Tibetan
ང་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ཅན་འདུལ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲལ་ན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་ཚིག་ལ་ཉམས་དགའ་བ། །རྟོག་ལྡན་གུས་པར་མི་འོས་ཏེ། །ལས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་ཀྱང༌། །མེད་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་པ་ཡང་གཟོད་མ་ནས་དག་པ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་དེ་སེམས་ཅན་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཀྱི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་གནས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་གཏོགས་པར། །ནམ་ཡང་ལས་ལ་སོགས་པ་མེད། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་བ་ལས་ཀྱང༌། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་བསྒོམ་པ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྔ་མ་སྤང་བར་བྱ། །བླ་མ་དམ་པ་འདི་ལྟར་གནས། །ཞེས་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་དམ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཆད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། །དེ་དག་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང༌། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དམ་ཆོས་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་མཚུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་མཐོང་བ་སྟེ། གང་གི་ཆོས་མཐོང་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་ཤེས། །དེས་ནི་ཆོས་ཉིད་འདི་རྟོགས་ལ། །གང་གིས་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཡིས་སྟོང་ཉིད་དེ་རྟོགས་སོ། །གང་གིས་སྟོང་པར་ཤེས་གྱུར་པ། །དེ་དག་འདྲེན་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། །མཐའ་ཡས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། མཐའ་ཡས་བདེ་བའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་བདེ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི། རྨི་ལམ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་རྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད། ། དྲི་ཐའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་དུ་གསལ། །སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གནས། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའང་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། གཟོད་མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །ཐ་དད་སྟོང་ལ་སེམས་སྣ་ཚོགས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་གིས་སྟོང་བ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གམ། ཆད་པའི་རང་བཞིན་ནམ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་སྟོང་བ་ཐ་མི་དད་པའམ། རྣམ་པ་མེད་པའམ། རྣམ་བཅས་སམ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ནམ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མེད་པར་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པར་ནེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། །འདི་ལྟར་གང་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་རླབས་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པས་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་གྱི། གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་བག་ཚ་བས་གཉེན་པོ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་མཚན་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། དེ་ཡང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། ། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མ་ཞེན་གང༌། །འབྲས་བུ་ལ་ནི་སྲིད་མིན་པར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡིས་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡིད་བརྟན་པའམ། གཡོ་བར་འགྱུར་ཡང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་དོགས་པ་མེད་པར་བརྟེན་པར་བྱ
Chinese
如果我说是，那么二根的结合，是为了调伏贪欲者，世尊所开示的。因此，般若波罗蜜多应被理解为乘本身的意义。如果脱离了事业手印，就没有大手印。如果喜欢自己的言辞，那么有分别念的人不值得尊敬。事业手印等等，如果没有，就不是大手印。这样说的。因此，事业手印等等的修习，本来就是清净的，说因和果的差别是为了众生进入。大手印的差别，是事业手印等存在的基础。除了大手印之外，任何时候都没有事业等等。从进入真如的角度来说，修习事业手印等等，后者比前者殊胜，因此应该舍弃前者。殊胜的上师是这样安住的。这样开示的，也说了那就是殊胜的。如果问这不是断见吗？那些不是智慧，从因缘所生，缘起本身就是不生。也就是，凡是缘起，就被认为是无自性。这样的就是正法，与如来相同。这样说的。另外，凡是见到缘起，就是见到法，凡是见到法，就会见到无上的佛身。这样说的。梵天殊胜心所请问的大乘经中也说：谁知缘起，彼即悟此法性，谁知法性，彼即悟彼空性，谁知空性，彼等见为引导者。这样说的。缘起也是体验，是无边安乐的自性，是大乐的本体。而且从无支金刚的面前也说：为了无边安乐的体性，故名为吉祥胜乐。这样说的。青色和黄色等等的所有形相，各种各样的形相，就像梦和乾闼婆城一样显现，但不是常恒的，因为没有实物。也这样说：缘起之性。
English
