Tibetan
བུ་མ་བྱེད་ཅེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་དེ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་རོལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མ་རིག་པས་བཟུང་བ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱེད་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཞན་དགའ་ཆད་པར་བྱེད་པར་གང་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་འགྲོ་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རོ་འདི་རྫས་སུ་བསྟན་མི་ནུས། །བདེ་བའི་གནས་མཆོག་རང་བཞིན་སྤངས། །འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་དེར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་སློབ་མ་གང་གིས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམས་པ་དེའི་རོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དངོས་པོ་འདི་ནི་སེར་པོའོ་ཞེས་བསྟན་པར་ནུས་པ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི། བློ་ནི་རྣམ་འགགས་ཡིད་བཞི་བ། །གང་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཆད། །དེ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །མཆོག་གི་ཆ་རྟོགས་པ་ཡི་ཚེ། །བསམ་གཏན་འཆིང་བ་དེས་ཅི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བླ་མས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང་བྱིན་པ་སྟེ། མངོན་དུ་བྱས་ན་ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགག་པ་ནི་མི་དྲན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ ཡིད་ཞི་བས་ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་མཚོན་ཅིང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅད་ཅིང་ཟད་དེ། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཆོག་གི་ཆ་སྟེ། ཆ་ནི་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་གང་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་འཆིང་བ་དེས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི། སྲིད་པ་ལས་སྐྱེས་མཁའ་ལ་ཟད། །དངོས་པོ་སྤངས་ནས་གང་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གནས་གང་སྲིད་པ་ཟོས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་སྤངས་པས་ཡང་སྐྱེ་བར་འགལ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྨས་པས་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཟུང་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དབྱེ་བ་སྤངས་ནས་གང་སྐྱེས་པ། །དཔལ་ལྡན་བླ་མ་མགོན་པོ་ཡིས། །བསྟན་པ་དེ་ལ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ།
Chinese
名为“不做”。由于贪欲的支配，对于显现贪求的五种对境，与其分离而享乐，这完全是被极度无明所执持。不仅是您，那些想要使其他众生喜悦断灭的人，是没有果实的。那是什么原因呢？因为众生轮回本身并不知晓清净。又假设知晓了那本身，那众生本身以各种方式，不能将此味指示为物质。舍弃了安乐的殊胜处所自性，在那众生接近产生之处。如是说，任何弟子如果如是思维，就不能述说那品尝到的味道，不像能指示“此物是黄色的”那样。指示它的是：心识是完全止息，意念寂静的。在哪里显现的慢心断灭，那即是幻化的自性。在证悟殊胜分位之时，禅定的束缚又有何用？如是说，上师已经指示并加持了俱生显现之方式，显现之后，只要分别念止息，就是不忆念。分别念的意念寂静，就不会将外境等事物描绘和执持。在那样的状态中，显现的慢心和执着我与我所的分别念被断除和耗尽，那即是幻化的自性，殊胜的分位，分位是十六分之一。那样的意义之事，什么也不做。因此，在此禅定的束缚又有何用？意念的寻思没有任何必要，是这个意思。这特别指示的是：从有产生，于空耗尽。舍弃事物，从何产生？如是说，在何处吞噬了有，在那里事物和非事物也不存在。如是舍弃事物和非事物，再次产生是相违的，即无生。如是说，也不会变成断见，因为佛陀等名称如幻化般，被事物和非事物的分别念执持而述说。如是又说：舍弃分别而产生，应安住于具德上师怙主所教导之处。
English
It is called "Do Not Do." Due to the power of desire, whatever enjoyment there is from being separated from the five objects that are manifestly desired, that is only held by extreme ignorance. It is not only you, but those who want to make other beings happy and cut off are without fruit. Why is that? Because sentient beings in samsara do not know purity by themselves. Again, assuming that they know that itself, that being itself in various ways, cannot indicate this taste as a substance. Abandoning the supreme place of bliss, in that place where beings are born nearby. It is said that whatever student contemplates that, the taste together with the experience cannot be expressed, it is not like being able to indicate that "this thing is yellow." What indicates it is: the mind is completely stopped, the mind is pacified. Where manifest pride is cut off, that is the nature of illusion. At the time of realizing the supreme part, what is the use of the bonds of meditation? It is said that in this way the guru has shown and blessed the way of manifesting the co-emergent, and once manifested, as long as the discrimination stops, it is not remembering. The mind of discrimination is pacified, and it will not depict and hold external objects and so on. In such a state, the manifest pride and the discrimination of clinging to self and mine are cut off and exhausted, that is the nature of illusion, the supreme part, the part is one sixteenth. Such meaningful actions do nothing at all. Therefore, what is the use of the bonds of meditation here? There is no need for mental deliberation, that is the meaning. What is particularly indicated here is: born from existence, exhausted in space. Having abandoned things, from what is born? It is said that wherever existence is devoured, there things and non-things do not exist. Thus, having abandoned things and non-things, it is contradictory to be born again, that is, unborn. Thus, it is said that it will not become a nihilistic view, because the names of Buddhas and so on are like illusions, held and spoken by the discrimination of things and non-things. Thus it is also said: Having abandoned distinctions, whatever is born, one should abide in the teaching of the glorious guru protector.
