Tibetan
་ནི། ཆུའི་ཐིགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་དཔེར་ན་བུ་ཆུང་ལ་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཟླ་བ་ལ་མི་ལྟ་བར་མཛུབ་མོ་ལ་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་དགོངས་པ་མི་མཛད་པར་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པས་མཚོན་ཡང་དྲ་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པས་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་མ་རྟོགས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། འོ་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཡུལ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་ཤེས། ཕྱི་དང་ནང་དུ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས། ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་ཡུལ་གྱི་གདུང་བས་ཉེན་བྱས་ཀྱང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྷ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ལྷ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྙེད་སྡིག་པ་འཛིན། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལམ་བྱས་པ་ཤེས་ན། ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་དང་པདྨ་དང་པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང༌། སཽ་གནྡྷི་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་རེག་བྱ་འཇམ་པ་དང༌། དྲི་ཞིམ་པོས་ཁ་ཅིག་གི་ཡིད་འཕྲོག་ནུས་ པ། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ནི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་མི་གཙང་བའི་མཚོའི་རྐྱེན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མེ་ཏོག་དེ་དག་ལ་མི་གཙང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེས་ཀྱང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་ན། ཡུལ་གྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་འདམ་དང་གནས་མ་གོས་པར་ཨུཏྤལ་ལ་བླངས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པས་མ་གོས་པར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །ཨུཏྤལ་འདབ་མ་ཆུ་ཡིས་མི་རེག་བཞིན།། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་དུག་སྔགས་ཅན་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྩ་བ་ལ་འཆོས་པའི་ཡེ་
Chinese
是，应当了知如水滴一般。在那之外，任何分别念都不生起，应当了知如大海一般。不分别念如大海一般，没有忆念，应当了知如虚空一般。没有忆念，应当了知如虚空一般，超越了能知和所知的对境，那是无法用比喻和意义来表示的，不真正了解它，比如小孩用手指指月亮时，不看月亮而看手指。同样，没有领悟真如实相的人们，不对三世如来藏的意义进行思考，而是修习忆念的分别念。因此，虽然用忆念来表示，但没有领悟到不被贪欲之泥沾染的意义，我用分别念来完全考察，不领悟能获得解脱吗？那么，外境是五种妙欲，内境是忆念。像那样行事，也不了解真正的意义。在外和内，以天神和天女坛城的想法，游历于诸境，虽然被境的痛苦所逼迫，但俱生神不在意念中，意念中的神是不善的，不找到俱生，执着于罪恶。如果知道作为诸法之基础的俱生，意念之路，依靠诸境也不会被境所染污，比如青莲花、莲花和白莲花，以及 सौगन्धि (saugandhi，saugandhi，具香气)等，颜色悦意，触感柔软，香味浓郁，能迷惑某些人的心。那也不是其他的功德，那些因是村庄和城市等不净之湖的因缘功德。那些花没有被不净的过失所沾染，同样，瑜伽士们的意念也是，对外和内的境生起忆念，但因为如实了知真正的意义，不被境的污泥所沾染，就像从污泥和处所不沾染地取青莲花一样，不被忆念所沾染而证悟法性。青莲花瓣不被水沾染一样。像那样领悟，智慧之聚和福德之聚成为瑜伽士的皈依处，因此用毒咒者的比喻来表示。在根本上调伏的
English
is to be known as a mere drop of water. Beyond that, the non-arising of any conceptual thought is to be known as the ocean. Non-conceptualization is like the ocean, without memory, it should be known as the sky. Since the absence of memory is to be known as the sky, that which transcends the object of knowledge and the knowable is inexpressible by example and meaning, and not truly understanding it is like a child pointing at the moon with a finger, not looking at the moon but looking at the finger. Similarly, those who have not realized the true reality do not contemplate the meaning of the Tathagatagarbha of the three times, but meditate on the conceptual thoughts of memory. Therefore, although it is represented by memory, not realizing the meaning that is not stained by the mud of desire, I fully examine it with conceptual thought, can non-realization lead to liberation? Then, the external object is the five desirable qualities, and the internal object is memory. Even if one practices like that, one does not know the true meaning. In the outer and inner, with the idea of the mandala of gods and goddesses, traversing through the realms, although afflicted by the suffering of the realms, the co-emergent deity is not in the mind, the deity in the mind is unwholesome, not finding the co-emergent, clinging to sin. If one knows the co-emergent, which is the basis of all dharmas, the path of the mind, relying on the realms will not be defiled by the realms, like the blue lotus, the lotus, and the white lotus, and सौगन्धि (saugandhi, saugandhi, fragrant) etc., the color is pleasing, the touch is soft, and the fragrance is strong, which can captivate the minds of some. That is not the merit of others, but those causes are the merits of the impure lake of villages and cities. Since those flowers are not stained by the fault of impurity, similarly, the minds of yogis also, although memory arises for external and internal objects, but because they know the true meaning as it is, they are not stained by the mud of the objects, just as taking a blue lotus without being stained by the mud and the place, realizing the nature of dharma without being stained by memory. Just as the petals of a blue lotus are not touched by water. If one realizes like that, the accumulation of wisdom and the accumulation of merit become the refuge of the yogi, therefore it is shown by the example of the poison mantra holder. Subduing at the root
Tibetan
ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དཔེས་མ་དུ་ལུང་གའི་དཔེ་དང༌། མེ་ཏོག་ལ་འཆོས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འདུ་དུ་རའི་དཔེ་ནི། འདུ་དུ་རའི་ཞེས་བྱ་བ་མེ་ཏོག་གི་སྦྲང་རྩི་ལ་ཚོན་རྩི་གང་ཡང་རུང་བས་བཅོས་པས་འབྲུ་སྨིན་ནས་ས་བོན་དེ་བཏབ་པས་མེ་ཏོག་དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་ནི་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་ན་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །མ་དུ་ལུང་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་ཚོན་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་བསྐུས་ན། དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་མྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྨིན་པས། གང་ལྟར་རྩ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དཔེར་ན་དུག་སྔགས་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ཅིག་གིས་དུག་ཟོས་པས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་གྱི་དུག་གིས་མི་ཚུགས་པས། དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གིས་ག་ལ་ཚུགས།། །།དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དབྱེར་མེད་པའི་དཔེ་གླང་ཆེན་ལམ་ནས་ཚགས་ཆུད་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཀྱི་ རོལ་གྱི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་དང༌། ནང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། དེའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་ཞལ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། དེ་ཡང་རྒན་མོ་བུ་གཅིག་པ་ཤི་བས་གདུངས་བ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱས་ན། མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལ། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བརྒལ་བ། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་བྱས་ཀྱང༌། །འདི་ལྟར་ཤེས་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས། ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང༌། ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བདེ་བ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཐག་པ་དཀར་ནག་གིས་འཆིང་བར་འདྲ་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འོ་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གོམས་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བླ་མ་སློབ་མ་དང་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་བརྒལ་བ། དེ་འདྲ་འཁོར་བ་འདི་ནི་འཆད་མིན་ཏེ། འོ་ན་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཐར་ནས་སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་ན། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་ག
Chinese
以知识的积累永不中断为例，如同麻杜隆嘎的例子；以花朵的改造为例，如同福德的积累，如同阿杜杜拉的例子：所谓的阿杜杜拉，就是用任何颜色的颜料来改造花朵的蜂蜜，当谷物成熟后，播下种子，花朵就会变成那种颜色。同样，积累福德的资粮，在无数劫后，果实将会成熟。所谓的麻杜隆嘎，就是如果巧妙地用任何颜色的颜料涂抹在花树的根部，它就会迅速变成那种颜色。同样，如果瑜伽士证悟了自性的根源，果实法身就会成熟。无论如何，皈依根本瑜伽。如此通达的瑜伽士，例如，一个精通毒咒的人，即使吃了毒药也不会受到伤害。因此，世间的毒药无法伤害他。拥有毒咒的人怎么会被毒药伤害呢？明白了这些，就应该用大象从道路上完全成熟的例子来展示止观和胜观无别的例子。此外，在后得位时，供养吉柔的寺庙等等，并供养内在的宫殿，通过它的功德，将会亲眼见到本尊的坛城。就像一位失去独子的老妇人一样，如果经常忆念本尊的坛城，就能见到它。如果不是这样，那就是夸大。即使供养成千上万的本尊，如果像这样理解内外现观，通过外在的现观，观想世间和根识、本尊和本尊母的坛城，通过内在的现观，观想乐空，就像用黑白绳索捆绑一样。念头的分别念，束缚自身，那又有什么用呢？那么，通过现观，积累福德的资粮，并且了知其为空性，习惯于智慧的资粮，从下一世到下一世，一次又一次地与上师和弟子相遇，那么，超越生老病死，这样的轮回是无法讲述的。那么，如果想要从三种轮回中解脱，从而证得三身，那么，本初的、真实的、俱生的，就是神圣的上师的……
English
As an example of the continuous flow of knowledge, like the example of Madulunga; as an example of transforming flowers, like the accumulation of merit, like the example of Adudura: The so-called Adudura is when the nectar of a flower is transformed with any color dye, and when the grain ripens, the seed is planted, and the flower will turn into that color. Similarly, by accumulating the accumulation of merit, the fruit will ripen after countless eons. The so-called Madulunga is that if the root of a flowering tree is skillfully smeared with any color dye, it will quickly turn into that color. Similarly, if a yogi realizes the root of the mind itself, the fruit, the Dharmakaya, will ripen. In any case, take refuge in the root yoga. Such an accomplished yogi, for example, a person who is proficient in poison mantras, even if he eats poison, will not be harmed. Therefore, worldly poisons cannot harm him. How can someone with a poison mantra be harmed by poison? Having understood these, the example of the elephant fully matured from the path should be used to show the example of the inseparability of Samatha-vipassana and Vipassana. Moreover, in the post-meditation period, offering to the Kyiro temple and so on, and offering to the inner palace, through its merits, the mandala of the deity will be seen face to face. Just like an old woman grieving over the death of her only son, if she constantly remembers the mandala of the deity, she will be able to see it. If it is not like that, then it is an exaggeration. Even if you offer to tens of thousands of deities, if you understand the inner and outer Abhisambodhi like this, through the outer Abhisambodhi, contemplate the mandala of the world and the senses, the deity and the consort, and through the inner Abhisambodhi, contemplate bliss and emptiness, just like being bound by black and white ropes. The conceptual thoughts of mindfulness, binding oneself, what is the use of that? So, through Abhisambodhi, accumulate the accumulation of merit, and knowing that it is emptiness, becoming accustomed to the accumulation of wisdom, from the next life to the next life, again and again meeting with the lama and the disciple, then, transcending birth, old age, sickness and death, such a samsara cannot be told. So, if you want to be liberated from the three samsaras, thereby realizing the three kayas, then, the primordial, the authentic, the co-emergent, is the holy lama's...