Tibetan
་བས། །རྨོངས་པ་དག་ལ་གཉེན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་བློ་ལས་འདས་པ་དང་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་པའོ། །སྟོང་པ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་མེད་དོ། །སྐྱེ་མེད་ཐུག་ཕྲད་ནི་དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའོ། །རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི། གང་དང་གང་ཕྲད་པ་དེ་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེ་བཞིན། རྣམ་པར་བླར་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གདོང་དུ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་དེ་དག་བླང་བ་དང་དོར་བ་གང་ཡང་མེད་པས། གདོང་དུ་བབ་པ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བསྒོམ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོས།། །།ད་ནི་ཞེན་པའི་སྐྱོན་ཏིལ་གྱི་ཤུན་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་གྱི། དེ་ཡང་དབང་གི་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་འདོད་པའི་ཁམས། ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འདྲེ་བར་འགྱུར་བས། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙམ་པའི་སེམས། །དེ་ཡང་གང་དང་གང་ལ་ཞེན་པར་བྱས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། བདེ་བ་འདོད་པའི་ཁམས་གསལ་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། མི་རྟོག་པ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ནི། དེ་དང་བྲལ་བར་མི་ཕོད་པས། །སྙིང་ལ་གཅེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དམྱལ་བ་ངལ་སོ་བ་ལ་ཡང་བདེ་བར་མཐོང་ངོ༌། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་མིག་དང་འདྲ་ལ། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་ལ་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མགོ་ལུས་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདེ་བར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་བཀའ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང༌། སྣང་བ་ལ་ཞེན་པའི་གང་ཟག་གི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ན། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྡུས་ཀྱང༌། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས། ནམ་ཡང
Chinese
啊！愚昧者没有任何保护。以法性空性的火焰焚烧，没有什么不变成空性。因此，当心性之界与超越思维相遇时，没有任何念头。显现相遇是忆念，空性相遇是无忆念，无生相遇是其本身未生。已证悟的瑜伽士，无论与何相遇，都如蔓延森林的火焰。以三种解脱之窍诀知晓，面部显现的各种事物，既不取也不舍。如此降临于面部的显现，一切法的根本是心，心是空性。空性是什么呢？不是思维的对象。不是思维的对象是什么呢？不是应该禅修的。与心的根本空性一同行动吧！现在将以芝麻壳的例子来展示执着的过患。对此，念头不会让你从三界中解脱。如果念着权力的体验，那就是欲界；如果念着天神和天女的坛城，那就是色界；如果念着空性的寂止，就会混入无色界。如果心中想着令人愉悦的事物，那么无论执着于什么，都会变成三界的痛苦。渴望快乐的欲界，清晰的色界，无分别的无色界，无论念着哪个，都无法与之分离。珍爱于心，圣者们知道从有顶天也是痛苦，轮回的众生甚至认为地狱的休息处也是快乐。智者如同眼睛，甚至不执着于芝麻壳那么一点东西。不智者如同头和身体，认为分别念是快乐。因此，佛陀的教言中说，禅修空性就能解脱，这是为了执着于显现的人而说的。如果对空性也产生傲慢，即使是芝麻壳那么一点的刺痛，没有念头就不会证悟，只有念头才会成为轮回的因，永远。
English
Ah! The ignorant have no protection whatsoever. By burning with the fire of the emptiness of dharmata, there is nothing that does not become emptiness. Therefore, when the realm of mind itself meets with what is beyond thought, there is no thought whatsoever. Appearance meeting is remembrance, emptiness meeting is non-remembrance, unborn meeting is that itself is unborn. The yogi who has realized, whatever he meets is like a flame spreading in the forest. Knowing with the key instructions of the three liberations, there is neither taking nor abandoning of the various things that appear in the face. All appearances that come upon the face in this way, the root of all dharmas is mind, and mind is emptiness. What is emptiness? It is not an object of thought. What is not an object of thought? It is not something to be meditated upon. Act together with the root of mind, emptiness! Now, the fault of attachment will be shown with the example of a sesame husk. Thinking about it will not liberate you from the three realms. If you think about the experience of power, that is the desire realm; if you think about the mandala of gods and goddesses, that is the form realm; if you think about the peaceful abiding of emptiness, you will be mixed into the formless realm. If the mind thinks of something pleasant, then whatever you are attached to will become the suffering of the three realms. The desire realm that desires happiness, the clear form realm, the non-discriminating formless realm, if you think of any of them, you cannot be separated from them. Cherishing it in your heart, the noble ones know that even from the peak of existence there is suffering, and sentient beings in samsara even see happiness in the resting place of hell. The wise are like eyes, and do not even cling to as much as a sesame husk. The unwise are like the head and body, and see happiness in discrimination. Therefore, the Buddha's teachings say that meditating on emptiness will liberate, but this is for the sake of those who are attached to appearances. If you also become arrogant about emptiness, even the slightest prick of a sesame husk, without thought, you will not realize, only thought will become the cause of samsara, forever.
