Tibetan
སྤྱད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྲོས་པའོ། །བུང་བ་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཚད་མ་དང༌། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་ཐ་སྙད་ལ་དགའ་བ་ནི། ཐ་སྙད་མང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་གསང་གཏམ་ལྟ་བུ་མྱོང་དུ་མི་སྟེར་བ་གཞོན་ནུ་མ་གསང་གཏམ་ཉམས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་རི་དགས་བཞིན་དུ་བལྟ་ བར་བྱོས།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་དང༌། གསལ་བ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་པ་གང་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་པས། གང་ཞིག་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོ་བ། །ཆོས་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་སེམས་ལས་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་ན། དེ་དག་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་རྟོགས་པ། དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་གློ་བུར་བས་བསྐུལ་བས། སེམས་ལས་རྟོག་པ་བྱུང་ཡང་ཆུ་བུར་ཆུ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཆུའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་དང༌། སྤྲིན་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞིང་ནམ་མཁའ་ལ་ཟིམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དཔེ་ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པས། སྲིད་དང་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ།། །།དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་བརླག་པ་ཉིད་རྡུལ་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ལྷ་ཡི་མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང༌། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མགོས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཤེས། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་རེ་བཤེས་པ་ལ་སེམས་ཉིད་ཤེས་པ་མི་ཟེར་རོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སེམས་ནི་སེམས་ལས་འདས་པ་ལས། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་པས། གང་ཞིག་བསྟེན་ཏེ་གང་ཐོས་པ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་དོན་དམ་པ་གཞན་དོན་ལ་དགོངས་པས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མ་དམིགས་པས། དགོངས་པ་གང་ཡིན་དམ་པ་སྐྱོལ་བ་ན་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྣང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ ཡིན་པས་ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་འདྲ་ལ། རྣལ་འབྱོར་བའི་དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་ཅིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ། ཉི་ཟེར་ལྐུགས་རྡུལ་བཞི་བརླག །གཟུགས་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་ཆོས་སྐུ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་ན་མེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལ་ནུབ་པས། སྙིང་གཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།ད་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཉིས་པས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་ན། །ཆོས་མ་ལུས་པའི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་དུ་མ་ཤར་ཡང་རོ་ལ་ཐ་དད་མེད་དེ། དཔེར་ན་བུར་མ་ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བྱས་ཀྱང༌། རོ་མ་སྟོར་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐིམ་པས། དེ་སྙེད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་འམ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའམ་བག་ལ་ཉལ་ལས། འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡང་བས་དེ་ལས་འཁོར་བར་འཁོར་བའི། ངན་འགྲོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ལས་ཐོབ་བྱས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལ་གོམས་པས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྡན་སེམས། །དེ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བར་བྱ་བའམ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་གིས། དེ་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྨིན་ཡང༌། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། །མགོན་པོ་སུས་ཀྱང་མཐོང་མི་འགྱུར།། །།ད་ནི་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་ འཁོར་ལ། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་དགོངས་པ་མཛད་དོ། །མ་རིག་པ་དང༌། མ་ཤེས་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་དུས་སུ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་ནི། དྲན་པ་སྤངས་པ་སྦྱིན་པ། དྲན་མེད་མྱོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྐྱེ་མེད་བཟོད་པ། དབྱེར་མེད་བརྩོན་འགྲུས། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསམ་གཏན། བློ་ལས་འདས་པ་ཤེས་རབ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐབས། བདུད་རྣམས་བཅོམ་པས་སྟོབས་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པ་སྨོན་ལམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ན། གཞན་ནས་གཉེན་པོ་མི་ཚོལ
Chinese
行持且逃逸于法界中。喜欢蜜蜂、声音、量、圣教和众多论著的名词，以众多名词不能体验佛陀的密意，如三句诀窍的秘密教言，如同少女失去秘密教言一般，应如看待山鹿一般看待此。现在如果领悟，则以水和波浪的比喻来指示。彼亦心与心所生之智慧亦非他，空性与乐和光明亦非他。所有多少的忆念分别，任何亦非他，凡是从心中散发出的，若从法性中分离，则任何亦不可能从心中产生，因此，不作意这些而领悟，那时即是怙主之自性。因突发之缘的催动，虽从心中产生分别，然如水泡从水中产生且融入水中，又如云从空中产生且消融于空中一般，从甚深法性之界中显现各种，然水和波浪等无有分别之比喻是其他的吗？轮回三种相与平等性无有差别，有与平等性是虚空的自性。如是彼性中产生且灭于彼性，以微尘的比喻来指示。若领悟真实之义，则如天眼和天耳及知晓他心一般，为何呢？所谓心，即是三界有情和三世善逝无二无别者，彼为从此岸之习气所蒙蔽的他心。如是具有功德之心性，一切有情皆有却不知晓。由心所生的分别，仅知晓片面，不称为知晓心性。意识的彼岸心是从心之外超越的，所见所闻未曾超出法性之状态，所依止和所听闻的，以领悟之瑜伽士以胜义谛为他利而思索，不缘二色身，思索为何，护持圣教时，以愿力之力量显现于世间界，然仅是世俗谛，如阳光中的微尘一般。瑜伽士的忆念分别，无论善与不善，阳光哑尘四者消亡。色...
