Tibetan
་སྟེ། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ཉོན་མོངས་ལས་གཞན་མིན། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་འབྱུང༌། །འཁྲུལ་པས་ཉོན་མོངས་རྟོགས་པ་སྟེ། །འཁྲུལ་པས་ངོ་བོ་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གླགས་སྐབས་མེད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་གོམས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མོས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་འབྱུང་ན་ཡང༌། དེའི་ཚེ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་རྟོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང༌། ཉན་ཐོས་རྣལ་འབྱོར་སྐོམ་པས་གདུངས། །རྐྱེན་རྟོག་ལུས་ལ་ཟོན་དང་ལྡན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག །ཉོན་མོངས་ལྔ་དག་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་ཡང༌། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཨེ་མའོ་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བཅོམ་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་དང༌། རབ་རིབ་ཅན་བཞིན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང༌། ཇི་བཞིན་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཤིང་ཐུན་རྣམས་དང་བརྩད་པར་མི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་བར་འོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། སེམས་ཅན་གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་རབ་རིབ་ཀྱིས་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་ སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་སྐྱེས་ཏེ། །སྟོང་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་འདི་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་བྱེད་པའོ། །རང་གི་ལུས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཡིན། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཅིས་མི་འདོད། །འགྲོ་རྣམས་རྒྱལ་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། །རང་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། །འོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བྱིས་པའི་ཚུལ་ཅན་ཏེ། །འདིར་སེང་གེ་ཕྲུ་གུ་དོགས་པ་ཆུང་བས་རང་གི་མཐུ་སྟོབས་མི་ཤེས་ན་ཡང༌། གཞན་ཕ་རོལ་གཞོམ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་བཞིན། །སྐྱེ་བོ་ཞལ་གཅིག་ལ་ལག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐང་ཆད་པ་མ་ཡིན་
Chinese
，然后心想烦恼也自性清净，就没有烦恼束缚的怖畏了。 就像这样：菩提非异于烦恼，烦恼不生于菩提，由错觉而了悟烦恼，由错觉而自性无垢。 如是说。 像这样就没有烦恼的空隙机会了。 因为瑜伽的世俗谛能损害异生凡夫的世俗谛的缘故。 善行是恒常串习，为了众生的利益而发起菩提心，就能如意地进入所有众生显现欲求的意义，所以不会退转。 另外，即使信解无自性，如果产生恐惧和不安，那时也不应如实地了悟意义。 也就是：声闻瑜伽被饥渴所逼迫，因缘分别对身体有顾虑，大乘感到恐惧害怕，五种烦恼清净是密咒的方式。 如是说。 因此，即使在外道行中那样那样地说，没有事业手印等，成为那样是远离分别的，不是显现具有七支的佛陀。 另外，唉玛！这些众生被颠倒所摧毁，没有了悟自己自性涅槃的自性本尊，像有眼翳的人一样，与具有增上慢和如实本尊慢的木头人争论是不应理的，应该悲悯。 因此，菩萨们观察到被众生巨大愚痴的眼翳所摧毁的众生后，生起大悲心，空性种种形象此乃为利有情而行，自己的身体乃是诸本尊，像这样的为何不欲求？ 众生不是胜者的自性吗？ 自己自性本自无垢，然而却是非常幼稚的状态，比如这里的幼狮因为疑虑小而不认识自己的力量，却有摧毁他者的能力一样。 具有一张脸和两只手等形象的异生凡夫不是疲惫不堪的。
English
, and then thinking that afflictions are also completely pure by their very nature, there is no fear of the bonds of afflictions. Like this: Bodhi is not different from afflictions, afflictions do not arise from Bodhi, afflictions are realized by illusion, and by illusion, the essence is without impurity. Thus it is said. In such a case, there is no opportunity for afflictions. Because the conventional truth of yoga harms the conventional truth of ordinary beings. Virtue is constantly practiced, and by generating the mind of enlightenment for the benefit of sentient beings, it can enter into the meaning of all sentient beings' manifest desires as desired, so it will not degenerate. Furthermore, even if one believes in no self-nature, if fear and anxiety arise, then one should not realize the meaning as it is. That is: The Hearer's Yoga is tormented by thirst, the causes and thoughts are concerned with the body, the Great Vehicle is fearful and afraid, and the purification of the five afflictions is the way of mantra. Thus it is said. Therefore, even if it is said in the way of the perfections, without the action seal and so on, becoming like that is free from thought, and it is not manifesting the Buddha with seven limbs. Furthermore, alas! These beings are destroyed by perversion, and they have not realized the self-nature deity of their own nature of Nirvana, and like those with cataracts, it is unreasonable to argue with wooden men who have arrogance and the arrogance of the true deity, and they should be pitied. Therefore, Bodhisattvas, after seeing beings destroyed by the great ignorance of sentient beings, generate great compassion, emptiness and various forms, this is to benefit sentient beings, one's own body is all the deities, why not desire such a thing? Are beings not the nature of the Victorious One? One's own nature is inherently without impurity, but it is a very childish state, like a young lion here who does not know its own power because of small doubts, but has the ability to destroy others. Ordinary beings with one face and two hands, etc., are not exhausted.
