Tibetan
་པ་ཆད། དྲི་བ་དང་དྲི་པའི་ལན་ནི་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་གཏན་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པས། ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལས། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ནི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་ལ་མག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་ཡང་དཔེ་དོན་གཉིས། དཔེ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བག་ཆགས་མེད་པའོ། །བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ བལྟས་བའི་དུས་སུ། ལུས་དེ་ལ་ཤ་ཁྲག་དང་དབང་པོ་གང་ཡང་མེད། བག་ཆགས་མེད་པ་དཔེའི་ལུས་ནི་རང་གིས་མ་ཕྱིན་པའི་སར་ཡིད་ཀྱིས་བལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་མེད། དེ་དག་གིས་མ་མཚོན་པའི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པས་དུས་གསུམ་རྩ་བ་དང་བྲལ་ལ་གནས་པ་དོན་གྱི་ལུས་ནི་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། དབང་པོ་གང་དུ་ནུབ་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་རབ་ཀྱི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བས་རང་གི་ངོ་བོའང་ཉམས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་བ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འདི་དག་གིས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན། དོན་དམ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས། གྲོགས་དག་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་བརྡས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དངོས་ཀྱི་བླ་མ་ཡིད་ཀྱི་བརྡས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དེ། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལམ་དྲི་བར། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱས་པ་བླ་མ་དམ་པ་ལ་རག་ལུས་པས། བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ལ་གསལ་བར་དྲིས། །ད་ལྟར་གྱི་དག་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དང་ཡིད་དང་རླུང་རྒྱུ་བ་ལས། བརྗོད་བྱས་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་གྱི། ཇི་བཞིན་པ་དེ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། དེ་ཡང་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གྱི་བར་ན་ཡིད་ཀྱི་རླུང་མི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་ནི་ནུབ། སྟོང་པ་ནི་མ་ཤར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ངག་ལ་ཡིད་དང་སེམས་དང་རིག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པའི་རླུང་མི་རྒྱུ། ཡིད་ནི་གར་འཆི་རླུང་གར་དེངས། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐུའི་རྣམ་པའི་གཞིར་གྱུར་པས། ས་སྟེང་འདི་ན་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གནས། །གང་དུ་ཤེས་བར་བྱ་ཞེ་ན། དཔེའི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སམ་ཉི་ཟླའི་བར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དོ
Chinese
完结。问题和答案只是记忆，另一种是完全不能放在心上的，现在谁也不问了。俱生身有譬喻和意义两种，譬喻的俱生身是红白明点，没有眼等根。意义的俱生身也有譬喻和意义两种，譬喻是有习气和无习气。有习气的是，当意识看事物的时候，那个身体没有血肉和根。无习气的譬喻身，因为意识不能看到自己没有去过的地方，因为没有意识的形象，所以没有根。因为那些不能代表的三时平等性，所以认为三时远离根本而存在，意义的身是传承上师所教导的。根在何处消失，在那里我和我的极好等自性没有成立，所以自己的自性也消失。这样，三世的善逝的想法不是放在心上，就是不明白。如果把这些放在心上，就不能从轮回中解脱，是罪恶的朋友。胜义是不能放在心上的，如果认识到俱生，就是善知识。朋友们，那就是俱生身。那也是传承上师用口诀指示后，真正的上师用意识的指示不怀疑。譬喻的俱生在路上问，意义的俱生依赖于上师，所以清楚地问上师。现在的清净是从声音和显色以及意识和风的流动中，寻找所说之义，但如实的那不是所说之义。那也是譬喻的俱生的力量，在红白明点之间，意识的风不流动的时候，显现是消失，空性是没有显现，同样，在胜义的语言中，意识和心以及觉知和，识的记忆之风不流动。意识在哪里死亡，风在哪里停止。在那里，佛的功德成为身体形象的基础，这个地上存在着一切支分。在哪里要知道呢？譬喻的红白明点或日月之间是不可说的。
English
Finished. Questions and answers are only memories, and the other is completely impossible to keep in mind, so now no one asks. The co-emergent body has two types: metaphorical and meaningful. The metaphorical co-emergent body is the red and white bindu, without eyes and other faculties. The meaningful co-emergent body also has two types: metaphorical and meaningful. The metaphorical is with habits and without habits. The one with habits is when consciousness looks at things, that body has no flesh and blood and no roots. The metaphorical body without habits, because consciousness cannot see the place where it has not gone, because there is no image of consciousness, so there are no roots. Because those cannot represent the equality of the three times, it is considered that the three times exist away from the root, the body of meaning is taught by the lineage guru. Where do the roots disappear, there the self and my best, etc., are not established by nature, so one's own nature also disappears. In this way, the thoughts of the Sugatas of the three times are not kept in mind, that is, they are not understood. If you keep these in mind, you cannot be liberated from samsara, and you are an evil friend. Ultimate truth cannot be kept in mind, if you recognize co-emergence, you are a good teacher. Friends, that is the co-emergent body. That is also after the lineage guru instructs with oral instructions, the real guru does not doubt with the instructions of consciousness. The metaphorical co-emergent asks on the road, the meaningful co-emergent depends on the guru, so ask the guru clearly. The current purity is from the flow of sound and color, as well as consciousness and wind, searching for the meaning of what is said, but the truth is not what is said. That is also the power of the metaphorical co-emergent, between the red and white bindu, when the wind of consciousness does not flow, the appearance disappears, and emptiness does not appear, similarly, in the language of ultimate truth, the wind of consciousness and mind, as well as awareness and memory of consciousness, does not flow. Where does consciousness die, where does the wind stop. There, the qualities of the Buddha become the basis of the body image, and all the limbs exist on this earth. Where should one know? The metaphorical red and white bindu or between the sun and moon is unspeakable.
