Tibetan
པ་མེད་པའི་རྩ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ར་ས་ནཱ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ངོས་བསྟན་ཡོད་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །དེ་ལས་དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དབྱིངས་དེ་ལ། གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །དྲན་པ་སྐུའི་རིགས། དྲན་མེད་གསུང་གི་རིགས། སྐྱེ་མེད་ཐུགས་ཀྱི་རིགས། དབྱིངས་དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པས། རིགས་བྱེ་བྲག་དག་ཏུ་མ་བྱེད་པར། དྲན་པ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། དྲན་མད་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། སྐྱེ་མེད་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པས་ན། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི། དེའི་ཕྱིར་བློས་མ་རེག་པའི་བདེ་བ་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཆོས་མ་ལུས་པ་དེའི་དང་ལས་མ་གཡོས་པས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་ཅིག་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ནི་དཔེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་དེ། འོ་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གནས་པས། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ལོངས་སྐུ་གནས་པས། སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་བས་ནི་ཆུའི་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་འདྲེས་ལ་མ་འདྲེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་གི་དེན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་མ་གྲུབ་བས་ན། བདག་དང་གཞན་མ་གྲུབ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་བསམ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་གྱི་དྲན་པས་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དང༌། དྲན་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང༌། སྐྱེ་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་དང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས། བདག་དང་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ། དཔེ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པ་འདིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མདུན་དུ། དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་པ་མེད་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་བས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་རྒྱུ་བ། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་འབྱུང
Chinese
無有之根安住於平等性，故從彼二者之外無有生者，有指示而無執取，是為阿瓦都提。從彼生起憶念與不憶念，然於彼界，不應作二，應作一，憶念乃身之族類，不憶念乃語之族類，無生乃意之族類，於彼界無有差別，不應作族類之差別，若貪著憶念，乃欲界之因，若貪著不憶念，乃色界之因，若貪著無生，乃無色界之因，是心之幻變，故不應於彼作真實之執取，故三界一切皆是。是故，不以分別心所觸及之安樂，乃上師所開示者，於彼一切法皆不離其本性，故應將大貪轉為一味，大手印自性清淨，非以譬喻所能表示，此義如是，不可表示，然以殊勝上師之口訣所開示，瑜伽行者現前未為三種障礙所染污者，乃三時平等性，化身安住於彼，於彼無有始中末。有與寂滅，法身安住於無生之界，非有非寂滅。輪迴與寂滅，不為任何泥垢所染污，如水中之月，混雜而不混雜，法身乃從上師之口中所知，彼亦未為三種障礙所染污。此殊勝大樂，無有自利與他利，以自他無成之自性而作差別之思維，非由突發之憶念所生之自性化身，不憶念未生之自性報身，無生未生之自性法身，於彼無有自利與他利，故無有自與他。三昧耶之手印有譬喻與意義二者，譬喻已由他人宣說。意義乃現在之憶念以此顯現種種，故於遍照尊前。彼之彼岸，以無憶念之顯現而遍滿，故顯現無邊周遍。彼二無別，如如意寶般生起種種，故珍寶生
English
The root of absence abides in equality, therefore, apart from those two, there is no birth. There is indication but no grasping, that is Avadhuti. From that, memory and non-memory arise, but in that realm, it should not be made into two, it should be made into one. Memory is the family of the body, non-memory is the family of speech, non-birth is the family of mind. In that realm, there is no difference, one should not make distinctions of families. If one clings to memory, it is the cause of the desire realm. If one clings to non-memory, it is the cause of the form realm. If one clings to non-birth, it is the cause of the formless realm. It is a magical display of mind, therefore one should not grasp it as real. Therefore, all these three realms are. Therefore, the bliss untouched by the discriminating mind, which is taught by the noble guru, in that, all phenomena do not move from its essence, therefore transform great desire into one taste. The great seal, naturally pure, is not to be exemplified by examples. This meaning is such that it cannot be exemplified. However, as soon as it is taught by the instructions of the noble guru, the yogi, unpolluted by the three conditions, is the equality of the three times. The nirmanakaya abides there, in that there is no beginning, middle, or end. Existence and nirvana, the sambhogakaya abides in the realm of non-birth, it is neither existence nor nirvana. Samsara and nirvana, not stained by any mud, like the moon in water, mixed but not mixed, the dharmakaya is known from the mouth of the guru, and it is also unpolluted by the three conditions. In this supreme great bliss, there is no accomplishment of self-benefit or other-benefit. Thinking of difference by the nature of non-accomplishment of self and other. The nirmanakaya of the nature not arising from sudden memory, the sambhogakaya of the nature not arising from non-memory, the dharmakaya of the nature not arising from non-birth, in that there is no accomplishment of self-benefit and other-benefit. Therefore, there is no self and other. The samaya mudra has two aspects, example and meaning. The example has already been explained by others. The meaning is that the present memory appears in various ways, therefore, in front of Vairochana. Beyond that, it is pervaded by the appearance of non-memory, therefore the appearance is infinite and pervasive. Those two are inseparable, like a wish-fulfilling jewel, various things arise, therefore precious arises.