English
Practicing and escaping into the realm of Dharma. One who delights in the terms of bees, sounds, measures, scriptures, and numerous treatises, with numerous terms, one cannot experience the Buddha's intent, such as the secret instruction of the three-word key, like a young woman who has lost her secret instruction, this should be regarded like a mountain deer. Now, if one understands, it will be indicated by the example of water and waves. That is, the mind and the wisdom arising from the mind are also not other, and emptiness, bliss, and clarity are also not other. Whatever the number of memories and thoughts, none are other, whatever radiates from the mind, if separated from the nature of reality, then nothing can arise from the mind, therefore, understanding without attending to these, that is the nature of the protector. Urged by sudden circumstances, although thoughts arise from the mind, like a water bubble arising from water and dissolving in water, and like a cloud arising from the sky and dissolving in the sky, various things appear from the realm of profound Dharma nature, but is the example of water and waves, etc., without distinction, other? Samsara, the three aspects, and equality are without difference, existence and equality are the nature of the sky. Arising from suchness and perishing in suchness, it will be indicated by the example of dust. If one understands the true meaning, it is like the divine eye and the divine ear and knowing the minds of others, why? What is called mind is the non-duality of sentient beings of the three realms and the Sugatas of the three times, that is called the mind of others obscured by the habits of this shore. The nature of mind, which possesses such qualities, is present in all sentient beings but is not known. The discriminations arising from the mind, knowing only one aspect, is not called knowing the nature of mind. The mind beyond consciousness is beyond the mind, what is seen and heard has not gone beyond the state of Dharma nature, whatever is relied upon and whatever is heard, the yogi of understanding contemplates the ultimate truth for the benefit of others, not focusing on the two form bodies, contemplating what, when upholding the holy Dharma, by the power of aspiration, it appears in the world realm, but it is only conventional truth, like dust in sunlight. The yogi's memories and thoughts, whether virtuous or non-virtuous, the four dumb dusts of sunlight perish. Form...
Chinese
因为身不是圆满正等觉的佛，所以灭尽，而法身是超越心识的那个，因此没有其他的灭尽。瑜伽士生起忆念，却沉没于无忆念中，心将沉没于睡眠中。现在以水注入水的比喻来阐释。为了证悟那个，瑜伽士以不违背且没有对治取舍的方式，不二于法界。如何水注入水呢？因为一切法的界非常清净，即使心中生起众多，味道也没有差别。例如，用糖做成马和大象等形状，味道却没有消失一样，对于诸法的俱生，即使忆念各种各样，也融入于那个本性的界中，因此，那些都变成味道相同的水。像这样，因为没有证悟，对于吝啬等，或者不如理作意或者随眠，由于贪欲等嗔恨，由此在轮回中流转，堕入恶趣道的过患，以及布施等波罗蜜多，以及由此获得的最初等不散乱，就是如理作意，习惯于梵天住等，为了获得身语意的无量功德等功德，具有过患和功德的心。对于那个，要舍弃过患或者要成就功德的人，那些成熟而成熟，却不是见到那个，因此，任何人都见不到怙主。现在以蔓延于森林的火焰的比喻来阐释。在没有证悟的时候，由于无明而轮回，在证悟的时候，那个无明就是法身，因此，瑜伽士们没有忆念一切法而作意。在无明、无知、无证悟不可见的时候，上师以表示和方法来指示，那就是：舍弃忆念是布施，体验无忆念是持戒，无生是安忍，无分别是精进，不间断是禅定，超越心识是智慧，要证悟的是方便，摧毁魔众而获得力、身、三者是发愿，因为佛的密意是般若波罗蜜多，所以，不从其他寻求对治。
English
Since the body is not a fully enlightened Buddha, it is extinguished, and the Dharmakaya is that which transcends consciousness, therefore there is no other extinction. Although a yogi generates mindfulness, he sinks into non-mindfulness, and the heart will sink into sleep. Now, let's illustrate with the analogy of pouring water into water. In order to realize that, the yogi, without contradicting and without the need for remedies of acceptance and rejection, is non-dual with the Dharmadhatu. How does water pour into water? Because the realm of all dharmas is extremely pure, even if many things arise in the mind, there is no difference in taste. For example, even if sugar is made into the shapes of horses and elephants, the taste does not disappear. Likewise, for the co-arising of all dharmas, even if various things are remembered, they dissolve into the realm of that very nature, therefore, those all become water with the same taste. Like that, because of not realizing, for stinginess and so on, or non-virtuous attention or latent tendencies, due to desire and so on, hating, thereby revolving in samsara, the fault of going on the path of evil destinies, and generosity and so on, the perfections, and not being distracted from the first obtained from that, is virtuous attention, habituated to the Brahma abode and so on, for the purpose of obtaining the immeasurable qualities of body, speech, and mind, and so on, the mind possessing faults and qualities. For that, by the person who is to abandon faults or to accomplish qualities, those ripen and ripen, but not seeing that, therefore, no one will see the protector. Now, let's illustrate with the analogy of a flame spreading in a forest. At the time of non-realization, due to ignorance, one revolves in samsara, at the time of realization, that ignorance itself is the Dharmakaya, therefore, the yogis contemplate without attending to all the dharmas. At the time when ignorance, unknowing, and non-realization are invisible, the lama indicates with signs and methods, that is: abandoning mindfulness is generosity, experiencing non-mindfulness is morality, non-birth is patience, non-differentiation is diligence, non-interruption is meditation, transcending mind is wisdom, what is to be realized is means, destroying the maras and obtaining power, body, and the three is aspiration, because the Buddha's intention is the perfection of wisdom, therefore, one does not seek remedies from others.