Tibetan
ཤད་པར་འགྱུར་བའི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའོ། །མ་བསྟེན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་མཁས་པ་དང་བླུན་པའོ། །དེ་དག་གི་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པར་བྱ་ཞེ་ན། མཁས་པ་སྡིག་པ་བྱས་པ་ནི། །དཀའ་སྤོང་བསླུས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ལྕི། །མི་མཁས་སྡིག་པ་བྱས་པ་ཡང༌། །རང་བཞིན་བླུན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཁྱད་དུ་གསད་ པར་མི་བྱ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །བླུན་པོ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་བག་མེད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པས་སྡིག་བྱས་པ་ནི་འཕྲལ་ཞིང་སྤང༌། །མི་མཁས་སྡིག་པ་བྱས་པ་ཐུར་དུ་འགྲོ། །ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུང་ཡང་གཏིང་དུ་འགྲོ། །དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་ན་ཆི་ཡང་ཁ་ན་འཕྱོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བླུན་པ་དག་གིས་ཀྱང་དམ་ཚིག་ལ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །བུད་མེད་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ལ། སྨོད་བའི་ངེས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་བུད་མེད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་རིང་བ་དང་ཉེ་བའོ། །ཉེ་བ་ནི་རྗེ་བཙུན་མ་དང་རིགས་བྱེ་དམ་དང་ཕྱག་རྒྱ་མའོ། །དེའི་ཤན་འདྲ་བ་ནི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་བྱ་སྟེ། སེམས་མངོན་པར་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པས་སྨོད་པའི་ཉེས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་ན་སྤངས་བར་བྱའོ། །བླ་མའི་བཀའ་གནང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ནི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་སྤང་ངོ༌། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྤང་ཡང་དངོས་པོ་ནི་ལྕིའོ། །ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་རྟོག་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་སློང་མོས་རྒྱུ་མི་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་གསང་སྔགས་བཟླས། །རྟག་ཏུ་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་བསྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སློང་མོ་ནི་འདོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གྲོང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེས་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པས་ན་རྒྱུ་བར་མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཉམས་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རོལ་ཅིང་གྲོང་དུ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ནུས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་དང་པོ་ཡིན་ལ། གོམ
Chinese
这是关于违背誓言的根本和分支等等。不依止有两种，即智者和愚者。那么应该如何依止他们呢？智者如果犯了罪恶：舍弃苦行，欺骗，非常严重。不智者如果犯了罪恶：因为其自性就是愚笨。如是说，所以智者们不应该违背誓言，应该依止。为了舍弃愚者，可以放纵吗？不是的。智者犯了罪恶，立刻舍弃。不智者犯了罪恶，走向下堕。铁球即使小也沉入水底。如果把它放在容器里，即使是粪便也能漂浮在水面上。如是说，所以即使是愚者也应该依止誓言。关于“女人是智慧的自性，诽谤的确定性也是如此”：女人是般若波罗蜜多，是所有金刚空行母的化身。世尊佛陀也说，她是瑜伽士大乐智慧的作者。她的自性也有远和近。近的是圣母、种姓女、誓言女和手印女。她的相似之处应该应用于所有女人。因为心中显现混乱等而诽谤的过失，会产生堕落等，所以应该舍弃。上师的开许，以及为了众生的利益，以及成为菩提的因，以及成为烦恼的对治，这四种事物应该舍弃。与此相反，即使舍弃，事物也是重的。通过轻重的差别，也应该知道罪过的差别。现在为了消除分别念：瑜伽士不应该乞讨为生。不应该舍弃瑜伽，应该恒常不断地念诵密咒。应该恒常依止誓言等。如是说。乞讨是指以贪欲之心进入城市。因为这样不会成为瑜伽，并且自身带有污垢，所以不应该以此为生。应该怎么做呢？瑜伽是等持，不应该舍弃双运的体验。如果说这与嬉戏并进入城市的行为相违背，不是的。这只是在能力尚未生起的最初阶段，步
English
