Tibetan
འཕོ་བས། འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཁྲལ་ཁུར་བར་མདའ་བསྣུན་སྨྲ། །འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་དུ་མི་གཏོང་ན། བསམ་དུ་མེད་པ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས། དྲན་དུ་མེད་པ་རྟོགས་དགོས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཙམ་ཁུར་ལྕི་བས་མནན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་ཁུར་བོར་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བྱ། བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་བསམ་དུ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས། དེ་ནི་བསམ་མེད་སུས་ཀྱང་རྟོགས་མ་ཡིན།། །།ད་ནི་རོ་མ་སྟོར་བ་ལ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱིས་བསྒོམ་མི་ཤེས་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེན་པར་མི་མཛད་པའི་གནས་ལུགས་བདེ་བ་ཆོས་སྐུ། གསང་བ་ལོངས་སྐུ། ཡན་ལག་སྤྲུལ་སྐུ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས། བདེ་གསང་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ན། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པ། བསམ་པ་ནི་དྲན་པ། དྲན་པ་ནི་རྟོག་པ། རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ། འཁོར་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་གཡོས་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མི་བསྒོམ། མི་བསྒོམ་པས་ནི་མི་བསམ་པ། མི་བསམ་པས་ནི་མི་དྲན་པ། མི་དྲན་པས་ནི་མི་རྟོག་པ། མི་རྟོག་པས་ནི་མི་འཁོར་བའོ། །མི་འཁོར་བས་ནི་མི་གཡོ་བ་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་མི་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པས། བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དབྱེར་མེད་བདག་གིས་མཐོང༌། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པས་མྱོང་ལ། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་པོས་ལ་ཤོག་བྱས་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལས་ཡེངས་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་དེ། ཡུལ་གྱིས་མཚོན་པས་གཞན་དག་བསམ་པར་བྱེད། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མི་རྒྱུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། གདམས་ངག་གིས་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས། རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡལ་བས། དེ་ཉིད་བསམ་པས་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་འགག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མ་ཡིན་པ་དེས་མཚོན་དུ་འགྲོ་བས། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མཚོན་དུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་དེ་དང༌། ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་དེ་དག་ནི། གཡོ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱིངས་སུ། རྣམ་རྟོག་དང་ནི་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་པར
Chinese
迁识：对所有众生，请以消除忧虑为目标而宣说。如果不将众生送往六道轮回之城，那么不可思议之法，无法修习，必须证悟无念之境。仅仅是证悟，就像被重担压迫的任何人卸下重负一样，要使念头的显现与分别念脱离关系。由于没有证悟能赐予无上果位的不可思议之法，所以无思之人也无法证悟它。现在，将以盐融入水中而不失其味的比喻来阐释。佛陀的意境，众生无法修习；对于众生的分别念和忆念，佛陀不会执着。此乃安乐法身之实相，秘密报身，支分化身。本体自性远离戏论，当安乐、秘密、支分完全舍弃时，凡夫俗子的修行是思虑，思虑是忆念，忆念是分别，分别是轮回，轮回是被无常等所动摇。瑜伽士们不间断的修行，不修禅定，不修禅定则不思虑，不思虑则不忆念，不忆念则不分别，不分别则不轮回。不轮回则不动摇，这与修不修没有区别。我没有“我已入定”或“我已出定”的傲慢之心。 修与不修无差别，我已亲见。依赖外境而以内在之念体验，如同非婆罗门之人说“来吧”的例子一样，从那之后直到分心，没有其他念头。外境象征着引发其他思虑。心与心所的无常迁流，通过口诀的指示，认识其本性。分别念和忆念自然消逝，因此，通过思虑，分别念自然止息。如果心的自性是无念且无分别，那么从心而生的忆念也并非与心分离，这象征着，如果心能象征心。如此证悟之时，阿赖耶识、意识和意，以及外缘引起的突发念头，在不动摇的禅定境界中，分别念和意念将变得坚定不移。
English