Tibetan
་ལྡན། སྣ་ཚོགས་དེ་ཉིད་ལས་འགྲོ་དོན་མཛད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། རང་གི་ངོ་པོ་ལས་མ་གཡོས་པས་མི་བསྐྱོད་པ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་བ་དེ་དག་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་བྱམས་པ། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐབས་སྙིང་རྗེ། རྟོགས་ནས་བྲལ་དུ་མེད་བ་དགའ་བ། དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བཏང་སྙོམས། དེ་རྣམས་ཡིད་ལམ་བྱས་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་བཅུའོ། །དེ་གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་དེ་ལས་མ་གཡོས་བ་ནི། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །ཡང་ན་བསྐྱལ་ས་གང་དུ་བསྐྱལ་བ་བསྟན་པ་ན། །རང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་བར་སྣང་མཛད་དང༌། རང་གི་ཚོར་བས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡོད་བས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང༌། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་པས་མ་རྟོགས་པས་གཞན་ པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །མན་ངག་གིས་བསྟན་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་བ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང༌། དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོར་ནི་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༌། དེ་ཉིད་བློས་མི་རེག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང༌། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང༌། གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོད་པས་རྣམ་བར་གྲོལ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ། དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔས་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འགའ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །མ་རྟོགས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་དང་འགྲོགས་ལ། རྟོགས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་འཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཆགས་པའི་ལམ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལ་གནས་པས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕོགས་བཅུ་རུ། །གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་ཡིད་ལམ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་པས། གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། རྩ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་རྟོགས་པས། དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ད་ལྟར་འཁྲུལ
Chinese
具足，从种种之中成办利益，故为义成。不离自身之体性，故为不动。轮回与寂灭，彼等最初无因，彼即证悟为一因，慈。使未证悟者证悟，方便悲悯。证悟后不可分离，喜。彼即超离心识之境，舍。彼等以意念作观，即金刚萨埵，此为十者。无论如何观视，亦不离彼。于前与后及十方。或者指示送往何处之送往处时。自之觉性所显现者，即色蕴毗卢遮那。自之感受，受蕴宝生。彼即于意识中存在，故识蕴无量光。如是行之相，即行蕴不空成就。以觉性未证悟，以他者，识蕴不动者，即五智慧，乃世间之五蕴。以口诀指示者，即无忆念且无作意者，即戒蕴毗卢遮那。彼即恒常不断，于定蕴则为宝生。彼即心识不可触及，慧蕴无量光。彼即任何亦未系缚，解脱蕴不空成就。任何亦未系缚之彼即具有佛之意，故解脱之智慧所见之蕴不动。彼等以五智慧开展，即超世间之五蕴。乃少数瑜伽士之行境。若未证悟，则与世间之蕴相伴，若证悟，则与超世间之蕴。一同如幻象般，于系缚与解脱二道中。世间之五蕴乃系缚之道，超世间之五蕴乃安住于解脱之道二者。于前与后及十方。无论如何观视，亦不离以意念作观之彼性。无论见何者，彼即是。于上师以表示指示之时。丝毫无有根本之怀疑，如实了知意义，故。今日即刻怙主当下现证。
English
Endowed, accomplishing the welfare of beings from various aspects, hence Accomplishing Meaning. Not moving from one's own essence, hence Immovable. Samsara and Nirvana, those initially without cause, that itself is realized as a single cause, Loving-kindness. Causing the unawakened to awaken, skillful means Compassion. Inseparable after awakening, Joy. That itself transcends the realm of mind, Equanimity. Those are visualized, thus Vajrasattva, these are the ten. No matter how one looks at it, it does not deviate from that. In the front and back and ten directions. Or when indicating where to send it to be sent. What appears to one's own awareness is the form aggregate Vairochana. One's own feeling, the feeling aggregate Ratnasambhava. That itself exists in consciousness, hence the consciousness aggregate Amitabha. Thus, the aspect of formation is the formation aggregate Amoghasiddhi. Because it is not realized by awareness, by another, the consciousness aggregate Akshobhya is the five wisdoms, which are the five worldly aggregates. That which is taught by the oral instruction is that which is without memory and without attention, which is the aggregate of discipline Vairochana. That which is continuous and uninterrupted is the aggregate of concentration Ratnasambhava. That which cannot be touched by the mind is the aggregate of wisdom Amitabha. That which is not bound by anything is the aggregate of liberation Amoghasiddhi. That which is not bound by anything itself has the intention of the Buddha, therefore the aggregate of the wisdom of liberation, seeing, is Akshobhya. Those developed by the five wisdoms are the five transcendental aggregates. It is the object of practice of a few yogis. If not realized, one associates with the worldly aggregates, if realized, with the transcendental aggregates. Together, like an illusion, in the two paths of bondage and liberation. The five worldly aggregates are the path of bondage, the five transcendental aggregates abide in the two paths of liberation. In the front and back and ten directions. No matter how one looks at it, it is inseparable from that very nature that is visualized. Whatever is seen, that is it. At the time when the precious guru indicates with symbols. Without even a particle of doubt, realizing the meaning exactly as it is. Today, the protector is immediately realized now.