Tibetan
་རྣམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་གྱིས་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། གཞན་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ལས་ན་གང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་དམིགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ། ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་ཞེས་པས་ནི་དམིགས་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྔར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་ནི་ངེས་པ་ལས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཙམ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའོ། །དམིགས་པས་སྟོང་པས་ན་མཆོག་གི་བདེ་བར་རོ་གཅིག་པ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་པའོ། །དང་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྒྱུན་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །སྣང་བ་ནི་གང་གི་སྟེ། དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའོ། །དམིགས་པས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་མི་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྟེ། ངེས་པར་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་གྱི་འདོད་པ་མེད་ཅིང་མཆོག་ལ་བརྟེན་པ་འབའ་ཞིག་པའི་སེམས་སོ། །མཆོག་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྷ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། གང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བ་དམིགས་ པ་མཐའ་དག་ལས་འདས་ཤིང་མི་མཉམ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལས་བར་མ་ཆད་བར་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ཡང་སྟེ། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་སྟོང་པས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། རང་གི་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཡིས། །བག་ཆགས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོས་པ་ལས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་གྱུར་པ། །ཕྱི་རོལ་དོན་འབྲས་ཉིད་ལྟ་བུ། །ཞེས་ཏེ། རང་གི་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉམས་ཀྱི་གཞན་དབང་གིས་ཏེ། ཡང་དག་བར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བག་ཆགས་བརྫུན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལྟ་བུ་སྟེ། བར་མ་ཆད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པའོ། །ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་ངོ་མཚར་བ་ལ་ངོ་མཚར་བའོ། །རྣམ་བཀྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་སོང་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི། ཀ་དམ་བ་སྟེ་གླིང་བུ་གོ་ལ་ཀའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལྟ་བུར། རང་གི་ཉམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་མང་པོར་ཉེ་བར་རྟོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཡིག་ཕྱིས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ནི། །ལྷན་ཅིག་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་དེ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་ཀྱི། རང་གི་འདོད་པས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི་གོ་བར་སླའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ལས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་བྱིས་པར་གྱུར་པས་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་ཟྭ་ལྡུམ་ལ་རེག་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་འདིའི་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་དུ་དམིགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ སེམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དང་དོན་དམ་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུའང་བརྟགས་པ་ཉིད། །རྟོག་པ་འདི་དག་སྤངས་པ་ན། །གཅིག་པུ་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང༌། མི་ཤེས་པས་ནི་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་བཅས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡོངས་ཤས་པས། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་འདི་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་གང་གི་ཚེ་འདི་རྣམས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང༌། དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། བྱ་བ་དེ་རྣམས་དབྱེ་བ་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འབྲེལ་པའང་ཅུང་ཟད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོའི་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་རབ་ཏུ
Chinese
所謂「自性」，就詞語上來說，是具有意義的事物本身。所謂「自性」，如前所述。其他則容易理解。其中，即使能看到極其微小的東西，也不會變成「彼性」，這是簡略的說法。「微細的自性」是指所緣，與先前所說的不同。 「確定」是指從確定而來。「彼性」是真實的邊際。因此，僅僅在此處說明，並非宣稱是「彼性」。由於所緣是空性的緣故，成為最勝樂的一味，是無間斷的自性。 「清淨」是指完全的清淨。 「常」是指像那樣持續不斷。 「顯現」是指什麼的顯現，是指像那樣所說的那些。所謂「體驗的精髓」，是指各自自己所能理解的本質。所謂「所緣空」，是指不容許各種詞語的所緣。 「彼性」是指事物如其本然的俱生大樂。同樣地，也是大樂之身，確實是唯一沒有對境的慾望，並且完全依賴於至上的心。至上是指形相和天神。因此，真正依賴於它就是不迷惑，而不迷惑的就是天空的自性，極其光明，超越一切所緣，不平等，是大樂之身。無自性的本性是事物的自性，並且也從無自性本身無間斷地顯示形相，所謂具有分別的自性，是指假立的本性。由於自性不是從分別產生，並且是空性的緣故，所以是無自性，這就是所有法的自性之意。因此， 以自欲而趣入， 由習氣力所搖動， 若生起分別念者， 如似外境之果。 所謂「以自欲」，是指受自己經驗的支配，由於以虛假的習氣之力所造作，當生起分別的意識時，就像外境的果實一般，是指由無間斷且無分別的習氣之力的支配。
English
