Tibetan
་སུ་དག་པའི་བསྔོ་བ་བདག་གིར་བྱེད་པའི་རེ་བ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་ཤིང་དེའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྩ་བར་བསྲུང་བ་དང་སྤྱད་པ་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་བགྲོད་ཅིང་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའོ། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་སྡོམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཐོབ་པས་ཤེས་པ་དུས་གསུམ་རྗེས་སུ་གནས་པ་ལ་སྔོམ་པའི་རྫས་གནས་པ་ནི། རྩིག་པ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་བཞིན་ཏེ། རྟེན་གང་གི་མཐུ་ཉམས་པས་བརྟེན་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གཉིས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྡོམ་པ་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྕགས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དུས་ཁས་འཆེ་བ་ཅིག་གིས་ནི་སྟོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དང་པོར་དུས་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསམ་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་ཁྲུས་བྱས་པས་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟླ་མདོག་ཏུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན། སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་རང་གི་སྡོམ་པའོ། །སྔོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་ནི། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་བོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བར་གྱུར་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་རིགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུར་མི་རུང་སྟེ་རྟ་དང་བ་ལང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བཤད་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་རྟོག་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་རྙེད་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྟེན་མེད་པས་ཞི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཉིད་དེར་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་གཅིག་ན་སྔོན་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་བ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བདེན་པས་མི་འགེགས་ལ། རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་སོ། །མི་རིགས་ན་སེམས་ཅན་བག་དང་ལྡན་པ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལས་དྲག་གང་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །
Chinese
完全放弃将清净的回向据为己有的希望。而且菩萨的大乘是密咒的大乘，以灌顶成熟，以其二种次第智慧的差别，作为圆满自他利益的根本，守护、修行、了知和行持的誓言，以及以三摩地的相状行进，并将果作为道。而且在二小乘时期，以心获得戒律，因为意识在三时中随之存在，所以戒律的物质存在，就像在墙上画画一样，所依的威力一旦衰弱，所依赖的也会毁灭。而且，通过善知识的力量，在二乘中生起菩提心后，该戒律的自性就转变为大乘，例如，通过金变的药力，铁会变成金子一样。而且，以时间来承诺是空虚的，因为如来之语不会欺骗，并且最初是以那段时间的意念获得的，例如，一个人洗澡后，身体的所有污垢都会被清除，就像显现出月亮的光泽一样。因此，别解脱和菩提心，是持明者自己的戒律。安住于三戒后，应当修持密咒之王。如是说，因为守护了一切具足此誓言者。如果说因为体性不相同，所以不能归为一类，就像马和牛一样，那是不对的，因为所有的戒律都是意识差别的解说，并且一旦获得该差别本身，即分别念，也就是无分别的寂止三摩地，分别念因为没有所依而寂灭，如来
English
Completely abandoning the hope of claiming the pure dedication as one's own. Moreover, the Great Vehicle of the Bodhisattva is the Great Vehicle of Secret Mantra, matured by empowerment, and with the difference of its two stages of wisdom, as the root of perfectly accomplishing the benefit of oneself and others, guarding, practicing, knowing, and conducting the vows, and proceeding with the signs of Samadhi, and taking the result as the path. Moreover, in the time of the two Lesser Vehicles, since the vows are obtained by the mind, because consciousness exists following the three times, the substance of the vows remains, just like drawing a picture on a wall, once the power of the support weakens, what is relied upon will be destroyed. Moreover, through the power of the virtuous friend, after generating Bodhicitta in the Second Vehicle, the very nature of that vow transforms into the Great Vehicle, for example, just as iron transforms into gold through the power of alchemical medicine. Moreover, promising with time is empty, because the words of the Tathagata do not deceive, and because it was initially obtained with the intention of that time, for example, when a person takes a bath, all the impurities of the body are cleansed, just like appearing with the luster of the moon. Therefore, Individual Liberation and Bodhicitta, are the vows of the Vidyadhara himself. Having abided in the three vows, one should practice the King of Secret Mantras. Thus it is said, because all who possess this vow are guarded. If it is said that because the characteristics are not the same, they cannot be classified into one category, just like horses and cows, that is not correct, because all the vows are explanations of the difference of consciousness, and once that very difference, namely conceptual thought, that is, the peaceful Samadhi without conceptual thought, is attained, conceptual thought ceases because it has no support, the Tathagata
Tibetan