Tibetan
ན་གྱི་ཐིག་ལེ་དྲན་ དང་དྲན་མེད་ཀྱི་མཚམས་སུ་ཤེས་པས། དེ་ནི་རྨིས་པས་མཚམས་སུ་ཡོངས་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡང་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པས། གཏི་མུག་རྒྱ་མཚོ་འཆད་པས་གང་ཤེས་པ། །ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་རྐྱེན་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་དཔེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་སེམས་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མད་པའོ། །རྟོགས་པ་མེད་བདེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པས་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པའི་འདམ་དང༌། དྲན་མེད་ཀྱི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པས། འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་ནི། ལུས་ཀྱི་ཐིམ་ས་དྲན་མེད་སྤྲུལ་སྐུའོ། །ངག་གི་ཐིམ་ས་སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྐུ་ལའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཐིམ་ས་བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུ་མན་ངག་གིས་བསྟན་པས། ས་ར་ཧ་ཡིས་བསྟན་ནས་འགྲོ། །འོ་ན་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་བརྟེན་ནས། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ངོ་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་སྟེ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པའི་འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་ཞིང་གདའ་ན། རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་བ་དེ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས། འདི་ལས་འཁྲུལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་པ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་བས་འཆིང་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཀྱང་འཆིང་བས་དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཆིང་བ་སྟེ་ཇི་སྲད་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའོ་ཞེས་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ན་དྲན་པ་དང་རང་གི་སྲིད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་བ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བདེ་མིང་ཅམ་ཡིན་པས། སྲིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཐ་དད་མ་བྱེད་པར། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་པས་དྲན་པའོ། །དྲན་བ་དེ་ནི་ན་བུན་བཞིན་དུ་ཡལ་བས། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་གཅིག་ཏུ་སྔོན་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། དེ་ཡང་ན་མ་དྲན་པ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན། ཆུ་ལ་འབྲུ་མར་ཐིགས་པ་གནས་པ་བཞིན་དུ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་འདི་ཉིད་གོ་བར་བར་ཤས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐིམ་པས། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན་དུ་ཤེས་བར་བྱོས།། །
Chinese
那的明点忆念， 于忆念与无忆念之界限了知，此乃梦境所现之界限而通晓。彼亦非能知与所知，乃知彼甚深且不可言说之境。断除愚痴大海，所知为何？当下之心，因缘与习气等所转变故，仅能略知。究竟之心，无有变异且无分别念。无有觉悟之乐亦无始，故不为突发之忆念泥潭，亦不为无忆念之泥潭所染。此乃大乐之至上，觉悟之瑜伽士所行之处乃：身体融入之处，无忆念之化身。语融入之处，无生之报身。意融入之处，超离心识之法身，以口诀指示。萨ra哈所示而行。若问是否可示，依此忆念之明灯，指示无忆念、无生、超离心识之体性，奇哉！此乃自明自知。实相之体性无有错谬，然因未悟之故，为忆念之错谬所迷惑，若能觉悟，忆念即于法界清净，不落入心识之境，对此勿生疑虑，切莫于此迷惑。三世善逝之意趣乃：如实作意于事物，则受束缚；如实作意于无事物之空性，亦受束缚。故有与无，善逝亦受束缚，如执取能取与所取，即是轮回。无有能取与所取，若如是作意，即是忆念与自身之轮回。诸法之体性若不作意，即是平等性。平等性，平等性，此仅是名称而已。勿将轮回与平等性视为相异，本初、真实、俱生之自性，不可作意。 分别念即是心，故为忆念。忆念如雾般消散，本初之心即是唯一之先与瑜伽士。若于此无忆念执着，如油滴落入水中，即是戏论与执着。若能通达此忆念，则一切法皆融入法性，如水入水般了知。
English
The bindu of 'Na' is remembrance, Knowing the boundary between remembrance and non-remembrance, it is fully understood as the boundary of dreams. That which is neither knower nor known is the very understanding of that which is profound and inexpressible. What is known by dispelling the ocean of delusion? The present mind is transformed by conditions and habitual tendencies, so it should be understood as just an example. The ultimate mind is unchanging and without conceptualization. The bliss without realization is also without beginning, so it is not stained by the sudden swamp of remembrance, nor by the swamp of non-remembrance. This is the supreme great bliss, the place where realized yogis go: the place where the body dissolves is the non-remembering Nirmanakaya. The place where speech dissolves is the unborn Sambhogakaya. The place where mind dissolves is the Dharmakaya beyond intellect, taught by oral instruction. Sara Ha goes by teaching. If you ask if it can be taught, relying on the lamp of this remembrance, pointing out the nature of non-remembrance, unborn, beyond intellect, alas! This is self-awareness. There is no delusion in the nature of reality, but because of the power of not realizing it, it is deluded by the delusion of remembrance. If one realizes it, remembrance is purified in the space, and there is no doubt about that which has not become the object of the mind, so do not be deluded by this. The intention of the Sugatas of the three times is: clinging to things as they are binds, and clinging to emptiness, which is the absence of things, also binds. Therefore, the Sugatas are bound by existence and non-existence, and as long as there is grasping and being grasped, there is existence. The absence of grasping and being grasped, if one thinks of that, is remembrance and one's own existence. Not thinking of the nature of phenomena is equality. Equality, equality, this is just a name. Do not differentiate between existence and equality, the innate, genuine, co-emergent nature is beyond thought. Conceptualization is mind, therefore it is remembrance. That remembrance vanishes like a mist, the innate mind is the one primordial and yogi. If one clings to this non-remembrance, it is like a drop of sesame oil staying in water, it is with elaboration and attachment. If one understands this remembrance, all phenomena dissolve into the nature of phenomena, know it like putting water into water.