Tibetan
་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །རོ་གཅིག་པར་ཡང་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་བྱེད་ཅིང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། རང་རིག་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །བདག་དང་གཞན་ཡང་རིག་པ་སྤངས། །མཁའ་མཉམ་བརྟུལ་ཞུགས་སྟོང་པ་སྟེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་འདྲེས་ཤིང༌། །ཆགས་དང་ཆགས་མེད་རྣམས་འདྲེས་པ། །དེ་ ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དངོས་དང་དངོས་པོ་དེ་ལས་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་མིང་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིག་པའོ། །མན་ངག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་བརྟགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བུར་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལས་སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བ་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བས། དུས་དེས་ཕྱེ་བའི་དགའ་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་མཚུངས་པ་ནི། གསུང་རབ་ལས། བཅུ་དྲུག་ལོ་ལོན་མཛེས་པའི་དབྱིབས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྨིན་གྱུར་ནས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅུ་དྲུག་ནི་ལོ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སྟོང་པར་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ། །མཛེས་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ། །དབྱིབས་ནི་ཞི་བ་དང་དུལ་བ་དང་དེས་བ་དང་གདམས་ངག་འཛིན་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དག་གིས་བྱིན་རླབས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་གནས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཉེད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཞེས་པ་ནི། འགྲོ་བ་དྲུག་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་སྟོང་པར་སྨིན་པ་དང༌། རང་ལ་བདེ་བ་དང༌། སྟོང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། རང་གི་རྣམ་པ་ནི་མེད་ལ་ཡོད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ དང་ཐ་མི་དད་པའོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མར་བཞག་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པའི་སྒོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་རིགས་སོ། །དུས་དེས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་བ་བཞི་ནི་དགའ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། དགའ་བྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་བ་ནི་གཟུང་བའི་སྟོང་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་དགའ་བས་ཆེས་ལྷག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྟོང་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི། །རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་ལོག་སྟེ། ཆོས་ཀུན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དགའ་བྲལ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ནས་དགའ་བ་དང་བྲལ་ལ། གོང་གི་ཡེ་ཤེས་ངོས་འཛིན་པར་བྱེད་པས། བློ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་དག་ལ་དེ་ཡང༌། སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེ། །ཨེ་བཾ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་དག་ལས་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པར་བཞག་ལ། འདིར་བཞི་པར་གཞག་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་དག་གི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིས་བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སུན་ཕྱུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དབུས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་གི་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང༌། དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་དེ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་སྟེ། །རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ན་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བས་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་མ་ཡིན་ན། མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དབུས་སུ་ནི། །མཚོན་ཆ་ཤེས་ནས་བརྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་འཐད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཉེད་པ་གསུམ་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཉིད་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ཅེ་ན། །གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་གསལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རིགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དྲུག་པའི་སྒྲ་སྟེ། དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་ པའི། མཆོག་གི་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ནི་དབུས་མ་སྟེ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་སྟེ། རིགས་སོ་ཞེ་ན། གསུ
Chinese
母之行境，即于一味亦作行持。以此应善加了知。所谓“意乐为主”者，乃作俱生三喜之体性，以俱生与识无别故，以是意乐故成主要。又经云：自证所生为智慧，自他亦舍弃觉知，等同虚空苦行空，有实无实自性胜，方便智慧和合融，贪与无贪皆融合，彼即众生之命根，彼即无上不动者，彼即周遍于一切，于诸身中皆安住，有实事物彼所生。此应善加了知名为吽字。（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）手印乃身语意之觉性。所谓以口诀者，乃大贪欲之结合为上师口诀所摄持。彼等乃俱生自性所观察。若谓彼等俱生以何次第而生耶？当显示之，从彼业手印，以刹那之差别所分，四喜将生。刹那之差别有四，彼等亦不相杂而生，以时所分，四喜之智慧将生。又谓从何而生耶？当显示之，四手印之相似者，经云：十六妙龄美貌形，俱生熟故而生起。十六乃年龄，彼等有生空性之能力。美貌乃悦意，彼等有生乐之能力。形乃寂静与调柔，及具足彼与摄持口诀之相之手印等，将生加持，俱生之智慧于无二成熟之地所说。又谓时间之差别如何耶？当显示四刹那，四刹那者，乃种种相，及成熟，与离特征，及各别也。所谓种种相者，乃于六道执著为各别，及能取所取之相。
English
The field of activity of the mother is also to act in one taste. This should be well understood. What is called "intention is the main thing" is to make the nature of the three joys born together, because the co-born is inseparable from consciousness, so it is the intention that becomes the main thing. Moreover, the scriptures say: Wisdom arises from self-awareness, self and others also abandon awareness, equal to the emptiness of the sky's asceticism, the nature of reality and unreality is supreme, skillful means and wisdom are mixed and melted, greed and non-greed are all integrated, that is the lifeblood of all living beings, that is the supreme immovable, that is pervasive in everything, and dwells in all bodies. Real things are born from it. This should be well understood as the name of the letter Hūṃ. (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: 吽) Mudra is the awareness of body, speech and mind. What is called the oral instruction is that the combination of great greed is held by the guru's oral instruction. They are observed as the nature of co-born. If it is said in what order these co-born are born? It should be shown that from that karma mudra, divided by the difference of moments, the four joys will be born. There are four differences in moments, and they are born without mixing with each other, divided by time, and the wisdom of the four joys will be born. Also, what does it arise from? It should be shown that the similarity of the four mudras is: The scriptures say: Sixteen-year-old beautiful appearance, the co-born is born because it is ripe. Sixteen is the age, and they have the ability to generate emptiness. Beauty is pleasing, and they have the ability to generate happiness. Form is the mudra of peace and gentleness, and the sign of possessing it and holding the oral instruction, etc., will generate blessings, and the wisdom of the co-born is said to be in the place where it matures without duality. Also, what is the difference in time? The four moments should be shown. The four moments are various aspects, maturity, separation from characteristics, and individuality. The so-called various aspects are the attachment to the six realms as separate, and the appearance of the grasped and the grasper.
