Tibetan
སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གདོལ་བའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བ་ནི། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱིས། ལ་ལ་ནི་དྲན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲངས་ནས། འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་མི་བྱེད། ལ་ལས་ནི་སྒྲ་དང་ཆད་མ་དང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་ཀྱང༌། ཐར་པའི་ལམ་རིང་བར་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞི་གནས་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པ་ བསྒོམ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་པས་ཐར་པ་རུང་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་དེ། །དེ་དག་དྲན་པ་ལས་མ་འདས་པས། ཡི་གེ་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། དྲན་པའི་ཐ་སྙད་རང་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མིང་བཏགས་ན། ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་མ་ཤེས་པས། ཡི་གེ་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །དོན་དམ་པ་ནི་བློས་གཞག་ཏུའང་མི་བཏུབ་ལ། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །ཇི་སྲིད་བླ་མ་དམ་པས་མ་བསྟན་གྱི་བར་དུ་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པའོ། །བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ནས་མ་ཡེངས་པ་དེ་ནི། ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་མེད་འགྱུར་བ། །བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས། དེ་སྲིད་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། སྣག་ཚ་མཉེས་པའི་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། ནང་ན་ཡི་གེ་བཀླག་ཏུ་བཏུབ་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གསུང་རབ་ཏུ་བྲིས་ནས་བཀླག་པ་མེད་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་བལྟར་མེད་དོ། །དེ་ལས་ལོགས་ན་འགྲོ་དོན་མེད་དོ། །སྣག་ཚ་མཉེས་པས་བཀླག་ཏུ་མེད། །འགྲོ་དོན་བྱས་པ་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ནི་མཛད་པ་དང་ནི་མཛད་པ་མི་མངའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་པས་རིག་བྱེད་འདོན་ཡང་དོན་མེད་པས། རིག་བྱེད་དོན་མེད་འདོན་པས་ཉམས། །བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པ་ཅིག་ཤོས་ཤེས་ཀྱང༌། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་དམ་པ་སོམས་དང་ཅིག་ཤོས་མི་ཤེས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཤར་ཡང༌། དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པས། གང་ནས་ཤར་ཅིང་གང་དུ་ནུབ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མའམ། དེ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་བཞིན་ནས། །དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །གཞན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་མཐོང་ཡང་དྲན་པ་རྒྱུན་དུ་མི་གནས་པས། འདོད་པའི་ཁམས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང༌། གཟུགས་ཁམས་བསམ་ གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མི་གཡོ་བ་རྒྱུན་དུ་གནས་པས། བཅུ་བཞི་བའི་ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས། །ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ལུས་ནི་དཔེ་དོན་གཉིས་སོ། །ལུས་འདི་ལ་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་སྤྱི་བོ་མན་ཆད་ལ་སེམས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ། བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀོན་གྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་དང་པ། ལུས་ལ་དོན་གྱི་སེམས་སྦས་པ་མི་རྙེད་དེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སེམས་སྦས་པ་བཞིན་དུ། སྐུ་གསུམ་ལ་སྦས་པ་ནི་ལུས་མེད་ལུས་ལ་སྦས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་མི་མངའ་བས། དེ་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དེ་དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། བློས་མི་རིག་པའི་དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བས། གང་གིས་དེ་ཤེས་དེ་ཡིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །སློབ་བྱ་ནི་ཡི་གེ་བཞི་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྨོན་ལམ་གྱི་ཡི་གེ་བཞི་ལའོ། །དོན་ལ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དང་པོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ལ། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཞི་བཞིའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། ལས་དང་པོ་པས་ཡི་གེ་འབྲུ་བཞིའི་མན་ངག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡི་གེ་མེད་ལས་ཡི་གེའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་ཡིག་བཞི་ལ་དང་པོ་བདག་གིས་བཏོན། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁུ་བ་འཐུང་བར་བྱ་ན། བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི། ཆོས་རྣམས་དྲན་བརྗེད་གཉིས་ལ་བསྡུའོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་སམ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ཟ་བ་དང༌། འདྲ་བ་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་ པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁུ་བོ་བོར་བ་འཐུང་བ་དང་འདྲ་བ་ནི་བརྗིད་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པས། ཁུ་བ་འཐུངས་པས་དས་ནི་བརྗེད་པར་
Chinese
以三律仪为主，应阐明证悟真实胜义俱生律仪。应了知俱生律仪。现在将以譬喻，用愚昧者的吠陀来阐释这些果——法身。其中，首先要超越那些不理解法身超越名言者，因为这是所有众生的名言。有些人追随记忆的名言，因此无法获得一切从轮回中解脱。有些人即使精通从声音、韵律、经文和论典中产生的词语，也会使解脱之路变得漫长。有些人通过修习禅定、三摩地、止观和等持，认为瑜伽能够带来解脱。然而，由于他们没有超越记忆，所有的文字之行，都在记忆的名言上安立各种各样的名称，因为不了解远离名言的真实面目，所以没有一个不是文字。胜义谛是心识无法安立，言语无法表达的，那就是无字。在尊贵的上师没有开示之前，不要让心识迷失在文字和名言中。通过象征和方法开示后不迷失，直到变为无字。远离一切言说的，那便是所有佛陀教言的来源，因此要精通文字。要精通墨水书写的文字。其中没有任何文字可以阅读。即使写在经文中却无法阅读，也并非其他。同样，由于法身无法修习，所以无法观看。除此之外没有利益众生之事。墨水书写的文字无法阅读。利益众生之事是化身对化身所作，而法身则没有作为，也没有不作为。即使不是婆罗门的人念诵吠陀也是没有意义的，因此念诵无意义的吠陀会衰退。即使了解了非心识对境的另一种胜义谛，由于不是真正的了解，如果不思索殊胜的，不了解另一种胜义谛，那么一切法，显现和空性以及从无生中生起的现象显现，但由于没有离开它的自性，从何处显现又在何处消失呢？这些外在的物体是幻象，同样内在的觉知体验也是不真实的
English