If I say so, then the union of the two faculties is taught by the Blessed One for the purpose of subduing those with attachment. Therefore, Prajnaparamita should be understood as the meaning of the vehicle itself. If one is separated from Karma Mudra, there is no Mahamudra. If one delights in one's own words, then those with conceptual thoughts are not worthy of respect. Karma Mudra and so on, if there is none, then it is not Mahamudra. Thus it is said. Therefore, the practice of Karma Mudra and so on is pure from the very beginning, and the difference between cause and effect is spoken for the sake of sentient beings to enter. The difference of Mahamudra is the basis for the existence of Karma Mudra and so on. Apart from Mahamudra, there is never any Karma and so on. From the point of entering Suchness, practicing Karma Mudra and so on, the latter is more excellent than the former, therefore the former should be abandoned. The excellent Lama abides in this way. Thus it is taught, and it is also said that that is excellent. If you ask, is this not annihilationism? Those are not wisdom, born from conditions, dependent origination itself is unborn. That is, whatever arises dependently is considered to be without self-nature. Such is the true Dharma, the same as the Tathagata. Thus it is said. Furthermore, whoever sees dependent origination sees the Dharma, and whoever sees the Dharma will see the supreme Buddha body. Thus it is said. Also, in the Mahayana Sutra requested by Brahma Visesacitta: Whoever knows dependent origination, he understands this Dharma-nature, whoever knows Dharma-nature, he understands that emptiness, whoever knows emptiness, those are seen as guides. Thus it is said. Dependent origination is also experience, it is the nature of infinite bliss, it is the essence of great bliss. And also from the face of the Limb-less Vajra it is said: Because of the nature of infinite bliss, it is called Glorious Chakrasamvara. Thus it is said. All the forms of blue and yellow and so on, all kinds of forms, appear like dreams and Gandharva cities, but they are not permanent, because there is no substance. It is also said: The nature of dependent origination.
Chinese
如幻城般显现，不以杂多自性而住，亦非如虚空之花。如是说。因此，任运成就双运无二之因，即是杂多之缘起，乃体验大乐，应从本初即证成无自性。是故说：凡是缘起者，杂多之心无二，于异空而心杂多，法与受用乃幻化。如是说。其中，若有人唯修空性，或断灭之自性，或缘起与空性无差别，或无相，或有相，或以舍受之相而修，则彼等永不能成就大乐之体性，因无二根之平等入，故不能证悟乐之相。无彼则不能成就大乐体性之受用身。如是，如海浪般，蕴、界、处之差别，以方便与智慧修习，证悟无分别之大自在乐之智慧，应修习之。若修习至极，则成一切事物之体性之大乐，若修习对治则不然。是故，修习事业手印等之智慧，则能成就大乐体性之圆满正等觉，若舍弃一切分别，则不能体验丝毫之乐。是故，为见与因相符之果故。又，纵许为乐之体性，然不分别乃因于五欲生厌而为对治，如何能成就彼性与果之因由之证悟？又说：不住于对治之方，亦不执着于彼性，于果亦无有生，以彼大印而见。如是说故，彼乃无疑地信赖，或虽动摇，然亦应无有疑虑地依止于五欲。
English
Appears like an illusory city, does not abide in a diverse nature, and is not like a flower in the sky. Thus it is said. Therefore, the cause of spontaneous accomplishment, union, and non-duality is the diverse dependent arising, which is the experience of great bliss. From the very beginning, one should establish the absence of inherent existence. For that very reason, it is said: Whatever arises dependently, the diverse mind is non-dual. In the emptiness of difference, the mind is diverse. Dharma and enjoyment are indeed illusion. Thus it is said. Among those who meditate solely on emptiness, or the nature of annihilation, or the inseparability of dependent arising and emptiness, or the absence of characteristics, or the presence of characteristics, or with the aspect of equanimity, they will never accomplish the essence of great bliss, because without the equal entry of the two faculties, they will not realize the aspect of bliss. Without that, the enjoyment body, which is the essence of great bliss, will not be accomplished. Thus, like the waves of the ocean, the distinctions of aggregates, elements, and sources, by practicing skillful means and wisdom, realizing the wisdom of the great bliss of the great self that is without conceptualization, one should practice that. If one perfects the practice, it will become the great bliss that is the essence of all things, but not by practicing antidotes. Therefore, by practicing the wisdom of action mudra and so on, one will accomplish the perfectly complete enlightenment of the essence of great bliss, but by abandoning all conceptualization, one will not experience even a little bliss. Therefore, in order to see the result that is in accordance with the cause. Furthermore, even if it is allowed to be the essence of bliss, how can non-conceptualization, which is an antidote due to being disgusted with the five objects of desire, accomplish the realization of the reasons for thatness and the result? And it is said: Not abiding in the side of the antidote, nor clinging to thatness, and without existence in the result, one sees with that great seal. As it is said, one should undoubtedly rely on that, or even if one wavers, one should rely on the five objects of desire without doubt.