Chinese
成熟于空性，自身获得安乐，于空性二者之体性相离，无二地体验，自之相状乃行于非有似有，故与世间之识无有差别。又，以分别念有生灭之故，安立为刹那，以从断除烦恼之门不杂染之故，理应有差别。欲知彼时所摄之智慧如何生起，当宣说之，四喜为喜、胜喜、俱生喜、离喜，其中，喜为所取之空性，胜喜比喜更为超胜，乃能取所取之空性，俱生喜乃从常断之边际中返回，与诸法俱生。离喜乃从自方远离喜，能辨识以上之智慧，是为具慧者。彼又从莲花与金刚中生起，对于认为不会从莲花与金刚中生起者而言，当确信：刹那智慧大乐（ཨེ་བཾ，梵文：E vaṃ，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：诶വം），安住于此。若诸续部中，安立为无相之第三刹那，而此处安立为第四，乃是上师圣者们以口诀甘露，驳斥了强制之瑜伽，于中央开示离相之刹那，是为殊胜之故，当知是真实的自在。又，以舍弃猛厉之行，种种从此现成熟，第三离相，于无相中知。以此理应如是。若非如此，胜喜与离喜于中央，认识象征而稳固之。如是所说亦不应理。若认为第三为彻底寻求，若谓相即周遍行，如何认为第三者？此语已明示。因此，强制之瑜伽，与理相离且与经相违。若此乃决定生起之第六声，相对于俱生喜，胜喜与离喜之喜为居中者，彼即成为主要者，是为第三之故，是离喜之喜，理应如此，若如是说，则
English
It matures into emptiness, one's own being obtains bliss, experiencing non-duality as being apart from the characteristics of emptiness, one's own form is that which acts as if existing in non-existence, therefore it is no different from worldly consciousness. Moreover, since conceptualization has arising and ceasing, it is established as momentary, and since it is unmixed from the gate of abandoning afflictions, it should be differentiated. Wishing to know how the wisdom gathered at that time arises, it should be explained that the four joys are joy, supreme joy, co-emergent joy, and joy of separation, wherein joy is the emptiness of the apprehended, supreme joy is even more surpassing than joy, it is the emptiness of the apprehender and the apprehended, co-emergent joy turns away from the extremes of permanence and annihilation, it arises together with all dharmas. Joy of separation is separated from joy from one's own side, it identifies the wisdom above, it is the very one with intelligence. Moreover, it arises from the lotus and the vajra, for those who think that it does not arise from the lotus and the vajra, one should be certain: The great bliss of momentary wisdom, (ཨེ་བཾ，梵文：E vaṃ，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：诶வம்) abides therein. If in the tantras, it is established as the third moment of no characteristics, and here it is established as the fourth, it is because the holy gurus refuted the forced yoga with the nectar of their mouths, and in the center they taught the moment of being apart from characteristics, it is because it is supreme, one should know that it is the true freedom. Moreover, by abandoning violent actions, various things then ripen, the third is being apart from characteristics, know that in the absence of characteristics. It should be reasoned in this way. If it is not so, supreme joy and joy of separation in the center, recognize the symbols and make them firm. What is said in this way would also be unreasonable. If one thinks that the third is thorough seeking, if one says that the aspect is all-pervasive, how does one think of the third? This word has made it clear. Therefore, forced yoga is separated from reason and contradicts the scriptures. If this is the sound of the sixth arising, relative to co-emergent joy, the joy of supreme joy and the joy of separation are the central ones, that itself becomes the main one, it is because it is the third, it is the joy of the joy of separation, it should be reasoned in this way, if it is said like that, then