Transference: For all beings, please speak with the aim of eliminating worries. If beings are not sent to the city of the six realms of samsara, then the inconceivable dharma, which cannot be practiced, must be realized as the state of non-thought. Merely realizing it, just as anyone oppressed by a heavy burden discards it, the appearance of thoughts should be disassociated from conceptualization. Because the inconceivable dharma that bestows the supreme fruit has not been realized, it cannot be realized by anyone without thought. Now, I will explain with the example of salt dissolving in water without losing its taste. The Buddha's intention cannot be practiced by sentient beings; the Buddha does not cling to the conceptualization and memory of sentient beings. This is the reality of the blissful Dharmakaya, the secret Sambhogakaya, the emanated Nirmanakaya. The essence of the entity is free from elaboration. When bliss, secrecy, and limbs are completely abandoned, the practice of ordinary people is thought, thought is memory, memory is discrimination, discrimination is samsara, and samsara is stirred by impermanence and so on. Yogis who do not interrupt their practice do not meditate on contemplation. Not meditating means not thinking, not thinking means not remembering, not remembering means not discriminating, and not discriminating means not transmigrating. Not transmigrating means not moving, which is no different from meditating or not meditating. I have no arrogance of "I am in samadhi" or "I am out of samadhi." I have seen that there is no difference between meditating and not meditating. Relying on external objects, one experiences inner thoughts. Like the example of a non-Brahmin saying "come here," from then until distraction, there is no other thought. The object symbolizes the generation of other thoughts. Whatever is the impermanent flow of mind and mental factors, through the instruction of the key instructions, recognize its nature. As conceptualization and memory naturally vanish, through thought, conceptualization naturally ceases. If the nature of mind is without thought and without discrimination, then the memory arising from mind is also not separate from mind, which symbolizes that if mind can symbolize mind. At the time of such realization, the alaya consciousness, consciousness, and mind, and the sudden thoughts caused by external conditions, in the unwavering state of samadhi, conceptualization and mind will become firm and unwavering.
Tibetan
་གནས། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། བློ་དང་རིག་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །གློ་བུར་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །འཁྲུལ་བའི་དུས་སུ་དངོས་པོ་མཐོང་ཡང༌། མ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བདེ་བའི་རོ་མ་སྟོང་བས། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས། །དེ་ལྟར་སེམས་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཐིམ་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས། དེ་ཚེ་བདག་དང་གཞན་ནི་མཉམ་པར་མཐོང༌། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དུས་ལ་ཐ་དད་མེད་པས་རྩོལ་བ་དང་འབད་པ་བྱས་པས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྱོད་པ་ངེས་པར་མེད་པར་རྟོགས་པས་དྲན་པས་མི་གོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དྲན་པ་ལ་འབད་པས་བསམ་གཏན་དུ་མ་གྱུར། པས། འབད་ད་བསམ་གཏན་བྱས་པས་ཅི་བྱར་ཡོད།། །།ད་ནི་ཆུ་དང་མར་མེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད། ལམ་སྐྱེ་མེད། འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དང་པོའི་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མིང་དུ་གདགས་པ་མ་མཆིས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོ་རྒྱུ་དང༌། རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ལ་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་གཞུང་གི་ཐེན་ནས་ལྷ་དུ་མར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ་ལན་རེ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདོད། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་མི་བདེན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པས། དེ་ཉིད་ལུང་རིགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པ་ལྷ། ལྷན་ཅིག་ལ་ནི་ལུས་རྣམས་མང་པོར་མཐོང༌། །རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་གི་འདོད་