Tibetan
མ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གང་གིས་རྨོངས་པ་འཆིང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་ཤེས་པས། མཁས་རྣམས་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྟོགས་ན་སེམས་རང་ཐང་དུ་ཡན་པས། དེ་མ་ཤེས་པས། འཁོར་བའི་ཐག་པ་དྲན་རིག་གི་ཐག་པས་བཅིངས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་གྱུར་བ་ནས། བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་རྩོལ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ན་དྲན་པ་གློ་བུར་དུ་བ་ལ་ཡན་ཡང༌། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས། ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བ་བརྟན་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་རྔ་མོ་ནི་བཅིངས་པས་མི་འཆག་བཏང་ན་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམས་ན་ཡེངས་པའོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མ་ཡིངས་པ་རྟོགས་པས། སེམས་ཀྱི་ཐག་པས་བཅིངས་པས་དུས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་འཁྱམས་ལ། སེམས་ཐག་ཆོད་ན་འཁོར་འཕྲོ་དང་འཁྱམ་འཕྲོ་འཆད་པས་ན། གོ་བཟློག་རྔ་མོ་ལྟ་བུར་གྲོགས་དག་བདག་གིས་རྟོགས་པ། དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཞུས་ལ། རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དེ་བུ་དང་འདྲ་བའི་སློབ་མ་ལ་གནང་བའི་དུས་སུ་བུ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རང་ལ་ཚོར་ཏེ་ལྟོས་ཤིག་དང༌། ཅི་ལ་ལྟ་ཞེ་ན། དབང་པོ་རང་ལོག་གི་མན་ངག་གིས་ཡོངས་སུ་ཆུག་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་ པོ་དེ། ཀྱེ་ལགས་དབང་པོ་ལྟོས་ཤིག་དང༌། །དུས་འདི་ལ་རང་གིས་མྱོང་དང་མི་མྱོང་གི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བས། འདི་ལ་སངས་ནི་མ་རྟོགས་སོ། །མ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲོལ་བས། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས། ལས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡི། ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་ཐག་པ་མ་བཅད་པར་དུ་དེ་སྲིད་སེམས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་དུ་ལྷུང་བས། ཇི་སྲིད་སྤྲེའུ་ཐག་པས་བཅིངས་ནས་སྡོང་པོ་ལ་མཐོན་དམན་དུ་འགྲོ་ཡང་སྡོང་པོ་ལས་མི་ཐར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ན། མཐོན་དམན་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཐར་པ་མེད་དེ། ཕྱིས་སེམས་གསོད་ཤེས་པའི་དྲུང་དུ་སེམས་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་ལ་བསླབས་པས་ལ་བརྒལ་བ་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྩ་དང་རླུང་ལ་བརྟེན་པའི་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བདེ་བ་གསལ་བ་སྟོང་བའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱིས། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྩ་རླུང་ལ་མ་བསླབས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་རྟོགས་ན་གྲོལ་བས། རླུང་འཆིང་བ་ལ་རང་ཉིད་མ་སེམས་ཀྱི། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྩ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ། བསྡུ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྡུ་ན་གསུམ་སྟེ། དེ་བས་བསྡུ་ན་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ། རྩ་ག་ན་གནས་པ་ན་རླུང༌། རླུང་ག་ན་གནས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ག་ན་གནས་པ་ན་བདེ་བ། བདེ་བ་གང་ན་གནས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པས་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྣ་རྩེར་མ་འདུག་ཅིག་འོ་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་པ་དེ་མ་ཟེར་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པས། ཨེ་མ་ཧོ་མ་ཡིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཆགས་བྱོས་སྣང་བ་དབྱིབས་ཀྱི་སྣ་རྩེ། སྐྱེ་མེད་དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ། ཉམས་མྱོང་བདེ་བའི་སྣ་རྩེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྲིད་པའི་སྣ་རྩེ་འཆིང་བ་ལོངས་སུ་སྤངས། །རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི། དགའ་བ་བཞི་སྐད་ཅིག་མ་ བཞི་དང་རླུང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་འཛུད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། འདི་ན་ཡིད་འདུས་བ་རླུང་གི་རླབས། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང༌། གཡོས་ཤིང་འཕྱར་ལ་ཤིན་དུ་མི་སྲུན་འགྱུར། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་བསྡུས་ལ། དེ་དག་གི་སྐྱེ་ས་གནས་ས་འགགས་རྟོགས་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མི་གཡོ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་སེམས་རིག་པ་དྲན་པ་བློ་རྣམས་འགགས་ན། གང་ཚེ་ཡིད་ནི་ཉེ་བར་འགགས་གྱུར་ན། །ད་ལྟའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་འཆིང་བས། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། ལུས་ཀྱི་འཆིང་བ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར། །ཕྱིའི་ཆོས་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པས། ནང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཀུན་དྲན་པ་དང༌། མ་དྲན་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཡིན་པ། གང་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་རོ་མཉམ་པས། །དམན་པའི་རིགས་དང་འཁོར་བ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་ན་མཉམ་པས། དེ་ཚེ་དམན་པའི་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད།། །།ད་ནི་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། །རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་དཔེས་བསྟན་པའོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ན་རེ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གཙང་བ་འདི་ཁྲུས་དང་དུས་དང་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ལུས་དག་པར་བྱ་ཟེར། བསམ་པ་ངོ་དང་མཆོད་པའི་གནས་ཀྱིས་སེམས་དག་པར་བྱ་ཟེར། དེ་ཡང་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྲུས་བྱས་པས། ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་སུ་ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་འདབ་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། ཚངས
Chinese
何物使二者于无明中受缚？若以法性未能了悟诸事物，则知此念为散乱，智者由此得解脱。若能了悟，心便自然舒展，若未能知晓，轮回之绳索，以念识之绳缚之，众生由此而堕入六道。所缚之众生，竭力向十方而去。若能了悟心性之义，则念头如骤雨般消散，复归于无念之境。一旦获得解脱，便能安住于不动之境。犹如被缚之鼓，不击不鸣，放开则不复存在。心性亦如是，若修习则散乱。于彼刹那，若能了悟不散乱，则心之绳索缚之，于三时之中流转漂泊。若能断绝心之绳索，则轮回与漂泊亦止息。如反转之鼓，吾友，我已了悟。是否如此，请教于诸位上师。常住于自身者，于给予如子之弟子时，汝等亦当如是于自身中觉知而观之。观何物耶？以根门自返之口诀，令意之根门得以圆满。噫！诸根门，观之！于此时，远离自证与不证之名相，故于此未悟得觉醒。未悟之觉醒，亦从业之成熟中解脱。具传承口诀者，业已成熟之士夫，如若未断心之绳索，则将堕入有心与执心之众生之中。犹如猴子被绳索缚住，于树上上下攀爬，终不能脱离树木。如是，若众生未离诸念，虽有高低之分，亦无解脱。其后，当于知晓诛杀心识者前，断绝心之绳索。如今，当以通达传承口诀者，以修习风息而跨越山岭，以木之瑜伽为例证。彼亦是依赖脉与风之造作瑜伽士，仅能见证安乐、光明、空性之影像。然通达之瑜伽士，纵未修习脉与风，若能了悟究竟义，亦得解脱。勿自念束缚风息。于瑜伽士而言，有二万一千六百ྒྱ། 归纳起来，非常归纳有三种。因此，归纳到阿瓦杜提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。脉在哪儿，风就在哪儿。风在哪儿，菩提心就在哪儿。菩提心在哪儿，乐就在哪儿。乐在哪儿，据说佛就在哪儿。如果不是这样，就不要把木头的瑜伽放在鼻尖上，如果不是这样，就不要说体验身体的快乐。因为证悟的瑜伽比俱生瑜伽更殊胜。唉玛吙，不是这样的，要执着于俱生，显现形状的鼻尖。无生时间的鼻尖。体验快乐的鼻尖。业手印存在的鼻尖，要舍弃束缚。分别念太强，用心去做的是：四喜刹那 四和风进入阿瓦杜提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）时要相信。这里意念聚集是风的波浪。即使通过风的瑜伽获得功德，也会摇摆不定，非常不驯服。一切法都归纳为显现和空性以及无生。如果证悟了它们的生处、住处、灭处，就能证悟俱生的自性。如果这样证悟，就能获得如不动金刚般的等持。因此，自身会变得稳固。当意、心、识、念、智都止息时，当意念接近止息时，现在生老病死的身体束缚着心，如果证悟了胜义身，就能解脱身体的束缚。外在的法如幻术和梦境一般。内在的体验，所有忆念和不忆念以及众多无生都是一体的。何时与俱生同味，下劣种姓和轮回。婆罗门种姓证悟涅槃时是平等的。那时就没有下劣种姓和婆罗门了。现在证悟了殊胜的身，就用无有希冀的幼儿的姿态来做比喻。因此，外道说：身体和心的清净，要用沐浴和特殊的时间和地点来使身体清净。用心念和供养处来使心清净。也就是在月亮的海里沐浴等等。在月圆的时候，去田地和附近的田地等等的地方。身体的快乐是莲花等等的禅修。以及梵天。
English
What binds the two in ignorance with what object? If the nature of things is not understood, then know that this mind is distracted, and the wise are liberated by it. If realized, the mind naturally expands, but if not understood, the rope of samsara, bound by the rope of thought and consciousness, causes beings to fall into the six realms. Those who are bound strive to go in ten directions. If the meaning of mind itself is understood, then thoughts vanish like a sudden rain, and return to the state of non-thought. Once liberated, one abides steadfastly in the immovable state. Just as a drum that is bound does not sound when not struck, and when released, ceases to exist. The nature of mind is also like that; if practiced, it is distracted. In that instant, if one realizes non-distraction, then the rope of mind binds, wandering and roaming in the three times. If the rope of mind is severed, then the wandering and roaming of samsara cease. Like a reversed drum, my friends, I have realized. Whether it is so or not, please ask the noble lamas. That which constantly abides within oneself, when given to a disciple like a son, you too should feel and see it within yourselves in that way. What should you see? By the instruction