Tibetan
དབྱེ་བ་སྤངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གང་དབུས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པའོ། །སྤངས་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་དབུས་སུ་དེ་ཉིད་སྤངས་ནས་ཉེ་བར་དམིགས་སོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དཔལ་ལྡན་བླ་མས་གསུངས་པ་སྤྱི་བོར་བླང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར། རིགས་པ་འདིས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། །མཐོང་དང་ཐོས་དང་རེག་པ་དང༌། །ཟས་སྣོམ་འཆག་དང་གནས་སུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་གང་ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་དང༌། རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་དེ་དང་རེག་པ་སྟེ་གོས་གྱོན་པ་དང༌། ཁར་ཟ་བ་དང༌། སྣར་སྣོམ་པ་དང༌། གནས་སུ་གནས་པ་ནི་སྟན་ལ་གནས་པའོ། །ཅལ་ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲ་ལ། །སེམས་ནི་རྣམ་གཅིག་ལས་མི་བསྐྱོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཅལ་ཅོལ་གྱི་གཏམ་ནི་ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་མོ། །སེམས་གཅིག་གི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་འདའ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་དྲན་པར་སྟོན་པ་ ནི། བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་གིས་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ན་མྱ་ངན་གྱིས། །ཐང་ལ་སྐོམ་གདུང་ཤི་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་བདུད་རྩིའི་རོ་མགྱོགས་པ་ཆེན་པོར་སོང་སྟེ་མི་འཐུང་བ་དེ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་གྱི་ཐང་ལ་ཚོང་པ་མང་པོ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་ལ། ཚོང་དཔོན་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆུ་སྦས་ནས་ཡོད་པར་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་དེར་སོང་སྟེ་ཆུ་འཐུངས་བས་འཚོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཤིའོ། །གདམས་ངག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། བསམ་དང་བསམ་མིན་སྤངས་ནས་ནི། །བུ་ཆུང་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱིས། །བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྟན་གུས་ནས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བསམ་པའོ། །བསམ་མིན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཉིས་སྤངས་པའོ། །ངེས་ག་དང་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟན་པོར་གུས་པར་གྱིས་ལ་བུ་ཆུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་མཛོད་ཅིག་དང་དེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གོམས་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཡང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། ཁ་དོག་ཡི་གེ་ཡོན་ཏན་མཆོག །དཔེ་སྤངས་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པར། །དེ་ནི་བདག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁ་དོག་དང་ཡི་གེ་གཉིས་མི་དམིགས་སོ
Chinese
舍弃分别即是无二之智慧，于何处趋近而专注耶。所谓舍弃，意即于殊胜与离喜之中央，舍弃彼而趋近专注。一切皆是无二之自性，故舍弃彼一切，应将具德上师所言奉为圭臬。是故，应以此理安住：见与闻与触，食嗅行住于处。如是说，此处稍微见到之物，以及耳闻之声，彼与触觉，即穿衣，口中食，鼻中嗅，以及住于处所，即住于座垫之上。闲聊之语与答复之言，心不移于一相之外。如是说，闲聊之语即买卖等语。心之一相，无二之瑜伽士不超越也。是故，忆念上师圣者之口诀，乃是：上师口诀甘露味，若有不餍足饮者，如是行于忧伤中，如渴所逼死于旷野。如是说，以上师圣者之口诀，甘露之味速疾广大而行，不饮者，乃是种种于有情之义中退失者。如于忧伤之旷野，众多商人为渴所逼，商主于一处隐藏水而知晓，显示由此具精进者往而饮水则活。无精进者则死。口诀显示自之体性乃是：舍弃思与非思后，如小儿般安住之。于上师之教示具敬信，俱生者决定生起。如是说，思乃是思维所知。非思即无自性等等，乃是二者皆舍弃。于决定与上师圣者之口诀，稳固而恭敬，如小儿之行止而安住，如是则俱生者彼如是生起，于彼串习则彼之自性亦俱生也。彼之自性亦远离一切障碍，显示不可言说乃是：颜色文字功德胜，离诸譬喻不能说，此乃吾所宣说也。如是说，颜色与文字二者皆不可得也。
English
Abandoning differentiation is non-dual wisdom; where does one approach and focus? Abandoning means to abandon that itself in the center of excellence and detachment, and to approach and focus. Since everything is non-dual in nature, abandon all of that, and the words of the glorious Lama should be taken as the crown of the head. Therefore, one should abide by this reasoning: Seeing, hearing, and touching, eating, smelling, walking, and dwelling in a place. It is said that whatever is slightly seen here, and the sound heard by the ears, that and the touch, that is, wearing clothes, eating in the mouth, smelling in the nose, and dwelling in a place, that is, dwelling on a cushion. In idle talk and answering words, the mind does not move beyond one aspect. It is said that idle talk is talk about buying and selling, etc. The yogi of the one aspect of the mind, which is non-dual, does not transcend it. Therefore, the instruction of the holy Lama is shown to be remembered: The Lama's instruction is the taste of nectar, Whoever does not drink it to satisfaction, How will they go in sorrow? Like dying of thirst in the wilderness. It is said that the taste of nectar from the instruction of the holy Lama has become a great and swift journey, and those who do not drink it are those who have fallen away from the benefit of sentient beings in various ways. Just as in the wilderness of sorrow, many merchants are afflicted by thirst, and the merchant lord hides water in one place and knows it, showing that those who have diligence go there and drink water and live. Those who have no diligence die. The instruction shows its own nature: Having abandoned thought and non-thought, Abide like a small child. With faith and respect in the Lama's words, The co-emergent will surely arise. It is said that thought is the thought of knowable objects. Non-thought is the lack of self-nature, etc., that is, both are abandoned. Be steadfast and respectful in determination and the instruction of the holy Lama, and abide in the manner of a small child, and thus the co-emergent will arise as it is, and by familiarizing with it, its nature will also co-emerge. Its nature also shows that it is free from all obscurations and cannot be expressed: Color, letter, quality, supreme, Free from examples, cannot be spoken, This is what I have taught. It is said that neither color nor letter can be found.