Tibetan
སྒོ་ང་ཆ་མེད་པ་མང་པོ་འདུས་པ་ལས། གོང་བུ་རགས་པ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་འབྱར་བ་དང་བསྐོར་བའམ། བར་མེད་པར་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། གང་གཅིག་མ་གྲུབ་པ་དེས་ནི་དུ་མ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གྲུབ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་རྒྱལ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མས་གནོད་པས་གཏན་མེད་ལ། ནང་འཛིན་པ་རིག་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ནམ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དཀར་པོ་མ་གྲུབ་པར་དཀར་པོར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེ་མེ་སྲིད་དེ། སྐྱེས་བུ་ལྷ་སྤྱིན་ལ་གང་དག་དབྱུག་པ་ཡོད་ན་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་འདོགས་པར་རིགས་ལ། གང་དག་དབྱུག་པ་མེད་ན་ལྷ་སྤྱིན་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་མི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང༌། དབུ་མ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་བདེན་པ་དང༌། རྣམ་བརྫུན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་དཀར་དམར་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་བདེན་པར་འདོད་དེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བདེན་པར་འདོད་པ་དང༌། སྣང་ཡང་དུ་མར་སྣང་ལ་བདེན་ཡང་དུ་མར་ བདེན་པར་འདོད་པ་དང་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས། །གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཡིན་འགྱུར་ན། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་པའང་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་ན། །ཉན་ཐོས་དག་ཏུ་ཅིས་མི་འགྲོ། །གཉིས་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་བཞིན། །རིག་པ་དག་ལ་ཅིས་མི་གནོད། །གཞན་ཡང་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་འདི། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བའམ། །འོན་ཏེ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་གཟུང༌། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པས་གཟུང་འགྱུར་ན། །རྣམ་བདེན་པ་ཡི་དམ་བཅའ་བུད། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡིས་གཟུང་འགྱུར་ན། །ཀུན་གྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བརྫུན་པའི་འདོད་པ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་རིག་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མྱ
Chinese
从聚集众多无分微尘之中，认为形成了粗大的物体。应当知晓，这些也具有孩童的性质。这些微尘无论是粘合、环绕，还是无间隔地存在，如果用六方进行分割，连一个微尘也无法形成。如果一个微尘都无法形成，那么众多微尘也无法形成。这样，如果一个和众多都无法形成，那么外境也就不存在了。自宗认为，外境受到一个和众多的损害，因此完全不存在，而将内心的执着，也就是认识，视为究竟的真实。但这些也是不真实的，因为对于未成立的境，执着为境的知识，无论何时都不是合理的。例如，在白色未成立时，执着为白色的知识是不可能产生的。如果有人对天神涂了胶，并且有棍子，那么可以称其为具有棍子的天神，但如果没有棍子，就不能称天神为具有棍子。菩萨的乘有二种，即瑜伽行派和中观派。瑜伽行派有二种，即唯识真和唯识假。其中，唯识真派认为，各种各样的白色和红色的显现，是知识的显现，是真实的。他们认为，远离了人我和法我的知识，是究竟的真实。而这本身又可以分为两种：一种认为，虽然显现为多种多样，但知识的本体是唯一的真实；另一种认为，虽然显现为多种多样，但真实也是多种多样的。 第一种也是不合理的。如果境和知识二者，是一还是异？如果是一，因为有多种多样的显现，那么知识也会变成多种多样的。如果境和知识是不同的，为什么不会变成声闻呢？第二种也是不合理的。正如境受到量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的损害一样，为什么知识不会受到损害呢？此外，这显现的轮转，是被虚假的知识所执取，还是被不虚假的知识所执取？如果是被虚假的知识所执取，那么唯识真派的誓言就被破坏了。如果是被不虚假的知识所执取，那么一切众生都会见到真谛。唯识假派的观点，也应知晓有两种，即此岸所见的知识和涅槃的智慧。
English
From the aggregation of many indivisible atoms, it is believed that a coarse object is formed. It should be understood that these also have the nature of children. Whether these atoms are adhered, surrounded, or exist without interval, if divided by six directions, not even one atom can be formed. If one atom cannot be formed, then many atoms cannot be formed either. Thus, if one and many cannot be formed, then external objects also do not exist. Our own school believes that external objects are harmed by one and many, therefore they do not exist at all, and the internal clinging, that is, cognition, is regarded as the ultimate truth. But these are also not true, because the knowledge that clings to an unestablished object as an object is never reasonable. For example, when white is not established, the knowledge that clings to white cannot arise. If someone applies