Having made the three vows the main focus, one should explain the understanding of the spontaneously born vows of ultimate truth. One should understand the spontaneously born vows. Now, with these, the fruit—the Dharmakaya—will be explained with the example of the Vedas of the ignorant. Among these, first, to transcend those who do not understand that the Dharmakaya is beyond names, because it is the names of all beings. Some follow the names of memory, and therefore cannot obtain all liberation from samsara. Some, even if they are skilled in the words arising from sound, rhythm, scriptures, and treatises, make the path to liberation long. Some, through practicing meditation, samadhi, shamatha, and equanimity, see yoga as capable of bringing liberation. However, since they have not transcended memory, all the actions of writing, establish various names on the names of memory, because they do not understand the true face of being apart from names, so there is not one that is not a word. The ultimate truth is that which the mind cannot establish, and speech cannot express, that is the unwritten. Until the venerable lama has not shown it, do not let the mind be distracted by words and names. Having been shown by symbols and methods, not being distracted, until it becomes unwritten. That which is apart from all speech is the source of all the Buddha's teachings, therefore one must be proficient in writing. One must be proficient in the writing written in ink. There is nothing within that can be read. Even if it is written in the scriptures but cannot be read, it is not other. Similarly, since the Dharmakaya cannot be practiced, it cannot be seen. Apart from that, there is no benefit to beings. The writing written in ink cannot be read. Benefiting beings is what the emanation does to the emanation, while the Dharmakaya has no action, nor inaction. Even if someone who is not a Brahmin recites the Vedas, it is meaningless, therefore reciting meaningless Vedas will decline. Even if one understands the other ultimate truth that is not an object of mind, since it is not true understanding, if one does not contemplate the supreme and does not understand the other ultimate truth, then all dharmas, appearance and emptiness, and the phenomena arising from the unborn appear, but since they have not left its nature, from where do they appear and where do they disappear? These external objects are illusions, similarly, the inner experience of awareness is also untrue.
Chinese
因为是相，如从外面一样。 忆念觉受之体验，他人虽见常住，然忆念不常住。 欲界六道众生，色界四禅定，无色界四生处，共十四。 其中，金刚持之不动者常住，故于十四地常住。于地常住之身，乃譬喻与意义二者。 此身从脚底以上至头顶以下，寻觅心不可得，如是，于十四地，平等性之珍宝身极为殊胜，于身隐藏意义之心不可得，如众生之身隐藏心一般。于三身隐藏，乃无身于身隐藏，如知众生无有心髓一般，佛陀无有胜义智慧，若得之，所得为何？故瑜伽士以无得之方式，不以分别念所能知之实相，仅由上师开示即得解脱，谁知此，彼即得解脱。 所学乃需学四个字，即成就祈愿之四个字。 于意义上，则应知所言说之所有。所有佛法，皆应学ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），从一开始即开示法之体性身之自性，之后，所有法皆应以四四之口诀而知。亦应如实修持，然不应安住。初学者应学四字之口诀，然不应安住。因无字乃文字之假名，故四成就字最初由我宣说。如是，于证悟之时，若欲饮用精华义之瑜伽精髓，则超离心识境界之证悟瑜伽士，将诸法归纳为忆念与遗忘二者。此忆念亦依赖习气或因缘，故仅为世俗幻相。异生乃食诸法之糟粕，相似者乃仅行于忆念。 瑜伽士则如饮用法之精华，舍弃糟粕，乃仅行于威严，饮用精华故则遗忘。
English
Because it is a form, just like from the outside. The experience of memory and awareness, although others see it as permanent, memory is not permanent. The desire realm's six classes of beings, the form realm's four dhyanas, and the formless realm's four abodes, totaling fourteen. Among them, the Vajra Holder's unmoving state is permanent, therefore, it permanently resides on the fourteenth ground. The body that permanently resides on the ground is both example and meaning. Just as searching for the mind from the soles of the feet up to the crown of the head in this body yields nothing, similarly, on the fourteenth ground, the precious body of equality is extremely excellent. The mind of meaning hidden in the body cannot be found, just as the mind is hidden in the body of sentient beings. Hiding in the three bodies is like hiding the bodyless in the body, just as knowing that sentient beings have no essence. Buddhas do not possess ultimate wisdom, so what is gained by obtaining it? Therefore, yogis, in a way that there is nothing to be gained, are liberated merely by the supreme guru pointing out the reality that cannot be understood by the mind. Whoever knows this will be liberated. What needs to be learned is four letters, which are the four letters of the aspiration for accomplishment. In terms of meaning, one should know all that is spoken. All the Buddha's teachings should be learned from ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning), from the beginning, the nature of the body of the Dharma is shown, and then all Dharmas should be known through the instructions of four and four. One should also practice them as they are, but one should not abide in them. Beginners should learn the instructions of four letters, but should not abide in them. Because the term 'letter' is a designation for the letterless, I first uttered the four accomplishment letters. Thus, at the time of realization, if one wishes to drink the essence of the yoga of essential meaning, then the yogi who realizes beyond the realm of the mind gathers all phenomena into memory and forgetting. That memory also depends on habits or conditions, so it is merely a conventional illusion. Ordinary beings eat the dregs of all phenomena, and what is similar is that they only engage in memory. The yogi is like drinking the essence of the Dharma, abandoning the dregs, and only engages in majesty. Because he has drunk the essence, he forgets.