Tibetan
་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པ་ལ་གླེང་ཞེན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ལོགས་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་བསྡུས་ལ། དྲན་པ་དེ་ཡང་འདས་པ་ནི་བརྗེད་ལ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་དྲན་པས། ད་ལྟར་ནི་དེ་ལས་ལོགས་ན་དྲན་དུ་མེད་དེ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཟས་སུ་ཤེས་པས་གཞན་གང་ཡང་བསམ་མི་དགོས་སོ། །དཔེར་ན་རས་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་མེས་ཚིག་པ་དང་འདྲ་ ལ། དྲན་པ་ཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱུར་པོ་སྔར་ཟོས་པ་ཅིག་གིས་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རོ་བྲོ་བ་བཟའ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཟོས་པས་ནི་གཞན་ཀུན་འཚིག་དེ་མ་རྟོགས་པས་རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་པ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཚོལ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་ནི། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའོ། །དེ་བློ་དང་རིག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། འོངས་ཀྱང་མ་མཐོང་ཕྱིན་ཀྱང་མེད་ལ། ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང༌། འགྲོགས་པ་ལ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འདུག་པར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། ཉོན་མོངས་པའི་རླུང་དང༌། གཟུགས་སྒྲ་ལ་ཡེངས་པ་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡེངས་པ། ཤེས་བྱའི་རླབས་དག་གིས་མི་ཚུགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ལ་དབང་དུ་སྒྱུར་བས། དབའ་རླབས་མད་པའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག །རྐྱེན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས་བག་ལ་ཉལ་ལས་བསྒྲིབས་པ་གང་ཡང་མི་ལྡན་ལ། འབད་པ་མེད་པའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྱུར་པས། རྙོག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་མ་རློགས་པའི་ནང་ན། ཟླ་བ་དང་མར་མེའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ད་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་དངས་མ་ལས་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས། གང་ཡང་མི་ལེན་ལ་གང་ཡང་མི་འདོར་བས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར་ཡང་འགྲོ་འོང་དུ་སྣང་བས། འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་འདོར་མི་ལེན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དང་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཡི
Chinese
外境色等，以及内境的忆念，也不需要从其他宗派去寻求谈论执着。家和家中的宗派就是这样成立的。世俗的诸法都包含在忆念之中，而忆念本身，过去已被遗忘，未来尚未忆起，现在也无法脱离它们去忆念。忆念本身被认为是食物，所以不需要考虑其他任何东西。例如，棉花堆被火焚烧一样，忆念也会被焚烧。就像以前吃过的酸味，后来仅仅看到就能感到味道，不需要再吃一样，了解一个的自性就能了解所有的自性。如果了解了色的如是性，就能了解一切法的纲要和广义。因为不明白吃了一个就能烧掉其他一切，所以仅仅执着于分别念而修习忆念，与外道没有区别。去外面寻找家主吧！法性真实义的本体是，没有来去。它不是意识和智慧的对象，所以来了也看不到，去了也没有。像身体和影子一样，恒常处于无戏论的安乐中。虽然与之相伴，却不认识它，即使安住其中也不认识。不受烦恼之风，以及对色声的散乱，以及对体验的散乱，知识的波浪所动摇。通过掌控具备一切殊胜之相的空性智慧之海，成为没有波涛的至高自在者。由于没有被三种因缘所染污，所以没有任何被习气所遮蔽的东西。成为不费力的水流之瑜伽，从而成为无垢的禅定。就像在未被搅动的水中，显现出月亮和灯的影像，但它们并非水等一样。瑜伽士的清净心中，即使忆念起各种事物，也仍然是那清净心本身。让水和灯保持唯一的自明。因此，成为这样证悟的瑜伽士，不取任何东西，也不舍弃任何东西。一切都显现为法性的幻化，无论去往何处，我既不舍弃也不取。从无始以来，就远离了有和无的名称，这是超越意识领域的大乐，是所有瑜伽士之心的基础。
English
External objects such as form, and internal objects of memory, there is no need to seek attachment to discussion from other doctrines. The doctrine is established in the home and in the home. All conventional dharmas are contained in memory alone, and that memory itself, the past is forgotten, the future is not remembered, and the present cannot be remembered apart from them. Memory itself is known as food, so there is no need to consider anything else. For example, like a pile of cotton being burned by fire, memory will also be burned. Just as the sour taste that was eaten before, later just seeing it can feel the taste, there is no need to eat it again, knowing the nature of one can know the nature of all. If one understands the suchness of form, one will understand the essence and expansion of all dharmas. Because one does not understand that eating one can burn all others, therefore, meditating on memory with only conceptual thoughts is no different from outsiders. Go outside and look for the householder! The essence of the true meaning of Dharma nature is, there is no going or coming. It is not an object of mind and intelligence, so even if it comes, it is not seen, and even if it goes, it is not there. Like the body and the shadow, it is always in the bliss of non-elaboration. Although accompanied by it, one does not recognize it, and even if one abides in it, one does not recognize it. It is not moved by the wind of afflictions, and the distraction of form and sound, and the distraction of experience, and the waves of knowledge. By controlling the ocean of emptiness wisdom that possesses all supreme aspects, one becomes the supreme sovereign without waves. Because it is not defiled by the three conditions, there is nothing obscured by latent tendencies. Becoming the yoga of the effortless stream of water, thereby becoming stainless meditation. Just as in undisturbed water, the images of the moon and lamp appear, but they are not water, etc. In the yogi's pure mind, even if various things are remembered, it is still that pure mind itself. Let the water and the lamp remain the only self-illumination. Therefore, becoming a yogi who has realized this, one neither takes anything nor abandons anything. Everything appears as the magical manifestation of Dharma nature, wherever one goes, I neither abandon nor take. From beginningless time, it is separated from the names of existence and non-existence, this is the great bliss beyond the realm of consciousness, which is the basis of the minds of all yogis.