glue to a god and has a stick, then it is reasonable to call him a god with a stick, but if there is no stick, it is not reasonable to call the god a god with a stick. The bodhisattva's vehicle has two types: the Yogacara and the Madhyamaka. The Yogacara has two types: the true aspect and the false aspect. Among them, the true aspect school believes that the various appearances of white and red are true as appearances of knowledge. They believe that knowledge that is free from the self of person and phenomena is the ultimate truth. And this itself can be divided into two types: one believes that although it appears in various ways, the essence of knowledge is the only truth; the other believes that although it appears in various ways, the truth is also many. The first is also unreasonable. If the object and knowledge are two, are they one or different? If they are one, because there are various appearances, then knowledge will also become various. If the object and knowledge are different, why will they not become Sravakas? The second is also unreasonable. Just as the object is harmed by valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure), why is knowledge not harmed? Furthermore, is this wheel of appearances grasped by false knowledge or by non-false knowledge? If it is grasped by false knowledge, then the vow of the true aspect school is broken. If it is grasped by non-false knowledge, then all beings will see the truth. The view of the false aspect school should also be known to have two types: the knowledge seen on this shore and the wisdom of Nirvana.
Tibetan
་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དྲི་བྱས་རང་རིག་དག་པའོ། །དྲི་མ་དང་བཅས་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འདི། །མཉམ་གཞག་ངོ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། །རྗེས་ཐོབ་དག་ལ་སྣང་བར་འདོད། །རང་རིག་དག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་མེད་པར་འདོད། །མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་རིག་པ་དེ། །གང་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་དེ། །སྐྱེས་ནས་ཡོད་དམ་མ་སྐྱེས་པར། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་ཡོད་པ་ན། །རང་ལས་སྐྱེའམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་རང་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རང་ཉིད་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ལས། །གྲུབ་པ་དག་ལས་སྐྱེ་མི་དགོས། །མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རྟག་པའམ་ནི་མི་རྟག་པ། །རྟག་པ་དག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །འགྱུར་མེད་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་བཏུབ། །མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །མི་རྟག་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་གསུམ། །གང་ལས་སྐྱེ་བ་དྲི་བར་བྱ། །འདས་དང་མ་འོངས་རྣམ་པ་གཉིས། །མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་རུང༌། །ད་ལྟར་དག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །བསྐྱེད་བྱ་ སྐྱེད་བྱེད་མི་རིགས་ཏེ། །སྐྱེས་ནས་ཡོད་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་ཡོད་ཅེ་ན། །མ་སྐྱེས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །དེས་ན་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡི། །རིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དག །ཐར་པའི་མིང་ཡང་མི་སྲིད་དེ། །རང་ཉིད་ཕུང་བར་བྱེད་དུ་ཟད། །དབུ་མ་ལ་ཡང་གཉིས་ཡོད་དེ། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་སྨྲ་བ་དང༌། །རབ་ཏུ་མི་གནས་སྨྲ་བའོ། །སྒྱུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་རིགས་མིན་ཏེ། །སྒྱུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཡིན་ཕྱིར་བདེན་པ་མིན། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཉམས་པར་འགྱུར། །རབ་ཏུ་མི་གནས་འདོད་གཞུང་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དོན་དམ་གཤིས་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དག་གི་བདེན་པའོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྣམ་གྲངས་དང་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའོ། །འདི་དག་གྲུབ་མཐའ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །བླ་མེད་གསང་སྔགས་ཐེག་པ་ཡང༌། །དེ་ལས་གུད་ན་མེད་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང༌། །གསང་སྔགས་ཐེག་པ་ཁྱད་མེད་དམ། །སྙམ་དུ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་ལ། །དོན་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཐབས་དང་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ། །ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །དེ