Tibetan
་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད།། །།ད་ནི་ཕག་དང་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསྟན་པ་དང༌། བླང་དོར་མེད་པ་ཕག་པའི་དཔེ་དང༌། ཉམ་ང་མེད་པ་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱིས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་དུས་སུ། སྣང་བ་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ད་ལྟའི་དུས་མ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་ན་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །བརྡའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང༌། ངག་གི་སྒོ་ ནས་བསྟན་པས་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ། བརྡ་ནི་ལུས་ཀྱི་བརྡ་དང༌། ངག་གི་བརྡ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་བརྡའོ། །དེ་ཡང་སྣང་བའི་བརྡ་དང༌། སྟོང་པའི་བརྡ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བརྡས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངག་གིས་ནི་དྲན་པ་མྱོང་བ་དང༌། དྲན་མེད་མྱོང་བ་དང༌། སྐྱེ་མེད་མཐོང་བ་དང༌། བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་རྣམ་པ་བཞིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་ལ་མི་འདྲ་བ་ཕག་དང་གླང་པོ་ནི་ཨུ་པ་དེ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཨུ་པ་ནི་བརྡ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཤ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པ་ནི། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་མོ། །སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་མོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་གཅིག་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དམ་དུ་མཐོང་ལ། རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་དྲན་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བར་སྣང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ནི་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་སྣང་བ་བརྙགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་གོ །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བས་སྣང་བ་ཡིན་པར་གོ །དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་
Chinese
只是徒劳地制造痛苦而已。现在将用猪和大象的例子来阐述。这又分为两种：以感官的现量和瑜伽的现量来阐述，无取舍的是猪的例子，无所畏惧的是大象的例子。如此确定感官的现量是：心中忆念任何事物，当以意根将觉知专注于显现而无自性的事物时，显现与空性无别即是感官的现量，而非瑜伽的现量。据说瑜伽的现量不是现在的时机，但如果至尊上师以象征来指示，那就是现在的时机。以象征的方式指示和以语言的方式指示被称为口诀，象征是身体的象征、语言的象征和意念的象征。也要通过显现的象征、空性的象征和无生象征来了解。以语言来说，就是相信体验忆念、体验无忆念、见到无生和超越思维。这也是四种现量。感官的现量是忆念，而瑜伽的现量是超越思维。相似又相似但又不相似的猪和大象被称为教诫（梵文：Upadeśa），教（梵文：Upa）是象征，近处显示，诫（梵文：deśa）是境。也就是说，心无法对心做什么，无忆念、无生、超越思维的那个是什么呢？那是佛的境界。什么是佛的境界呢？那是众生不修习的。什么是不被众生修习的呢？那是瑜伽士们的誓言。那么，众生、瑜伽士、佛和法性是不同的吗？不是的，法性是相同的，众生将忆念的分别念视为究竟，而瑜伽士则认为忆念本身是突如其来的显现。因此，众生的显现是显空无别，而瑜伽士的乐空无别则不是这样。或者，理解为显现因被遮蔽而为空性。理解为空性本身因体验各种事物而为显现。这两者无别即是感官的现量，是获得解脱的
English
It only serves to create suffering in vain. Now, the examples of the pig and the elephant will be used to illustrate. This is further divided into two: illustrating with sensory direct perception and yogic direct perception, the example of the pig is without acceptance or rejection, and the example of the elephant is without fear. Thus, establishing sensory direct perception is: when the mind is made to remember anything, and when awareness is directed by the sense faculty of the mind towards an appearance that is without inherent existence, the inseparability of appearance and emptiness is sensory direct perception, and not yogic direct perception. It is said that yogic direct perception is not the present time, but if the venerable lama indicates with symbols, then it is the present time. Instruction through symbols and instruction through words are called instructions; symbols are bodily symbols, verbal symbols, and mental symbols. These should be understood as symbols of appearance, symbols of emptiness, and symbols of no-birth. In words, it is through believing that experiencing memory, experiencing non-memory, seeing no-birth, and transcending the intellect are all true. This is also through four kinds of direct perception. Sensory direct perception is memory, while yogic direct perception transcends the intellect. Similar, similar, similar, yet dissimilar, the pig and the elephant are called Upadesha; Upa means symbol, showing nearness, and desha means place. Furthermore, what the mind cannot do to the mind, what is non-memory, no-birth, and beyond intellect? That is the realm of the Buddha. What is the realm of the Buddha? That is what sentient beings do not meditate on. What is not meditated on by sentient beings? That is the samaya of yogis. So, are sentient beings, yogis, Buddhas, and the nature of reality different? No, the nature of reality is the same, but sentient beings see the conceptual thoughts of memory as ultimate, while yogis see that memory itself is a sudden appearance. Therefore, the appearance of sentient beings is the inseparability of appearance and emptiness, while the inseparability of bliss and emptiness for yogis is not so. Alternatively, understand that appearance is emptiness because it is obscured. Understand that emptiness is appearance because it experiences various things. The inseparability of these two is sensory direct perception, which leads to obtaining liberation.