These are about the root and branches of breaking vows, and so on. There are two types of non-reliance: the wise and the foolish. How should one rely on them? If the wise commit sins: abandoning asceticism, deceiving, it is very serious. If the unwise commit sins: because their nature is foolish. As it is said, therefore, the wise should not break their vows and should rely on them. In order to abandon the foolish, can one be indulgent? No. If the wise commit sins, they are immediately abandoned. If the unwise commit sins, they go downwards. Even a small iron ball sinks to the bottom. If it is placed in a container, even feces can float on the surface. As it is said, therefore, even the foolish should rely on vows. Regarding "Women are the nature of wisdom, and the certainty of slander is also the same": women are Prajnaparamita, the embodiment of all Vajra Dakinis. The Bhagavan Buddha also said that she is the author of the great bliss wisdom for yogis. Her nature also has far and near. The near ones are the Holy Mother, the lineage woman, the vow woman, and the mudra woman. Her similarities should be applied to all women. Because the faults of slandering due to the manifestation of confusion in the mind, etc., will cause downfalls, etc., therefore they should be abandoned. The permission of the guru, and for the benefit of sentient beings, and becoming the cause of Bodhi, and becoming the antidote to afflictions, these four things should be abandoned. Conversely, even if abandoned, things are heavy. Through the difference between light and heavy, one should also know the difference between sins. Now, in order to eliminate conceptual thoughts: Yogis should not make begging a means of livelihood. Yoga should not be abandoned, and secret mantras should be recited constantly. One should constantly rely on vows, etc. As it is said. Begging refers to entering the city with a mind of desire. Because this will not become yoga, and one carries defilements, one should not make this a means of livelihood. What should one do? Yoga is Samadhi, one should not abandon the experience of union. If it is said that this contradicts the act of playing and entering the city, it is not so. This is only the initial stage when the ability has not yet arisen, step
Tibetan
ས་པའི་དུས་ནི་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པ་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རོལ་ཅིང་གྲོང་དུ་ཞུགས་ན་ཞེ་ན་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དྲི་མས་མི་གོས་ཏེ་འདམ་གྱི་པདྨོ་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་སྟེ། ཀུན་ནི་ཕྱི་ནང་ངོ༌། །ཕྱི་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཚན་མའི་རྣལ་འབྱོར་ དུ་བཟླས་པ་དང༌། ནང་གི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང༌། ཕྲ་མོའི་དང༌། ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བའོ། །གསང་སྔགས་ནི་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་སྐྱེ་གནས་སུ་བསྟེན་པའོ། །བཟླས་པ་ནི་གསལ་བའོ། །རྟག་ཏུ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་གནས་སྐབས་ལ་རག་མ་ལུས་པར་དམ་ཚིག་བསྟེན་པའོ། །ལ་སོགས་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་དང་རོ་གཅིག་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཉེས་པ་བྱུང་ན་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བག་མེད་བྱུང་གྱུར་པས། །བླ་མའི་དམ་ཚིག་ལ་གནོད་ན། །དེས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་བྱས་ལ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ལ་ཉེས་པ་བཤགས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཉེས་པ་བྱུང་ན་གལ་ཏེ་འབྱུང་དཀའ་བའོ། །བག་མེད་བྱུང་གྱུར་ན་ཞེས་པ་ནི་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། བླ་མ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ་དང་པོར་གསུངས་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་གནོད་པ་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་བླ་མའམ་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནམ་རང་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱས་ལ་ཅི་འབྱོར་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ། བླ་མ་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་པ་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་བཤགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