གཞུང་ཐེན་པས་ལྷ་ཉིད་མ་རྟོགས་སོ། །དཔེར་ན་སྔར་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། མུན་ནག་ནང་ན་གླང་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་ལ་ལ་ལའི་སེམས་ལ་ཤར་ལུགས་མི་བདེན་པ་བཞིན་དུ། རང་འདོད་པའི་མང་པོ་གསལ་བར་སྣང༌། གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་མུན་པ་དཀར་བའི་ནང་ཕྱུང་བས། གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང༌། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གཞན་རྣམས་འགལ། །འོ་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལས་ལོགས་ན་ཅིག་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ནམ་ཟེར་བ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི
Chinese
安住。諸法的自性無法以心識觸及，而心識和智慧依賴於因緣，因此是暫時的。暫時的事物是無實體的。在迷惑之時，雖然見到事物，但在未見之法性中，安樂之味並未空乏。如鹽溶於水一般。同樣，所有心和心所都融入於無生之界。如此，心便融入於自性之中。為自身利益而證悟成佛是無生之法身。為他人利益而圓滿菩提是色身，二者安住於平等性中，並非不同，因為不執著於自他等。那時，自他被視為平等。平等性在時間上沒有差別，因此不是通過努力和勤奮可以獲得的。僅僅是通過了悟行為的不確定性，而不被念頭所染污。如果努力於念頭，則不會成為禪定。 因此，努力禪定又有何用呢？現在將以水和燈的例子來闡述。諸法的基礎是無念，道路是無生，果是超越心識的。最初的心性，法性，虛空的本性，無論賦予何種名稱，那未被最初的因和緣所玷污的，被稱為神。如此，三界眾生的各自的傳統顯現出諸多神祇。如此去理解，有時會認為是二諦。世俗諦是不真實的，而勝義諦是無所緣的。因此，那無法通過經文、理性和論典來衡量的是神。與此同時，身體顯現為眾多。由於常斷等見解和執著於自己的意願，因此未能證悟神性。例如，就像以前見過的人們，在黑暗中觸摸大象，每個人的想法都不真實一樣。自己的意願顯現出許多清晰的事物。將那大象從黑暗中帶到光明中，就像與任何事物都不相同一樣。由於上師的教導，聲音和量度，經文和論典，智者們未能了悟。怙主是唯一的，其他都是矛盾的。如果說，與內外的對象分離是另一種宗派，那並非如此，外在的
English
Abiding. The nature of all phenomena cannot be touched by the mind, and the mind and intelligence depend on conditions, therefore they are temporary. Temporary things are without substance. Although things are seen in times of delusion, the taste of bliss is not empty in the unseen Dharma nature. Just as salt dissolves in water. Similarly, all minds and mental events dissolve into the unborn realm. Thus, the mind dissolves into its own nature. Enlightenment for one's own benefit is the unborn Dharmakaya. Perfecting Bodhi for the benefit of others is the Rupakaya, the two abide in equality, and are not different, because there is no clinging to self and others. At that time, self and others are seen as equal. Equality has no difference in time, therefore it is not obtained through effort and diligence. It is only by realizing the uncertainty of actions, and not being stained by thoughts. If one strives for thoughts, it will not become meditation. Therefore, what is the use of striving for meditation? Now I will explain with the example of water and a lamp. The basis of all phenomena is non-thought, the path is unborn, and the fruit is beyond mind. The original mind-nature, Dharma-nature, the nature of space, whatever name is given, that which is not defiled by the original cause and condition, is called a deity. Thus, the respective traditions of the beings of the three realms appear as many deities. To understand it in this way, sometimes it is thought to be the two truths. The conventional truth is unreal, and the ultimate truth is without object. Therefore, that which cannot be measured by scriptures, reason, and treatises is a deity. At the same time, bodies appear as many. Because of views such as permanence and annihilation and clinging to one's own desires, divinity is not realized. For example, just as people who have seen an elephant before touch it in the dark, and each person's thoughts are untrue. One's own desires appear as many clear things. Bringing that elephant out of the darkness into the light, it is like being different from anything else. Because of the teachings of the lama, sound and measure, scriptures and treatises, the wise have not realized it. The protector is the only one, and the others are contradictory. If it is said that separation from internal and external objects is another sect, it is not so, the external