Tibetan
་ནི་འབྱུང་བ་མེད། །སྔར་གནས་པ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་འདི་འདྲེན། །མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དོ། །འཆི་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་ལས་གྲོལ། །དམྱལ་སོགས་གནོད་བ་རྣམས་ལས་ཐར། །སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སོགས། །བྲལ་བ་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་གང༌། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་མཁྱེན་པ། །ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བཤད། །རང་བཞིན་མཁྱེན་པའི་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་བཤད་ཅེས། །ཐམས་ཅད་ མངོན་སུམ་མཁྱེན་པས་ན། །དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཉེས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་འགྱུར་ཞིང༌། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་དང་ནི། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་སོགས་བདེ་བ་རྣམས། །འདི་ནི་ངེས་པར་ཐོབ་ཀྱང་བླའི། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་རྣམ་པ་མེད་པ་དགག་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཉེས་པའི་ཚོགས་གྱུར་པས། །དེ་བས་རྣམ་མེད་དེ་མ་ཡིན། །དེ་ནས་སེམས་མེད་དེ་ཉིད་ནི། །ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་རྨོངས་སྐབས་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ལ་ལ་འདོད། །རྨོངས་པ་བསྒོམས་པས་རྨོངས་པ་ནི། །ཚུལ་ངན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་མཚུངས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ལས་སྤྱོད་དེ། །ཀོ་ཊ་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བ། །གང་ལའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལྡན་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོག་ཉིད། །གཞན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཉིད་དུ་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བདེན་གསུངས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་རྨོངས་པ་དག །མི་རྟོག་ཉིད་དུ་མ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་པས། །དེ་བས་མི་རྟོག་པར་བཤད་དོ། །བསམ་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་མིན་གྱི། །སེམས་མེད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟོག་འདི་ནི་མི་ཤེས་པར། །གང་དུ་ཡང་ནི་མ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ཡིན། །ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་གྲུབ་པ་པོ། །ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པའི་འགྲོ་མགོན་གྱིས། །དེ་ནང་དེར་ནི་སྟོན་མཛད་པ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཙམ་ཉིད་དུ། །གལ་ཏེ་དྲན་པར་བྱས་ན་ནི། །གང་ཚེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་དྲན་མ་གྱུར། །གཉིས་ཀའི་དོན་དང་རྣམ་བྲལ་བས། །ཤེས་མིན་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཡང་ཡིན། །ལོག་བའི་ཤེས་པ་རྨོངས་རྣམས་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་འདིར་ནི་རབ་ཏུ་བཀག །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་རྨོངས་པ་བསྒོམ་པ་དགག་པ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །།དབུགས་འབྱུང་མ་ཡིན་རྔུབ་མིན་ནི། །དེ་ཉིད་གྲུབ་བ་རིགས་པ་མིན། །དེ་གཉིས་དབུས་ན་འང་ཡོད་ མ་ཡིན། །རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དབུས་ནའང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་དག་ཏུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རླུང་ནི་དེ་ཉིད་འགྱུར། །སྦུད་པ་ཡང་ནི་འགྱུར་དུ་འོང༌། །ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་སྤུད་འབྱུང་པ། །སྦུད་པ་རླུང་གིས་འཐོར་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་འདྲེན་པ་དག་ཀྱང་བྱེད། །ལུས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ནོ། །རླུང་ལས་འབུད་པ་འགའ་མེད་ཅིང༌། །དེ་བཞིན་རླུང་ཡང་འབུད་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་འབུད་པ་གང་ཡིན་དང༌། །སྦུད་པ་འབུད་པར་བྱེད་པ་དག ། དེ་དག་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །འབུད་པ་ཡི་ནི་བྱ་བ་མིན། །མིང་དང་ཡིད་ཀྱང་མཚུངས་པ་ཡིན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་འབྱིན་རླུང་དག་གིས། །རླུང་དང་སྦུད་པ་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྦུད་ལྡན་དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །ལུས་ཀྱི་རླུང་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །གང་ཚེ་ལུས་ཀྱི་རླུང་དེ་ཉིད། །སྒོ་རྣམས་ཀུན་ནས་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་རིག་པས་བཤད་རིགས་ན། །རླུང་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན། །མངོན་པར་རྨོངས་ཤིང་ལམ་ལས་ཉམས། །ལོག་པའི་དོན་ནི་རབ་བསྒོམས་པ། །དེ་དག་བདེ་འགྲོར་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དམྱལ་བར་གཅིག་པུར་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དགག་པ་སྟེ་ལེའུ་དྲུག་པའོ།། །།དབང་པོ་གཉིས་བྱུང་བདེ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་ངན་སྨྲ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་ཡིན་ཞེས། །རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་མ་གསུངས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་པ། །གང་དུའང་དེ་ཉིད་ཤེས་མི་འགྲུབ། །གང་ཕྱིར་འདི་དེ་ཐམས་ཅད་དུ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མ་ཡིན། །བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མཁྱེན་པའོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཙོར་གྱུར་པས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བདེ་ཆེན་མི་རྟག་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་རྟག །མཚུན་ཁུང་གཡའ་ཕྲུགས་ལས་བྱུང་བའི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བདེ་ཆེན་མིན། །ཆགས་དང་མཉམ་པའི་བདེ་མེད་དེ། །དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཕུལ། །འདོད་བའི་དོན་ཀུན་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང༌། །སྨད་པ་དག་ཏུ་མི་བྱ་ཞེས། །རྣལ་འབྱོར་ནི་རྒྱུད་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སེམས་བདེ་ ཕྱིར། །དོན་དམ་པ་ཡི་དེ་ཉིད་མིན། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྨྲ་བ་དགག་པ་སྟེ་ལེའུ་བདུན་པའོ།། །།བདེ་བ་མྱོང་བ་བཀག་པས་ན། །དེ་བས་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མེད། །རྨོངས་བཅས་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
非为生起，先前存在亦将坏灭，佛陀即是此引导，无余一切皆无意义。解脱死亡等之坏灭，脱离地狱等诸损害，离苦不苦等痛苦等，离彼无情之自性者。知晓诸法自性者，是为遍知如是说，知自性之遍知者，说是圆满佛陀也。以现量知晓一切故，因此说为遍知也。若恶则转生轮回中，地狱之痛苦等，以及转轮王等安乐，此虽定得然是上。智慧成就而遮止无相，即第四品。如是成为罪恶之集合，因此无相非为是。彼后无心之自性，今当善为宣说之。极度愚昧之时智慧，瑜伽士有者欲求之，修习愚昧则愚昧，以恶劣之方式而获得。一切与因相同之，果于世间而行用，如从柯达巴生果，于何者亦非有也。因此无分别智慧，当知无有相合也。智慧自性之无分别，于他处非是正理也。智慧无分别自性中，如来真实宣说也，以智慧则愚昧，未说为无分别自性也。佛陀智慧任运成就故，因此说为无分别也。思择之差别有无之，无心非是转变也。此无分别不了解，于何处亦未曾说也。于法无有罪过故，彼即于他而思择也。遍知见一切与，有情一切义成就者，具足悲悯之众生怙主，于彼之中而示现者。仅于无分别之自性中，若能忆念之，尔时此等一切亦，为何不忆念耶？远离二者之义与相，非知亦是遍知者。颠倒之知识愚昧者，于此智慧而遮止之。由智慧成就而遮止修习愚昧，即第五品。非为呼气亦非吸气，彼即
English
It is not arising, what existed before will also perish, the Buddha himself guides this, all without exception is meaningless. Liberated from destruction such as death, freed from harms such as hells, separated from suffering such as pleasant and unpleasant, who is the nature of insentience. Knowing the self-nature of all dharmas, is definitely said to be omniscient. The omniscient who knows self-nature, is said to be the perfect Buddha. Because he knows everything directly, therefore he is said to be omniscient. If evil, he will revolve in samsara, the suffering of hells, and the happiness of a wheel-turning king, although this is certainly attained, it is supreme. Refuting the absence of aspects from the accomplishment of wisdom, is the fourth chapter. Thus, having become an assembly of faults, therefore, the absence of aspects is not so. After that, the very nature of no-mind, now shall be well explained. At the time of extreme delusion, some yogis desire wisdom. By cultivating delusion, delusion is attained by evil means. All that is equal to the cause, the fruit is used in the world, just as fruit is born from Kotapa, it does not exist in anything. Therefore, know that non-conceptual wisdom is without association. The non-conceptual nature of wisdom itself, is not reasonable elsewhere. In the non-conceptual nature of wisdom, the Tathagata