Tibetan
ང་ཡང་རུང་བའི་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་དང༌། གཡོན་པའི་སྡིགས་མཛུབ་དང་ལྡན་པས་དུང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་ལམ་དུ་རྒྱུ་ཞིང་ཕྲད་པ་དག་ལ་ཡང་ལམ་མི་འཛུར་ཞིང་ཕྱག་མི་འཚལ་བ་དང༌། མཚན་མོ་ཡང་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་བྱིས་པ་རྣམས་ཉམ་ང་བའི་གནས་སུ་གནས་ཤིང་རྒྱུ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་ལུས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །རྟག་ཏུ་གསང་སྔགས་ཟློས་ཤིང་ཚིག་ཐ་མལ་པ་དག་མི་སྨྲ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་བདུད་ཀྱི་རིགས་དག་ཡིད་དུ་འོང་བའམ་མི་འོང་བ་དག་སྤྲུལ་ནས། སྤྲོ་བའི་ཚིག་དག་གིས་དབུགས་འབྱིན་ཏམ་མ་རུངས་པའི་ཚིག་གིས་སྐྲག་པར་བྱེད་ཀྱང་ལན་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་ངག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །རྟག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་འབའ་ཞིག་སེམས་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྟོག་པ་གཞན་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་དང༌། རང་གི་ལྷ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་ལ་ཡང་མ་ཆགས་ཤིང༌། རྟག་ཏུ་རང་གི་ལྷ་ལ་སེམས་དང་བ་དང༌། གཟུགས་མི་སྡུག་པ་དག་སྣང་བར་གྱུར་ཅིང༌། སྒྲ་མི་སྙན་པ་དག་ཐོས་ཀྱང་སེམས་ཉམ་ང་བ་མེད་ཅིང། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་དག་སྣང་བར་གྱུར་ཀྱང༌། གཡེང་ཞིང་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བློ་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་གནས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །བརྟུལ་ཞུགས་རྣམ་པ་འདི་གསུམ་དང་ལྡན་པར་སྤྱད་པ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པས་ནི་ཁ་ཟས་མི་ཟ་བར་སྨྱུང་བ་ལ་གནས་པས་དུས་གསུམ་དུ་ཁྲུས་བྱའོ། །ལྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཡང་བ་ལང་གི་ལྕི་བ་བཟའོ། །དེས་ལུས་གནས་པར་མ་ནུས་ན་བའི་འོ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཏུང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་ལེགས་པར་སྦྱར་ཏེ་བཏུང་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་ཆོ་ག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་བ་ལང་གི་ལྕི་བ་དང་བའི་གཅིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ལེགས་པར་མཉེས་ནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྟེང་གི་དངས་མ་དང་ཞབས་ཀྱི་སྙིགས་མ་གཉིས་བཞག་སྟེ། ཆ་བར་མ་སྐ་སླ་རན་པར་བླངས་ཏེ་དེར་བའི་འོ་མ་དང་བའི་མར་དང་བའི་ཁ་ཆུ་རྣམས་དང་སྦྱར་ཏེ་ལེགས་པར་གདུས་ནས་དུས་དུས་སུ་བཏུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་ནུས་པ་དག་གིས་ཀྱང་དཀར་གསུམ་ལ་སོགས་ཏེ། ཟས་གཙང་ཞིང་བསྔགས་པ་ཟོས་ནས་ཁྲུས་ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དུས་ཀྱི་དུས་ཆེན་པོ་གསུམ་ནི་ནང་པར་ལངས་མ་ཐག་དང༌། ཉི་མ་གུང་དང་དགོངས་ཉལ་ཀ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མའི་དུས་ནི་ས་ཆེན་པོ་བྱས་བའི་དུས་སུ་ལུས་ཐམས་ཅད་བཀྲུ་བར་བྱའོ། །ས་ཆུང་ངུ་དང་སྣབས་འདོར་བ་དག་ལ་ནི་ཁ་དང་ལག་པ་གཉིས་བཀྲུ་བར་བྱའོ། །སྟོད་སྨད་ཀྱི་དབུགས་ངན་པ་བརྒྱུད་པ་དང༌། ལུད་པ་འདོར་བ་དང༌། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང༌། ཟོས་པའི་རྗེས་རྣམས་སུ་ནི་ཁ་ཙམ་བཀྲུ་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བག་བྱ་བར་འོས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གནང་བ་ངག་ཀྱང་བསྲུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། སྨྱུང་བ་ལ་གནས་པ་མེད་ཅིང་ཁྲུས་མེད་པ། ཁ་ཟས་བསྡམས་པ་མེད་ཅིང་གཙང་སྨེ་མེད་པར་བཟའ་བ་དང༌། དམ་ཚིག་གི་ཟས་སུ་གྱུར་པ་མི་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་དང༌། རྟ་དང༌། བ་གླང་དང༌། ཁྱི་ཤ་རྣམས་རྗེན་པར་ཟ་བ་དང༌། སྣང་མཛད་དང༌། དྲི་ཆུ་དང༌། ས་བོན་དང༌། པདྨ་རཀྟ་དང༌། ཤ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བདུད་རྩི་ལྔ་པོ་རྣམས་ཟ་ཞིང་ལས་བྱ་བ་གང་ལ་ཡང་འཛེམ་པ་དང་མི་འཛེམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བས་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་བརྟུལ་ ཞུགས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ནང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཟླ་བ་དྲུག་སྤྱད་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ནི་དུས་དེས་པ་དང༌། གྲངས་ངེས་པ་དང༌། མཚན་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སྦྱར་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྡན་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འབྱོར་བ་བཟང་པོ་ལ་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཐལ་བས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་མོ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེའུ་མིག་དགུ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། དེའི་སྟེང་དུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་དམ་བཅུ་དྲུག་གམ་བརྒྱའམ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཅི་དགའ་བ་བྲི་བར་བྱའོ། །སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲྭ་བཞི་དང༌། སྒོ་བཞི་དང་རྟ་བབས་དང་བཅས་པ་ཡང་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱ་སྟོང་གི་རྩེ་མོ་ལ་རྡོ་རྗེ་འབར་བས་བསྐོར་བ་ལས་མེ་འབར་བ་འཕྲོ་བར་བྲིའོ། །དབུས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་དང་སྒོ་རྣམས་སུ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་སྔོན་དུ་རང་གི་སྙིང་གར་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་
Chinese
我亦持任何合适的武器，左手持期克印，持大法螺等念珠，于无人之境行走，即使相遇亦不避让，不行礼，夜晚亦于坟地等孩童恐惧之处安住行走，乃大忿怒身之苦行。恒常念诵密咒，不说寻常之语，若有魔类化现为悦意或不悦意之形，以欢愉之语引诱或以不悦之语恐吓，亦不作答，乃语之苦行。恒常唯念薄伽梵阎魔敌，断除其他分别念，除自本尊外，于其他任何皆不贪执，恒常对自本尊心生欢喜，丑陋之形显现，听到不悦耳之声，亦不心生畏惧，如是悦意之境显现，亦不散乱，不生贪执，安住于极稳固之智慧，乃意之苦行。行持此三种苦行，则于内外二者皆共通。其差别在于，执持外之苦行者，不食食物，安住于斋戒，于三时沐浴。若饥饿，则食牛粪。若以此不能维持身体，则与牛奶混合饮用。或者将牛的五种物质妥善混合饮用。其中妥善混合之仪轨如下：首先将牛粪与牛尿混合，充分揉捏后稍作放置。之后将上层的清液与下层的沉淀物分离，取中间稠稀适中的部分，与牛奶、酥油、凝乳混合，充分熬煮后随时饮用。若不能如此行持者，亦可食用白三物等清净且受赞叹之食物，沐浴后行持苦行。其中时间之三大节日为早晨刚起床、正午和傍晚就寝前三种。剩余时间则于地
English
I also hold any suitable weapon, hold the threatening mudra with my left hand, hold a rosary of great conches, etc., walk in uninhabited places, and even if I meet someone, I do not avoid them or bow. At night, I also dwell and walk in places like cemeteries that are frightening to children. This is the ascetic practice of the great wrathful body. Constantly reciting secret mantras and not speaking ordinary words, if demons manifest in pleasing or displeasing forms, enticing with joyful words or frightening with unpleasant words, I do not answer. This is the ascetic practice of speech. Constantly thinking only of the Bhagavan Yamantaka, abandoning other thoughts, not being attached to anything other than my own deity, constantly rejoicing in my own deity, even if ugly forms appear, and even if I hear unpleasant sounds, I am not afraid. Likewise, even if pleasing objects appear, I am not distracted or attached, but remain steadfast in wisdom. This is the ascetic practice of mind. Practicing these three kinds of asceticism is common to both outer and inner practices. The difference is that those who practice outer asceticism do not eat food, abide in fasting, and bathe three times a day. If hungry, they eat cow dung. If they cannot sustain their body with this, they mix it with milk and drink it. Or they mix the five products of a cow well and drink it. The ritual for mixing them well is as follows: First, mix cow dung and cow urine, knead them well, and let them sit for a while. Then, separate the clear liquid from the top and the sediment from the bottom, take the middle portion that is moderately thick, and mix it with milk, butter, and yogurt, boil it thoroughly, and drink it from time to time. If those who cannot do this, they can also eat pure and praised foods such as the three white foods, and after bathing well, practice asceticism. The three great festivals of time are the three times of getting up in the morning, noon, and before going to bed in the evening. The remaining time is spent on the ground.