of the self-returning senses, the root of mind is made complete. Alas! Senses, look! At this time, being free from the labels of self-experience and non-experience, awakening is not realized here. The non-realization of awakening is also liberated from the ripening of karma. One who possesses the lineage instruction, a person whose karma is exhausted, as long as the rope of mind is not cut, will fall into beings with mind and attachment to mind. Just as a monkey is bound by a rope and climbs up and down a tree, yet cannot escape the tree. Likewise, if sentient beings do not separate from their thoughts, even if there are high and low positions, there is no liberation. Afterwards, one should sever the rope of mind in the presence of one who knows how to kill the mind. Now, for those who have realized the lineage instruction, crossing the mountain pass by training in the winds will be shown with the example of the yoga of wood. That is, the artificial yogi who relies on the channels and winds only sees the image of bliss, clarity, and emptiness. But the yogis of realization, even if they have not trained in the channels and winds, are liberated if they realize the ultimate meaning. Do not think of binding the winds yourself. For a yogi, there are twenty-one thousand six hundredྒྱ། To summarize, there are three kinds of very summarizing. Therefore, summarizing into the Avadhuti (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning). Where the channel is, there the wind is. Where the wind is, there the Bodhicitta is. Where the Bodhicitta is, there the bliss is. Where the bliss is, it is said that the Buddha is. If it is not like that, then do not put the wooden yoga on the tip of the nose, if it is not like that, then do not say that experiencing the pleasure of the body. Because the yoga of realization is more superior than the co-emergent yoga. Emaho, it is not like that, one should be attached to the co-emergent, the tip of the appearance of form. The tip of the unborn time. The tip of experiencing bliss. The tip of the existence of the Karma Mudra, one should abandon the bondage. Because the conceptualization is too strong, what is done with the mind is: the four joys in an instant Four and believing in the wind entering the Avadhuti (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning). Here the mind gathering is the wave of the wind. Even if one obtains merits through the yoga of wind, it will waver and be very unruly. All dharmas are summarized by appearance and emptiness and unborn. If one realizes their place of birth, place of dwelling, place of cessation, then one will realize the nature of the co-emergent. If one realizes in this way, one will obtain the samadhi like the immovable Vajra. Therefore, oneself will become stable. When the mind, intellect, consciousness, memory, and wisdom all cease, when the mind is close to ceasing, the present body of birth, old age, sickness, and death binds the mind, if one realizes the ultimate body, one will be liberated from the bondage of the body. External dharmas are like illusions and dreams. Internal experiences, all memories and non-memories and numerous unborn are of one taste. When it is of the same taste as the co-emergent, the lower castes and samsara. When the Brahmin caste realizes Nirvana, it is equal. At that time, there is no lower caste and Brahmin. Now that the supreme body is realized, it is shown by the example of abiding in the manner of a child without hope or fear. Therefore, the non-Buddhists say: the purity of body and mind, one should purify the body by bathing and special times and places. One should purify the mind by the mind and the place of offering. That is, bathing in the sea of the moon and so on. At the time of the full moon, going to the fields and nearby fields and so on. The pleasure of the body is the meditation of the lotus and so on. And Brahma.