Tibetan
ད་བློ་ རིག་པ་དྲན་པ་འཕྲོག་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། གང་ཡང་སྔ་ན་མེད་པའི་སྒེག་མོ་དང་ཕྲད་ནས། ཡིད་འཕྲོག་མ་སྒེག་མོ་དེ་དང་ཉལ་ན། སེམས་ལ་ནི་གཞི་རྩ་མེད་པས། རྟེན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། །བར་སྣང་གི་བྱས་ཀུ་ནེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་མི་འབབ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ། ཉལ་བའི་སེམས་ནི་གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ཡིད་འཕྲོག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། བདེ་བ་མྱོང་ལ་གཉིད་སད་པའི་དུས་སུ་རང་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མེད་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དྲན་པ་མེད་པ་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། རང་གི་གཟུགས་དང་ཐ་དད་མ་ལྟ་ཞིག །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། སྐུ་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལག་ཏུ་གཏོད་པ་ཡིན། །དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ཡང་གང་ཚེ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་དབྱེར་མེད་པ། དེའི་ཚེན་དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མ་བཏུབ་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཚེ་མཛེས། །དེ་ཅི་ལྟར་ན་རིག་པ་དྲན་པ་ཟོས་ནས་དྲན་མེད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། ཁྱིམ་བདག་ཟོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་མོ་ལོངས་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དང་འདྲ་བས། དྲན་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པས། ཡུལ་ནི་གང་གང་མཐོང་དེ་སྤྱོད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་སྒྱུ་མས་བསླུས་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཟླ་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། །རྒྱལ་པོ་རང་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་བཞག་གད་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་འགྱུར་བས་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་ཡང་རྟོགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ལ་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནས། རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཁུར་བུ་ཁུར་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད་ལས་དྲན་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
现在（讲）智慧。 凡是能够夺走觉知和记忆的，由至尊上师开示：一旦与前所未有的妖娆女子相遇，与那迷人的妖娆女子同寝，心中便没有了根基。依赖于无所依，就像空中楼阁般不会落到地上。瑜伽士们不相信突如其来的觉知，因为睡眠的心依赖于无根。即使如此，也并非脱离了万象。例如，在梦中与迷人女子交合，体验快乐，但醒来时，除了自己什么也没有。同样，心性若脱离无念，则一无所成。不要将自己的形体视为异物。如果这样领悟，便是自然成就的佛陀，不离三身，如此便能掌握佛陀。例如，在俱生时，两个明点与身语意不可分割，同样，在证悟胜义身时，何时身语意不可分割，那时，胜义俱生便无法用心思量，俱生的自性在那时才美丽。这是如何实现的呢？智慧吞噬了觉知，无念享用三界，如同户主被吞噬，而户主之妻被享用。如此安住的心性，与虚空的体性相似，无论生起什么觉知，都没有恐惧，应当享用所见的一切境。 现在用幻术迷惑的例子来开示。也就是狮子月王的故事，以及魔术师对国王施展幻术的故事，还有瑜伽士制造幻术的故事。其中有知幻即幻和不知幻即幻。法性的真实意义是不变的，所以即使万象变化，也不会与证悟相违背。 未证悟者只见万象，却不见法性不变。我所做的游戏，凡夫俗子执着于内外二境，各自背负着业力成熟的重担，孩子们精疲力竭。诸法的根基是从无念中产生觉知的显现，那本身就是无戏论的，因此是般若波罗蜜多。
English
Now (speaking of) wisdom. Whatever can steal awareness and memory, as taught by the supreme Guru: Once encountering an unprecedented enchanting woman, and sleeping with that captivating enchanting woman, the mind has no foundation. Relying on the baseless is like a castle in the air that will not fall to the ground. Yogis do not trust sudden awareness, because the sleeping mind relies on the rootless. Even so, it is not separate from all phenomena. For example, in a dream, one engages with an enchanting woman, experiencing pleasure, but upon waking, there is nothing apart from oneself. Similarly, if the nature of mind is separate from non-thought, nothing is accomplished. Do not regard your own form as something different. If one understands this way, one is a spontaneously accomplished Buddha, inseparable from the three bodies, and thus one grasps the Buddha. For example, at the time of co-emergence, the two bindus are inseparable from body, speech, and mind. Similarly, when realizing the ultimate body, when body, speech, and mind are inseparable, then the ultimate co-emergence cannot be conceived by the mind. The nature of co-emergence is beautiful at that time. How is this achieved? Wisdom devours awareness, and non-thought enjoys the three realms, just as the householder is devoured, and the householder's wife is enjoyed. The nature of mind abiding in this way is similar to the nature of space, so whatever awareness arises, there is no fear, and one should enjoy whatever one sees. Now, I will explain using the example of being deceived by illusion. That is, the story of King Lion Moon, and the story of the magician performing illusions for the king himself, and the story of the yogi creating illusions. There is knowing illusion as illusion and not knowing illusion as illusion. The true meaning of Dharma nature is unchanging, so even if all phenomena change, it does not contradict realization. Those who have not realized see only phenomena, but do not see the unchanging Dharma nature. In the games I play, ordinary people are attached to the dual realms of inner and outer, each carrying the burden of the maturation of their karma, and the children are exhausted. The basis of all dharmas is that the appearance of awareness arises from non-thought, which itself is without elaboration, therefore it is Prajnaparamita.