Chinese
沐浴的时候，应当洗净全身。对于小便和吐痰等，则应洗手和洗脸。对于上下身的浊气通过、吐痰、吃饭以及饭后等情况，只需漱口即可。此外，不应做的事情，佛陀没有允许的，也要守护言语。这是外在苦行的独特特征。那么，内在苦行的独特特征是什么呢？不持斋戒，不沐浴，不节制饮食，不避讳不洁之物而食用，以及将誓言之物，如人、大象、马、牛、狗肉等生吃，还有食用光明丸、尿液、种子、红莲花、大肉这五种甘露，对于任何工作，都有可做与不可做的两种想法，行为上不执着，安住于此，行持苦行，这就是内在的特征。如此行持苦行六个月后，才被告知可以进入修持。在行持苦行之前，必须结合三种亲近法中的任何一种，即时间确定、数量确定和获得征兆。因此，应当了解，具备亲近法和苦行之后，才能进入修持。首先，在条件好的情况下，前往坟墓等地方，用坟墓的灰烬，按照所说的方法，在夜晚绘制坛城。在此，简要说明一下世尊金刚坛城的特征：绘制一个具有九个方格的坛城，以各种金刚杵为标志。在其上，绘制各种莲花，可以有八瓣、十六瓣、一百瓣或一千瓣等，随自己喜欢。在核心坛城之外，还要绘制四个角、四个门和马道。在其外围，绘制一个由一百或一千个轮辐的顶端环绕着燃烧的金刚杵的轮子，从中发出火焰。在中央、角落和门等处，也要像之前在自己心中观想轮一样，观想太阳和月亮。
English
When bathing, one should wash the entire body. For minor acts like urination and spitting, one should wash both hands and face. For situations involving the passage of impure air from the upper or lower body, spitting, eating, and after meals, one only needs to rinse the mouth. Furthermore, one should guard one's speech regarding actions that are inappropriate and not permitted by the Buddha. This is the unique characteristic of external asceticism. So, what is the unique characteristic of internal asceticism? It involves not fasting, not bathing, not restricting food, and eating without avoiding impure things. It also includes eating raw things that have become samaya substances, such as humans, elephants, horses, cows, and dog meat. Additionally, it involves consuming the five elixirs: luminous pills, urine, seeds, red lotus, and what is called 'great flesh.' Regarding any task, one has two thoughts: whether it can be done or cannot be done. One dwells without attachment in conduct, practicing asceticism. This is the internal characteristic. It is said that after practicing asceticism in this way for six months, one can then enter into practice. Before engaging in asceticism, one must combine it with any of the three approaches of closeness: fixed time, fixed number, and obtaining signs. Therefore, it should be understood that one can enter into practice with closeness and asceticism. First, in good circumstances, one should go to a place like a cemetery and, using ashes from the cemetery, draw the mandala at night as instructed. Here, a brief explanation of the characteristics of the Vajra Mandala of the Bhagavan is given: Draw a mandala with nine squares, marked with various vajras. On top of that, draw various lotuses, with eight, sixteen, one hundred, or one thousand petals, as one pleases. Outside the core mandala, also draw four corners, four doors, and a horse path. On the outer perimeter, draw a wheel with a hundred or a thousand spokes, surrounded by burning vajras at the tips, from which flames radiate. In the center, corners, and doors, one should also visualize the sun and moon as one previously visualized the wheel in one's heart.