་མི་རྟག་པར། །དད་པར་བླ་མའི་དམ་ཚིག་བསྲུང༌། །ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །མི་རྟག་པ་ནི་འཁོར་བའི་ཆར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་དང་ལྡན་པས་བླ་མ་དམ་ཚིག་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱ་ཞིང་བསྲུང་བའོ། །དེས་དངོས་གྲུབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མ་ལུས་པ་རྣམས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །བསམ་གཏན་ལ་སོགས་བཟླས་པ་མཆོག་གཞོལ་བས། །བྱས་ལ་རྟག་ཏུ་བླ་མར་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཉེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པའོ། །རྣམ་སྤངས་སེམས་ནི་སྡོམ་པ་རང་ གི་ངོ་བོ་དང༌། མི་མཐུན་
Chinese
據說，當大地之力稍微增長時，如果沉溺於一切事物並進入城市，就不會被自性的污垢所染污，就像蓮花在泥中一樣。恆常是指持續不斷。一切是指內外。外是指念誦咒語的標誌瑜伽，內是指金剛念誦，以及微細的和明點的瑜伽。秘密咒語不是所有人都能使用的，而是作為功德的生長之處來依止。念誦是指清晰。恆常是指不依賴於地點、時間和情況，而是依止誓言。等等是指行為的持續瑜伽，通過感官的差異，應當依止自他平等、無二無別和味道相同。如果出現無法避免的過失，應當懺悔。如果因為不謹慎而損害了上師的誓言，就應當繪製壇城，向善逝們懺悔罪過。據說，如果出現過失，那就是難以發生的。如果發生不謹慎，那就是指無法避免的墮落等等。那是什麼呢？上師是一切成就的根本，這是最初所說的。誓言是指善逝的教言等等，對此造成損害，就是發生了墮落，那時瑜伽士應當由上師或金剛兄弟或自己的能力來繪製壇城，並轉繞力所能及的供品之輪，向上師和善逝等等公開罪過並懺悔。因此，為了說明所有時間的行為，說道：金剛持者不應執著於無常，應當以信心守護上師的誓言。金剛持者是指具有誓言的瑜伽士。無常是指不應執著於輪迴中的一切變化。信心是指信任，因為它是萬物的基礎。由於具有信心，應當珍愛並守護上師的誓言。那麼，這將如何轉變成成就呢？據說：所有罪過都應當用心，通過禪定等殊勝的念誦來消除，並應當恆常以上師為榜樣。罪過是指所有不和諧的方面。斷除分別的心是戒律的自性，以及不和諧
English
It is said that when the power of the earth slightly increases, if one indulges in all things and enters the city, one will not be stained by the defilements of one's own nature, just like a lotus in the mud. Constant means continuous. All means inner and outer. Outer refers to reciting the signs of mantra yoga, inner refers to vajra recitation, as well as subtle and bindu yoga. Secret mantras are not for everyone to use, but are relied upon as the place where merit grows. Recitation means clarity. Constant means relying on vows without depending on location, time, and circumstances. Et cetera refers to the continuous yoga of conduct, and through the differences of the senses, one should rely on equality between oneself and others, non-duality, and the same taste. If an offense occurs that cannot be avoided, one should confess. If the guru's vows are harmed due to carelessness, one should draw a mandala and confess sins to the Sugatas. It is said that if an offense occurs, it is difficult to happen. If carelessness occurs, it refers to downfalls that cannot be avoided, and so on. What is it? The guru is the root of all accomplishments, which was said at the beginning. Vows refer to the teachings of the Sugatas, and so on, and harming them means that a downfall has occurred. At that time, the yogi should draw a mandala by the power of the guru, vajra brother, or himself, and circumambulate the wheel of offerings to the best of his ability, and openly confess sins to the guru and Sugatas, and so on, and confess. Therefore, to explain the activities of all times, it is said: The Vajra Holder should not be attached to impermanence, and should protect the guru's vows with faith. Vajra Holder refers to a yogi who possesses vows. Impermanence means that one should not be attached to all changes in samsara. Faith means trust, because it is the basis of everything. Because of having faith, one should cherish and protect the guru's vows. So how will this turn into accomplishment? It is said: All offenses should be eliminated with the mind, through excellent recitations such as meditation, and one should always take the guru as an example. Offenses refer to all inharmonious aspects. The mind that has abandoned distinctions is the nature of discipline, as well as inharmonious