Tibetan
ག་པའི་བདག་ཉིད་བསམ་གཏན་དང་བསམ་བྱ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ན་བླ་མ་ཡིས། །བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཤེས། །དེ་མེད་ཐར་པ་ག་ལ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་སྐད་སྟོན་པ་ནི་ཁ་ཅིག་བླ་མས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ན་གོམས་པ་ལས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། གོམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་གོམས་པས་ནི། །ལྷན་ སྐྱེས་མི་ཤེས་སྡིག་པ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་བུ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཁ་ཅིག་རང་གི་གནས་བོར་ནས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྱམ་སྟེ། བཟའ་བྱ་དང་བཟའ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་ལུས་ཉོན་མོངས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི། །གོམས་པར་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་ཤེས་པ་འཛིན་ཏེ། ཅི་དྲན་དྲན་ཙམ་ལ་ཡང་རྟོགས་པས་གོམས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཤིང་གི་ནང་ན་མེ་ཡོད་པ། །མ་གཙུབས་བར་དུ་འབྱུང་བ་མིན། །དེ་བཞིན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ནི། །མ་བསྒྲུབས་པར་དུ་སྐྱེ་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་ན། འོ་ན་བསྒོམ་པ་དང་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་རྣམས་བསྟན་པས་ཡུལ་གྱིས་ན། །གོས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལས་ཨུཏྤལ། །བླངས་ཀྱང་ཆུ་ཡིས་མ་རེག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆུའི་ནང་དུ་གྲུ་ལ་ཞུགས་ནས་ཨུཏྤལ་བླངས་ཀྱང་ཆུ་ལས་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་ན། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པས་གོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པར་རྣལ་འབྱོར་ནི། །འདི་ལྟ་བུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །རྩ་བའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་དག་ལ་ནི། །དུག་གིས་ཚུགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྩ་བ་སྟེ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒོམས་ན་དེ་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མས་མི་གོས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གང་ཡིན་དེ་མེད་དེ། །ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟར་སྣང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་བརྟག་པ། །དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མི་འདོད། །འདི་ནི་ཤེས་ན་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་བློ། །སྒྱུ་མ་མཁན་དང་གར་བྱེད་མཁན་པོ་ནི། །དེ
Chinese
不是考察何者的自性是禅定和所禅定等。什么时候上师仅仅通过教导就能知晓一切，没有上师又怎么能知晓解脱呢？如是说。如此宣说是因为有些人认为上师并非知晓一切教导，如果这样，那又是如何知晓的呢？说是通过串习而知晓。仅仅通过串习知晓是不可能的，因为伴随着我执。为了宣说那一点，游历诸境并串习，不会知晓俱生，会执着罪恶。如是说。这里有些瑜伽士抛弃自己的住所，在一切地方游荡，为了食物和非食物等而奔波，那只是耗费自己的身体和烦恼而已。没有什么需要串习的。因此，不会知晓无上的俱生，会执着，仅仅是随意的忆念，因为证悟，所以没有串习，如是理解。也如是说，木头里面有火，不摩擦就不会显现。同样，无上菩提，不修持就不会产生。如是说。如果暂时没有需要修持的，那么，念诵和禅定等又是如何宣说的呢？为了宣说那一点，通过宣说境，境不会沾染，就像从水中取出莲花，也不会被水沾染一样。如是说。就像在水中乘船取出莲花，也不会被水沾染一样。如果真实知晓那一点的觉悟，即使享用五种欲妙，也不会被烦恼沾染。如是串习瑜伽，以如此的自性，根本的瑜伽皈依者，对于具有毒咒者，又怎么会被毒所侵袭呢？如是说。以如此的瑜伽士，如果以根本，也就是殊胜上师的一切教导来修持，就不会被境的过患所沾染。因此，不会被诸境的垢染所沾染，外在的任何事物都不存在，觉知显现为外在事物一般，智者们观察空性，也不舍弃空性本身。如果知晓这个，事物和非事物，知晓那一点，那一点就是唯一的智慧。幻术师和舞者，那
English
It is not examining whose nature is meditation and what is to be meditated upon, etc. When the lama knows everything just by teaching, how can one know liberation without him? Thus it is said. Saying this is because some people think that the lama does not know all the teachings. If so, how does he know? It is said that he knows through habituation. It is not possible to know only through habituation, because it is accompanied by self-grasping. To show that very point, wandering through the realms and getting used to it, one will not know the innate, and will cling to sin. Thus it is said. Here, some yogis abandon their own dwellings and wander in all places, striving for food and non-food, etc., which only exhausts their own bodies and afflictions. There is nothing to be habituated to. Therefore, they do not know the unsurpassed innate, and cling to it. It is only random recollection, because of realization, there is no habituation, so it is understood. It is also said that there is fire inside the wood, but it will not appear until it is rubbed. Similarly, unsurpassed Bodhi will not arise unless it is cultivated. Thus it is said. If there is nothing to be meditated on for the time being, then how are recitations and meditations, etc., taught? To show that very point, by showing the realm, the realm will not be stained, just as taking a lotus from the water, it will not be touched by the water. Thus it is said. Just as taking a lotus from the water by boarding a boat in the water, it will not be stained by the water. If there is realization of knowing that very point, even if one enjoys the five desirable qualities, one will not be stained by afflictions. Thus, the yoga of habituation, with such a nature, the root yoga refuge goer, how can those with poisonous mantras be affected by poison? Thus it is said. With such a yogi, if one cultivates with the root, that is, all the teachings of the supreme lama, then one will not be stained by the faults of the realm. Therefore, one will not be stained by the impurities of the realms, whatever is external does not exist, awareness appears as if it were an external thing, the wise examine emptiness, and do not abandon emptiness itself. If one knows this, things and non-things, knowing that very point, that very point is the only wisdom. The illusionist and the dancer, that