has spoken the truth, but with wisdom, delusion, has not been said to be non-conceptual nature. Because the Buddha's wisdom is spontaneously accomplished, therefore it is said to be non-conceptual. Whether there is a difference in thought or not, no-mind is not a transformation. This non-conceptual is not understood, it has not been said anywhere. Since there is no fault in the Dharma, it is thought of as something else. The Omniscient sees everything, and the one who accomplishes the meaning of all sentient beings, the protector of beings who possesses compassion, who shows it within that. If one remembers only the nature of non-conceptualization, then why are all these not remembered? Separated from the meaning and aspects of both, not knowing is also the Omniscient. The deluded with inverted knowledge, greatly obstruct this wisdom. Refuting the cultivation of delusion from the accomplishment of wisdom, is the fifth chapter. Not exhaling, not inhaling, that is
Chinese
呼气并非正理。那二者中间也没有。 气的自性如何变？中间也稍微没有，如何成为自性？ 如果气是自性变，风箱也应变。如何会有风箱出现？ 风箱被气吹散，同样也进行引导。身体也被意念如此引导。 没有从气中呼出的东西，同样气也是呼出的。身体的呼出是什么，风箱是呼出的作用者。 那些差别没有见到，见到那样的瑜伽士，不是呼气的作用。 名和意念也相同，呼吸和呼出气，气和风箱相同。 如同有风箱那样，身体的气也同样变。何时身体的气，从一切门中产生，如果用理智来说明，和气没有差别。 明显愚昧且偏离正道，错误之义精进修，那些不会生于善趣，独自前往地狱。 《智慧成就》中遮破呼吸和呼出的真如性，即第六品。 二根生乐是，恶生说那就是。那不是大乐，胜者未曾说。 从缘起所生，无论何处都无法了知其自性。因为此等一切处，自性皆不存在。 一切善逝的智慧是，自性了知自性。是诸乐之主，故说为大乐。 大乐不是无常，大乐恒常是常。从女阴垢秽所生，为何不是大乐？ 没有与贪欲同等的乐，那是献给诸佛的。享受一切欲望之义，不应加以毁谤。 瑜伽一切续部中，金刚萨埵所说的是，为了瑜伽士的心乐，不是胜义谛的自性。 《智慧成就》中遮破说大乐，即第七品。 由于遮破感受乐，因此没有真实智慧。与愚痴者们
English
Exhalation is not logical. Those two are not in the middle either. How does the nature of air change? If there is not even a little in the middle, how does it become its nature? If air is the change of nature, then the bellows should also change. How can bellows appear? The bellows are scattered by the air, and they also guide in the same way. The body is also guided by the mind in the same way. There is nothing exhaled from the air, and similarly, air is also exhaled. What is the exhalation of the body, and the bellows are what cause the exhalation? Those differences are not seen, and the yogi who sees that is not the action of exhalation. Name and mind are also the same, breathing and exhaling air, air and bellows are the same. Just as there are bellows, the body's air also changes in the same way. When the body's air arises from all the doors, if it is explained with reason, there is no difference from air. Those who are obviously ignorant and stray from the path, and who diligently contemplate the meaning of wrong, will not be born in happy realms, but will go to hell alone. In the "Achievement of Wisdom," the refutation of the suchness of breathing and exhaling is the sixth chapter. The pleasure arising from the two faculties is, the evil-born say that is it. That is not great bliss, the supreme Victor has not said. Born from dependent arising, its nature cannot be known anywhere. Because in all these places, its nature does not exist. The wisdom of all Sugatas is, knowing one's own nature. Because it is the lord of all pleasures, it is said to be great bliss. Great bliss is not impermanent, great bliss is always constant. Born from the filth of the vulva, why is it not great bliss? There is no pleasure equal to desire, that is offered to all the Buddhas. Enjoying all the meanings of desire, one should not revile. In all the tantras of yoga, Vajrasattva said that, for the sake of the yogi's mind's pleasure, it is not the nature of ultimate truth. In the "Achievement of Wisdom," the refutation of speaking of great bliss is the seventh chapter. Because of refuting the experience of pleasure, there is no true wisdom. By those with ignorance