Tibetan
ལམ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཀླུ་ད་ཥ་ཀའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཞིན་ནོ། །ཉམས་སུ་བླང་བར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་དྲིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་བལྟ་བར་འདོད་པས། གཙང་བཙོག་མེད་པས་ཕག་པ་དང་འདྲ་ལ། ཉམ་ང་མེད་ པས་གླང་པོ་ཆེ་དང་འདྲའོ། །གྲོགས་པོ་གཉིས་ཀྱི་མ་མཐོང་བའི་མིང་སོ་སོར་བཏགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་སུ་མི་ལྟུང་བས། གྲོགས་པོ་ཕག་དང་གླང་པོར་ལྟོས།། །།ད་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །སེམས་ཡིད་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིག་པ་དྲན་པ་མེད་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་ལྡན་གྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀུན་དབྱིངས་སུ་དག་ལ་ཡིད་ལ་མེད་པས། འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་ཡིན་པར་སྤྲུལ་ནས། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དགོངས་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བར་ཤེས་ལ། རྟག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པས། འཁྲུལ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་རང་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པས། འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་མཁས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་གང་ལ་གང་གིས་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན། རང་ལ་གནས་པ་རང་ལ་རང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གློ་བུར་གྱི་དྲ་བའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བག་ཆགས་བློ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས་པས། རང་ལ་རང་གི་བདེ་པ་ཆེན་པོའི་བག་ཆགས་གཟུགས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚེ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་ཡལ། སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར། དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས། ཐམས་ཅད་དེ་ཚེ་མཁའ་མཉམ་བྱེད་པར་འགྱུར།། །། ད་ནི་ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་ནི་ནག་པོ་བརྩེགས་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་བརྩེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྣོད་བརྟག་པར་བྱ་བ་གསེར་གྱི་གཏེར་རྙེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་དུ་མ་བཏུབ་པའི་དཔེ་སྤྲུལ་གྱི་སྒོ་བཟོས་པའི་ སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་མིང་མེད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པས་འཁྲུལ་པ་ནི། སྤུ་ལྔ་ལས་བཞི་ཤི་ནས་གཅིག་ལུས་པ་དེ་རྟག་ཏུ་འབོགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། རྒྱ་མཚོ་བསྲུབས་པ་ལས་ཐ་མ་ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་བྱུང་བ་དེ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་མགྲིན་པ་ལ་བཞག་ནས། དེའི་གཉེན་པོ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནོར་རྒྱས་སྙན་ཆ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། བྱི་བ་དུག་ཅན་གྱིས་སོས་བཏབ་པས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ན་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང༌། དུག་གི་སྡོང་པོ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྡོང་པོ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་ལ། མདོར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། ཤེས་དང་ཤེས་བྱས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་བརྡ་ཡིན་ཡང༌། ད་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་གོ་བ་མེད་པའི་གོ་བ། རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ། ཤེས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། བློ་ལས་འདས་པ་ཚིག་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་པ་མི་རུང་ལ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བས། ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་སྨོས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དྲན་དུ་མི་རུང་ན་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ལ་ཐིམ་ཞིང་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ལས། དྲན་པའི་བཟང་རྟོག་དང་ངན་རྟོག་དཀར་ནག་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས། རང་བཞིན་མཁའ་མཉམ་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡིས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་སྐྱེལ་ཤེས་ན་ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་འགྱུར་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ ནང་གི་ཡུལ། བརྗོད་བྱ་དང་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་ལོགས་ན་མ་གྲུབ་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་བདེ་བ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་མ་ཤེས་པས། བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན། །དེ་ཅིས་ལན་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི་རང་རང་གི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁུར་བུས་རང་གི་སེམས་ལ་ཁལ་བཀལ་ནས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་
Chinese
因为不是道，所以那不是。 如此，那不是。 如此这般，如同龙树菩萨顶上的宝珠装饰的口诀一般。 不是难以修习，而是如此这般，因为想要凭借殊胜上师的恩德而恒常观视。 没有清净与不清净，所以像猪一样。 没有畏惧，所以像大象一样。 如同两个朋友未曾见过的名字各自命名的故事一般。 不堕入任何一方，看看朋友猪和大象。 现在用如意宝珠的比喻来开示。 如果没有心、意、识、了别、智慧、记忆，那么众生的意念如何产生呢？ 在具备这些之前，称为众生。 这些全部在法界中清净，心中没有执念。 为了利益有情和有情，化现为身。 如同如意宝珠的意念一般。 错乱是众生各自的分别念，那也是从心中产生的记忆而已。 瑜伽士们了知记忆是突然产生的，恒常没有记忆，并且了知心中没有造作。 错乱自然寂灭，佛陀的意念是自生的。 因为了知众生之心的实相，所以错乱消散的智者非常稀有。 那要用什么来指示呢？ 安住于自性，自己对自己了知。 心之自性光明，不被突如其来的网的垢染所染污，恒常不断的禅定习气，超越了思维，安住于大乐之中。 自己对自己大乐的习气形象如此了知之时，从心中产生的记忆如云般消散。 如同秋天的半日太阳，清净的虚空一般。 因为恒常安住于平等性中，所以一切在那时都将成为等同虚空。 现在用迦罗鸠吒的比喻来开示。 迦罗鸠吒是黑色叠加的时间刹那叠加。 那也是应当观察的容器，如同找到金矿的故事，以及自己亲身经历却无法回忆的化身门制作的故事，以及因为不是智慧的行境而无法用语言表达的，是极其...