Tibetan
་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རོལ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྷ་ལ་མཆོད་པ་འབྱོར་བྱས་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེས་ཅི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་ལྷའི་གཟུགས་སུ་མཆོད་ཅིང་གྲུབ་པ་མངོན་དུ་མངོན་ ཡང་རང་ཉིད་འཆིང་ན་དེ་ལྷ་ཡིས་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་དེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་འདྲས་འཁོར་བ་དེ་ཆད་མིན། །འདིར་གོམས་མེད་པས་འབྱུང་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པས་རང་གིས་དངོས་སུ་མངོན་དུ་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་ནས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཇུག་པ་ན་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་འཁོར་བར་འཇུག་གོ །ལྷའི་རྣམ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་འཁོར་ཞེས་དགོངས་སོ། །ལྷ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པ་དང་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གོམས་པས་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་བ་མི་རྟོགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་བས་ན་བླ་ན་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཕྲིན་ཙམ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོས་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིག་ནི་མི་འཛུམ་པ་དག་དང༌། སེམས་འགགས་པ་དང་རླུང་འགགས་པ། །དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་མན་ངག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་བློ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མིག་མི་འཛུམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ཞིང་མི་འགུལ་བའོ། །སེམས་འགགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་ཐིམ་པའོ། །དེས་རླུང་འགགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ། །འཆི་བདག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡིད་ཀྱིས་བཞོན་པར་གྱུར་པའི་སྲོག་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། རྨོངས་པ་སྐྱེས་བུ་རྣལ་འབྱོར་པ་འཆི་བདག་གིས་ཅི་བྱ་སྟེ། འཆི་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ རྣམས་གྲོང་ཞེ་ན། །དེ་སྲིད་རེ་བ་མེད་པར་འཕྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དེ
Chinese
如是瑜伽自在而行持。如是说。对天供养纵然丰厚，自身反被束缚又有何用？如是说。假设暂时供养天神之像，并且成就显现，然而自身若被束缚，那天神又有何用呢？丝毫没有用处。如此轮回不会断绝，于此没有习惯故无法生起。如是说。以天神之像的形态，自己亲自显现，轮回也不会因此而衰减。为何呢？众生舍弃了亲近的五蕴，仅仅进入阿赖耶识时，中阴的自性，由于往昔业力的作用，又会进入轮回。天神的形态也与之相似，因为是能分别的对境。因此轮回不会衰减，就像水桶的转轮一样周而复始。修习天神等没有必要。那么，如果认为如所说的那样修习和念诵等是有必要的，然而仅仅因为如此，如果有了智慧的证悟，那时由于习惯而从轮回中生起，不证悟这一点，其他人是不会解脱的。因此，至高无上的口诀，你连一点点也没有听闻。为了说明那是怎样的，眼睛不眨动等，心止息和风止息，是具德上师的口诀。如是说。这里愚笨的人们认为分别的自性是上师的口诀，这种想法不是上师的口诀。如何不眨眼呢？稍微张开眼睛而不动。心止息是融入虚空等。由此风也会止息，这就是具德上师的口诀。为何呢？何时风息不摇动，彼时瑜伽者，死主又能做什么？如是说。何时心所驾驭的命气变得稳固，那时愚昧的瑜伽者，死主又能做什么呢？意思是不会死亡。只要诸根 衰败，彼时就会毫无希望地死去。如是说。只要
English
Thus, one engages in yoga freely. It is said. Even if offerings to the gods are abundant, what is the use if one's own self is bound? It is said. Suppose one temporarily makes offerings to the image of a deity and attains accomplishment, but if one's own self is bound, what use is that deity? There is no use at all. In this way, samsara will not be cut off. Without familiarity here, it is impossible to arise. It is said. Even if one personally manifests the form of a deity, samsara will not diminish. Why? When sentient beings abandon the five aggregates of attachment and enter solely into the alaya-vijnana, the nature of the intermediate state, due to the force of past karma, they will again enter samsara. The form of the deity is also similar to this, because it is an object of discrimination. Therefore, samsara will not diminish, but will revolve like a water wheel. There is no need to practice deities and so on. Then, if one thinks that it is necessary to practice and recite as it is said, however, if one has the realization of wisdom for that very reason, then due to habit, one will arise from samsara. If one does not realize this, others will not be liberated. Therefore, you have not heard even a little of the supreme and sacred instruction. To show what that is like: eyes that do not blink, and the cessation of mind and the cessation of wind, are the instructions of the glorious guru. It is said. Here, foolish people think that the nature of discrimination is the guru's instruction, but this thought is not the guru's instruction. How does one not blink the eyes? Slightly open the eyes and do not move them. The cessation of mind is to dissolve into space and so on. By this, the wind will also cease, and this is the instruction of the glorious guru. Why? When the wind does not move, at that time, what can the lord of death do to the yogi? It is said. When the life force, which is mounted by the mind, becomes stable, at that time, what can the ignorant yogi do to the lord of death? The meaning is that he will not die. As long as the senses decay, at that time, one will die without hope. It is said. As long as