Chinese
对于恶劣逝去的智慧，有两种方式可以了解：清净的自明和有垢的方式。以有垢的方式来说，各种各样的显现轮转，在等持的境界中并不显现，而是被认为是后得位所显现。以清净自明的方式来说，在生起见道的后得位中，被认为没有显现轮转。仅仅通过体验来认识，无论如何都是不合理的，无论如何都是能认识的。你的胜义智慧，是生来就有的，还是未生的？如果说是生来就有的，是从自身产生，还是从他者产生？如果说是从自身产生，是自身已成立，还是未成立？已成立的无需产生，未成立的无法产生。如果说是从他者产生，是常还是无常？如果说是从常产生，因为不变，所以不能作为因。如果说是从无常产生，因为无常被时间所包含，过去、未来、现在这三者，应该询问从何而生。过去和未来这两种，因为不存在，所以不能作为因。如果说是从现在产生，因为因果同时发生，所生和能生是不合理的，生来就有的誓言破灭。如果说是未生就存在，未生就存在是不可能的，例如虚空中的花朵。因此，那些被魔鬼附身，认为觉性是实有的人，连解脱的名字都不可能存在，只会自我毁灭。中观也有两种，说诸法如幻，以及说完全不住。说如幻的宗派是不合理的，因为幻象没有被量成立，而且因为是幻象，所以不是真实的。因此，幻象会消失。完全不住的宗义，有两种方式可以了解：胜义自性的真谛，以及世俗的真谛。胜义谛有两种，有名相和无名相。世俗谛有两种，正确的和错误的。这些是至上的宗派，无上密咒乘，也离不开它。那么，波罗蜜多和密咒乘没有区别吗？对于这样想的菩萨来说，在意义上没有丝毫差别。在方便和道路的差别上，有不可思议的差别。
English
Regarding the wisdom of the evil gone, there are two ways to understand it: pure self-awareness and the way with defilements. In the way with defilements, various manifestations of cyclic existence do not appear in the state of equanimity, but are considered to appear in the subsequent attainment. In the way of pure self-awareness, it is considered that there is no manifestation of cyclic existence in the subsequent attainment of the arising of the path of seeing. It is not reasonable to know only through experience, and in any case, it is possible to know. Is your ultimate wisdom born or unborn? If it is said to be born, does it arise from itself or from another? If it is said to arise from itself, is it established or unestablished? What is established does not need to arise, and what is unestablished cannot arise. If it is said to arise from another, is it permanent or impermanent? If it is said to arise from the permanent, it cannot be the cause because it is immutable. If it is said to arise from the impermanent, because the impermanent is included by time, one should ask from which of the past, future, and present it arises. The past and the future, because they do not exist, cannot be the cause. If it is said to arise from the present, because cause and effect occur simultaneously, what is produced and what produces are unreasonable, and the vow of being born is broken. If it is said to exist unborn, it is impossible to exist unborn, like a flower in the sky. Therefore, those who are possessed by demons and think that awareness is real, even the name of liberation cannot exist, and they will only destroy themselves. There are also two kinds of Madhyamaka, saying that all dharmas are like illusions, and saying that they do not abide at all. The doctrine of illusion is unreasonable, because the illusion is not established by valid cognition, and because it is an illusion, it is not true. Therefore, the illusion will disappear. The doctrine of complete non-abiding should be understood in two ways: the truth of the ultimate nature, and the truth of convention. There are two kinds of ultimate truth, with names and without names. There are two kinds of conventional truth, correct and incorrect. These are the supreme doctrines, and the unsurpassed secret mantra vehicle cannot be separated from it. Then, is there no difference between Paramita and the secret mantra vehicle? For the Bodhisattva who thinks so, there is not the slightest difference in meaning. In the difference of means and paths, there are inconceivable differences.