Tibetan
ར་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་མི་བསྒོམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་དེ། འོན་ཀྱང་དྲི་མས་མི་གོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དྲི་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་ངོ་མ་ཤེས། དཔེར་ན་རི་ཁྲོད་པའི་ལག་ན་ཡོད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མིག་ཕིགས་པར་དཀའ་བ་བོར་ནས། དེ་བས་སླ་བ་འོལ་མ་སི་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་རྒྱན་དུ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ། བློས་ཕིགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ནས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་ཡུལ་དང་བསྟན་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འབད་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཐིགས་པར་དཀའ་ཡང༌། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཐོབ་ནས། བརྡའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕིགས་པ་དེ་ནི། འཇིག་རྟེན་པས་སྨོད་པ་དེ་ནི་བླངས་པའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པས་ལོངས་སྤྱད་ནས་བོར་བས་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་པའི་ཕུང་པོའི་དུམ་བུ་ལ་སུ་ཞིག་རེ་བ་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་ཕལ་པས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་བོར་བས། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་གསུམ་པས་སློང་ན་དེ་ཉིད་སློང་དགོས་པ་ཡིན་པས་ན། གང་ཚེ་སློང་ན་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་གྱིས་སྤྱོད་དེ། སྐུ་གསུམ་དེ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ཟད་པ་མེད་པའི་གཏེར་དེ་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་སྨོད་པས། བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ན་དེར་ནི་སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་བལྟས་པས། འདི་དག་ནི་འཁོར་བའོ། །འདི་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པས། དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་གནས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས། རང་བཞིན་མི་གཡོ་བཏང་སྙོམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་རྒྱན་དུ་སྟོང་པ་མཛེས་ལ། སྟོང་པའི་རྒྱན་དུ་སྣང་བ་མཛེས་སོ། ། མི་རྟོག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་བས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་སྲིད་པ་ལ་གནས་སུ་རུང་བས། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པར་མཛེས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་མེས་ཚིག་པ་དེ་མེ་ལ་བསྲོ་བར་བྱའོ། །རླུང་ལངས་པ་ནི་རླུང་ཉིད་ལའོ། །རྣ་བར་ཆུ་སོངས་ནི་ཡང་ཆུ
Chinese
犹如乳汁般连绵不绝，安住于不修不整的法界之中。 然而却不被垢染所沾污。像这样获得清净无垢的如意宝珠却不认识。譬如隐士手中的难以估价的如意宝珠丢失后，反而捡起更容易得到的普通石头当做装饰一样。三世诸佛的密意，认为难以领悟，只忆念三界众生的心意，并根据各自的地域和教法，努力行持善法。瑜伽士的见解与世俗之法虽不相符，但超越世间的境界难以用心衡量。获得如同金刚石般的上师殊胜窍诀后，通过手势的特殊性来衡量它，这正是世人所诽谤的。那是怎样的呢？世间人享用后丢弃的，谁还会希求从垃圾堆里捡来的瓦片呢？同样，庸人在只执着于忆念时将其舍弃，因此，当三身佛祈求无念、无生、超越心识的境界时，就应该祈求它。何时祈求呢？用瓦片来享用。因为三身即是无尽珍宝之宝藏。不诽谤外道国王，如果自己是国王，那又何必再做什么呢？在证悟之时，以智慧之眼遍观一切，这些是轮回，这些是涅槃，因为在真如中没有分别。完全舍弃分别，安住于真如之中。法身的自性不动摇，没有分别念，自性不动的状态中自然成就。因此，空性以显现为庄严，显现以空性为庄严。 不分别的涅槃比分别的轮回更适合安住，安住于涅槃之中更为庄严。以作意的方式修持无分别，如果对证悟的真如产生散乱，就能平息烦恼之病。譬如被火烧伤，就应该用火来取暖。风病发作，就应该用风来治疗。耳朵进水，也应该用
English
Like a continuous stream of milk, abiding in the realm of non-meditation. Yet it is not stained by impurities. Like this, obtaining the wish-fulfilling jewel of pure and undefiled nature, one does not recognize it. For example, like losing a priceless wish-fulfilling jewel in the hands of a hermit, and instead picking up a common stone that is easier to obtain and using it as an ornament. The intention of the Buddhas of the three times, thinking it is difficult to fathom, only remembering the minds of sentient beings of the three realms, and according to their respective regions and teachings, striving to practice virtuous Dharma. Although the view of a yogi does not conform to worldly ways, the state beyond the world is difficult to measure with the mind. Having obtained the precious instruction of the noble guru, like a diamond, measuring it with the peculiarities of gestures is what the world reviles. What is that like? Who would hope for a piece of broken tile picked up from a pile of garbage that worldly people have enjoyed and discarded? Similarly, when ordinary people abandon it at the time of only clinging to memory, therefore, when the three kayas request the state of non-thought, non-arising, and beyond mind, then that is what should be requested. When to request it? To enjoy it with a broken tile. Because the three kayas are the inexhaustible treasure of precious jewels. Not reviling the kings of outsiders, if one is the king oneself, then what else is there to do? At the time of realization, looking at all directions with the eye of wisdom, these are samsara, these are nirvana, because there is no distinction in suchness. Completely abandoning distinctions and abiding in suchness. The nature of the Dharmakaya is unwavering and without conceptualization, the nature of non-movement is spontaneously accomplished in equanimity. Therefore, emptiness is beautiful as an ornament of appearance, and appearance is beautiful as an ornament of emptiness. Non-discriminating nirvana is more suitable to abide in than discriminating existence, abiding in nirvana is more beautiful. By meditating on non-discrimination in a contrived way, if one becomes distracted from the true nature of realization, it will pacify the disease of afflictions. For example, if one is burned by fire, one should warm oneself with fire. If wind arises, it is with wind itself. If water enters the ear, it is also with water.
