Tibetan
གས་མེད་དུ་ཡང་གནས། །ཉེས་པ་ཀུན་དུ་ཐལ་གྱུར་པའི། །དངོས་པོ་དེ་ཉིད་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་མཆོག །མེད་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ཉིད་མིན། །གཞན་དུ་གྱུར་པའང་རྣམ་སྤངས་མིན། །དེ་བས་ཕྱོགས་ཡོད་རིགས་མིན་ཏེ། །དེ་ཚེ་ཀུན་མཁྱེན་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་ལས། །ཁྱབ་དང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་དང༌། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་དེ་ཡིས་འགྲུབ། །གཟུགས་ཅན་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་སྟེ། །དེ་བས་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མ་ཡིན། །དེ་ལ་མི་འགྱུར་ཡོང་མིན་པས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རིམ་གྱིས་ཤེས་གང་ཅི་ཡང་རུང༌། །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་རྟོག་མིན་ཏེ། །ཤེས་བྱ་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་པས། །ཀུན་མཁྱེན་དུ་ནི་འདི་མི་འདོད། །གང་ཞིག་ཤེས་བྱར་རབ་བཤད་པ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ནི་གཅིག་པུ་ཉིད། །འདི་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དག །བྱེ་བས་ཀྱང་ནི་ཤེས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་འཇིག་འགྱུར་ན། །དེ་ བས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མིན། །ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པ་འཇིག །གང་ཞིག་འགྲོ་དང་འོང་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཡོ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གནས་པ། །དེ་ནི་འཇིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཁ་དོག་མེད་གྱུར་ཆོས། །དེ་ནི་གང་གིས་འཇིག་པར་འགྱུར། །མཚོན་དང་དུག་དང་མེད་དང་ཆུས། །གནོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ནས་གནས་བདག་ཉིད། །མི་འགྱུར་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་འགྱུར་མེད་ལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་ལ། །གང་ཞིག་དུས་ཀུན་པ་མིན་པ། །དེ་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་འགྱུར་མ་ཡིན།། དེ་བས་དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཡང༌། །འགྱུར་བ་མིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ལུས་ཅན་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཆེ་གནས་ཉིད་ཡིན་ནའང༌། །མི་ཤེས་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེབས་པའི། །བྱིས་པ་རྨོངས་པས་མི་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱི་ནི་བོང་པ་ལས། །བསྙེག་ཅིང་འཕེན་པར་བྱེད་ལ་མིན། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་གང་བསམ་བྱ། །སྙེག་གི་སེམས་ཉིད་ལ་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་སེམས་ཀྱིས་བསམ་བྱ་ཡང༌། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ངེས་རྟོག་གི །སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཇི་འདྲ་ཞེས། །སེམས་པ་ལ་ནི་འཇིག་མི་འབྱེད། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་དེ་ཉིད་གནས་པ་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་རབ་བསྐུལ་ན། །ཐར་པའི་དོན་དུ་བདག་གིས་བདག། གཡང་སར་ཡང་ནི་འདོར་བར་མཛད། །རྨོངས་པར་གྱུར
Chinese
亦无有处所。 过失悉皆成极， 事物彼性无有变。 一切痛苦之生处， 无有彼亦非是彼。 有事与无事彼性非， 转变成异亦非尽断。 是故有方非理路， 是时一切智无变。 真实智慧明识性， 周遍金刚身性与， 无有变异性以及， 一切智性即由彼成。 有色周遍性即是， 是故非是金刚身。 于彼无有不转变， 一切知者即无变。 次第知者任何皆可， 此非一切分别念， 所知诸法无量故， 此不许为一切智。 若有善说所知者， 方分之分唯一性， 此纵经千百万劫， 亦不能知成转变。 若生已后成坏灭， 是故不应令生起。 极善安住之智慧， 唯是错乱相坏灭。 若有去来成转变， 于彼无有周遍性。 动摇且住于一方， 彼则成为坏灭性。 若有无色之法性， 彼由何者成坏灭？ 刀与毒与无有水， 不能生起损害也。 虚空一切安住自性， 无变等同虚空性， 无有烦恼无变异， 一切相状一切时。 若有非是一切时， 彼亦一切智无变。 是故一切时之中， 当知无变当作也。 有身者等一切中， 大智慧性安住然， 不识覆蔽极暗昧， 孩童愚昧不能知。 如犬对于驴子者， 追求抛掷作而不为， 如是心意所思惟， 追求心意彼性非。 若有心意所思惟， 于彼亦定能明了， 心意彼性为何如， 于心意则不生毁坏。 由智慧成就彼性，安住立者名为第十二品。 极度愚昧之世间众， 若有他者善劝请， 为解脱义吾自身， 悬崖亦能弃舍之。 成愚昧者。
English
