness. The so-called two are the uninterrupted joy and realization that must be combined, and non-differentiation is emptiness. The so-called joyfulness is to follow non-duality. Great bliss is not other than that, and it is also like this to realize emptiness and compassion without distinction, which is great bliss. So, are emptiness and compassion inseparable, the nature of the mind, and naturally co-emergent? In this regard, emptiness is the suchness of all dharmas, the nature of manifesting and fully understanding self-nature. Compassion is to be realized in the form of aspiration with the difference of the actor's intention, so it is not co-emergent. Therefore, is that joy also undoubtedly dependent on the body, artificial, etc., and is it the happiness of especially clinging to the continuum of characteristics, so it will not become suchness? It is not so, co-emergent is the object of supreme peace that is free from attachment and so on based on all defilements. He is the destroyer of defilements and is naturally joyful. Therefore, in this way, emptiness and non-discriminating compassion abide in the place of bodhicitta. In this way, the extensive exposition in its non-discriminating nature is the lamp and manifestation, etc., which is easy to understand. It is also said that the great nature of these two is this, which refers to what exists as one's own nature, emptiness and compassion without distinction. This is the nature of the one mind, because the mind is the nature of wisdom and means. The syllable Hrih is great compassion, and Vajra is wisdom.