Tibetan
ད་པར་ལྟ་བ་དང་རྟག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་འདིར་སློབ་དཔོན་གྱི་མདོ་སྡེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་བདག་དགག་པར་བྱ་སྟེ། སྟོན་པ་གཟེགས་ཟན་པ་དག་བདག་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་སམ་འོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཡིན་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ལྷག་པ་གཞན་ཡང་སྟོན་པ་སེར་སྐྱའི་བདག་རྟག་པ་དེ་དངོས་པོ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་དངོས་མེད་ཞིག་ཁོ་བོས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་རྟག་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་པོའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་རྟག་པ་དེས་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲའོ། །གཞན་ཡང་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་བྱེད་དམ་ཅིག་ཅར་དོན་བྱེད། རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། ཅིག་ཅར་དོན་བྱེད་ན་ནུས་པ་ཆུང་ངུ་དག་གིས་ཀྱང་དཔའ་བོའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆད་པར་ལྟ་ བ་དག་ཀྱང་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆད་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཕྱིར་དང༌། །སྔ་ཕྱི་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཕྱི་བ་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་པ་དག་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་དྲི་མ་སྤངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུང་འཛིན་དོན་དམ་པར་འདོད་དེ། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཟླུམ་སྒོ་ང་ཆ་མེད་པ་མང་པོ་འདུས་པ་ལས། གོང་བུ་རགས་པ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་འབྱར་བ་དང་བསྐོར་བའམ། བར་མེད་པར་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། གང་གཅིག་མ་གྲུབ་པ་དེས་ནི་དུ་མ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གྲུབ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་རྒྱལ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མས་གནོད་པས་གཏན་མེད་ལ། ནང་འཛིན་པ་རིག་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ནམ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དཀར་པོ་མ་གྲུབ་པར་དཀར་པོར
Chinese
即断见和常见。其中，这里依随导师的《涅槃经》，应以自性来破斥我。外道裸形者认为我是实有自性。如果问：是有为法还是无为法？如果是有为法，则会变成无常；如果是无为法，则本体会坏灭。还有其他的理由，外道数论派所说的常我，那是一个实物吗？或者是一个非实物？我应当考察。如果说是非实物，那么常我就会坏灭。如果又说是实物，那么常我它能起作用还是不起作用呢？如果说不起作用，凡是不能起作用的，就如同虚空中的花朵一样。如果又说能起作用，是逐渐起作用还是一次性起作用？如果是逐渐起作用，那么就会变成无常；如果是一次性起作用，那么微小的能力也能做勇士的事情了。断见也不合道理，因为断灭之后会产生，并且前后没有欺骗性。不会成为断灭的自性，因此外道是不合道理的。内道有三种：声闻乘、缘觉乘和菩萨乘。声闻乘是去除人我之垢染后，执着法我为能取所取之实有。对于此，外境的境是众多不可分割的圆形微尘聚集而成粗大的团块。应当了知这些也都是孩童的行径。那些微尘无论是粘连、环绕，还是无间隙地存在，如果用六方进行分割，那么一个微尘也不会成立，一个不成立，众多也不会成立。这样，如果一个和众多都不成立，那么外境也就不存在了。自生佛是，外境被一个和众多所损害，所以完全不存在，而认为内在的执着、明觉是实有。这些也不真实，因为在境不成立的情况下，执着境的意识无论如何也不合理。例如，在白色不成立的情况下，
English
These are the views of annihilationism and eternalism. Here, following the teacher's Nirvana Sutra, one should refute the self with its own nature. The naked non-Buddhists consider the self to be a truly existent entity. If asked, is it a conditioned phenomenon or an unconditioned phenomenon? If it is a conditioned phenomenon, it will become impermanent; if it is an unconditioned phenomenon, the entity will perish. Furthermore, the eternal self spoken of by the Samkhya proponents is it a real thing or a non-real thing? I should examine it. If it is said to be a non-real thing, then the eternal self will perish. If it is said to be a real thing, then does that eternal self perform a function or not? If it is said that it does not perform a function, then whatever cannot perform a function is like a flower in the sky. If it is said that it does perform a function, does it do so gradually or all at once? If it performs a function gradually, then it will become impermanent; if it performs a function all at once, then even small abilities could perform the actions of a hero. The view of annihilationism is also unreasonable, because it arises after cessation, and because there is no deception between before and after. It will not become the nature of annihilation, therefore externalists are unreasonable. There are three types of internalists: the Hearer Vehicle, the Solitary Realizer Vehicle, and the Bodhisattva Vehicle. The Hearer Vehicle is that which, having removed the defilement of the self of the person, considers the self of phenomena, the apprehended and the apprehender, to be truly existent. For them, this external object is believed to be formed from the aggregation of many indivisible, spherical, egg-shaped atoms into a coarse mass. These should be understood as childish behaviors. Whether those atoms are adhered, surrounded, or exist without gaps, if they are divided by six directions, then not even one atom will be established, and if one is not established, then many will not be established either. Thus, if one and many are not established, then the external object will also not exist. Solitary Realizers are those who believe that external objects are completely non-existent because they are harmed by one and many, and that the internal grasping, awareness, is truly existent. These are also not true, because the consciousness that grasps an object when the object is not established is never reasonable. For example, when white is not established,
Tibetan