Tibetan
་ནི་ཐིགས་པས་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཏི་མུག་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ཡིན་པས། ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་གཏང་མི་བྱ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡེངས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྒོམ་པར་མཐོང་སྟེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པས་ན། བསམ་དང་བསམ་བྱ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ། །རེ་བ་དང་དོགས་པ་དང༌། གཙང་བཙོག་མེད་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱ།། །།ད་ནི་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང༌། གཞན་ལ་བཟླས་སུ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུས། བླ་མ་དམ་པའི་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་མན་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ། བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒོམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གསུམ་མ་འཁྲུལ་པར་བྱུང་བ་དེས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་མེད། སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའམ། །ཡང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དམ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་བྲལ་བ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ ལས་འདས་པ་ཡོད་མེད་ལས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་བདག་གིས་གྱིན་མཚོན། །དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་བར་བྱ་ན། གཞོན་ནུ་མའི་བུ་ཆུང་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་མས་ཏེ་བ་བཅད་པའི་དུས་སུ་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་གནས་པ་དང༌། ཕ་ལས་བྱུང་བ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་བོར་གནས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དུས་དང་རྐྱེན་འཛོམ་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྙིང་གར་ཕྲད་པས་དགའ་བས་སུ་ཆུང་གཉིད་ལོག་པས་འཛུམ་པ་བྱས་པ་དང༌། ཡང་ན་དོན་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་མ་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཕྲད་པ་མི་ལ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ་པས་ན། ཡང་ན་གཞོན་ནུ་མ་དེ་དར་ལ་བབ་པ་ཅིག་དང༌། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཞོན་པ་དང་སྙོམ་པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་དགའ་བ་དང༌། མཆོག་དགའ་ད
Chinese
如同水滴一样，能平息贪欲之病的是乐空无别。能平息嗔恨的是天神坛城。能平息愚痴的是空性之寂止，所以其他的疾病不要用其他的药物来治疗。对于这样的状态，如果散乱，会被他人视为禅修，但那不是真正的禅修。法性的本性是无法用心来衡量的，因此，完全舍弃能思和所思之后，以无希望和无怀疑，无净与无垢，无取舍的方式，像小孩子一样安住吧。现在，用自己亲身经历，但无法向他人重复的少女的快乐来做比喻吧。对于不相信众多经文和论典的人，通过上师的指示和方法，相信口诀，恒常不断地安住于禅定之中。如果依止上师的教言而精进修持，那么，一切法俱生之自性三者不混淆地显现，对此，生起俱生是没有怀疑的。俱生也不是蓝色等等的颜色，也不是勇气、微尘和黑暗，也不是轻盈等等的功德，也不是言辞和术语，也不是幻术等等的比喻所能代表的。没有颜色、功德、文字和比喻。这样的体验不是像兔角一样完全没有，也不是像牛角一样完全有，是无念、无生、超离心识、超越有无、恒常不断的禅定。这样的体验，无法言说，我只能用手势来表达。那么，应该如何了解呢？就像少女生孩子的时候，母亲剪脐带的时候，发出嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）的声音一样安住，以及从父亲那里产生的，发出吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的声音一样安住在头顶。这两者是智慧和方便二字的明点，白色和红色。当这两者的时机和因缘聚合的时候，两个明点在心间相遇，因为喜悦，小孩子睡着了，露出了微笑。或者，忆念意义的明点和不忆念意义的明点在无生之界相遇，这是无法向他人重复的。或者，当少女长大成人，与心仪的年轻男子交合的时候，生起的喜悦和殊胜的喜悦
English
Just as a drop of water is suitable, pacifying the disease of desire is the inseparability of bliss and emptiness. Pacifying hatred is the mandala of deities. Pacifying ignorance is the peaceful abiding of emptiness, so do not administer other medicines for other diseases. If one is distracted from such a state, others may see it as meditation, but that is not the case. The nature of reality cannot be conceived by the mind, therefore, having completely abandoned thought and object of thought, in a manner free from hope and doubt, without purity or impurity, without acceptance or rejection, abide like a small child. Now, I will illustrate with the example of the bliss of a young woman, which one experiences oneself but cannot repeat to others. For those who do not trust many scriptures and treatises, but trust the instructions through the signs and methods of the noble lama, that meditation which is constantly and continuously abiding, if one cultivates with reverence and effort according to the lama's instructions, then the co-emergent nature of all phenomena will appear without confusion, and there is no doubt that co-emergence will arise. That co-emergence is also without colors such as blue, nor is it courage, dust, or darkness, nor is it qualities such as lightness, nor can it be represented by words, terms, or examples such as illusion. It is without color, qualities, letters, or examples. That experience is not completely non-existent like a rabbit's horn, nor is it completely existent like a cow's horn, it is mindless, unborn, beyond the mind, liberated from existence and non-existence, a continuous meditation. That experience is inexpressible, I can only indicate it with gestures. How should one know it? Just as when a young woman gives birth, when the mother cuts the umbilical cord, she abides as if uttering the sound Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), and the sound Hum (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) arises from the father and abides at the crown of the head. These two are the bindus, white and red, of the two letters of wisdom and method. When the time and conditions of these two are complete, the two bindus meet in the heart, and because of joy, the small child falls asleep and smiles. Or, the bindu that remembers meaning and the bindu that does not remember meaning meet in the unborn realm, which cannot be repeated to others. Or, when that young woman comes of age and engages in union with a desirable young man, the joy and supreme joy that arise