Tibetan
ཏེ། ཕྱག་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བླང་ཞིང་དོར་བ་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ཏེ། །བྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལེགས་མཐོང་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་མི་འགལ་བར་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བསྒོམས་ནས། སྣ་ཚོགས་ཉིད་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། འདི་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡིན་ཁམས་གསུམ་པོ་མིན་ཡུལ་མིན་དབང་པོ་འབྱུང་བ་བས་མིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་སྲོག་ཆགས་མི་ན་ཞིང་མི་མིན་འདི་ནི་རྒྱལ་བ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་གཙོ་བོ་ཆོས་ཉིད་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ཡིན་ལ། །ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་སྣ་ཚོགས་འཁོར་ལོར་ཤེས་ན་སེམས་ནི་ཅི་སྟེ་འཁྲུལ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང༌། སྔགས་བཟླས་མེད་ཅིང་དཀའ་ཐུབ་མེད་དེ་སྦྱིན་སྲེག་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དེ་ནི་སྔགས་བཟླས་དཀའ་ཐུབ་སྦྱིན་སྲེག་དེ། །དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །མདོར་བསྡུས་སེམས་སུ་འདུས་པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ནས་ཀྱང༌། ཡན་ལག་ཀུན་བསྒོམ་ལས་འདས་ཤིང༌། །རྟོག་དང་བརྟག་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གུག་སྐྱེད་ཐིག་ལེ་ལས་འདས་པ། །འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིས་ནི་གང་འདི་འབད་བ་མེད་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་བར་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་ལས་ལངས་པ་ལས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ལ་སྒོམ་པ་པོ་མེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྒོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་པ་བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་དང༌། །སྤྲོ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང༌། །འདི་དག་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། སྒོམ་དུ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དེས། །སྒོམ་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན། དགོས་མེད་སྤྱོད་པ་བསམ་གཏན་ཏེ། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་མི་བརྗོད་དོ། །རྟག་ཏུ་ཤར་བའི་རོ་དེ་བཞིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཞེ
Chinese
因此，第二手也不是金刚手。没有丝毫的取舍，看见本性即是菩提。如是不违背生起次第地观修自身加持，就能成就各种自性本尊的坛城轮。如是说：龙树菩萨也说：此是宫殿非三界，非境非根非生起，非色等亦非有情，非男非女亦非人，此乃胜者轮主法性之自性，彼非坛城三界若知为杂轮，心何故而迷乱。如是说。喜金刚中也说：无有念诵亦无苦行，亦无火供，无有坛城者，坛城自性亦无，彼即念诵苦行火供，彼即坛城者与坛城自性，简而言之即是融入于心之体性。如是说。其他经中也说：超越一切支分之修习，完全断除分别与观察，超越弯曲、增长、明点，此乃殊胜之坛城。如是说。以修习彼性能毫不费力地行持缘起等，从入定和未入定中起身时，也能如实不颠倒地见到众生极其清净。又是无支分金刚说：于何者无有修行者，亦无任何修习，所修之物亦非有，彼即是修习彼性。如是说。薄伽梵于《楞伽经》中也说：心与禅定及所思，喜乐与见真实等，此等皆唯是分别，何者知晓彼解脱。如是说。《吉祥密集续》中也说：无有可修之修习，修习即非是修习，如是实有与非有，修习即是无所缘。如是说。因此，无用之行即是禅定，不言有与无，如常升起之味，因为是缘起之故。
English
Therefore, the second hand is not Vajrapani either. There is not the slightest taking or leaving, seeing the nature is enlightenment. Thus, without contradicting the generation stage, meditating on self-blessing, one can accomplish the mandala wheel of various self-nature deities. It is said: Nagarjuna Bodhisattva also said: This is a palace, not the three realms, not an object, not a sense, not arising, not form, etc., nor sentient beings, not male, not female, nor human, this is the Victorious One, the wheel lord, the self-nature of Dharma, that is not a mandala, if the three realms are known as a mixed wheel, why does the mind become confused? It is said. It is also said in Hevajra: There is no mantra recitation, no asceticism, no fire offering, no mandala practitioner, and no self-nature of the mandala. That is the mantra recitation, asceticism, and fire offering. That is the mandala practitioner and the self-nature of the mandala. In short, it is the nature of being integrated into the mind. It is said. It is also said in other scriptures: Transcending the practice of all limbs, completely abandoning discrimination and observation, transcending bending, increasing, and bindu, this is the supreme mandala. It is said. By practicing that nature, one can effortlessly practice dependent origination, etc., and when rising from meditative and non-meditative states, one can also see beings as extremely pure and not inverted. Moreover, the limb-less Vajra said: In whom there is no practitioner, nor any practice, and the object of practice is also non-existent, that is said to be the practice of that nature. It is said. The Bhagavan also said in the Lankavatara Sutra: Mind, meditation, and thought, joy, and seeing reality, these are all just discriminations, whoever knows this will be liberated. It is said. It is also said in the Glorious Guhyasamaja Tantra: The practice of not having anything to practice, practice is not practice, thus, with existence and non-existence, practice is without an object. It is said. Therefore, useless action is meditation, not speaking of existence or non-existence, like the taste that always arises, because it is dependent origination.