་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེ་མེ་སྲིད་དེ། སྐྱེས་བུ་ལྷ་སྤྱིན་ལ་གང་དག་དབྱུག་པ་ཡོད་ན་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་འདོགས་པར་རིགས་ལ། གང་དག་དབྱུག་པ་མེད་ན་ལྷ་སྤྱིན་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་མི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང༌། དབུ་མ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་བདེན་པ་དང༌། རྣམ་བརྫུན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་དཀར་དམར་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་བདེན་པར་འདོད་དེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བདེན་པར་འདོད་པ་དང༌། སྣང་ཡང་དུ་མར་སྣང་ལ་བདེན་ཡང་དུ་མར་ བདེན་པར་འདོད་པ་དང་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས། །གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཡིན་འགྱུར་ན། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་པའང་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་ན། །ཉན་ཐོས་དག་ཏུ་ཅིས་མི་འགྲོ། །གཉིས་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་བཞིན། །རིག་པ་དག་ལ་ཅིས་མི་གནོད། །གཞན་ཡང་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་འདི། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བའམ། །འོན་ཏེ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་གཟུང༌། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པས་གཟུང་འགྱུར་ན། །རྣམ་བདེན་པ་ཡི་དམ་བཅའ་བུད། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡིས་གཟུང་འགྱུར་ན། །ཀུན་གྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བརྫུན་པའི་འདོད་པ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་རིག་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དྲི་བྱས་རང་རིག་དག་པའོ། །དྲི་མ་དང་བཅས་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འདི། །མཉམ་གཞག་ངོ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། །རྗེས་ཐོབ་དག་ལ་སྣང་བར་འདོད། །རང་རིག་དག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་མེད་པར་འདོད། །མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་རིག་པ་དེ། །གང་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་དེ། །སྐྱེས་ནས་ཡོད་དམ་མ་སྐྱེས་པར། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་ཡོད་པ་ན། །རང་ལས་སྐྱེའམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་རང་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རང་ཉིད་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ལས། །གྲུབ་པ་དག་ལས་སྐྱེ་མི་དགོས། །མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེ
Chinese
执持的知识是不可能产生的。如果天神自在有手杖，则可以称其为以手杖所区分的手杖者。如果天神自在没有手杖，则不能称其为手杖者。菩萨的乘有二：瑜伽行派和中观派。瑜伽行派有二：唯识真和唯识假。其中，唯识真派认为，各种各样的白色和红色的显现，在知识的显现中是真实的。他们认为，远离了人我和法我的知识是胜义谛。如果对它进行区分，也有两种：一种认为，虽然显现为多种多样，但在知识的本质上是真实的；另一种认为，虽然显现为多种多样，但真实也是多种多样的。第一种也是不合理的。如果境和知识二者，是一还是异？如果是一，因为有多种显现，知识也应成为多种。如果境和知识是异体，为什么不会变成声闻？第二种也是不合理的。就像境被量所损害一样，为什么不会损害知识？此外，这个显现的轮，是被错乱的知识所执取，还是被不错乱的知识所执取？如果是被错乱的知识所执取，那么唯识真派的誓言就被破坏了。如果被不错乱的知识所执取，那么一切众生都应能见到真谛。唯识假派的观点，也应了解为两种：此岸见之知识和涅槃之智慧。涅槃之智慧，也应了解为两种：有垢自证和清净自证。有垢之理，各种各样的显现之轮，在等持面前不显现，而是认为在后得面前显现。清净自证之理，认为在见道生起的后得时，没有显现之轮。仅仅通过体验来认识，无论如何都是不合理的。无论如何，唯识论者，你的胜义知识，是生后存在还是未生时存在？如果生后存在，是从自生还是从他生？如果说是从自生，是已经成立还是未成立？已经成立的无需再生，未成立的则不可能产生。如果说是从他生
English
The knowledge of holding is impossible to arise. If the god Sūrya has a staff, then it is reasonable to call him a staff-bearer distinguished by the staff. If the god Sūrya does not have a staff, then it is not reasonable to call him a staff-bearer. The bodhisattva's vehicle has two: the Yogācāra and the Mādhyamika. The Yogācāra has two: the true aspect and the false aspect. Among these, the true aspect school believes that the various appearances of white and red are true in the appearance of knowledge. They believe that the knowledge that is free from the self of person and phenomena is the ultimate truth. If it is divided, there are two: one believes that although it appears as various, it is true in the essence of one knowledge; the other believes that although it appears as various, it is also true as various. The first is also unreasonable. If the object and knowledge are two, are they one or different? If they are one, because there are various appearances, knowledge should also become various. If the object and knowledge are different, why would they not become Śrāvakas? The second is also unreasonable. Just as the object is harmed by valid cognition, why would it not harm knowledge? Furthermore, is this wheel of appearances apprehended by deluded knowledge or by non-deluded knowledge? If it is apprehended by deluded knowledge, then the vow of the true aspect school is broken. If it is apprehended by non-deluded knowledge, then all beings should be able to see the truth. The view of the false aspect school should also be understood as two: the knowledge of seeing this shore and the wisdom of nirvāṇa. The wisdom of nirvāṇa should also be understood as two: defiled self-awareness and pure self-awareness. According to the defiled principle, the various wheels of appearances do not appear in the face of equipoise, but are believed to appear in subsequent attainment. According to the principle of pure self-awareness, it is believed that there is no wheel of appearances in the subsequent attainment of the arising of the path of seeing. Knowing only through experience is not reasonable in any way. In any case, O Yogācārin, is your ultimate knowledge existent after arising or existent before arising? If it is existent after arising, does it arise from itself or from another? If you say it arises from itself, is it already established or not established? What is already established does not need to arise again, and what is not established cannot arise. If you say it arises from another