གང་དང་གང་གིས་འཆིང་འགྱུར་བ། །ཐབས་དང་བཅས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །སྲིད་བའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་མི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་བ་ཞིག་པ་ཙམ་གྱིས་བདེན་པར་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་སྤུན་ལ་ཁྲོ་བ་དང༌། །ཉེས་པ་བསྒྲགས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་ཏུ་རིགས་མཐུན་པར་བསྡུས་པས་ན་དེ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་ནས་གཅིག་པས་ན་སྤུན་ནོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་མང་ལ་ན་གནས་པ་རྣམས་སྤུན་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་དང་བྱེད་བྲག་དང་ཉེ་བའི་སྤུན་ནོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སློབ་དཔོན་དང་རིགས་པ་གཅིག་པ་ལས་དམ་ཚིག་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཉེ་བའི་སྤུན་ནོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་གཞག་ལ། གཞན་ལ་ནི་ཆ་མཐུན་པའོ། །ཁྲོ་བོ་ནི་ཉིད་འཁྲུག་པའོ། །ཉེས་པ་བསྒྲགས་པ་ནི་མཚང་འབྲུ་བ་ལ་སོགས་བ་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་གཏང་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཀྱང་ནི་འདུད་པར་བྱེད་པའོ། །གཏང་བར་མི་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་དམ་བཅས་པ་ལ་ཉམས་པར་མི་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་གཞན་ཆོས་ལ་སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །གཞན་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ནོ། །ཆོས་ནི་མངོན་པར་ཐོབ་པའི་ལམ་དུ་མཐོང་བའོ། །སྨད་པར་བྱ་བ་ཡང་ཐེག་པའི་རིམ་པས་ཉེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སྨད་བྱས་ན། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རིང་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ལམ་ཚོལ་ཞུགས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་ སྨད་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྨོད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་སྟེ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཕྲག་དོག་པ་ཡང་རྩ་བ་ང་རྒྱལ་ཉིད་དོ། །རང་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་མཐོང་བས་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུ་བརྟན་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་ཁྱད་དུ་གསོད་པས་ཕ་རོལ་པོའི་སེམས་འཕྲོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་རང་གི་དོན་དུ་ཡང་ཆེར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་བྱམས་པ་དག །ནམ་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་བསམ་པར་བྱ་ཞིང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་དང་བྲལ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ཉི་མའི་འོད་ལྡན་པ། །ཞེས་མིང་དུ་བཏག
Chinese
無論以何種方式受到束縛，若具備方法，即能因此解脫。如是說，也是合理的。因此，一切不真實僅僅是錯誤消失，就能與真實成為一味。同樣地，不應對兄弟生氣，也不應宣揚過失。這是因為在誓言中將同類事物歸納在一起，所以是這樣的。由於出生相同，所以是兄弟。也就是說，安住於殊勝智慧之眾者皆為兄弟，即殊勝金剛兄弟、分別兄弟和近兄弟。其中，從壇城、上師和理路相同而獲得誓言者，是殊勝金剛兄弟。個別獲得者，是分別金剛兄弟。進入大乘者，皆為近兄弟。對於這兩者，應施加墮罪，對於其他人，則是相似之處。忿怒是自身擾亂。宣揚過失是不應揭露他人短處等。菩提心也不應捨棄。關於這一點，菩提心之前已經說過了。也，是敬重之意。不應捨棄，是指不要違背最初的誓言之意。不應誹謗自他之法。關於這一點，自是指佛，他指外道。法是指顯現證悟之道。應誹謗也依據乘的次第，過失也同樣會轉變。如果誹謗外道，會成為遠離遍照的原因。並且說過：「不應誹謗外道和尋求道路者，因此，對於他們，不應誹謗。」既然如此，更何況是看待其他人呢？誹謗是由於我慢而發起的，嫉妒他人的功德，其根本也是我慢。由於認為自己最殊勝，會使一切習氣的力量穩固，並且輕視他人，會奪走他人的心。菩薩不會為了他人而轉變，也不會為了自己而過度轉變。對於有情應有慈愛，任何時候都不應捨棄。這是說，大乘行者應將一切有情視如獨子，並且在任何時候都不應捨棄。遠離有情之界的大乘僅僅是名稱而已。如螢火蟲具有太陽的光芒，僅僅是名稱而已。
English
Whatever one is bound by, with the means, one is liberated by that very thing. It is reasonable that it was said. Therefore, all untruth becomes of one taste with truth merely by the disappearance of error. Likewise, one should not be angry with one's brother, nor should one proclaim faults. It is so because similar things are gathered together in the samaya. Because of being born as one, they are brothers. That is, those who abide in the multitude of supreme wisdom are brothers, namely, the special vajra brother, the separate brother, and the near brother. Among them, obtaining the samaya from the same mandala, teacher, and reasoning is the special vajra brother. Obtaining separately is the separate vajra brother. All who have entered the Mahayana are near brothers. For both of these, transgressions are to be imposed, but for others, it is a similarity. Wrath is self-disturbance. Proclaiming faults is not to expose shortcomings, etc. Bodhicitta should not be abandoned either. Regarding this, bodhicitta has already been explained before. 'Also' means to respect. 'Should not be abandoned' means not to violate the initial vow. One should not disparage the Dharma of oneself or others. Regarding this, 'oneself' refers to the Buddha, and 'others' refers to non-Buddhists. 'Dharma' refers to seeing the path of manifest attainment. What should be disparaged also changes according to the order of the vehicle, and faults also change accordingly. If one disparages non-Buddhists, it becomes a cause for being distant from Vairochana. And it has been said, "One should not disparage outsiders and those who seek the path; therefore, one should not disparage them." Since that is the case, what need is there to even look at others? Disparagement is aroused by pride, and jealousy of the virtues of others is also rooted in pride itself. Because one sees oneself as supreme, one strengthens the power of all habitual tendencies, and by despising others, one steals the minds of others. A Bodhisattva does not change for the sake of others, nor does he change excessively for his own sake. One should have love for sentient beings and should never abandon it. This means that Mahayana practitioners should regard all sentient beings as their only child and should never abandon them at any time. The Mahayana that is separated from the realm of sentient beings is merely a name. Like a firefly possessing the light of the sun, it is merely a name.