Also without a place. Faults all become extreme, Things, that nature, has no change. All sufferings' source of origin, Non-existent, that also is not it. Existing and non-existing, that nature is not, Turning into other, also not complete severance. Therefore, having direction is not reasonable, At that time, all-knowing is without change. True wisdom, clear knowing nature, Pervading, Vajra body nature and, Without change nature, and also, All-knowing nature, is accomplished by that. Having form, pervading nature is, Therefore, it is not the Vajra body. In that, there is no non-transformation, All knowers, thus without change. Gradually knowing, whatever it may be, This is not all conceptual thought, Knowable things are limitless, This is not accepted as all-knowing. If there is a well-spoken knowable, A fraction of a direction is the only nature, This, even after thousands of millions of eons, Also cannot know, becoming transformation. If born and then becomes destruction, Therefore, should not cause to arise. Extremely well-abiding wisdom, Is only a mistaken aspect of destruction. If there is going and coming, becoming transformation, In that, there is no pervasiveness. Moving and staying in one direction, That then becomes the nature of destruction. If there is a formless Dharma nature, By what does that become destruction? Knife and poison and non-existence and water, Cannot cause harm either. Space, all-abiding self-nature, Unchanging, equal to space nature, Without afflictions, without change, All aspects, all times. If there is not all times, That also, all-knowing is without change. Therefore, in all times, Should know that there is no change. Having bodies, etc., in all, Great wisdom nature abides, however, Not knowing, covered by extreme darkness, Children, foolish, cannot know. Like a dog towards a donkey, Pursuing, throwing, does but not, Likewise, what the mind thinks, Pursuing, the mind, that nature is not. If there is what the mind thinks, In that also, definitely can understand, The mind, that nature, what is it like, In the mind, then, destruction does not arise. By wisdom accomplishment, that nature, abiding, establishing, is called the twelfth chapter. Extremely foolish worldly beings, If there is another who well exhorts, For the sake of liberation, my own self, Even a cliff can be abandoned. Becoming foolish.
Tibetan
་པ་མང་པོ་ཡང༌། །སྦྱོང་བ་དག་ནི་འདི་འདྲ་བས། །བདེ་གཤེགས་ལམ་ནི་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །དམྱལ་བའི་ལམ་ནི་བརྟེན་པ་སྣང༌། །ལོང་བའི་མི་ནི་ལ་ལ་ཞིག །གཞན་དག་ལ་ནི་ལམ་སྟོན་བྱེད། །གང་དང་གང་བརྟགས་དེ་དང་དེ། །འདྲི་བར་བྱེད་རྣམས་དེ་མི་འདྲི། །གལ་ཏེ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ལམ། །མི་མཐོང་དེ་ནི་སྟོན་བྱེད་ཀྱང༌། །སྡིག་ཅན་གྱི་ནི་ལམ་དེ་ཡིས། །བགྲོད་པ་ཉམས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མི་མཐོང་བར། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གཞན་བདག་འདྲེན། །ལོང་བ་ གཉིས་ནི་འགྲོགས་འགྱུར་ན། །གཉི་གས་སྡུག་བསྔལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཇི་ལྟར་དམུས་ལོང་བྱ་བ་ཡིས། །འབྲོག་དགོན་དག་ཏུ་ཞུགས་གྱུར་པ། །གཉིས་ཀའང་དེ་འདྲ་ལ་ལ་ཞིག །ཇི་ལྟར་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དམུས་ལོང་གྱུར་པ་དེས། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་བས། །གནས་དེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ནི་གཞན་གྲོལ་བྱེད། །དེ་བས་བླ་ན་བསྟེན་པ་ནི། །ཡང་དག་དང་ལྡན་སླེབ་མ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས། །རྒྱལ་བའི་མཆོག་གིས་རབ་ཏུ་གསུངས། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ངང་གིས་དང། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྙིང་རྗེར་ལྡན། །བརྟན་ཞིང་གཏོང་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཆེར་བསྐྱེད་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡང་དག་བསྐྱེད། །བློ་བཟང་རབ་དང་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཁྲོ་བ་མེད་ཅིང་སྤྲོ་བ་ཆེ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མོས། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དག །ཟང་ཟིང་མེད་ལ་རྟག་པར་དགའ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འདོད་པ་ཆུང༌། །ཚོགས་གཉིས་ཡང་དག་བསགས་པའོ། །དེ་ནི་བླ་མར་སངས་རྒྱས་དང༌། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་ཀུན་གྱིས་གསུངས། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་ཡིན། །གང་གཞན་བླ་མར་བཤད་པ་དག །ལོག་ཤེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །ཆག་སོགས་དོན་དུ་ཆོས་རྣམས་ནི། །མཆོག་དག་སྟོན་པར་བྱེད་འགྱུར་བ། །འགྲོ་བའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རུ། །འཇིག་རྟེན་ན་དེ་རབ་ཏུ་གནས། །བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཏེ། །བདག་གཞན་ཕུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །འགྲོ་སྟེ་རྟག་ཏུ་སྦང་བྱ་ཞིང༌། །དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་མིན། །དེ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མི་བྱ་ཞིང༌། ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཐོས་རྣམས་དང་ནི། །ལྷན་ཅིག་བདེ་གཤེགས་བཞེད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་འདྲ་དང་ལྷན་ཅིག །གནས་པར་ཤིན་ཏུ་མི་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྔར་བཤད་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ལས། །སློབ་དཔོན་དུ་ནི་བཤད
Chinese
也有很多这样的。 像这样的修行， 完全舍弃了善逝之道， 却似乎依赖于地狱之路。 有些是瞎子， 却为他人指路。 对于应该考察的，就考察； 对于应该询问的，却不询问。 如果因为愚昧的控制， 而看不见道路，即使指路， 也会因为罪恶的道路， 而导致行进的衰败。 自己看不见道路， 怎么能引导他人呢？ 如果两个瞎子结伴而行， 两人无疑都会受苦。 就像瞎子通过行为， 进入荒野的寺庙一样， 两人也都是如此。 怎么能进入城市呢？ 同样，因为成了瞎子， 没有看见真正的智慧， 如果不能获得那个境界， 怎么能解脱他人呢？ 因此，所依止的上师， 不是真正具有功德的。 “应该完全考察”， 佛陀之尊这样宣说。 自然而然地皈依三宝， 对一切众生都怀有慈悲心， 具有稳重、布施等功德， 大大增长一切福德， 真正生起菩提心， 具有贤善的智慧和功德， 没有愤怒，而且非常快乐， 特别信奉深奥的佛法， 那是殊胜的法布施， 没有贪恋，而且总是快乐， 总是欲望很少， 正确地积累了二资粮。 那就是上师，佛陀， 以及金刚持等一切所说。 他是一切众生的， 导师，是世间的引导者。 其他所说的上师， 具有邪见和显现的傲慢， 为了断灭等目的， 而宣说殊胜的佛法， 在世间，他是众生罪恶的朋友， 是魔鬼一方的种姓， 是毁灭自己和他人的。 应该远离，应该经常回避， 不应该对他进行侍奉和恭敬， 不应该对他生气， 也不应该非常亲近。 就像声闻听闻者们， 不与善逝所不喜者为伴一样， 同样，不应该与这样的人， 一起居住。 《智慧成就》中，关于上师的特征的第十三品。 从先前所说的特征中， 宣说了作为上师的（特征）。
English
There are also many such. With such practices, Completely abandoning the Sugata's path, It seems to rely on the path of hell. Some are blind, Yet they guide others. What should be examined, they examine; What should be asked, they do not ask. If, due to the control of ignorance, They do not see the path, even if they guide, They will, through the sinful path, Obtain the decline of progress. Without seeing the path themselves, How can they truly guide others? If two blind people travel together, Both will undoubtedly suffer. Just as a blind person, through action, Entered a desolate monastery, Both are the same. How can they enter a city? Similarly, because they have become blind, Not seeing true wisdom, If they cannot attain that state, How can they liberate others? Therefore, the guru who is relied upon, Is not truly endowed with qualities. "Should be completely examined," The Supreme of Buddhas thus proclaimed. Naturally taking refuge in the Three Jewels, Having compassion for all sentient beings, Having qualities such as stability and generosity, Greatly increasing all merit, Truly generating the mind of enlightenment, Having virtuous wisdom and qualities, Without anger, and very joyful, Particularly devoted to the profound Dharma, That is the excellent Dharma giving, Without attachment, and always joyful, Always having few desires, Correctly accumulating the two accumulations. That is the guru, the Buddha, And Vajradhara, as all have said. He is the guide of all sentient beings, The leader of the world. Other gurus who are spoken of, Having wrong views and manifest pride, For the purpose of destruction, etc., They teach the excellent Dharmas, In the world, he is a friend of the sins of beings, He dwells greatly in the world. He is of the lineage of the side of Mara, He is the one who destroys himself and others. Should be avoided, should be constantly shunned, Should not be served and revered, Should not be angry with him, Nor should be very close. Just as the Shravakas and listeners, Do not associate with those disliked by the Sugata, Similarly, should not with such a person, Live together. The thirteenth chapter on the characteristics of the guru from the Accomplishment of Wisdom. From the previously spoken characteristics, The (characteristics) of being a guru are explained.