Chinese
亦未曾见。如是未悟之士，如蚕作茧，以自己之分别念执以为实有而勤作，然未见彼真如故。如儿童堆砌沙堡，成坏之际，妄计功德与罪恶。众生亦如是，各自系缚。若不执著善恶业果为实有，离业即是自心解脱。六道众生，如其精进之程度，各自因业果之成熟而受逼迫，不能从轮回之苦中解脱。然证悟之瑜伽士，如于不净之泥中生莲花，从无念中体验，自心解脱，则必无他法。果即是法身，不变且无分别，证得彼即是至上之涅槃。若未证法身，则流转轮回，若证悟，则得涅槃。无生之界，唯是心性，乃一切之种子。不为自所束缚。从何而有轮回与涅槃之分？心性之界，本自清净，未被突发之念识所染污。因显现之缘、习气之缘、表征之缘，而生出种种。能赐予所欲之果。若问无念识之法身，如何生出二色身？譬如树木能结出美好之果实，如意宝珠本无念识，亦非顽石。如是，证悟之瑜伽士不修不观，故不可思议。于本尊天之实义身，与心相应。于如意宝珠般之心，我顶礼。今若证悟四种结合，则心性不为任何事物所系缚或解脱。若执着于心所生之突发念头，则将束缚。若心被束缚，则必被束缚。若执彼为实有，于清净之界中自解脱，则彼即是解脱，毫无疑问。未悟者为烦恼所缚，愚者将为谁所缚？彼
English
Also have not seen. Those who have not realized this are like silkworms spinning cocoons, diligently working with their own discriminating thoughts, believing them to be real. However, because they have not seen that very reality, it is like children building and destroying sandcastles, vainly calculating merit and demerit. Sentient beings are also like this, each bound by their own actions. If one does not grasp the ripening of good and bad karma as real, then liberation from karma is the liberation of one's own mind. Sentient beings of the six realms, according to the degree of their diligence, are each oppressed by the maturation of their karma, and cannot be liberated from the suffering of samsara. However, the yogi who has realized, like a lotus born from unclean mud, experiences from non-thought. If one's own mind is liberated, then there is definitely no other way. The result is the Dharmakaya, unchanging and without discrimination, attaining that is the supreme Nirvana. If one does not realize the Dharmakaya, then one wanders in samsara; if one realizes it, then one attains Nirvana. The realm of the unborn is only the nature of mind, which is the seed of all. It is not bound by itself. From where does the distinction between samsara and Nirvana arise? The realm of mind nature is originally pure, not stained by sudden thoughts and consciousness. Due to the causes of appearance, the causes of habitual tendencies, and the causes of symbols, all kinds of things arise. It can grant the desired fruit. If one asks how the Dharmakaya, which is without thought and consciousness, gives rise to the two form bodies, it is like a tree that can bear beautiful fruit, or a wish-fulfilling jewel that has no thought and consciousness, nor is it an inert stone. Likewise, the yogis who have realized do not cultivate or contemplate, therefore it is inconceivable. To the actual body of the meaning of the Yidam deity, corresponding to the mind. To the mind that is like a wish-fulfilling jewel, I prostrate. Now, if one realizes the four unions, then the nature of mind is not bound or liberated by anything. If one clings to the sudden thoughts that arise from the mind, then one will be bound. If the mind is bound, then it will definitely be bound. If one grasps that as real, and is self-liberated in the realm of purity, then that is liberation, without a doubt. Those who have not realized are bound by afflictions, who will the fool be bound by? That
Tibetan
ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྐྱོལ་བའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་དག་ལ་མཁས་པ་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། སེམས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པས། སེམས་ནི་ན་མཁའ་འདྲ་བར་གཟུང་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་དྲན་རིག་མེད་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་ཕན་གནོད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ལས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ན་ཕན་གནོད་མེད་པས། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་ན། རྟོགས་པར་གྱུར་ན། ཡིད་དེ་ཡིད་མིན་བྱེད་འགྱུར་ན། །དེས་དྲན་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་དུ་རུང་བའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང༌། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། བློ་ལས་འདས་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་དེས་ན། དེ་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པས། རྣམ་རྟོག་རླུང་འཆིང་བས། མཁའ་ འདྲ་བྱས་ན་རླུང་ནི་རྣམ་པར་འཆིང༌། །སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། མཉམ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ། །སྐུ་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པར་སེམས་ཉིད་གནས་པར་ངག་གི་དུས་སུ་ཤེས་ན། མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ན་མ་ཞིག་ནུས་ལྡན་ན། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་འགྱུར་བ་ཅན་གྱིས་བཅིངས་པའི་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གིས་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་དེ་ནི། །སེམས་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྟོགས་ན། མི་རྟག་གཡོ་བ་མྱུར་དུ་སྡོང་བར་འགྱུར། །སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་ལས་ཀྱི་ཕག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང༌། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང༌། སེམས་ཉིད་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང༌། །ལུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་གླིང་བཞི་བསྡུ་བ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་རི་རབ་ལ་སྦྱར་བ་དང༌། ལྕེ་རྐན་ལ་གཏད་པ་དང༌། མིག་གྱེན་ལ་བཟློག་པའོ། །ངག་གི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ལྟེ་བར་ཨཱཿ་སྙིང་གར་ཧཱུཾ། མགྲིན་པར་ཨོཾ། སྤྱི་བོར་ཧཾ་ངོ༌། །ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ཤེས་པ་དེ་ལྟར་གཏད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་སྟེང་གི་རླུང་དང༌། འོག་གི་མེ་དང༌། ཐིག་ལེ་དབང་ཆེན་འགགས་པས། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན། །རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་རླུང་དང་སེམས་བསྡུས་པས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བ་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཧཾ་
Chinese
您若能将自己安置于法界之中，精通上师殊胜之教言，便能迅速解脱。若问如何执持心？因其遍布于无念之界之虚空，故心应如虚空般执持。虚空无形、无色、无忆念，然种种显现，亦无损无益。如是，若自心生起种种忆念，亦无损无益。故应于虚空之自性中执持自心。若能知晓心中所作之诸法皆为未作，若能证悟，心便能转为非心。如是，便能以无念之中显现一切之化身，以及安住于无生之界的报身，以及超越心识、无可修习之法身，获得无上菩提。虚空之中，轮回与涅槃之名相皆不可得。故以分别念束缚风息，若能如虚空一般，则能调伏风息。佛与众生于法界中无有差别，故圆满了知平等性，便能彻底融入。若知心性安住于三身而不动摇，于言语之时，以箭射之，则能不坏且具力。众生为由心所生之忆念所束缚，于六道轮回中如轮般流转，此无常之性。若能证悟心安住于无念之界，则无常之动摇便能迅速止息。四种结合，即事业手印之四种结合，以及原始智慧之四种结合，以及令证悟心性本然之四种结合。身之四结合，即汇集四大洲，以及将大海与须弥山结合，以及舌抵上颚，以及眼向上翻。语之四结合，脐间阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿），心间吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），喉间嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），顶间杭（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：杭）。意之四结合，即如是安住于觉性。彼时，上方之气，下方之火，以及明点大乐便会止息。当风、火、大乐止息之时，于命脉之中，风与心识相合，于甘露运行之时，风易入于心，于大乐之境中，何时四种结合融入一处，便能获得世俗菩提心之乐，杭（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：杭）。
English
If you can place yourself in the realm of Dharma, and are proficient in the precious instructions of the Guru, you will quickly be liberated. If asked how to hold the mind? Because it pervades the sky of the realm of non-thought, the mind should be held like the sky. The sky has no shape, no color, and no memory, yet various things appear, without harm or benefit. Likewise, if various memories arise from the mind itself, there is no harm or benefit. Therefore, one should hold one's mind in the nature of the sky. If you know that all the dharmas made in the mind are unmade, if you realize it, the mind can be transformed into non-mind. Thus, one can obtain the Nirmanakaya, which can manifest everything from non-thought, the Sambhogakaya, which abides in the realm of unborn, and the Dharmakaya, which transcends the mind and cannot be practiced, and attain unsurpassed enlightenment. In the sky, the terms of samsara and nirvana are not found. Therefore, bind the wind of conceptualization. If you are like the sky, you can subdue the wind. There is no difference between Buddha and sentient beings in the realm of Dharma. Therefore, fully knowing equality, one can completely merge. If you know that the mind abides in the three bodies without moving, at the time of speech, if you shoot an arrow, you can be indestructible and powerful. Sentient beings are bound by the memories arising from the mind, and revolve in the six realms of samsara like a wheel, this impermanent nature. If you realize that the mind abides in the realm of non-thought, then the impermanent movement can be quickly stopped. The four unions are the four unions of action mudra, the four unions of primordial wisdom, and the four unions that enable the realization of the nature of mind. The four unions of the body are the gathering of the four continents, the union of the ocean and Mount Meru, the tongue touching the palate, and the eyes turning upwards. The four unions of speech are: Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, literal meaning: Ah) at the navel, Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: Hum) at the heart, Om (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ओं, Romanized Sanskrit: oṃ, literal meaning: Om) at the throat, and Hang (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, literal meaning: Hang) at the crown of the head. The four unions of mind are: thus abide in awareness. At that time, the upper air, the lower fire, and the great bliss of bindu will cease. When the wind, fire, and great bliss cease, in the central channel, the wind and mind are united, and when the nectar flows, the wind easily enters the mind, in the state of great bliss, when the four unions merge into one place, one can obtain the bliss of relative bodhicitta, Hang (Tibetan: ཧཾ, Devanagari: हं, Romanized Sanskrit: haṃ, literal meaning: Hang).