Tibetan
ལ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་རྒྱས་པས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་ཕམ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་དཔྱད་པ་ལས་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དཔྱད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་དང་བཅས་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱན་གྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞི་གནས་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་ནས། །བསྒོམ་དུ་མེད་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་མོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་རྣམས། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དཔྱད་པ་ཡིན། །བླ་མ་དམ་པའི་དཔྱད་པ་མེད། །ཅེས་པའོ། །གང་གི་བུམ་པ་ལ་སོགས་འཛིན། །བསམ་གཏན་དེ་ནི་དེ་ལ་སྦྱར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་ལུས་གཅིག་པོ། །འདི་རྟོགས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །འདི་དག་ནི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་གནས་རིག་པས། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་ཆད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་རིག་པ། དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཞེ་ན། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཡང་གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་ལྟར་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གཉིས་པ་ནི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
通过某些方式，以简略和广繁等方式进行阐述，以便于理解。在此，由于内容繁多，故未详细书写。如此这般的入行之心，在此并非所指。在此，由于它是通过思辨而产生的，因此并不完全纯净。在此，应该在思辨之前修习心。任何彼岸的口诀，都是以上师的口诀所庄严的，对双运中观的确定无疑的证悟。那胜义谛的空性，具备一切殊胜的智慧，自然成就，以庄严的方式进入，即是止观，而非其他。以“诸法全部通晓后，无修即是修”之语。如是止观双运的道路。希求获得果位的入行之心，在此并非所指。如是说：“法蕴千百种，证悟即是空，证悟之义乃思辨，殊胜上师无思辨。”如云：“何者执持瓶等物，禅定即与彼相合，一切形相之身一，此悟乃成大证悟。”这些是为了阐明，因为通过智慧认识到它的处所，那本身就从不间断中产生。如是说，那是入行之心的处所，双运，如是之性。以殊胜上师的口诀来认识，那本身就是空性和慈悲无别，胜义菩提心的特征。不间断是指在每个刹那都会产生。因为它的自性，所以称为瑜伽士。那么，什么是入行菩提心呢？“能知与所知，皆已彻底分离，行者本身，即是无二之想。”如是说。再说，无二并非如顺世外道所说，是常恒唯一。然而，既非一也非非一的二者，才是其意。如是，行者本身，有实与无实等，以及所欲等等，都已阐明。那本身如何转变等等。
English
It is explained through various means, such as brevity and elaboration, so that it may be understood. Here, due to the fear of prolixity, it is not written in detail. Such an entering mind is not what is meant here. Here, because it is produced from deliberation, it is not completely pure. Here, meditation should be practiced before deliberation. Any instruction of the pāramitās is the certain realization of the union of the two truths, adorned with the instructions of the guru. That ultimate emptiness, endowed with all supreme wisdom, spontaneously accomplished, enters as an ornament, which is calm abiding, and nothing else. With the words, "Having fully known all dharmas, non-meditation itself is meditation." Such is the path endowed with the union of calm abiding and insight. The entering mind that is inclined to attain the fruit is not what is meant here. As it is said, "Thousands of heaps of dharmas, realization is called emptiness, the meaning of realization is deliberation, the noble guru has no deliberation." As it is said, "Whoever holds a vase and so on, that meditation is combined with that, the body of all forms is one, this realization becomes great realization." These are for the sake of clarification, because by knowing its place through wisdom, that itself arises from the uninterrupted. As it is said, that is the place of the entering mind, the union of the two truths, the nature of suchness. Knowing through the instructions of the noble guru, that itself is the non-duality of emptiness and compassion, the characteristic of the ultimate bodhicitta. Uninterrupted means that it arises in each moment. Because of its nature, it is called a yogi. Then, what is the entering bodhicitta? "The knower and the known are completely separated, the goer himself is considered non-dual." Thus it is said. Again, non-duality is not like what the materialists say, it is permanent and unique. However, the duality that is neither one nor non-one is the intention. Thus, the goer himself, the existent and the non-existent, and the desires, etc., have been explained. How does that itself transform, etc.
Tibetan
ས་པ་ལ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡང་ཤེས་པ་ཙམ་འགྲོ་བ་ལ་གསལ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དབུ་མ་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དཔྱོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་གཞན་དུ་སྣང་བ་འགྱུར་ལ། གཞན་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བསྟན་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། བསྒོམ་པ་འབྱུང་བའི་ཚོགས་པས་དང་པོར་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་བསྟན་པ་འབྲས་ བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ནས་གོམས་པར་གྱུར་ནས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡང་ནི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཤེས་པའི་དང་པོར་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར། འདི་ནི་རབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་མི་བཟོད་པས་ལན་ནི་གཞན། །གཉིས་དང་བྲལ་བར་རློམ་པ་ཡང༌། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་འོད་གསལ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་གསུམ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
萨巴拉。知与所知离别者。如是说。和，名为何之义。何故知与所知离别者，乃是行之自体故，无二也。于此，知与所知离别者，乃瑜伽行者所极力成办者。为令行唯成办为智慧之故也。又其唯知于行中显现者，以未生故，非为无也。以无自性故，非为有也。如是说。离知之自性之行之自体，乃中观者所极力成办者。如是此等方便与智慧之自体之知，无二之真实性，乃菩提心也。如是虽转变，然行自身无二之如是性之菩提心，名为真实性，是思择之分别之因缘故。如实生起之等持，亦是于对治之品思择之分别之因缘也。彼即是菩提证悟之自性者，以于果思择之分别之因缘之故也。此等亦以他之因缘而显现为他，转变。他者以不作意故，当永断，如是薄伽梵所开示。于不分别之趣入中所开示者，云何不相违耶？于此，暂且有者如是说。修习生起之众，最初所说者即是，所成办者与成办者与真实性也。否则教法
English
Sapa la. The one who is separated from knowledge and the object of knowledge. Thus it is said. And, it means 'for what reason'. For what reason is the one who is separated from knowledge and the object of knowledge, it is non-dual because it is the self of going. In this, the one who is separated from knowledge and the object of knowledge is what is accomplished by the practitioner of yoga. Because it makes going only accomplish as wisdom. Moreover, the mere knowledge that is clear in going is not non-existent because it is unborn. It is not existent because it has no self-nature. Thus it is said. The self of going that is separated from the self-nature of knowledge is what is accomplished by the Madhyamaka. Like this, the knowledge of the self of method and wisdom, the non-dual suchness, is the mind of enlightenment. Although it changes like that, the mind of enlightenment of the thusness of the non-dual going itself, called the reality, is the reason for the conceptualization of contemplation. The samadhi that arises as it is is also the reason for the conceptualization of contemplation on the side of the antidote. That itself, the one with the nature of realizing enlightenment, is because of the reason for the conceptualization of contemplation on the result. These also change as they appear as others, having become manifest by other reasons. Others should be completely abandoned by not paying attention, as the Bhagavan taught. How is it not contradictory to what is taught in entering into non-conceptualization? In this, some say for a while. The assembly of arising from meditation is the first thing to be said, what is to be accomplished, the accomplisher, and the reality. Otherwise, the teaching