English
Since it is not the path, therefore it is not. Thus it is, yet it is not. Such is like the oral instruction of the jewel ornament on the crown of Nagarjuna. It is not difficult to practice, but such is because one wishes to constantly behold it through the kindness of the noble guru's face. Without purity or impurity, it is like a pig. Without fear, it is like an elephant. Like the story of two friends naming unseen names separately. Do not fall to either side, look at the friends pig and elephant. Now, let's illustrate with the example of the wish-fulfilling jewel. If there is no mind, intellect, consciousness, discernment, wisdom, or memory, then how do sentient beings have intentions? Until they possess these, they are called sentient beings. All of these are pure in the sphere of reality, without any mental clinging. Transforming into a body for the sake of beings and the benefit of beings. Just like the intention of the wish-fulfilling jewel. Delusion is the individual discriminating thoughts of sentient beings, and that is merely memory arising from the mind. Yogis know that memory is sudden, and they realize that there is no constant memory and no mental activity. Delusion is naturally pacified, and the Buddha's intention is spontaneously accomplished. Because they know the true nature of the minds of sentient beings, the wise ones who dispel delusion are wonderful. How should that be shown and by what? One should know oneself, abiding in oneself, by oneself. The nature of mind is clear light, unstained by the defilements of sudden webs, the uninterrupted habit of meditation, beyond thought, abiding in great bliss. When one realizes the image of the habit of great bliss in oneself in that way, memory arising from the mind vanishes like a cloud. Like the autumn sun, the sky purified of half-day stains. Because one constantly abides in equality, everything at that time will become equal to space. Now, let's illustrate with the example of Kālākūṭa. Kālākūṭa is the accumulation of black, the accumulation of moments of time. That is also a vessel to be examined, like the story of finding a gold mine, and the story of making a transformation gate, an example that one has personally experienced but cannot recall, and that which cannot be expressed in words because it is not the domain of wisdom, is extremely...
Chinese
对于完全清净却以“智慧”之名，无名而强名所产生的错谬是：五根中四根坏死，仅存一根却总是勃起的传说；搅拌大海后生出剧毒卡拉库塔（藏文：ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་，梵文天城体：कालाकूट，梵文罗马拟音：kālā kūṭa，汉语字面意思：卡拉库塔）后，大自在天将其置于喉咙，而其解药是龙王诺布增做成耳环的传说；毒鼠咬后仅忆起便会生病的传说；毒树及其解药檀香蛇心之树二者一同焚烧，灰烬无法分辨的传说所阐释的。总而言之，圆满正等觉佛陀的密意是：无法以能知与所知衡量的胜义谛之表示，然而现在却是，没有理解的理解，没有证悟的证悟，没有知识的知识，那是在以表示指示之时，超越心识，超越言语，超越名言者，不可忆念亦不可言说，卡拉库塔不可言说。若不可忆念，如何忆念？其自性犹如虚空中生出云朵等，又融入其中而清净一般，心如同虚空，忆念的善念与恶念，黑与白的诸法在法界中清净，自性等同虚空，以心执持。 以心所作之诸法皆是不善，若能将未以心所作之诸法送入佛陀的密意中，则心将变为非心。诸法之基是俱生，俱生自性清净，是普贤王如来，自性俱生至为美妙。外部之境与内部之境，所说与能说，凡所有者皆不离俱生而成立，家与家中之乐是所说之境。如是，由于未识得有情与佛陀无别的大乐之殊胜处所，故未能完全了知大乐之境。何故？因为这些行者以各自忆念的分别念之重担，将负担加于自身之心上，于六道之城中从一城走向另一城。
English
The error of naming the completely pure as "wisdom," and forcibly giving a name to the nameless, is explained by the legends of: the five roots, four of which have died, leaving only one that is always erect; the great lord Shiva placing the extremely poisonous kālakūṭa (藏文：ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་，梵文天城体：कालाकूट，梵文罗马拟音：kālā kūṭa，汉语字面意思：卡拉库塔) that arose from churning the ocean, on his throat, and the legend of the nāga king Norbu Tseng making an earring from its antidote; the legend of becoming ill simply by remembering being bitten by a poisonous mouse; and the legend of burning the poisonous tree and its antidote, the sandalwood snake-heart tree, together, and being unable to distinguish the ashes. In short, the intention of the perfectly enlightened Buddha is: the expression of the ultimate truth that cannot be measured by the knower and the known, but now it is understanding without understanding, realization without realization, knowledge without knowledge. At the time of indicating with expression, that which is beyond mind, beyond words, beyond concepts, cannot be remembered or spoken, kālakūṭa (藏文：ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་，梵文天城体：कालाकूट，梵文罗马拟音：kālā kūṭa，汉语字面意思：卡拉库塔) cannot be spoken of. If it cannot be remembered, how can it be remembered? Its nature is like clouds and so on arising from the sky, dissolving into it, and becoming pure. Like that, the mind is like the sky, and good and bad thoughts of memory, the dharmas of black and white, are purified in the dharmadhātu. Holding the nature equal to space with the mind, All dharmas made by the mind are unwholesome, but if all dharmas not made by the mind can be sent into the Buddha's intention, then the mind will become non-mind. The basis of all dharmas is co-emergent, and the co-emergent is naturally pure, is Samantabhadra, the naturally co-emergent is supremely beautiful. External objects and internal objects, what is said and what can be said, all that exists is not established apart from the co-emergent, the home and the happiness in the home are the objects of what is said. Thus, because the special place of great bliss, where sentient beings and Buddhas are indistinguishable, is not known, the place of great bliss is not fully known. Why? Because these travelers, burdened by the weight of their own memory's conceptual thoughts, place the burden on their own minds, and wander from city to city in the six realms.