That which is called "self-nature" is, in terms of language, the thing itself that has meaning. "Self-nature" is as previously stated. The rest is easy to understand. Among these, even if one can perceive something extremely subtle, it will not become "thatness," which is a concise statement. "The nature of subtlety" refers to the object of perception, which is not different from what was previously indicated. "Definite" means coming from definiteness. "Thatness" is the ultimate limit of truth. Thus, merely explaining it here does not assert that it is "thatness." Because the object of perception is emptiness, it becomes one taste with supreme bliss, being the sole nature of uninterruptedness. "Pure" means completely pure. "Constant" means continuously like that. "Appearance" refers to the appearance of what, referring to those things that are spoken of in that way. "The essence of experience" refers to the essence that each individual can understand for themselves. "Emptiness of object" means that it does not allow for the object of various terms. "Thatness" refers to the co-emergent great bliss that is the nature of things as they are. Similarly, it is also the body of great bliss, truly the only mind that has no desire for objects and relies solely on the supreme. The supreme refers to form and deity. Therefore, truly relying on it is non-confusion, and that which is non-confused is the nature of the sky, extremely clear and radiant, transcending all objects of perception, unequal, and is the body of great bliss. The nature of no-self-nature is the self-nature of things, and it also continuously shows form from the nature of no-self-nature itself. That which is called having the nature of discrimination is the imputed nature. Since self-nature does not arise from discrimination and is emptiness, it is no-self-nature, which is the meaning of the self-nature of all phenomena. Therefore, By one's own desire entering, By the power of habit stirred, If a discriminating thought arises, Like the fruit of an external object. "By one's own desire" means being dominated by one's own experience, caused by the power of false habits that are falsely imputed. When the consciousness of discrimination arises, it is like the fruit of an external object, meaning by the domination of the uninterrupted and undifferentiated power of habit.
Chinese
所谓的“异”，是指对特别的奇特之处感到奇特。所谓的“殊胜”，是指多样性本身。所谓的“随念分别”是指，如同卡丹巴，即竹笛或高拉卡琴的音乐声一般，由于自身体验的力量，在同一时间对同一事物产生多种不同的认知。同样地，“对于一个事物本身”这句话中的“事物”是指对象，具有“也”的意思。“尼”这个词是删除了“也”字。以多种方式理解事物，是因为没有同时产生，所以不是它和它的自性，只是自己意愿的假设而已。同样地，也阐述了不依赖于对象而产生意愿，这很容易理解。那么，如何从自性清净的心中产生各种分别念呢？为了阐述这一点，佛说：“种姓之子，如果因为年幼而没有完全了解自性，触摸荨麻会感到痛苦。同样地，这个心也没有领悟到完全清净的自性，向外执着会感到痛苦。”因此，应当揭示心的外在和究竟的境界，心是分别念的显现，也是对外境的执着。如果舍弃这些分别念，唯一的就是虚空的自性。然而，由于无知，事物具有各自的自性。完全了解事物，事物就没有自性。也就是说，由于无知，会分别事物是如何存在的。当分别事物自性，即本体的时候，这些都是认识的显现。那时，它们是没有自性的事物，因此自身的本体也是没有自性的。因此，佛陀揭示瑜伽士不依赖任何事物而行持一切，因为他们了知行为的差别，以及作者也是如此，不会改变的真如。因此，关于不存在任何多样的名称关联等等，这很容易理解。既然行为和作者之间没有任何差别，那么如何断除烦恼和依止对治呢？
English
The so-called "difference" refers to feeling peculiar about a particularly peculiar thing. The so-called "excellence" refers to diversity itself. The so-called "following after conceptualization" means that, like the sound of a Kadam flute or a Golaka lute, due to the power of one's own experience, one perceives many different aspects of the same object at the same time. Similarly, in the phrase "for one thing itself," "thing" refers to the object, with the meaning of "also." The word "ni" is the deletion of the word "also." Understanding things in various ways is because they do not arise simultaneously, so it is not it and its own nature, but merely a hypothesis of one's own will. Similarly, it is also explained that the arising of desire without relying on an object is easy to understand. So, how do all kinds of conceptual thoughts arise from a mind that is pure in its own nature? To explain this, the Buddha said, "Son of good family, if because of being young and not fully understanding one's own nature, touching a nettle will cause suffering. Similarly, this mind has not realized its own nature of complete purity, and clinging to external objects will cause suffering." Therefore, the external and ultimate state of mind should be revealed, the mind is the manifestation of conceptual thought, and it is also attachment to external objects. If these conceptual thoughts are abandoned, the only thing is the nature of emptiness. However, due to ignorance, things have their own nature. Fully understanding things, things have no nature. That is to say, due to ignorance, one distinguishes how things exist. When distinguishing the nature of things, that is, the essence, these are all manifestations of knowledge. At that time, they are things without self-nature, so their own essence is also without self-nature. Therefore, the Buddha revealed that yogis act in all ways without relying on anything, because they know the difference of actions, and the author is also like that, the unchanging Suchness. Therefore, it is easy to understand that there is no connection of various names, etc. Since there is no difference between action and actor, how can there be abandoning afflictions and relying on antidotes?